Hoe sociale media troost bieden (7): Klara-stem Heidi Lenaerts over haar pijnlijke gewrichten

‘Adem in. Adem uit. Herhaal.’ Zo begint de tekst waarmee Klara-stem Heidi Lenaerts eind vorig jaar op Facebook aankondigde dat ze drie maanden uit de ether zou verdwijnen, haar geliefde ‘Django’ achterlatend. Het gevolg van de chronische artritis en artrose die eerder dat jaar bij haar waren vastgesteld en die haar tot rust dwongen.

'Mijn ziekte is een deel van me, dus ik kan er maar beter over praten'


Meer getuigenissen »

Even verder in het bericht: ‘We zijn november en ik ben op. Ik heb het heel hard geprobeerd. Maar het stopt als je niet meer weet wat je aan het proberen bent.’ De diagnose, de medicatie, de goeie én slechte dagen: op Facebook is Lenaerts er ook nu nog altijd even open over. Pijnlijk eerlijk.

HUMO Is er veel tijd geslopen tussen de eigenlijke diagnose en het punt waarop je er voor het eerst iets over op Facebook plaatste?

Heidi Lenaerts «Niet echt. Op dat moment was ik namelijk al een jaar op zoek naar wat er precies met me aan de hand was. Ik mankte al een tijdje en mijn haar wassen lukte nog maar met één hand. Over de doktersbezoeken die daarbij kwamen kijken, plaatste ik ook al berichten online. Dingen die me opvielen aan wachtzalen, bijvoorbeeld: hoe deprimerend die kunnen zijn, of hoe vaak er affiches hangen van evenementen die al twee jaar afgelopen zijn. Na een jaar moesten sommige mensen wel doorhebben dat ik erg vaak bij de dokter zat (lacht). Maar toen de diagnose dan kwam, en het probleem chronisch bleek te zijn én erger kon worden, heb ik het toch even moeten laten doordringen.

»Op dat moment had ik erg veel aan wat journaliste Evi Renaux zoal over haar chronische ziekte schreef op haar blog en op Facebook. Ik merkte dat ik op zoek ging naar gelijkgestemde zielen en bedacht dat ik zelf, door er open over te praten, op mijn beurt misschien wel iets voor anderen kon betekenen.»

HUMO Toen je eind vorig jaar drie maanden van de radio verdween, omdat je moest herstellen, kondigde je dat ook aan op Facebook.

Lenaerts «Ik kon het moeilijk maken om niets te zeggen, natuurlijk: het viel mensen op dat ik plots weg was – het was ook geen periode waarin je normaal met vakantie gaat. Ik kreeg op den duur bezorgde reacties van mensen die me misten, daarom leek het me gepast dat ik een woordje uitleg gaf.»

HUMO Je doet het dus niet om steun te zoeken via de positieve reacties die binnenstromen?

Lenaerts «Uiteraard is dat fijn, maar nee, dat is niet waarom ik het doe. De herkenning die ik voor anderen kan betekenen, vind ik eigenlijk veel meer waard. En los daarvan vind ik het belangrijk om me te kunnen uiten – ook daarover. Mijn ziekte is een deel van me waar ik niet omheen kan, dus kan ik er maar beter over praten, niet? Dat begon al op het werk: in het begin probeerde ik er niet te vaak over te beginnen wanneer mensen me vroegen hoe het nu met me ging, maar na verloop van tijd heb ik geleerd om scrupules achterwege te laten en gewoon te zéggen hoe het zit. Je mag niet onderschatten hoe belangrijk het is om te kunnen práten over iets. Dat probeer ik mijn kinderen ook bij te brengen: ik merk soms aan mijn dochter dat er iets scheelt, maar als ik wacht tot zij er zelf over begint, dan weet ik dat het dagen kan duren. Práát erover, dat blijf ik als een soort mantra herhalen.»

HUMO Kan zo’n bericht plaatsen ook therapeutische waarde hebben?

Lenaerts «Hoewel ik van nature voorstander ben van ventileren, ben ik in die periode pas voor het eerst naar een psycholoog gegaan. Dat had de dokter me bij mijn diagnose al aangeraden, maar toen dacht ik nog dat ik er zelf wel uit zou raken. Toen ik het dan eindelijk probeerde, kon ik alleen maar denken: ‘Waarom ben ik niet eerder gegaan?’»

HUMO Mocht Facebook al vroeger bestaan hebben, had je dan tijdens andere moeilijke momenten in je leven ook al verslag uitgebracht?

Lenaerts «Dat denk ik wel. In het dagelijks leven durf ik me kwetsbaar op te stellen en mensen die me kennen weten dat. Op zich is het niet meer dan normaal dat ik op Facebook dan ook even open ben.»

HUMO Zo vanzelfsprekend is dat niet op een sociaal medium waar het net de gewoonte is om alleen maar goeie dingen te plaatsen en de schone schijn op te houden.

Lenaerts «Klopt. In mijn geval is het meer een kwestie van instelling, denk ik: ofwel zeg ik niets, ofwel praat ik over zowel de goeie als de slechte dagen. Natuurlijk zijn er ook mensen die dat onnozel vinden of die daar niets mee te maken willen hebben. Maar dan moeten ze maar verder scrollen. Het is zoals tv kijken: als ik iets zie wat me niet interesseert, zap ik ook weg.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234