null Beeld

Hoe zou het eigenlijk zijn met... Boris Becker?

Wimbledonkampioen op zijn 17de, beroemd om zijn vriendinnen, zijn celebrity lifestyle én zijn liefdesbaby. En nu is Boris Becker opnieuw berucht, deze keer door zijn nakende faillissement. Maar de 50-jarige tennislegende geeft zich niet gewonnen.

'Soms sta ik op het randje, soms ga ik er overheen. Dat zit in mijn karakter. Anders was ik nooit de nummer 1 van de wereld geworden'

Vijf maanden geleden werd Boris Becker – sinds zijn pensioen als tennisser in de roddelpers vooral bekend omdat hij een kind verwekte in de bezemkast van een restaurant – door een Britse rechtbank failliet verklaard.

Becker won Wimbledon de eerste keer toen hij pas 17 was, hij is nog steeds de jongste winnaar ooit van het toernooi. In de vijftien jaar daarna verdiende hij miljoenen door zijn ‘merk’ – zijn branie, zijn ‘boem boem’-opslag, het roodblonde haar, de snelle auto’s en strakke pakken – en al zijn tennis-prijzen. Tijdens zijn carrière stroomde het geld binnen. ‘Maar het ging nooit om het geld,’ zegt hij. Na zijn pensioen, op zijn 32ste, volgden vijftien jaar waarin hij tenniscommentator was voor onder meer de BBC, Sky, Eurosport en Fox en ndere omroepen. Hij coachte Novak Djokovic van december 2013 tot eind vorig jaar, een periode waarin Djokovic de nummer 1 van de wereld was, zes grandslamtitels won, en twee ATP World Tour-finales in Londen.

En dan zijn er nog de samenwerkingen met internationale merken, waaronder enkele modehuizen; zijn tennisacademie in China, die vorig jaar openging, en vergelijkbare academies in opbouw in India, Rusland en Spanje; en sinds augustus zijn functie als hoofd van het Duitse mannentennis. En nu, na een uitspraak van een Londense rechtbank, is hij failliet. Hoe kan dat?

Terwijl ik voor Boris Beckers kast van een villa in Wimbledon sta, is de logische vraag: ‘Hoe kan iemand die failliet is hier wonen?’ Hij vertelt me dat het een huurhuis is en dat zijn tweede vrouw Sharlely ‘Lilly’ Kerssenberg, de moeder van hun 7-jarige zoon, haar eigen inkomen heeft – dat wel behoorlijk groot moet zijn.

Becker opent de deur in een lichtgrijs pak en witte sneakers. Hij is veel groter dan in de herinnering aan hem op de tennisbaan. Zijn haar is witblond en achterovergekamd, zijn gezicht is rood. Hij ziet er moe uit, heel moe, en slecht op zijn gemak. De rechtszaak over zijn faillissement neemt heel zijn leven in beslag, zegt hij. Zijn 50ste verjaardag, op 22 november, had een hoogtepunt moeten worden, maar werd volledig overschaduwd door zijn dreigende en publieke bankroet.

De jongen uit Leimen, wiens moeder bij zijn eerste winst in Wimbledon huilde om het verloren ‘normale’ leven dat ze voor haar zoon had gewild, lijkt een dramatische weg afgelegd te hebben: zijn enorme talent bracht hem naar de absolute top, zijn moeilijkheden om met dat succes om te gaan haalden hem genadeloos weer naar beneden.


Eerste miljoen

Het is niet de eerste keer dat Becker in zwaar financieel vaarwater zit. In 2002 werd hij in Duitsland veroordeeld voor belastingontduiking, een vonnis dat volgens hem gebaseerd was op afgunst, en mee een gevolg van zijn onwetendheid over belastingwetten en verblijfplaatsen. Hij kreeg een boete van 300.000 euro en twee jaar voorwaardelijke celstraf.

