Hot Fuzz

Regisseur Edgar Wright en acteurs Simon Pegg en Nick Frost, het trio dat ons twee jaar geleden de fantastische zombiespoof 'Shaun of the Dead' (niet gezien? Meteen huren/kopen/eeuwig koesteren!) schonk, buigt zich in 'Hot Fuzz' over een ánder om een genadeloze parodie smekend genre:

dat van de machoïde, luidruchtige Amerikaanse politiefilm waarin gestaalde en liefst in duoformule operende cops om de haverklap wegduiken voor een dieporanje, schermvullende explosie, uiteraard niet zonder eerst nog een oneliner aan de camera te hebben prijsgegeven.

Simon Pegg speelt dit keer de rol van Nicholas Angel, een agent die zo plichtsbewust, correct en gedreven is dat hij iets te veel afsteekt tegen zijn wat minder werklustige collega's bij de Metropolitan Police. Hij wordt daarom weggepromoveerd naar een ingeslapen dorp, waar de harde misdaad zich beperkt tot de occasionele hangjongere of een oudje dat per ongeluk de haag van de buren heeft bijgeknipt. Als partner wordt hij met agent Danny Butterman (Nick Frost) opgescheept, een corpulente diender die tijdens de werkuren vooral aan voedsel denkt en verslingerd is aan politiefilms. Net zoals blijkbaar de makers zelf, die vooral in het eerste uur op geslaagde wijze met de clichés van het genre goochelen en gretig de verwijzingen naar de bekendste en platste Hollywoodvoorbeelden opstapelen.

Wie niet vertrouwd is met genreklassiekers als 'Point Break' of 'Bad Boys' (vooral het tweede deel, specificeert Butterman) mist de helft van de fun. Als u dan toch aan het turven bent: niet alleen komt een keure aan Britse comedykleppers langs voor een cameo, u herkent ook volk uit classics als 'The Wicker Man' en 'Straw Dogs', samenzweringsthrillers waarnaar 'Hot Fuzz' in het tweede deel, wanneer in het stadje toch niet alles blijkt te zijn wat het lijkt, nadrukkelijk verwijst. Die wending is overigens nog te verantwoorden; dat de heren het overbodige laatste halfuur vullen met een opeenvolging van ongetwijfeld parodiërend bedoelde shoot-outs en miraculeuze wederopstandingen, is dat helaas een stuk minder.

Laat dat de pret echter niet bederven: tegen dan zijn de drie sterren, vooral dankzij het heerlijke duo Frost & Pegg, al lang binnen. Wie Keanu Reeves nooit in 'Point Break' een monstergolf zag bedwingen of geen idee heeft wie Burnett & Lowrey zijn, mag wel een ster schrappen.

Extra's **: Zo mooi ze gepresenteerd zijn, zo weinig stellen ze helaas voor, met enkele weinig memorabele weggelaten scènes, een commentaartrack, wat losse prutserijen en de bij dit soort films verplichte redelijk lang uitgevallen blooper-reel. Leuke features op de originele uitgave, zoals de 'Fuzz-O-Meter'-triviatrack en een videodagboek over de promotour, zijn helaas nergens te bespeuren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234