Humo's grote beleggersgids: 'De vraag is niet óf de beurs crasht. De vraag is waar, hoe en wanneer'

Stel: je erft van een oom, tante of verre neef 100.000 euro, los in het handje. Wat doe je met die schat? De mogelijkheden zijn beperkt: spaarboekje, aandelen of obligaties. Hoog tijd voor nieuwe en wijze praatjes van de beleggingsblaadjes!

Velen zitten nog in het achterhoofd met – even ademhalen – de crash van 1987, de ontploffende internetzeepbel van het jaar 2000, en de ‘grootste financiële crisis aller tijden’ van 2008, toen de meeste beurzen met 50 procent en meer gecorrigeerd werden. Maar wat blijkt? De bankencrash is alweer zo goed als verteerd, zeker in de VS: vanaf het voorjaar van 2009 begonnen de Amerikaanse beurzen aan een verschroeiende marathon. In zes jaar tijd klom Nasdaq, de Amerikaanse technologiebeurs, met een duizelingwekkende 335 procent. De Duitse Dax-index spurtte in diezelfde periode naar plus 227 procent. Zelfs onze eigen, brave Bel20 klokte af op plus 143 procent.

Snel met je 100.000 euro naar de beursmakelaar om de hoek, dus? Lag het maar zo simpel. Want ook op de aandelenmarkt zien we almaar meer oranje knipperlichten die op een mogelijke nieuwe crash wijzen. De hoogste tijd, dus, om ’ns met de mannen van het vak te gaan praten, de heren die iedere week opnieuw het mooie weer trachten te voorspellen. Wij zijn drie van die orakels gaan interviewen: Gert Bakelants van De Belegger, Paul D’Hoore van Beurssucces en Jacky De Donder van BeursBubbels. Fasten your seatbelts voor een woeste rollercoaster, verdeeld over tien staties.


1. Even voorstellen

Paul D’Hoore «Beurssucces wil vooral duidelijke en toegankelijke beursadviezen geven, in een heldere en begrijpelijke taal. Het is míjn mening en míjn advies. Goed Nederlands is, vind ik, een basisvoorwaarde voor iedere publicatie. Ik heb er bewust voor gekozen Beurssucces tegen de laagste prijs in de markt te zetten, omdat ik een breed publiek wil bereiken. Mijn lezers zijn in de eerste plaats de goede huisvaders of -moeders, en niet de daytraders of de optiespecialisten. Mijn formule is goedkoop en compact. Ik probeer aandelen aan te bevelen die je met een gerust gemoed kunt kopen en langere tijd bijhouden. Ik raad het mijn lezers af om de hele dag aan hun computer te zitten en met de beurskoersen op te staan en te gaan slapen. Dan laat je jezelf te veel meeslepen door je emoties en door de gekte van de dag.»

'Beleggen is vandaag de dag gewoon een daad van burgerlijk verzet, en bovendien één van gezond verstand' Gert Bakelants

Gert Bakelants «De Belegger is niet alleen een beleggingsblad, het is ook een internetplatform waarop onze adviezen online te volgen zijn – dag in, dag uit. Als een bedrijf om zeven uur ’s ochtends met cijfers komt, gooien onze analisten hun eerste indrukken meteen op het net, telkens met een concreet advies. Wij werken met een team van zeven mensen: voor België is dat vrij uniek. We werken niet alleen met aanbevelingen tot aan- of verkoop of tot houden, we geven ook een risicorating aan aandelen, zodat een klant precies weet waaraan hij begint. Bij ieder nummer hoort een uitgebreide cijferlijst van de opgevolgde aandelen, die op het web zelfs twee keer per week aangepast wordt.»

HUMO Jacky, jouw BeursBubbels is in die mate uniek dat het vanuit een rock-’n-rollhart is geschreven. De tekst swingt, de taal spat alle kanten op, de grafieken rocken.

Jacky De Donder «Ik wilde weg van de saaie kost die de meeste beleggingsbladen serveren. BeursBubbels is mijn vlees en bloed. Bij het schrijven geef ik mezelf voor 100 procent carte blanche: géén compromissen. Ik onderhoud een zeer sterke band met m’n abonnees: ik organiseer workshops voor ze, ga weddenschappen met ze aan, organiseer al ’ns een barbecue. Kijk, de beurs is natuurlijk bittere ernst, en mijn adviezen zijn dat ook. Maar ik verpak die adviezen zodanig dat ze beginnen te swingen. Ik maak BeursBubbels zo goed als alleen, het is pure huisvlijt. Toch heb ik, na tien jaar aan de weg timmeren, zeshonderd trouwe abonnees, zodat ik er behoorlijk van kan leven.»


