null Beeld

Humo's Gouden Vastgoedgids (3): vastgoedmakelaars klappen uit de biecht

Of u nu een woning koopt, verkoopt, huurt of verhuurt, in de meeste gevallen zult u te maken krijgen met een vastgoedmakelaar. Dat is een ras apart, want een goede makelaar is commerçant, psycholoog en mensenkenner in één.

'Wij zijn de enige beroepsgroep die al na twee minuten in uw slaapkamer staat. Iedere dag leer ik nieuwe vibrators kennen'

Meer vastgoedtips »

HUMO Heren, beschrijf eens de ideale makelaar?

Niek de Boer (De Boer & Partners) «Misschien is dat wel een vrouw. In de Verenigde Staten is een groot percentage van de succesvolste makelaars vrouw, heb ik vastgesteld.»

null Beeld

Wim Peleman (First Immo) «Je moet in de eerste plaats evenwichtig, beschaafd en intelligent zijn. Doorzicht is belangrijk, net als psychologie, reactiesnelheid en vooral empathie. Want iedere huiseigenaar heeft z’n gevoeligheden, net als iedere koper.

»Je moet ook bouwtechnisch onderlegd zijn om zelf mankementen te kunnen zien. Ik heb zelf lang in de bouw gewerkt, en als het aan mij lag, zou elke stagiair verplicht moeten worden om daar een halfjaar mee te draaien: twee weken bij de elektricien, twee weken bij de loodgieter, enzovoort. Alleen dan kun je de toestand van een huis correct inschatten: je ziet het verschil tussen een condensatieketel en een veel oudere en goedkopere gewone ketel, of je weet: ‘Dat zijn lichtschakelaars van midden jaren 70.’»

null Beeld

HUMO U wordt uitgenodigd om een woning te schatten en te verkopen. U belt aan, en u belandt in het levensverhaal van de verkopers…

Peleman «Ons beroep is het enige waarbij je na twee minuten in de slaapkamer van een vreemde staat. Bizar, toch? Een beginnende makelaar weet de eerste keren niet waar gekropen van gêne, ook al omdat mensen zich tegenwoordig nergens meer voor schamen. Niet iedereen doet bijvoorbeeld de moeite om de seksspeeltjes op te ruimen: er gaat geen dag voorbij of ik leer nieuwe modellen vibrators kennen.

»Ik vraag stagiairs altijd: ‘Hoe is uw emotionele toestand?’ Dan bekijken ze me raar, maar dat heeft belang: voor onze job moet je een emotionele flatliner zijn. Je moet tactvol, nuchter en kalm kunnen blijven, net zoals een chirurg of een politieman.»

Stefan Bastiaensen (Janssen en Janssen) «Vastgoed is emotie: je verkoopt geen huis, maar een thuis. Nu, soms beland je in je eigen levensverhaal. Ik ging eens een woning schatten en ik zat aan de tafel met de eigenaar te praten, toen ik plots dacht: ‘Ik kén deze stoelen en deze tafel…’ Het bleek het meubilair uit de salon van mijn grootmoeder te zijn! Na haar overlijden had een neef die verkocht aan zijn schoonbroer, de eigenaar van dat huis. Raar gevoel, hoor.»

null Beeld

HUMO U komt binnen bij een verkoper: wat is het eerste wat u doet?

Peleman «Ik geef me over aan mijn zintuigen. Wat zie ik, wat hoor ik, hoe ruikt het hier? Zijn er huisdieren? Hangt er een kruisbeeldje aan de muur? Waarom is die mevrouw argwanend, heeft ze misschien eerdere onprettige ervaringen gehad? Als er aan de muur veel foto’s van verre reizen hangen, dan praat ik daarover. Is de eigenaar iemand die erg aan z’n imago hecht? Is de kandidaat-koper iemand die veiligheid als hoogste prioriteit heeft? Je moet eigenlijk een soort kameleon zijn, en je moet altijd één trapje lager blijven staan dan de klant. Een veelgemaakte fout is: te nadrukkelijk de expert uithangen. Niemand wordt graag uit de hoogte toegesproken.»

