null Beeld

Hope Sandoval & the Warm Inventions - Until the hunter

Zonder een goed bekkende naam is er geen beginnen aan, zeker niet in de popmuziek.

Marc Coenen

Als je van huis uit Hope Sandoval heet, is dat geen probleem. Mocht het niet gelukt zijn in de rock-’n-roll, dan lag er voor haar een mooie carrière klaar in één of ander revolutionair gezelschap dat opkomt voor de zwakkeren in een tropisch land. Hasta la victoria siempre.

Sandoval is de sirene die bekend werd dankzij haar koele vertolking der langzame liederen van Mazzy Star. Het enige verschil tussen verf zien drogen en Sandoval horen zingen is dat verf geen toon kan houden, bromde een ontstemde recensent ooit.

Het is de muziek der stilstand, ideaal voor deze periode van het jaar, waarin we eraan herinnerd worden dat wij allen – ja, smalle, gij ook – van voorbijgaande aard zijn. Langoureus, melodieus en, eerlijk is eerlijk: dikwijls pompeus. Geen lichtstraaltje humor in hun donkere oeuvre. Kerkhofblommen. Ik moet zeggen: als ik ervoor in de stemming ben, lust ik er wel pap van.

Naast Mazzy Star is Sandoval ook actief in het zwijmelende ensemble The Warm Inventions, waar ze de honneurs deelt met Colm Ó Cíosóig: een naam als een venerische ziekte, maar hij is wel een van de founding fathers en drummer van My Bloody Valentine. Een voorbestemd huwelijk, want de shoegazers van My Bloody Valentine komen uit hetzelfde muzikale ballenbad als Mazzy Star, al hebben de eerstgenoemden nog iets meer distorted gitaareffecten in hun repetitiekot staan. Op hun eerste wapenfeit sinds 2009 is het van eenzelfde laken een broek: traag is mooi. Heel mooi, zelfs.

null Beeld

De plaat is opgebouwd rond ‘Let Me Get There’, het duet dat Sandoval aanging met Kurt Vile. Vile, die zijn kapsel en zijn kapper deelt met Herman Brusselmans, stapte net voor The War on Drugs interplanetair doorbrak uit de groep: een teken van genialiteit of van verregaande domheid, wie zal het zeggen? Hoe dan ook, ‘Let Me Get There’ is prachtig en Sandoval en co op hun funkyst: beeld u daar niet meer bij in dan het heen en weer gaan van een schommeltje voor een driejarige, maar toch.

Geopend wordt met de 9 minuten lange mijmering van ‘Into the Trees’, dat eigenlijk niet meer is dan wat orgels die, als deden ze de intro van ‘Shine On You Crazy Diamond’ van Pink Floyd nog eens dunnetjes over, zich tegen elkaar aanschurken als een roedel jonge honden, met daarbovenop de hypnotiserende vocals van Sandoval. ‘She Hangs Brightly’ van Mazzy Star is 25 jaar oud, maar haar stem klinkt nog krék hetzelfde. Superbe alt-country.

Op ‘Treasure’ hebben de gitaren dezelfde reverb als op het beste van The Velvet Underground: muziek die onder het vel kruipt. Viooltje erbij. En van dat soort omineus hout zaagt men planken: de plaat staat er vol van. Elf betoverende elegieën, bijna zonder begin en einde, spartaans gearrangeerd, al staat de echoput soms wel heel ver open. Deert niet, goed voor de sfeer.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234