2. Tina rules?

HUMO Gewone burgers kopen nauwelijks nog obligaties, en een spaarboekje brengt met grote moeite 1,50 procent op. De weg naar de aandelen ligt dus wijd open. There is no alternative: Tina rules.

Bakelants «De markt wordt door duizend-en-één parameters beïnvloed: de dollar, de olieprijs, een eventuele Grexit, de toestand in Rusland en ga zo maar door. Die dingen veranderen voortdurend. Maar er is één doorslaggevende factor waarbij al de rest verbleekt, en dat is inderdaad de rente. Ik verkondig al jaren in De Belegger dat de huidige lage rente nog lange tijd zal aanhouden, decennia zelfs.

'Links schreeuwt om een vermogensbelasting. Wel, die is er al: de door de centrale banken gemanipuleerde, veel te lage vergoeding op spaargeld' Gert Bakelants

»Links schreeuwt om een vermogensbelasting. Wel, die belasting is er al: de door de centrale banken gemanipuleerde, veel te lage vergoeding op spaargeld, die allang niet meer de inflatie compenseert. Wie z’n zuurverdiende spaarcenten op een spaarboekje zet, zal jaar in, jaar uit bestolen worden. Daarom mijn oproep: mensen, laat je niet bestelen, laat je niet leegmelken en stap toch minstens gedeeltelijk in aandelen. Beleggen is vandaag de dag gewoon een daad van burgerlijk verzet, en bovendien één van gezond verstand. Ik geloof in het volkskapitalisme.»

De Donder «Tina rules indeed. Bedrijven weten het ook niet meer: in plaats van te investeren proberen ze hun aandeelhouders zo veel mogelijk te plezieren. Dat doen ze door de inkoop van eigen aandelen en door het betalen van almaar hogere dividenden. Maar daardoor wordt de aandeelhouder in slaap gewiegd, wat mij zeer verontrust. Er is in de markten een soort onverschilligheid geslopen, een gevoel van ‘ons kan niets meer overkomen’. De beurzen baden in David Hamilton-kleurtjes. Oekraïne, Griekenland, de IS-milities: de beleggers trekken er zich niets van aan, ze leven op een wolk. De harde realiteit lijkt niet tot hen door te dringen. Ik merk zeer weinig nervositeit – ten onrechte. Kijk naar de VIX of volatility index, de zogenaamde ‘barometer van de angst’, die de schommelingen op de beurs meet. Wel, die zit zowat op nul. Totaal geen onrust, dus. Een gevaarlijke toestand, als je het mij vraagt. Ik heb het onlangs in BeursBubbels neergeschreven: ‘Wie nu in de beurs stapt, loopt straks de kans een oplawaai van 10 op de schaal van Richter te incasseren.’»

D’Hoore «De rente zal nog lange tijd laag blijven. Daarvoor is de schuldenproblematiek van de westerse landen te groot. Zolang die schulden niet afbetaald zijn, zullen de centrale banken voor gratis geld zorgen. En daarmee de aandelenmarkten blijven spijzen.»

HUMO Toch zijn er almaar meer knipperende alarmlichten: de bedrijfswinsten zijn niet briljant en krimpen, vooral in de VS. En de koers-winstverhoudingen (K/W) liggen ver boven het historisch gemiddelde.

'De biotechnologie en de sociale media: als ik al een zeepbel ontwaar, zit ze daar' PAUL D’Hoore

D’Hoore «Eén: een koers-winstverhouding dien je altijd te bekijken in verhouding tot de rente. Bij een lage rente, zoals nu, kan de beurs zich wat hogere K/W’s veroorloven. Dat houdt natuurlijk in dat bij een rentestijging de huidige K/W’s onder grotere druk komen te staan. Twee: een K/W zegt niet alles. Heel wat bedrijven maken helemaal géén winst, en noteren toch torenhoge koersen. Dáár zit vandaag de gekte. Denk aan de biotechnologie en de sociale media. Als ik al een zeepbel ontwaar, zit ze daar. Die twee sectoren doen een beetje denken aan de jaren 2000, toen zowat ieder internetbedrijf veel te hoog genoteerd stond. Veel biotechbedrijven hebben nog nooit winst gemaakt, en zullen er in de toekomst misschien nooit maken. Denk aan Thrombogenics: enorm gehypet, tot bleek dat het winstpotentieel schromelijk was overschat.»