HUMO Ik heb heel wat dynamische types meegemaakt: meepraters, mouwvegers, vlotte jongens…

Peleman «Meepraten is een brug te ver. Je moet tegen een klant ook durven te zeggen: ‘Sorry, meneer, maar uw prijszetting is onrealistisch.’ Of: ‘Uw huis moet eerst gerenoveerd worden, want anders is het onverkoopbaar.’ Vaak belanden we in huizen van oudere mensen die alles hebben ingericht in de jaren 60 of 70, toen donkere eik, tinnen borden, geaderd marmer en sombere bakstenen statussymbolen waren. Maar jongere kopers ervaren zo’n interieur als deprimerend. Het is zeer lastig om het vertrouwen te winnen als je kandidaat-verkopers al meteen zo tactvol mogelijk moet zeggen: ‘Meneer, mevrouw, uw woning is extreem verouderd en maakt op jonge kopers een heel slechte indruk.’ Soms weigeren we zelfs een dossier en dan is de eigenaar gechoqueerd. Zeer weinig mensen zijn in staat om door hun huis te lopen met de ogen van een kandidaat-koper van een andere generatie.

»Nu, soms schatten we de zaken verkeerd in. (Toont foto) Toen we dit zagen, dachten we: een illegale marihuanaplantage! Maar neen, die brave man kweekte tomaten in zijn woonkamer. Ik heb ook echte marihuanaplantages bij de vleet gezien, vaak in gewone rijhuizen.»

HUMO Wie zijn voor u de meest dankbare, aangename klanten?

Peleman «Lieve oudere mensen die hun huis willen verkopen omdat het te groot is geworden nu de kinderen het huis uit zijn. Dat is een logische evolutie en zo’n verkoop verloopt meestal relaxed. Maar dat kan ook een emotioneel beladen dossier zijn, want die mensen hebben daar meestal veertig, vijftig jaar gewoond. En wanneer de woning verkocht móét worden, bijvoorbeeld na een echtscheiding, een overlijden of een faillissement, dan belanden wij midden in een triest of een stormachtig verhaal. Ik heb jarenlang bijna dagelijks mensen voor mij gehad die zaten te snotteren. Mijn collega vertelde onlangs nog hoe een koper die ze net had ontmoet, ongevraagd haar hele leven begon te vertellen, inclusief hoe ze mentaal en seksueel werd misbruikt door haar man. Je moet wel empathisch zijn als vastgoedmakelaar, maar wij zijn geen therapeuten of biechtvaders.»

'Ik had geen idee waar al die bromvliegen vandaan kwamen, maar twee dagen later hoorde ik dat er een lijk was gevonden in de kelder van dat huis'

HUMO Belanden jullie soms nietsvermoedend in een gevaarlijke situatie?

Peleman «Je komt weleens in de onderbuik van de stad terecht. Vandaag is Park Spoor Noord in Antwerpen een opgewaardeerde zone, maar dat was vroeger wel anders. Ik moest daar ooit het opleidingsgebouw van de Belgische Spoorwegen schatten. Het had een tijdje leeggestaan en binnen lagen overal injectienaalden en zilverpapiertjes: daar hebben honderden heroïneverslaafden gezeten. Kort daarna moest ik een appartementsblok schatten waar in de gang 18-jarige meisjes naalden in hun enkels staken. En in de traphal vond ik een junkie die niet bewoog, misschien was hij al dood.

»Ik ben ook al in een appartement beland waar iemand die week zijn polsen had overgesneden – je zag nog de bloedvlekken op het bed. En op de Italiëlei moest ik eens een pand bezoeken. Toen ik er binnenkwam, zaten er overal dikke bromvliegen – wel honderden! Ik had geen idee waar ze vandaan kwamen, er was nergens rottend vlees of afval te bekennen. Twee dagen later hoorde ik in het nieuws dat er een lijk was gevonden in de kelder van dat huis.»

Stefaan Janssens (Janssen en Janssen) «Een paar jaar geleden wilde een homo met een twintig jaar jongere vriend zijn zeer mooie villa verkopen. Alles leek daar koek en ei. Toen ik hem vroeg waarom hij eigenlijk wilde verhuizen, kreeg ik geen antwoord. Pas na het verlijden van de akte zei de man: ‘Mijn vorige vriend heeft daar zelfmoord gepleegd.’

null Beeld

»Ik heb ook ooit de boerderij van een oud vrouwtje mogen verkopen. Op de eerste verdieping zag ik bloemen liggen: dat bleek de plek waar haar man zich had opgehangen. Wij hebben dat bij elke bezichtiging door kandidaat-kopers vermeld. Daardoor hebben sommigen wel afgehaakt, maar ik vind: je moet eerlijk zijn.»

