null Beeld

Hoe ouder, hoe feller: Paul Weller

Paul Weller voorstellen is overbodig. Kort: The Jam, Style Council, nu al 23 jaar solo. De laatste jaren in bloedvorm. Nieuwe plaat, goeie plaat: ‘Saturns Pattern’.

Jürgen Beckers

Ik zou Weller uitgebreid interviewen in de Cactus Club in Brugge, waar hij die avond het eerste van zijn twee Belgische concerten zou spelen. Maar Weller had stemproblemen – hij had een dag eerder het geplande optreden in de Utrechtse Tivoli zelfs moeten schrappen – en dus was uitvoerig leuteren met een journalist ten strengste verboten. Een week later, aan de vooravond van zijn show in Brussel, is voorzichtigheid nog steeds geboden, en wordt er net voor ik bij Weller binnen mag veiligheidshalve nog een flinke hap van mijn al stevig ingekorte interviewtijd afgeknibbeld. Een korte babbel dan maar met een man van 56, die er voor het overige overigens stralend uitziet.

undefined

'Niet roken, vroeg naar bed, citroenthee met honing, all that crap: dat is toch nefast voor de rock-'n-roll?'

HUMO ‘A Town Called Malice’ was het laatste bisnummer gisteren in Münster. Was het om de terugkeer van je stem te vieren dat je voor het eerst tijdens deze tour een song van The Jam hebt gepeeld?

Paul Weller «Ik had het al eens gespeeld, helemaal in het begin van de tour. Maar zoals je wellicht weet, ben ik iemand die niet graag in het verleden leeft. Ik speel wel oude songs, maar alleen dingen waar ik nog voeling mee heb. The Jam was een andere groep, The Style Council ook. ‘Paul Weller’ staat er op de affiche, dus speel ik Paul Weller-songs. Maar heel af en toe ‘A Town Called Malice’ om af te sluiten moet kunnen, als het publiek héél braaf is geweest (lacht). En wat mijn stem betreft: knock on wood (klopt op tafel en steekt aansluitend een sigaret op).»


Bekijk en beluister 'A Town Called Malice', live in 1982:

undefined

HUMO Zijn er dingen die je moet laten om je stem te sparen?

Weller (steekt zijn sigaret in de lucht) «Dit wellicht. Er zijn dingen die ik zou moeten laten, maar ik doe het niet. Het moet ook nog een beetje plezierig blijven, nietwaar. Nee, mijn stem was vorige week ineens weg. Gelukkig niet op het podium. Ik was met iemand aan het praten en plots: geen geluid meer. Ik kon mij nog wel min of meer verstaanbaar maken, maar het was eerder een soort gekraak en gepiep dan praten. Zingen ging echt niet meer. Het was me nooit eerder overkomen. Waar lag het aan? Te veel sigaretten, drinken, oud worden. Kijk, mocht ik een echte zanger zijn, dan zou ik mijn stem wel beter verzorgen: niet roken, vroeg naar bed, citroenthee met honing, all that crap. Maar dat zou redelijk nefast zijn voor de rock-’n-roll.»

HUMO Vind je jezelf geen echte zanger dan?

Weller «Ik kan wel zingen, mate, tuurlijk wel. Ik doe het intussen ook al een hele tijd, dus het zou erg zijn mocht ik het niet een beetje onder de knie hebben. Maar je hebt zangers en echte zangers, you know. En laten we wel wezen: ik ben Roy Orbison niet. Mensen komen niet naar mijn show om mij te horen zingen, ze komen om een rock-’n-rollshow te zien, en mijn stem is daar maar een klein onderdeel van.»

HUMO Over die mensen die niet komen om jou te horen zingen: toen ik hier twintig minuten geleden arriveerde, stonden er voor de deur van de AB minstens vijf Paul Weller-lookalikes.

Weller «Engelsen?»

HUMO Vermoedelijk, ze waren bier aan het hijsen.

Weller «Dan ken ik ze. Ze volgen me zowat overal.»

HUMO En ze staan wellicht bij ieder concert op de eerste rij. Went dat? Is dat grappig?

Weller «Grappig zeker, en het went ook wel, ja. ’t Is niet dat ik nog schrik als ik ze zie staan. Ik herinner me nog heel goed dat ik als jonge kerel met mijn pa naar Paul McCartney And Wings ging kijken in de Hammersmith Odeon in Londen – 1973 denk ik, ik zal een jaar of 14 geweest zijn – en dat er in de zaal een hoop mannen stonden die er exact uitzagen als Paul McCartney. Zelfde kleren, zelfde kapsel, nektapijt, alles erop en eraan. Oudere mannen ook allemaal, maar misschien leek dat alleen maar zo omdat ik zelf nog zo jong was. Net na ‘Red Rose Speedway’ – was dat ’73? – en net voor ‘Band on the Run’, helaas. In ieder geval, die lookalikes: ik vond dat héél vreemd. En ik weet ook nog dat ik dacht: ‘Wat zou Paul McCartney daarvan vinden?’ Wel, intussen weet ik het. Hey, heb je mijn nieuwe plaat eigenlijk al gehoord?»

HUMO Zeker. Een hele goeie alweer.

Weller «Dank je, man. Ik ben er zelf ook heel tevreden over. Ik weet dat iedereen dat zegt over zijn nieuwe plaat, maar ik meen het ook.»

HUMO Volg je als ik zeg dat ‘Saturns Pattern’ de culminatie is van wat voorafging? Waar je op eerdere platen kon spreken van uitstapjes – richting krautrock, akoestische pop, jazz, elektronica – laat je de dingen dit keer eerder op zijn beloop en kom je naar buiten met…

undefined

Weller «...iets anders? Ja, dat volg ik wel. Ik wist niet echt hoe deze plaat moest klinken, alleen dat het origineel moest zijn, uniek. Wat heel erg moeilijk is. En ik denk dat je nog steeds bij iedere song een duidelijke invloed hoort, maar ik heb dit keer inderdaad niet voor één richting gekozen.»

null Beeld

HUMO En ook: al die invloeden zijn Paul Weller.