Nadat in de kranten verhalen zijn verschenen waarin volgens Becker zijn woorden zijn verdraaid, wil hij nu de berichtgeving over zijn faillissement in het Verenigd Koninkrijk rechtzetten. Het is een modus operandi die hij ook toepaste in de tijd van zijn belastingontduiking. ‘Becker uncut,’ noemde hij het toen – hij gaf interviews die ‘een uitdaging waren, maar de moeite waard’, om zijn imago weer op te poetsen.

De muren van het huis in Wimbledon hangen vol met foto’s en een aantal grote doeken van Becker en zijn tweede vrouw, met wie hij sinds 2009 getrouwd is. In een grote, open zitkamer met glanzende vloer ronden twee advocaten een overleg met Becker af, dat de hele middag heeft geduurd. De stemming is nogal bedrukt. Eén van de advocaten vertelt dat Becker eindelijk de hulp zal krijgen die hij nodig heeft.

Becker vult aan dat hij tijdens zijn carrière altijd mensen om hem heen heeft gehad ‘die me recht in mijn ogen keken, die me de waarheid zeiden’. En dat ze hem tegenspraken – wat vaak niet het geval is met rijke, beroemde mensen die in een luchtbel leven.

Boris Becker «Maar al doende leer je. Ik heb nu een veel beter juridisch team dan ooit. Misschien nam ik het niet serieus genoeg, omdat ik Boris Becker ben. Misschien ben ik te optimistisch. Misschien ben ik naïef.

»Mijn leven is uniek. Niemand heeft ooit de dingen gedaan die ik heb gedaan. Hoe moet je je gedragen als je op je 17de je eerste miljoen verdient? Als vrouwen zichzelf aanbieden, alleen maar omdat je beroemd bent? Omdat ik zoveel geld heb verdiend, denk je waarschijnlijk dat ik niet weet hoe ik ermee moet omgaan.»

Dat is precies wat ik denk, en wat de meeste mensen denken: te veel, te jong. Een leven van geld uitgeven, miljoenen die hard de deur blijven uitvliegen, ook al komen ze niet meer zo snel binnen, waardoor de boel uit balans raakt.

Becker «Ik zou je een uur lang kunnen uitleggen waarom je ongelijk hebt. Dit faillissement is tegen mij persoonlijk gericht, het heeft niets te maken met mijn bedrijven in het Verenigd Koninkrijk en in Zwitserland. Ik heb managers, ik heb werknemers en ik mag ze betalen.»

In 2012 woonde Becker in Zwitserland, hij deed er goede zaken en zat op een berg cash. Hij kreeg het advies om zijn intellectuele eigendomsrechten – ‘mijn rechten’ – te verkopen aan een Engelse privébank, dat was beter voor zijn belastingen.

Becker «Niet dat ik om dat geld verlegen zat, ik had het helemaal niet nodig.»

De bank gaf hem een grote som geld.

Becker «Ik had een aantal contracten als onderpand gegeven voor die lening, alles klopte. De deal was dat ik het geld in vijf jaar zou terugbetalen. Maar na twee of drie jaar werden mijn contracten beëindigd of verkort en er kwamen geen nieuwe binnen.»

Becker vat het samen als een mislukte zakendeal die helemaal niets te maken heeft met zijn andere ondernemingen.

Becker «Ik heb een Zwitsers bedrijf. Ik heb zakenpartners in de hele wereld... Maar er zijn geen garanties. In de wereld waarin ik leef, bij de zaken die ik doe, weet je sommige dingen wel en andere niet. Mislukte deals horen erbij.»

De privébank wilde het geld uiteraard terug, maar Becker kon niet betalen. Vorig jaar stelde hij de bank voor dat hij de deal zou herfinancieren. Dat ging niet door. En toen, in juni, eiste de bank de schuld op, plus rente, een bedrag dat Becker betwist. Iedereen benadrukt dat Becker persoonlijk bankroet verklaard is, niet zijn bedrijven. Zijn advocaten doen hun uiterste best om ervoor te zorgen dat ik dat begrijp.

null Beeld

'Alles heeft zijn tijd. De feesten, de modellen, ik heb het allemaal gehad. Al de rest is herhaling'


Open en eerlijk

Becker wil zijn schuld betalen, of toch een deel ervan.