3. Janet waarschuwt

HUMO Onlangs waarschuwde Janet Yellen, voorzitster van de FED, de Amerikaanse Centrale Bank, voor een ‘overdrijving in de waardering van de aandelenmarkten’. Met andere woorden: het sprookje kan niet blijven duren: bomen groeien niet tot in de hemel.

D’Hoore «Lees ’ns even na wat ik in ons Nieuwjaarsnummer schreef: ‘Ik verwacht voor 2015 een goed beursjaar.’ Daar blijf ik nog altijd bij. Ik weet het, er zijn alarmsignalen. Maar we kunnen nog best een vol jaar van stijgende koersen genieten. Eind vorig jaar was ik wat voorzichtiger geworden: de Amerikanen stopten met hun stimuleringsbeleid en op dat moment was er ook geen stimulering in Europa. Een gevaarlijke situatie. Maar toen besliste Mario Draghi, de voorzitter van de Europese Centrale Bank, om iedere maand 60 miljard in het systeem te pompen. 60 miljard per maand: dat is een enorm bedrag. Draghi wil die stimulering 19 maanden volhouden, tot in september 2016. De beurs reageerde euforisch: in het eerste trimester van 2015 zijn de meeste indexen met 15 procent gestegen.

»Toch kan ik niet ontkennen dat we in de tweede helft van de wedstrijd zitten, en dan moet je voorzichtiger en waakzamer zijn, nog beter je huiswerk maken. Concreet: hier en daar durf ik wel wat winst vast te leggen, om bij een eventuele correctie tegen lagere koersen weer in te kunnen stappen.»

De Donder «Denken dat de lage rente nog vele jaren kan aanhouden, en dat de beurs bijgevolg zal blijven stijgen, vind ik naïef. Kijk, mijn ervaring leert dat de beurzen om de vier, vijf jaar een serieuze verwittiging krijgen. Daarvan weet je nooit hoe diep ze zal snijden: wordt het een kleine correctie of een grote? Een regelrechte crash? Ik vind: de beurs is vandaag de dag uiterst fragiel. Stel dat we een heuse Grexit krijgen, hoe zal de markt dan reageren? Haalt ze, zoals vroeger, de schouders op? Of volgt er paniek? Als de beurs dán nog niet crasht, zijn we niet alleen apathisch en in slaap gewiegd, maar hangen we gewoon aan de baxter van de anesthesist. En zullen we nog bozer ontwaken. Ik zeg je: de vraag is niet óf een crash er komt, de vraag is hoe, waar en wanneer.»


4. Volgt Europa de VS?

HUMO Als Wall Street straks zwaar zou corrigeren, volgt dan noodzakelijk ook Europa?

D’Hoore «Waarschijnlijk wel, dat leert ons de geschiedenis. Aan de andere kant: waarschuwingen van de FED-voorzitter kwamen in het verleden altijd veel te vroeg. Die waarschuwingen waren ook nooit bedoeld als een verkoopadvies: noch Janet Yellen, noch haar voorgangers Ben Bernanke en Alan Greenspan, hebben de beleggers ooit advies gegeven. De FED-mensen hebben met hun uitspraken vooral een beleidsmatige bedoeling: zij proberen de economie bij te sturen. Een korte blik op de economische geschiedenis leert ons dat een éérste renteverhoging in de VS nog nooit tot een crash heeft geleid: de markt leerde ermee leven. De ommekeer kwam er bijna altijd één jaar later, bij de vierde of vijfde stijging. Vandaar mijn houding: zolang de economische parameters gunstig zijn, blijf ik in aandelen investeren. Niet in Amerikaanse, wél in Europese aandelen. Want daarin heb je gelijk: de eerste beurs die kantelt, zal de Amerikaanse zijn.»

De Donder «Ook bij een volgende crisis zal Europa lijdzaam Wall Street achternahollen, daar kun je donder op zeggen. Europa is politiek zwakker dan ooit, het clubje is hopeloos verdeeld, de heren kunnen of durven geen vuist te maken. Een Grexit zal nauwelijks economische impact hebben, maar kan wel de psychologische trigger vormen voor een nieuwe financiële crisis. De vraag is: wat doen de grote jongens bij een Grexit? Welke verklaringen leggen de politici af? Wat wordt de perceptie? Hoe zullen de media reageren? Burgerinitiatieven als Podemos in Spanje, de wereldwijde Indignados-beweging of de Syriza-partij van de Griekse premier Alexis Tsipras, hebben het gelijk aan hun kant, zeker op sociaal gebied. Maar ze bevorderen niet de stabiliteit van Europa. Conclusie: als Amerika zou crashen, bloedt Europa méé.»

