Hoe zou het eigenlijk zijn met... De Planckaerts

Junior Planckaert staat me op een donderdagmiddag op te wachten aan het station van Jemelle - eerste Planckaerdisme: zijn wagen heeft geen remmen. Drie dagen én twee nachten zal ik me vestigen in het rijk van de ex-coureur en zijn kleurrijke familie, en het begint goed; mijn chauffeur blijkt een aangename prater te zijn én relativeert, zoals zijn vader, werkelijk alles: 'Ver? De Ardennen zijn toch niet ver? Als ik naar mijn vriendin in Zottegem rij, doe ik daar nog geen anderhalf uur over. Dat vind ik best dichtbij.'

Enkele quotes van De Planckaerts


HUMO 'De Planckaerts', jullie docusoap op vtm, is ondertussen al een jaar afgevoerd. Mis je de televisie?

Junior «Niet echt. Ik was nog een broekventje toen de camera's voor het eerst in de woonkamer stonden. Het enige wat ik spijtig vind, is dat ik mijn eigen practical jokes niet meer op televisie kan zien.»

HUMO Wat ervaar je nu de camera's verdwenen zijn?

Christa «Rust, rust, rust. Geen tsunami meer van bezoekers. De camera's dwingen je ook een houding aan te nemen die je niet ligt. Dat is nu voorbij.
»Eddy is altijd blijven herhalen: we gaan sparen, we gaan investeren, want op een dag zal het met die tv-gekte gedaan zijn. Zo was het ook. Gelukkig dat de kinderen dat altijd goed hebben beseft.
»Toen de tv-uitzendingen liepen, konden we nog nauwelijks buiten komen. Al wie in de Ardennen op vakantie was, moest eens naar ons komen kijken, zo leek het wel. Nu heb ik niks tegen bezoekers - ik bak zelfs met plezier taart en pannenkoeken voor ze - maar het is moeilijk beleefd te blijven tegen iemand die hier zomaar wat komt rondneuzen en ongegeneerd foto's maakt, of plompweg in de jacuzzi springt.»

HUMO Was het wel een goed idee om een realitysoap te laten maken over je familie? Je ging failliet, je dochter Stephanie werd tienermoeder, én suikeroom vtm heeft nu plots de geldkraan dichtgedraaid.

Eddy «Die televisieserie was van de ene dag op de andere een kleine goudmijn voor ons geworden. We moesten wel doorgaan: gewoon om te overleven. We zaten niet aan de grond, maar onder de grond.
»Dat onze privacy eraan was in ruil voor de honderdvijftigduizend euro die vtm ons gemiddeld per seizoen betaalde, tant pis. Met dat geld konden we stilaan weer aan de toekomst beginnen te denken. Plots begon de bank weer in ons te geloven.
»Veel mensen zeggen: de Planckaerts hebben hun ziel verkocht. Maar we hebben verdomd goed gewikt en gewogen of we het wel zouden doen. Het is niet plezant om de ellende van je failliet op televisie uitvergroot te zien, hoor.
»Veel mensen zeggen: zonder vtm waren de Planckaerts nu zwervers. Misschien, misschien... Maar we zijn van hard hout.»

HUMO Jullie hebben negen jaar lang nauwelijks privacy gehad, en nu halen jullie weer heel Vlaanderen over de vloer met jullie chambres d'hôtes en chalets. Waarom toch?

Stephanie «We trekken zelf de lijnen: wij bepalen waar ons privéleven begint en eindigt. Met het geld van vtm hebben we een solide basis opgebouwd, maar we prostitueren ons niet. Kom hier niet met de idee: we gaan even Planckaertjes kijken.
»Het kan vreemd klinken, maar wij hebben dat nooit gewild. Zelfs niet op het toppunt van onze tv-roem. We hadden toen niet te kiezen: als je een spel speelt, moet je je aan de regels houden. Maar we hebben nooit naakt geposeerd of zo.»

U leest het volledige artikel op dinsdag 23 november in Humo 3664/47.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234