null Beeld

Honderd dagen Trump: een balans in 'Check-Point' op Canvas

Voor 'Check-Point' komt Amerika-correspondent Michiel Vos even uit z'n New Yorkse bubbel: honderd dagen nadat Donald Trump de eed heeft afgelegd als president van de VS, neemt Vos de temperatuur op in het andere Amerika - Fort Wayne in Indiana, of Harrisburg, Pennsylvania. Zijn z'n bewonderaars nog steeds verheugd over The Donald in het Witte Huis, of valt er al enige teleurstelling waar te nemen?

Kristoff Tilkin

MiICHIEL VOS «Nauwelijks. De overwinning van Trump is de ultieme wraak op het Amerika van The Man – de culturele en financiële elite, zeg maar, die de kleine man al decennialang vertelt wat hij moet doen. ‘He’s the asskicker we need,’ zo zeggen zijn kiezers, ‘eindelijk iemand die naar óns luistert!’ En ze vinden het helemaal te gek dat hij zoals hen praat. De pers: ‘Nasty people!’ ‘Wat dit land nodig heeft? Een goeie shutdown!’ ‘De American Dream? Zo dood als een pier!’ Het enige waarvoor hij moet uitkijken, is dat hij géén man van Washington wordt. Die kaste heeft de Trump-sympathisanten immers systematisch genegeerd en belachelijk gemaakt: hij moet en zal een outsider blijven. Maar als hij iets gedaan wil krijgen, zal hij het spel moeten meespelen: je kunt wel staan gillen dat je Obamacare zult afvoeren of een muur op de grens met Mexico zult bouwen, maar daar boek je nog geen resultaten mee.»

HUMO Trump zou niet de eerste president zijn die z’n tanden stukbijt op de politieke realiteit. Obama beloofde de gevangenis op Guantánamo Bay te sluiten, maar acht jaar later is die nog altijd operationeel.

VOS «Klopt. Het maakt niet uit of je Democraat of Republikein bent, of een complete outsider: alles verandert op de dag dat je in het Witte Huis arriveert. Je moet goed kunnen wheelen en dealen binnen het systeem, en daar is Trump niet bepaald goed in. In het buitenland kun je misschien wel je tanden laten zien, maar thuis in Amerika zitten alle 535 leden van het Congres op je vingers te kijken. Daar liggen Trumps kiezers voorlopig niet wakker van: ze zijn allang blij dat het eens over hén gaat, en niet meer over meer rechten voor homo’s, transgenders, Afro-Amerikanen en immigranten – dat gevoel hebben ze immers lang gehad.»

HUMO Je hebt zelf veel politieke meetings bezocht waar Trump z’n volgelingen komt toespreken. Is het lastiger geworden om daar je werk als journalist te doen?

VOS «Nee, hoor. Als ik iemand aansprak, wilden ze me allemaal heel graag uitleggen waarom Trump zo geweldig is. Een journalist uit een land waar ze nog een koning hebben, gekker moet het niet worden (lacht). En dat ze, opgezweept door Trump, allemaal ‘CNN sucks!’ scanderen, dat begrijp ik: als ik woonde waar zij wonen, dan deed ik misschien wel mee. Het gaat er een beetje ruig aan toe, maar het zijn echt niet allemaal fascisten en racisten: ze zijn boos, maar velen zien die meetings ook gewoon als een dagje uit.»

HUMO Ben je nog altijd optimistisch over je thuisland, of toch ook enigszins bezorgd?

VOS «Het is lastig te zeggen of hij een paard van Troje is, maar voorlopig denk ik: ‘Laat hem maar even aanpoten.’ Verder vind ik het mooi dat Washington nu een antwoord moet verzinnen op die woede en die passie. Pas op: ik vind Trump óók een ongelikte beer, maar hij dwingt je als journalist om uit je bubbel te komen, en goed te luisteren naar wat de mensen écht denken. Wat je te horen krijgt, is niet altijd leuk, maar dat is het leven van veel van die stemmers evenmin.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234