HUMO Mensen staan er niet bij stil, maar statistisch gezien is in elk ouder huis ooit wel iemand gestorven.

Janssens «Dat is juist, maar mensen reageren emotioneel en zijn soms bijgelovig. Voor die boerderij had ik wel een kandidaat, maar twee dagen later bedacht hij zich – hij kon toch niet wennen aan de gedachte dat iemand zich daar had verhangen. Wettelijk gezien was zijn bod bindend, maar we zijn hem tegemoetgekomen en we hebben een andere koper gezocht.»

undefined

'Je zou denken dat anno 2017 iedereen hygiënisch is, maar het aantal panden in onverkoopbare staat zit in stijgende lijn'


Gang vol stoelgang

HUMO In de VS bestaat het al lang en hier proberen sommige vastgoedkantoren het ook in te voeren: homestaging, waarbij een stylist het huis verkoopklaar maakt. Ik denk dan: weer een tussenpersoon die zich onmisbaar probeert te maken, want dat kan ik zelf ook.

Johan Dyck (Immo Dyck) «Sommige eigenaars kunnen met de objectieve ogen van een kritische kandidaat-koper door hun woning lopen, anderen kunnen dat niet. Je zou denken dat anno 2017 iedereen hygiënisch is, maar het aantal panden in onverkoopbare staat zit in stijgende lijn. Ik moest eens een huis gaan schatten, maar ik ben er nooit binnengestapt: toen de eigenaar de voordeur opende zag ik dat de gang vol uitwerpselen lag. Die meneer bleek fretten als huisdier te houden en die mochten overal hun gevoeg doen. Dat is helaas geen uitzondering: vooral huurappartementen zijn vaak slecht onderhouden. Het gebeurt alsmaar meer dat ik na een huisbezoek onder de douche wil springen omdat ik me vies voel.»

null Beeld

Peleman «Ik ben al twee keer door een verrotte vloer gezakt en één keer van een vermolmde trap gevallen. Nu vind je amper nog krotten, maar vroeger belde ik altijd naar het kantoor: ‘Ik ben nu op dat adres, en als ik binnen een halfuur niet terug ben, moet je de hulpdiensten bellen, want dan ben ik door de vloer gezakt.’ Ook de hygiëne is vaak een pijnpunt. Ik heb ooit het huis van een architect verkocht die zijn geesteszieke zus in huis had genomen. Toen heb ik moeten overgeven van de penetrante geur, want die mevrouw smeerde haar stoelgang tegen de muren.

»In een andere woning lag de héle kelder vol afval: die mensen zaten zodanig in geldnood dat ze zelfs geen huisvuilzakken meer konden kopen. Bewoonde huizen waarin rottende karkassen van ratten, muizen en duiven lagen, of waar de ammoniakgeur van duivenstront je de adem beneemt: allemaal meegemaakt. Ooit heb ik zelfs een gigantische huiszwam met een lengte van twintig meter gezien: echt iets uit een horrorfilm. Ik heb nadien al mijn kleren ontsmet omdat ik bang was om de sporen van die zwam mee in mijn eigen huis te brengen.»

Dyck «Ook problematisch zijn de huizen van hamsteraars met een onstuitbare verzamelwoede. Ik kwam afgelopen week nog bij iemand die niets kon weggooien: élke centimeter vloer van zijn woning was volgestouwd met dozen en zakken. In een bomvolle woning kun je bovendien niet naar behoren schoonmaken. Het stonk daar dus ook. Zo krijg je een woning niet verkocht. Zo iemand raad ik aan tijdelijk enkele garageboxen te huren, zodat het huis gepoetst en toonbaar gemaakt kan worden. Meestal luisteren mensen naar die raad.»

