null Beeld

Humo in de verkeerscursus 'Rijden onder invloed'

Elk jaar sturen politierechters honderden automobilisten die beschonken achter het stuur zaten naar een verkeerscursus om betere en bewustere bestuurders te worden. Humo schreef zich vrijwillig in en begaf zich tussen 's lands brokkenpiloten.

sso

In 2012 volgden 484 Belgen de cursus rijden onder invloed. De meesten zijn door de politierechter veroordeeld na het veroorzaken van een ongeval in dronken toestand en kregen een probatievoorwaarde opgelegd. Vreselijk woord, maar het bekent vooral dat de cursisten geluk hebben gehad: zitten ze de cursus netjes uit, dan wordt hun straf doorgaans met de helft verminderd. Tenzij ze de komende vijf jaar voor dezelfde feiten opnieuw voor de rechtbank verschijnen.

Maar wat gebeurt er eigenlijk in zo'n cursus? Volstaat het om aanwezig zijn en te beloven dat je nooit meer geïntoxiceerd achter het stuur zal kruipen? Allerminst, zo stelde Humo vast: de leergang duurt twintig uur en is gespreid over vier dagen, waaronder een volledige zaterdag. Het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid, dat de cursus organiseert, verwacht actieve betrokkenheid. Wie deelneemt, moet bereid zijn na te denken over zijn rijgedrag en dat in groep te bespreken.

Als deelnemer Patrick gevraagd wordt een avondje uit met drank te reconstrueren, duurt het even voor hij antwoordt: de 42-jarige dakwerker drinkt niet meer. Gestopt nadat hij onlangs voor de vijfde keer voor de rechter moest verschijnen na een ongeval. Elke keer was er alcohol mee gemoeid. 'De laatste keer ben ik tegen een lantaarnpaal geknald. Wist je dat zo'n paal 4.200 euro per stuk kost?' Ook vervelend: Patrick had op dat moment geen rijbewijs op zak. Dat had de rechter afgenomen na zijn vierde veroordeling.

Patrick «Mijn probleem is dat ik het onderscheid nooit heb leren maken. Als ik drink, dan drink ik door. Dat heb ik zo geleerd in de bouw: flesje open en kappen maar. Was het leeg, dan reikten ze het volgende aan. Ik werd er ook nooit ziek van, heb nooit een kater gehad.»

HUMO Maar je wéét toch dat twee pinten de grens is?

Patrick «Ik weet dat, ja. Maar als je er geen last van hebt, dan denk je dat een auto besturen nog wel lukt. Hoewel: er zijn keren geweest dat ik zo veel gedronken had, dat ik minutenlang met mijn sleutel in de auto naar het contact zat te zoeken. Tot ik plots besefte dat ik op de achterbank van mijn auto zat. En ook dan nog naam ik plaats achter het stuur en reed ik naar huis!»

'In de week dat we werken, is het de gewoonte dat je één of twee avonden gaat kappen', bekent havenarbeider John. 'Tien, vijftien pinten is dan het gemiddelde. 's Middags hebben wij een uur pauze. Ook tijdens de schaft is het normaal dat je het café induikt en zo veel mogelijk pinten verzet.'

HUMO En daarna ga je gewoon weer aan het werk?

John «Zoiets, ja. Er is een periode geweest dat ik veel dronk, ook in mijn vrije tijd. Dat ik 's morgens wakker werd en dacht: 'Waar heb ik mijn auto ook alweer geparkeerd?' Mijn vrienden begonnen dat steeds vaker af te keuren. Soms namen ze zelfs mijn autosleutels af.»

HUMO Drink je nog?

John «Ja, maar ik neem geen risico's meer: ik heb veel te verliezen. De rechter heeft dat ook met zoveel woorden gezegd. Ik heb al bijna drie jaar niet meer met de auto gereden. Na het ongeval heb ik mijn wagen verkocht. Sindsdien doe ik alles met de fiets.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234