Bakelants «Wall Street is al bijna zeven jaar aan het stijgen en breekt het ene record na het andere. Dat is nog lang niet het geval voor Europa (op Duitsland na, red.). In 2012 stond Europa in brand, het was dé rotte plek op de financiële wereldbol: de Arabieren gingen hier lopen, net als de Chinezen en de Amerikanen. Eigenlijk is Europa maar sinds twee, drie jaar mooi aan het stijgen; vergeleken met Amerika is er nog flink wat ruimte. Daarbovenop heb je de dure dollar en de goedkope euro: dat speelt de Europese exportbedrijven enorm in de kaart. Maar in Amerika is het beursvet inderdaad van de soep, al heb je er best nog wel unieke, interessante bedrijven.

»Voor mij ligt het échte gevaar in wat de econoom Nassim Taleb ‘de zwarte zwaan’ noemt: een totaal onvoorziene gebeurtenis die de wereld ernstig schokt. Een moord op de Amerikaanse president, bijvoorbeeld, of één van de strapatsen van Poetin, of de escalatie van een conflict, of een tsunami, een aardbeving in LA, noem maar op. En je hebt gelijk: we zíjn onderweg naar een nieuwe crisis – dat zijn we al eeuwenlang. Maar wanneer, waar en hoe: dat kunnen we onmogelijk voorspellen.»


5. De grote IPO- en fusiekoorts

HUMO Tegelijk met de beurshausse beleven we een sterke toename van beursnieuwelingen (via IPO’s of initial public offerings) en fusies van bedrijven. Iedereen wil iedereen opkopen: Ahold lonkt naar Delhaize, Nokia wil Alcatel, de Amerikaanse producent van generische farmaceutica Mylan wordt langs alle kanten opgevrijd. Zijn dat ook geen tekenen van oververhitting?

D’Hoore «Die analyse klopt. Maar échte beursgekte is toch wel andere koek. Toen World Online of Netvision (het latere Ubizen, red.) indertijd naar de beurs werden gebracht, gebeurde dat met een overinschrijving van dertig, veertig, vijftig keer het aantal beschikbare aandelen. Dat soort waanzinnige toestanden hebben we nu nog niet gezien.»

Bakelants «Ik zie de huidige fusiekoorts vooral als een gevolg van de lage rente. Gezonde bedrijven bulken van de cash en zoeken naar overnameprooien. Wat moeten ze anders met hun geld? Investeren in meer capaciteit is gezien de structureel lage economische groei niet nodig. Veel bedrijven kopen tegenwoordig hun eigen aandelen in om dezelfde reden: zich verweren tegen de sluipende geldontwaarding. Tegenwoordig is het geld zo goed als gratis. Voor wie echt durft te ondernemen ligt de rode loper uitgerold.»

De Donder «De toevloed aan fusies en IPO’s is een voorbode: we zitten aan de top. Autonoom kunnen de grote firma’s nog nauwelijks groeien, dus proberen ze het door andere bedrijven op te kopen en zo hun winsten op te krikken. Inkoop van eigen aandelen: idem dito. De CEO anno vandaag is vooral bekommerd om het scheppen van shareholders value, het creëren van aandeelhouderswaarde. Fusies en IPO’s zijn in mijn ogen symptomen van kortetermijndenken. De bedrijven worden wel groter in beurskapitalisatie, maar die groei gaat niet gepaard met de zo broodnodige jobcreatie. Ook de nationale overheden doen eraan mee: Spanje lijkt van het kneusje plotseling de beste leerling van de klas, met voor 2015 een voorspelde groei van 3,5 procent. Maar de jobs volgen niet. Je mag saneren wat je wil, als je met een leger van om en bij de 25 procent werklozen blijft zitten, ben je slecht bezig. Ik vraag mij af: als de bron van fusies en IPO’s is opgedroogd, waar ga je dan je kruit nog blijven halen? Niet goed dus, die trend.»

Bakelants «We staan inderdaad dichter bij het hoogtepunt dan bij het dieptepunt. Maar er is nog voldoende ruimte voor progressie, zeker in Europa. Wie wacht op een rente van 4 à 5 procent, zal nog zeer lang mogen wachten, vrees ik.»


6. Crashende obligaties

HUMO De rente klimt uit een diep dal, met de gekende gevolgen: we hebben al een flinke obligatiecrash achter de rug. Een voorafschaduwing van een aandelencrash?