Peleman «Ik werd eens ontvangen door twee heren. Hun pand was prachtig ingericht, maar in de kelder vond ik lockertjes waar mensen hun kleren in konden opbergen, een bar, een jacuzzi, massagetafels en donkere kamers met matrassen en kleenexrollen aan de muur… Soit, het bleek een homoclub te zijn. De markt voor zo’n pand is zeer klein, maar we hebben het verkocht aan een drummer: die goed geïsoleerde kelder beperkte de geluidsoverlast (grinnikt).»

undefined

'Tot 30 procent van kandidaat-kopers daagt niet op. Anderen komen kijken uit verveling of als hobby, ook al kunnen ze het pand niet betalen'


Zwart geld

HUMO Een vraag over procentjes: ik zie dat jullie commissie varieert van 1 tot 5 procent op de gerealiseerde verkoopprijs. Ik dacht dat 3 procent wettelijk was?

Janssens «Neen, die 3 procent is een richtlijn van het Beroepsinstituut van Vastgoedmakelaars (BIV), maar het percentage varieert naargelang de gerealiseerde verkoopwaarde. Soms is een huis verkopen een lang en arbeidsintensief proces. Voor sommige panden volstaat één bezichtiging, maar bij andere heeft na veertig bezichtigingen nog niemand een bod gedaan.»

Dyck «Mensen vergeten vaak dat wij onkosten hebben. Ze denken: ‘Die komt hier even kijken, verkoopt mijn huis en strijkt in een handomdraai duizenden euro’s op.’ Maar ik moet een kantoor en vijf man personeel bekostigen, brochures laten drukken, reclame maken… Iedereen denkt ook dat zijn pand wel makkelijk te verkopen zal zijn – wishful thinking wint het vaak van realiteitszin. Een woning proberen te verkopen die minder goed in de markt ligt, kan héél veel tijd en energie vergen. En ik heb veel ervaring en knowhow, maar ik kan niet toveren. Ik haal altijd feiten aan: ‘Kijk, meneer, dit appartement twee deuren verder bevond zich in veel betere staat dan het uwe en werd onlangs verkocht voor een veel lagere prijs dan wat u wil.’»

HUMO Op weg hierheen zag ik borden van minstens vijftien vastgoedmakelaars. Zijn er niet érg veel concurrenten actief in de branche?

Janssens «Ja. Maar bij de eerstvolgende vastgoedcrisis of kredietcrisis zullen heel wat kleinere en minder efficiënte makelaars op de fles gaan.»

HUMO Ik heb nooit begrepen waarom eigenaars hun pand onderbrengen bij meerdere makelaars tegelijk.

De Boer «De verkoper hoopt dan dat elke makelaar zich meer zal uitsloven. Vroeger zag je dat de ene makelaar het pand te koop zette voor een hogere prijs dan zijn collega om een goede indruk te maken op de eigenaar. Maar het komt steeds minder voor.»

Dyck «Ik ben er ook niet voor. Het gebeurt vaak aan de kust, in Knokke en zo, en in dure villawijken. Mensen hopen dat drie makelaars hun pand drie keer zo snel en drie keer zo duur zullen verkopen, of dat ze drie keer zoveel kopers zullen bereiken. Maar een geïnteresseerde koper checkt alle makelaars en websites, waarop nagenoeg alle panden aangeboden worden. De paar keer dat ik erin heb toegestemd, was er altijd onenigheid over wie nu de koper over de streep had getrokken.»

HUMO Waren er vroeger meer cowboys in de sector dan nu? Of zie ik dat te rooskleurig?

De Boer «Ik ben begonnen in 1980, en de doorsnee vastgoedmakelaar in Vlaanderen ging toen behoorlijk amateuristisch te werk: de postbode verkocht bij wijze van spreken het huis van z’n buurman. Maar vastgoed verkopen is een vak geworden. De cowboys van toen zouden nu geen schijn van kans meer maken.»

Janssens «Vroeger durfden makelaars de koper onder druk zetten om ter plaatse een compromis te ondertekenen – nu wordt dat alleen nog bij de notaris ondertekend. Of makelaars drongen de verkoper een contract zonder een beperking in de tijd op, zodat die aan hem gebonden was, ook al raakte het pand niet verkocht.»

