null Beeld

Hoe word je de nieuwe CEO van de VRT? De headhunter legt het uit

Nauwelijks iemand die hem kende, maar Paul Lembrechts mag zich sinds kort de nieuwe CEO van de VRT noemen. Hoe verloopt zo’n procedure? En waar kwamen al die lekken eigenlijk vandaan?

'In sommige raden van bestuur zitten mensen die al eens vinden dat hun loyauteit groter moet zijn tegenover de partij die hen benoemd heeft dan tegenover het bedrijf dat ze moeten dienen'

Na weken van speculatie in de media werd Paul Lembrechts door de Vlaamse regering benoemd tot nieuwe CEO van de openbare omroep. Nauwelijks één week later werd bekendgemaakt – pats boem, vanuit het niets – dat Peter Quaghebeur de nieuwe gedelegeerd bestuurder werd van SBS Belgium, moederbedrijf van VIER en VIJF. Het grote verschil? De VRT is een overheidsbedrijf, met politieke benoemingen in de raad van bestuur.

‘In sommige raden van bestuur zitten mensen die al eens vinden dat hun loyauteit groter moet zijn tegenover de partij die hen benoemd heeft dan tegenover het bedrijf dat ze moeten dienen,’ zegt Jean Van den Eynde, headhunter bij Russell Reynolds Associates. Hij vond de opvolger van Didier Bellens bij Belgacom (Dominique Leroy) en Johnny Thijs bij Bpost (Koen Van Gerven), en selecteerde indertijd ook Bert De Graeve als nieuwe baas van de openbare omroep.

HUMO Waarom is er deze keer zoveel gespeculeerd in de media?

Jean Van den Eynde «Men heeft vooraf een vacature gepubliceerd waarin werd opgeroepen om zich kandidaat te stellen. Wij zijn daar geen voorstander van. Dan gooi je de zaak in de publieke arena.»

HUMO Hoe schadelijk is dat voor kandidaten die genoemd worden, maar achter het net vissen?

Van den Eynde «Tien à vijftien jaar geleden was het erg schadelijk als je naam op die manier in de pers kwam. Loyauteit aan een bedrijf werd toen nog meer gewaardeerd. Nu begint men het te aanvaarden dat mensen voor iets anders geconsulteerd worden en daar ook naar willen luisteren.»

HUMO Vertel je het best aan je baas als je geconsulteerd wordt?

Van den Eynde «Dat is de ideale situatie, maar het komt weinig voor. De meesten denken: als ik niet meer in de running ben, hoeft mijn baas het ook niet te weten. Bij één van onze recente procedures moesten we de laatste namen aan het kernkabinet overdragen. Onze inschatting is dat het dan na drie à vier dagen uitlekt in de pers. Eén persoon heeft toen gezegd: ‘Als het zo zit, trek ik mij volledig terug.’ Die naam is nooit uitgelekt.»

HUMO Vanwaar komen al die perslekken eigenlijk?

Van den Eynde «Dat moet ik aan u vragen (lacht).»

HUMO Lekken politieke partijen weleens namen van kandidaten van andere partijen zodat die uit de race moeten stappen?

Van den Eynde «Dat is gebeurd met Rudi Thomaes. Toen is uiteindelijk Tony Mary CEO van de VRT geworden. Ik heb altijd vermoed dat men Thomaes bewust heeft proberen uit te schakelen.» (De naam van de toenmalige Alcatel-topman verscheen in een artikel in De Standaard waarin gemeld werd dat zijn naam de regering verdeelde, waarna hij zelf zei niet langer te willen deelnemen aan de selectieprocedure, red.)

HUMO Kun je er als headhuntersbureau voor zorgen dat de namen niet uitlekken?

Van den Eynde «Het is de klant die de procedure bepaalt. Als wij vinden dat de kans op lekken te groot is, kunnen wij zeggen: we doen niet mee. Verder kunnen we een aantal praktische regelingen treffen, zoals het aantal mensen beperken dat bij de zaak betrokken is. Dat is indertijd gelukt met Bert De Graeve. Omdat toenmalig minister van Media Eric Van Rompuy (CD&V) en zijn kabinetschef Herman Daems het heel verstandig speelden en wij een sterke kandidaat hadden. Pas de laatste 24 uur heeft men contact opgenomen met de Vlaamse regering en de raad van bestuur. Op die manier zijn de media in snelheid genomen.»

HUMO Is dat vandaag nog haalbaar?

Van den Eynde «Ik zou het hopen. Je had toen met Eric Van Rompuy een minister die vanaf het begin zei: ‘De politiek gaat hier zijn handen van afhouden.’ Daar heeft hij heel zijn politieke gewicht voor in de waagschaal gelegd. In andere gevallen heb je vaak politici die zeggen: ‘Dat risico ga ik niet nemen.’ We hebben nu eenmaal een democratie die steunt op consensus. Dus zegt men in de meeste gevallen: we zullen met het kernkabinet of de regering bespreken of een kandidaat voor alle coalitiepartners aanvaardbaar is. Maar als iedereen vijf telefoontjes pleegt om na te gaan of iemand aanvaardbaar is, dan liggen de namen natuurlijk op straat.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234