Weller «Ik mag het hopen. Ik heb de plaat aan wat vrienden laten horen, een paar journalisten ook, en ze vonden het allemaal moeilijk om ze te omschrijven. Ze vonden het goed, maar wisten niet hoe ze het moesten definiëren. En dat is goed.»

HUMO Wat heeft de plaat in gang gezet?

Weller «Goesting, zeker? Geen contractuele verplichtingen in ieder geval. Ik heb weliswaar een nieuwe platendeal, maar die heb ik pas getekend toen de plaat al klaar was. Nee, ’t is een kriebel die je voelt, onrust: tijd voor actie. We hebben de plaat in twee sessies opgenomen. De eerste vorige lente, ongeveer een jaar geleden, dan een break in de zomer omdat ik op tournee ging, en dan nog twee maanden in de herfst. Die break heeft deugd gedaan, hij heeft de plaat helpen… verfijnen. Beetje afstand van genomen, veel naar geluisterd. Voor de zomer hadden we vijf songs ingeblikt, meer had ik niet. De rest heb ik from scratch geschreven. En dat zijn de beste songs geworden, als ik dat mag zeggen. ‘In the Car…’, ‘I’m Where I Should Be’, ‘Pick It Up’: allemaal uit de tweede sessie. Allemaal songs ook met vier, vijf compleet verschillende muzikale ideeën die we apart hebben uitgewerkt en achteraf aan elkaar hebben geplakt. Heel anders dan hoe ik normaal te werk ga. Ik had veel over Brian Wilson zitten lezen, over hoe hij ‘Pet Sounds’ en ‘Smile’ heeft gemaakt, wellicht was ik daardoor beïnvloed. Niet zijn gezondste periode, maar ze heeft wel fenomenale muziek opgeleverd. Ik heb ’m ‘Pet Sounds’ en ‘Smile’ zien opvoeren in de Royal Festival Hall: fantastische concerten. Geweldige band ook, je zag en voelde de liefde voor Brian, dat ze wilden dat hij zich zo comfortabel mogelijk voelde.»

undefined

null Beeld

HUMO Ik sprak eerder dit jaar met Noel Gallagher en die zei me dat hij een paar weken eerder een paar gitaarpartijen had ingespeeld voor je nieuwe plaat. In de credits vind ik ’m echter niet terug. Heb je ’m geschrapt?

Weller (fronst de wenkbrauwen) «Ik heb ’m niet hoeven te schrappen om de simpele reden dat hij helemaal geen partijen heeft ingespeeld.»

HUMO Waarom zegt hij dat dan?

Weller «Noel says lots of things. We hebben samen een song proberen te schrijven, maar die had niks met deze plaat te maken.»

HUMO Dat zei hij ook: dat jij ’m altijd probeert te overhalen om samen een song te schrijven, maar dat hij het niet kan op commando.

Weller (rolt met de ogen) «Catalogeer dat ook maar bij ‘Noel Gallaghers visserslatijn’. Van alles wat hij zegt, mag je ongeveer 60 procent geloven. We hebben een goeie backing track opgenomen, dat wel, maar een song is het nog niet. Het is gewoon erg moeilijk om Noel lang genoeg in de studio te houden om iets af te werken. Tegen vijf, zes uur begint hij op zijn horloge te kijken en is hij weg.»

HUMO Je groepsleden buiten beschouwing gelaten: aan wie laat je je songs horen voor je ze loslaat op de rest van de wereld?

Weller «Vrouw en kinderen. Niet omdat ik ze vastbind op een stoel terwijl ik ze afspeel, maar omdat ik – als ik aan een plaat aan het werken ben – er constant zelf naar zit te luisteren. Thuis in de keuken, in de auto op weg naar school, wherever. En daarnaast: vrienden, kennissen. Mijn studio is in Woking, waar ik ben opgegroeid, dus het is er altijd wel een komen en gaan van oude bekenden. En niet te vergeten: mijn moeder.»

HUMO Hebben die ook allemaal inspraak?

Weller «Het gebeurt dat iemand zegt: ‘Ik weet niet of je die song wel moet gebruiken’, maar meestal houden ze het discreet. Wellicht omdat ze weten dat ik een koppige ezel ben die vaak net het tegenovergestelde doet van wat ze zeggen dat ik moet doen. Dat gezegd zijnde, hoef je me niet te vertellen wat je ervan vindt, dat lees ik wel van je gezicht af, of ik voel het aan de vibe in de kamer. En daar hou ik best wel rekening mee.»

HUMO Tom Petty zegt dat ze bij het mixen altijd iemand de kamer uitsturen, zodat die na verloop van tijd weer kan binnenkomen en zeggen: ‘De tamboerijn staat te luid.’

Weller «Makes perfect sense.»

HUMO Om af te ronden nog even terug naar Noel Gallagher: zijn jullie nog steeds buren?

Weller «Zijn we een tijdje geweest, maar dan ben ik verhuisd. Binnenkort verhuis ik opnieuw naar een huis bij hem in de buurt. We misten elkaar (lachje).»

HUMO En nog een anekdote: jij zou hem ooit een zelfgemaakte kerstkaart hebben gestuurd. Volgens hem was je stoned toen je die maakte.

Weller (rolt weer met de ogen) «Herinner ik me niet meer, maar zou kunnen. Trouwens: waarom zou ik níét stoned geweest zijn? Ach Noel… God bless him.»


Beluister de titeltrack van Paul Wellers nieuwe plaat:

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234