Hugh Laurie is de slechtste mens ter wereld in 'The Night Manager'

In ‘House M.D.’ bewees Hugh Laurie al dat hij een mensenhatende dokter toch sympathiek kon maken. Maar het personage dat hij in de miniserie ‘The Night Manager’ gestalte geeft, is net iets veeleisender: een gewetenloze wapenhandelaar. Hoe dat afloopt, ziet u vanaf dinsdag op VIER.

Richard Roper is ‘de slechtste mens ter wereld’, zo schrijft John le Carré in het boek waarop het zesdelige ‘The Night Manager’ gebaseerd is. De man doet zich voor als een bonafide zakenman, maar achter de schermen voorziet hij iedereen die daar genoeg geld voor op tafel legt van de meest gesofisticeerde wapens. De internationale geheime diensten proberen Roper al jaren te klissen, tevergeefs. Enter Jonathan Pine, een hoteleigenaar en ex-soldaat die aan den lijve ondervindt hoe meedogenloos Roper kan zijn en vervolgens beslist om als spion in zijn wereld te infiltreren. Wat volgt, is een spannend spionagedrama, waarin Laurie bewijst dat de rol van wapenhandelaar zonder scrupules hem op het lijf is geschreven. Niet verwonderlijk, want de Britse acteur is al een kwarteeuw lang in de ban van het boek.

'De nieuwe James Bond? Ik raak niet eens de trap op zonder dat mijn knieën kraken'

Hugh Laurie «Ik ben al van jongs af een bewonderaar van John le Carré, en zoals zovelen was op ik het einde van de Koude Oorlog bang dat hij als auteur van spionageromans geen werk meer zou hebben. Maar toen kwam ‘The Night Manager’ uit (in 1993, vertaald als ‘De ideale vijand’, red.) en bleek dat hij zichzelf moeiteloos kon heruitvinden. Na drie hoofdstukken dacht ik al: dit moet verfilmd worden. Ik heb zelfs een optie op het boek proberen te nemen, de enige keer in mijn leven dat ik zoiets gedaan heb. Maar ik was te laat: wijlen Sydney Pollack (de regisseur van onder meer ‘Tootsie’ en ‘Out of Africa’, red.) was me voor, en de rechten zijn jarenlang in zijn bezit geweest. Na zijn dood zijn de twee zonen van Le Carré, Simon en Steven Cornwell, aan een tv-serie beginnen te werken. Ik kwam Simon tegen op een feestje, ben op mijn knieën gaan zitten en heb gezegd: ‘Ik wil alles doen om hier deel van te zijn. Zelfs broodjes maken voor op de set.’ En kijk, ik heb de rol gekregen – wellicht nadat alle andere acteurs die beter geschikt waren neen hadden gezegd (lacht).»

- Zag je jezelf 25 jaar geleden ook al in de rol van wapenhandelaar Richard Roper?

Laurie «Neen, toen zag ik mezelf nog als Jonathan Pine, de held van het verhaal. Een prachtig personage, een heroïsche ziel die wat op drift is en op zoek gaat naar een zaak waarvoor hij zichzelf kan opofferen. Heel romantisch. Maar de tijd gaat voorbij, je haar valt uit, je knieën worden strammer, en dus was ik wel verplicht om een leeftijdscategorie hoger te mikken.»

- Was je dan jaloers toen je naast Tom Hiddleston op de set stond?

Laurie «Ik had verwacht van wel. Ik ging ervan uit dat ik naar hem zou kijken en denken: ‘Twintig jaar geleden had ik dat toch zo of zo gedaan hoor!’ Maar nee. Na een halfuur kon ik mezelf al niet meer voorstellen in die rol: zo snel heeft Tom zich dat personage eigen gemaakt. We konden ook uitstekend met elkaar opschieten. We plaagden elkaar voortdurend op de set. Vlak voor een scène zei ik dan tegen hem: ‘Weet je, Tom Hardy, díé had dit goed kunnen doen.’ En hij antwoordde dan: ‘Hm, Jeremy Irons, waar zou die nu mee bezig zijn?’ (lacht)»

- Als Dr. House was je al een geloofwaardige misantroop, maar de stap van hem naar ‘de slechtste man ter wereld’ lijkt me toch nog groot.