Dyck «Je moet nu een opleiding volgen en de regels zijn verstrengd, maar dat wil geenszins zeggen dat er geen cowboys meer zijn. Een geboren bedrieger die lid is van een beroepsvereniging, blijft een bedrieger. En wie indertijd z’n werk in eer en geweten deed, had geen diploma of ronkende titel nodig om zijn betrouwbaarheid te garanderen.

»Een paar onzuivere praktijken zijn wel zo goed als verdwenen. Vroeger werd het voorschot bij de aankoop van een woning vaak cash aan de makelaar betaald, maar die ‘vergat’ dat soms terug te geven als de verkoop niet doorging. Een jaar of tien geleden is een makelaar aan de haal gegaan met voorschotten van tientallen deals, en dat kantoor was plots van de aardbodem verdwenen. Nu wordt het voorschot altijd op een aparte rekening gestort.

»Soms gebeurt het wel dat de koper tegen de makelaar zegt: ‘Als u er bij de verkoper op aandringt dat hij 20 procent van de vraagprijs doet, dan delen we het verschil.’ Op dat moment dient de makelaar, die is ingehuurd door de verkoper, plots de belangen van de koper.»

HUMO Komen jullie soms nog voor verrassingen te staan?

Peleman «Dat gebeurt. Hier aan tafel zat eens een Afghaanse meneer van een jaar of 50, een Afghaanse dame van een jaar of 40 en een meisje van ongeveer 14 jaar oud. Op een bepaald moment zeg ik tegen meneer, terwijl ik naar mevrouw knik: ‘Uw echtgenote…’ Waarop bleek dat niet de dame van middelbare leeftijd, maar het minderjarige meisje zijn echtgenote was. Je leert elke dag bij. Ik weet nu bijvoorbeeld dat Afghanen altijd trouwen met scheiding van goederen.

»Nog eentje: een tijd geleden bleek dat we een gebouw van 5 miljoen euro hadden verkocht aan… een fantast. Een zeventiger die een beschaafde indruk gaf, maar hij bleek niet solvabel te zijn. Ik voelde wel dat er iets niet klopte aan zijn verhaal, maar hij viel pas door de mand toen hij niet kon betalen. Wat later hoorde ik dat hij tegelijk bij een collega aan het onderhandelen was over een penthouse van 600.000 euro. In een ideale wereld leg je een zwarte lijst van zulke oplichters aan, maar de wet verbiedt dat.

»Ik heb ook al een koppel over de vloer gehad waarvan de man 70 was en de vrouw 20. Ze bezaten een trust in Panama, maar het geld kwam uit Liechtenstein. Dat moeten wij normaal gezien aan de fiscus melden, maar gek genoeg staat Panama wél op de zwarte lijst van witwaslanden, en Liechtenstein niet.

»Vroeger kochten mensen wel vaker huizen zonder dat de makelaar wist waar hun geld vandaan kwam, of ze betaalden een deel of zelfs het volledige bedrag met cash zwart geld. Twintig jaar geleden was dat dagelijkse kost, nu kan dat niet meer. Wat nu ook verboden is, is als makelaar zelf een meerwaarde nemen op een pand: het eerst voor eigen rekening kopen, en daarna meteen met winst doorverkopen. Nu, ik heb ooit wel een huis voor mezelf gekocht en de verkoper reageerde argwanend: ‘Aha, u bent makelaar? Wat zit hierachter?’ Maar een makelaar moet zelf ook ergens wonen, hè.»

De Boer «Wij hebben ook ooit eens een zogenaamd succesvolle ondernemer gehad. Hij kwam altijd te voet aan bij ons kantoor en vroeg ons na een vergadering vaak om hem ergens heen te brengen, waar zijn moeder zogenaamd om de hoek woonde. Tegenwoordig kun je zo iemand googelen, maar vroeger was dat ingewikkelder. Je was geneigd zo’n man het voordeel van de twijfel te geven, in de hoop dat je een grote vis aan de haak had. Nu kun je via een kredietinformatieverlener als Graydon snel de kredietwaardigheid van bedrijven checken. Toen ik eens iemand liet controleren, vertelden ze me daar: ‘Die meneer is wel degelijk een aannemer, Niek: in luchtkastelen.’ (lacht)»

HUMO Hoe herken je een koper die zal tekenen?