Becker «Ik wil tot een schikking komen voor het bedrag dat ik verschuldigd ben.»

Over de rente zijn Becker en de bank het niet eens.

Becker «Het is alsof je naar een restaurant gaat voor een broodje kip en een cola en een rekening van 10.000 euro krijgt. Ik wil de rekening graag bespreken met de eigenaar van het restaurant, maar die kans heb ik niet gekregen. Dit is gewoon één groot misverstand.»

Als hij niet betaalt, wordt de schuld in juni 2018 gevorderd en is hij officieel bankroet. Dat kan hij alleen nog vermijden als hij een overeenkomst bereikt met de bank.

Becker «Ik wil dit graag oplossen. Ik zou het kunnen uitzitten, maar dat is het laatste wat ik wil. Ik wil gewoon de rekening betalen en doorgaan met mijn leven.»

Ik vermoed dat Becker – net als veel andere atleten van wereldformaat – geen analytische mens is. Reflectie en zelfanalyse zijn vijanden van de sporter, die vooruit moet kijken in plaats van stil te staan bij het verleden. Becker ziet deze tegenslag als iets wat hij moet oplossen en overwinnen, in plaats van de oorzaken ervan te analyseren.

Becker «Ik geloof sterk dat de problemen die ik nu heb, Gods manier zijn om me te vertellen wat ik moet doen. Ik word alleen op de proef gesteld door dingen die ik uiteindelijk zal overwinnen.»

Hij houdt vol dat hij zich nooit onzeker of onrustig voelt door de beslissingen die hij neemt, of hij geeft het in ieder geval niet toe.

Becker «Ik maak ook weleens fouten, maar ik ben opgevoed als een zelfverzekerde jongen. Ik doe wat ik doe omdat ik erin geloof. Ik heb een behoorlijk stel hersens.»

Hij komt uit een redelijk welgesteld, hoogopgeleid gezin, wat zijn situatie nog opmerkelijker maakt.

Becker «Sportmensen weten wel wat ze doen, zeker individuele sporters – tennissers, schakers, hardlopers. Een individuele sporter moet zichzelf vertrouwen. Je moet kunnen afmaken wat je bent begonnen. Het vormt je emotioneel en het vormt je persoonlijkheid. De discussie over verantwoordelijkheid aangaan is heel belangrijk voor een tennisspeler. Ik was al verantwoordelijk op mijn 16de. En dat ben ik nog.»

Maar Becker was niet altijd het stralende voorbeeld van verantwoordelijkheid. In 1999, nadat hij was gestopt met spelen, had hij seks met het Russische model Angela Ermakova, in het restaurant Nobu. Volgens de geruchten in een bezemkast, maar het was blijkbaar in het trappenhuis. De stiekeme vrijpartij leidde tot de geboorte van zijn dochter Anna en een echtscheiding met een prijskaartje van 20 miljoen pond. Tijdens de zwangerschap ontkende Becker nog dat hij de vader was, maar een DNA-test sprak hem tegen. Nu, zegt hij, is hij gek op zijn tienerdochter en heeft hij een goede verstandhouding met haar moeder.

Becker heeft vier kinderen. Twee volwassen zonen met zijn eerste vrouw (hun huwelijk strandde na zijn buitenechtelijke vluggertje in Nobu) – Noah is een kunstenaar in Berlijn, Elias start binnenkort aan de filmacademie in New York. In 2009 trouwde Becker met zijn tweede vrouw Lilly, een jaar later werd hun zoon Amadeus geboren. Becker woont nu met Lilly, Amadeus en Anna in Wimbledon.

Boris Becker «Het perfecte leven is voor mij om samen te zijn met mijn vrouw en kinderen. We zijn een leuk gezin en we blijven bij elkaar.»

Maar het nakende faillissement heeft hen allemaal geraakt, geeft hij zachtjes toe.