Laurie «Ja, maar zodra hij voor het eerst in het boek opdook, had ik het gevoel dat ik hem kende. Le Carré schrijft zo gedetailleerd over hoe hij spreekt en hoe hij beweegt, in mijn fantasie begon hij meteen te leven. Gelukkig maar, want research doen is niet eenvoudig. Je kunt moeilijk iemand opbellen en zeggen: ‘Hallo, ik speel de slechtste man ter wereld en dat personage is op jou gebaseerd. Kunnen we gaan lunchen?’

»Als ik aan een rol begin, denk ik ook niet: is dit nu een held of een slechterik? Net zoals het me weinig kan schelen of ik nu meedoe in een western of een sciencefictionfilm. Uiteindelijk komt het erop aan of iets goed of slecht is. Mocht ik een videotheek hebben – hoe oud klink ik nu? – zou ik alle goede films aan de ene kant zetten, en alle slechte aan de andere. Om ze vervolgens op te ruimen en alleen de goede films te behouden. Kwaliteit is het enige wat telt. En Le Carré heeft zichzelf met ‘The Night Manager’ echt overtroffen. Met zijn staat van dienst wil dat toch iets zeggen.»

- De scenaristen van ‘The Night Manager’ hebben het originele verhaal van Le Carré wel een update gegeven: het begint nu na de Arabische Lente in 2011. Wat vond je daarvan?

Laurie «Het maakt het herkenbaarder en actueler, maar de thema’s zijn tijdloos. De boosaardigheid van iemand als Richard Roper, hoe hij als wapenhandelaar over de hele wereld achter de schermen een vinger in de pap heeft. We waren nog maar een paar weken aan het draaien toen er in Mexico een legerhelikopter uit de lucht werd geschoten met een raket. Een minister kwam daarna op televisie en zei: ‘Dit is de schuld van de drugskartels. Die krijgen wapens van we-weten-niet-wie en we zijn op een punt gekomen dat de misdadigers beter bewapend zijn dan wij. We zijn verwikkeld in een burgeroorlog en het is niet zeker dat we die zullen winnen.’ En ik dacht: Wel, 25 jaar na dato wordt het verhaal van Le Carré bewaarheid.

»Of kijk naar wat er gebeurd is rond de Panama Papers. Hoeveel Richard Roper-achtige personen zouden er daar niet in genoemd worden? Die namen ook: Mossack Fonseca (het Panamese advocatenkantoor vanwaar de Panama Papers zijn gelekt, red.) uit Panama, dat zou toch zo uit een roman van Le Carré kunnen komen?»

- Ondertussen is ‘The Night Manager’ in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië erg enthousiast onthaald: de reeks kreeg twaalf Emmy-nominaties en één Britse recensent was zo onder de indruk van jouw acteerprestatie dat hij vond dat jij de volgende Bond moest worden.

Laurie «Ik weet niet hoe het gesteld is met de geestelijke gezondheid van de persoon die dat geschreven heeft, maar dat is het waanzinnigste dat ik ooit heb gehoord. Ik ben geen kerel die uit helikopters springt of zichzelf van gebouwen gooit, ik kan zelfs niet meer de trap oplopen zonder dat mijn knieën kraken.»

- Wat brengt de toekomst dan? Een vervolg op ‘The Gun Seller’, de misdaadroman over wapenhandelaars waarmee je in 1996 debuteerde als schrijver?

Laurie (lacht) «God, vijftien jaar geleden heb ik een contract ondertekend om er nog een te schrijven en daar ben ik nog altijd niet toe gekomen. Ik hoop dat het ooit gebeurt – en mijn uitgever ongetwijfeld ook (lacht). Nu mijn haar alsmaar dunner wordt, lijkt schrijven voor mij ook de meest waardige manier om te overleven in de showbusiness.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234