Bastiaensen «Als de man wild enthousiast is maar de vrouw kijkt sip, dan gaat de koop niet door. Als ik daarentegen de man de ene kritische opmerking na de andere hoor maken, maar zijn echtgenote loopt met fonkelende ogen door de woning, dan is de zaak beklonken. Echt waar: de reactie van de vrouw geeft bijna altijd de doorslag. Soms zíé ik haar denken: ‘Hier komt onze ligzetel en daar de wieg…’ Verkocht! Dat gaat op voor elk segment, van rijhuizen tot peperdure villa’s. Alleen bij kopers van allochtone origine beslist de man altijd.»


Niets te huur

HUMO Wat zijn voor jullie lastige klanten? Eerlijk zeggen.

Peleman «De lastigste klanten zijn géén klanten. Tot 30 procent van kandidaat-kopers daagt niet op voor de bezichtiging van een pand. Anderen komen kijken uit verveling of als hobby, ook al kunnen ze het bezochte pand niet betalen. Dat kost ons natuurlijk tijd en energie.

»Wij zijn onlangs ook gestopt met verhuuropdrachten. Als we een appartement van 600 euro te huur zetten, krijgen we daar binnen de 24 uur een vijftigtal reacties op. Als je met twintig van die mensen een afspraak maakt, komen er amper vijf opdagen, van wie er drie tot vijf de huur niet kunnen betalen. Veel kandidaten met exotische namen bleken een inkomen van 1.000 of 1.200 euro te hebben, vaak niet eens officieel. ‘Ja maar, ik verdien 1.000 euro als afwasser en in het zwart verdien ik nog 1.500 euro bij.’ Daar kunnen wij niet aan beginnen. Wij willen de gezinssamenstelling kennen, we willen weten waar de kandidaat werkt, enzovoort, om zeker te zijn dat hij de huur zal kunnen betalen. Maar voor je het weet, wordt dat als discriminatie ervaren. Het was voor ons verlieslatend om al die verhuurdossiers op te volgen.»

HUMO Wat zou u gekocht hebben als u twintig jaar geleden een kristallen bol en een groot budget had gehad?

Dyck «Zoveel mogelijk opbrengsteigendommen, want een appartementsblok kon je toen afbetalen met de opbrengst van de huishuur. Dat is nu voorbij, omdat de huurwaarde niet meer overeenkomt met de afbetalingssom van de lening.»

De Boer «Je kunt nooit alles voorspellen. Neem Saint-Tropez: dat was een ingedommeld kustdorpje, tot Brigitte Bardot er ging wonen.

»Een goede makelaar gaat proactief te werk. Toen in 1991 bekend werd dat Hongkong onafhankelijk zou worden, bedacht ik dat een heleboel Belgische ondernemers naar huis zouden terugkeren. Die moesten natuurlijk ergens wonen, dus vroeg ik via de ambassade hun namen op. Ik vloog naar Hongkong en vanuit het Grand Hyatt-hotel liet ik hen weten: als u naar België verhuist, dan beschik ik over de juiste adresjes. Ik heb toen in een paar dagen tijd honderd potentiële klanten ontvangen. En toen ze naar Europa terugkeerden, had ik op Zaventem busjes klaarstaan. ’s Ochtends reden we met hen door de villawijken rond Brussel, en in de namiddag deden we hetzelfde in Antwerpen.»

Peleman «Als ik twintig jaar geleden meer geld had gehad, dan had ik álles gekocht, zo simpel is het. Bijna alles is in waarde gestegen. In Zurenborg, nu een hippe Antwerpse wijk, verkochten we indertijd huisjes voor 2 tot 4 miljoen Belgische frank (50.000 tot 100.000 euro, red.), nu gaan die tot 400.000 euro. Ik heb nog de tijd meegemaakt waarin de waarde van het vastgoed jaarlijks met minstens 10 procent steeg. Twintig jaar geleden kwamen Nederlandse goudzoekers hier in hun ogen spotgoedkope woningen scouten. Hele busladingen! Ik heb toen transacties gezien waarbij van 1 miljoen euro de helft in het zwart werd betaald, cash op tafel! Toen ben ik de voordeur op slot gaan doen (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234