Boris Becker «Ik heb met iedereen gesproken, open en eerlijk. Natuurlijk hebben ze vragen: wat is waar en wat niet? Welke invloed heeft dit op ons leven? Moeten we ons huis uit? Kan ik de school nog betalen? En zo gaat het maar door. Ik geef ze de antwoorden waar ze recht op hebben.»


masker laten zakken

Becker verlangt niet meer naar nachten vol feestgedruis, met dure etentjes en nog duurdere wijn. Nu kijkt hij op zaterdagavond samen met Lilly naar ‘X-Factor’, met een drankje en een sigaar erbij.

Becker «Ik ben hier gewoon gelukkig. We praten over het leven en dat soort dingen. Weet je, alles heeft zijn tijd. De feesten, de modellen, ik heb het allemaal gehad. Al de rest is herhaling.»

Ik zie hem niet voor me in slippers met een Schotse ruit, omgeven door al dat schitterde design in zijn dure huurhuis.

Becker «Hou ik van roem en rijkdom? Natuurlijk. Ben ik ijdel? Natuurlijk. Ik poets mijn tanden drie keer per dag. Dat hoort bij ijdel zijn. Ik was mezelf ook graag. Maar ik heb niet de behoefte om te vertellen dat ik het beste ben wat de wereld ooit overkomen is. Ik heb een nogal heftig leven geleid. Soms sta ik op het randje, en soms ga ik er zelfs overheen. Dat moet wel, anders had ik nooit op mijn 17de Wimbledon gewonnen. Dan was ik nooit de nummer 1 van de wereld geworden. Dat zit in mijn persoonlijkheid, ik neem risico’s omdat ik ben wie ik ben.»

Ondanks dat alles voelt hij duidelijk de druk van de rechtszaak.

Becker «Uiteindelijk is het mijn fout. Ik neem de volledige verantwoordelijkheid, maar ik ben maar de helft van het verhaal. Als de bank me niet in het ootje had genomen, zat ik hier niet met jou te praten.»

Maar hij blijft strijdvaardig. Zeker drie keer noemt hij het merk Becker, dat blijkbaar winstgevender is dan ooit. Aanbiedingen uit de hele wereld stromen binnen, maar het is een zwaard dat aan twee kanten snijdt. Aan de ene kant waren er dertig jaar vol ophemeling en roem, die hem veel rijkdom en respect hebben opgeleverd. Aan de andere kant vielen de roddelbladen over hem heen bij elke fout die hij maakte. Toegegeven, hij presenteerde ze vaak zelf op een dienblad.

Becker «Hoe ga je om met het feit dat de meeste mensen al op voorhand een idee hebben over jou als ze je zien? Het is een beangstigende gedachte. Stel je het maar eens voor.

»Boris Becker zijn heeft zo zijn nadelen. Vind ik deze situatie prettig? Nee. Kom ik eruit? Ja. Ik moet het gewoon nemen zoals het komt. 99 procent van de mensen heeft veel meer problemen dan ik, daar ben ik me van bewust. Dus mij hoor je niet klagen over mijn leven. Er zijn veel mensen die slechte dingen over mij zeggen. En nu grijp ik de kans om mijn masker te laten zakken. Wie ben ik? Hoeveel ben ik verschuldigd? Hoeveel ben ik waard?»

Maar op die twee laatste vragen wil Becker geen antwoord geven. Naar verluidt is hij 3 miljoen pond schuldig.

Op zijn 50ste heeft Boris Becker twee nieuwe heupen en een enkelprothese, het gevolg van jarenlang trainen en spelen.

Boris Becker «50 is een heel belangrijke verjaardag voor een man. Het is de eerste keer dat je terugkijkt op je leven en het begint samen te vatten. 50 betekent ook dat, als je vooruitkijkt, je de eindstreep al in de verte kunt zien. En dan ga je voorzichtiger om met je beslissingen.»

Maar ondanks alles zou hij het zo opnieuw doen, zegt hij.

© The Times

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234