D’Hoore «Een tweede obligatiecrash zou zeker een tijdelijke impact hebben, maar de beurs zou zich snel herstellen. In de dertig jaar dat ik de beurs volg, is er maar één goed voorbeeld: 1994. De rente steeg, de obligaties daalden sterk in waarde, en de beurs kreeg lood in de vleugels, ondanks een aantrekkende economie. Zo’n vaart zal het nu niet lopen. Integendeel: als de obligaties echt zouden crashen, denk ik dat er met het vrijkomende geld een nieuwe spurt naar aandelen wordt ingezet. Nogmaals: er is geen alternatief.»

Bakelants «Wie vandaag de dag een Belgische staatsbon op tien jaar koopt, krijgt ocharme een netto rendement van 0,60 procent! Als straks de inflatie weer wat aantrekt naar 2 procent, zoals Draghi en co. dat willen, zit je dus opgezadeld met een negatief rendement van -1,4 procent. Tien jaar lang! En wat als de inflatie nog verder de hoogte inschiet? De brave spaarders worden hoe dan ook armer. Vindt u het niet vreemd? Als de mensen morgen 1 euro minder verdienen, staan ze de volgende ochtend in Brussel te manifesteren. Maar dat hun al jaren geld afhandig gemaakt wordt doordat de rentevergoeding op een spaarrekening kleiner is dan de inflatie, daarop wordt amper gereageerd. Dat verbaast mij.»

De Donder «Ik denk dat de beurs wel wat renteverhogingen kan hebben. Daar schuilt het gevaar niet. Ik ben veel banger voor nieuwe politieke dreigingen. Kijk daarbij toch maar ’ns naar het goud, traditioneel een vluchthaven in moeilijke tijden. Vandaag wil niemand nog goudaandelen. Die markt is zo goed als dood. Ook dat kan niet blijven duren. Misschien wel het moment om een gokje op goud te wagen?»


7. De lessen van Warren Buffett

D’Hoore «Warren Buffett, dé superbelegger van de voorbije veertig jaar, heeft zich nooit bekommerd om of er nu wel of niet een crash zou komen. Buffett kijkt naar de onder- of overwaardering van aandelen, los van de trend. Hij kijkt naar hun winstgevendheid en de kwaliteit van hun management. Dat tracht ik ook te doen. Buffett heeft nooit gezegd: ‘Ik vind de beurs tijdelijk te duur, dus ik stap eruit.’ Nee, hij zweette een correctie of zelfs een crash rustig uit. De les van Buffett: beurscycli zíjn belangrijk, maar niet in die mate dat je bij iedere dreiging meteen uit aandelen moet stappen.»

Bakelants «Warren Buffett heeft inderdaad nooit mee geheuld met de hype van de dag. De trend kon hem gestolen worden. Kijk naar de 20ste eeuw: één van de rotste uit de geschiedenis, met twee wereldoorlogen, de Grote Depressie van de jaren 30, de grote Amerikaanse oorlogen in Iran, Irak, Vietnam, Korea en Afghanistan, de crash van 1987, de savings & loans-crisis van eind jaren 80, toen duizenden Amerikaanse banken failliet zijn gegaan, enzovoort. Eigenlijk sukkelden we voortdurend van crisis naar crisis. Maar dat alles heeft de Dow Jones er niet van weerhouden in die honderd jaar van 66 naar 12.000 punten te stijgen. Ik bedoel: crisissen mogen ons niet verlammen en bieden zelfs kansen.»

De Donder «Ik ben geen grote Buffett-fan. Er zit te weinig rock-’n-roll in die kerel. Ik hou van z’n quotes, maar niet van z’n beleggingsstijl. Maar als je de beurs aan 12-jarigen wilt uitleggen, zou Buffett een fantastische leraar zijn.»


8. De modelportefeuille

HUMO De Belegger drukt een modelportefeuille af. De resultaten zijn ronduit riant: in de eerste vijf maanden van 2015 werd een rendement van 17 procent gehaald. Sedert het begin, in januari 1984, bedraagt het gemiddelde rendement op jaarbasis 9,5 procent.

Bakelants «Onze portefeuille is een echte aandelenportefeuille, met echte transacties, werkelijk geïnde dividenden en echte kosten. Het is dus geen vermogensportefeuille: de post aandelen vormt maar een deel van een vermogen. Hoe groot je dat deel maakt, hangt van persoon tot persoon af. Veel hangt ook af van het moment: soms is het nuttig de poot obligaties in je vermogen wat af te bouwen ten voordele van de aandelen, of omgekeerd. In 2009 steeg de Belgische beurs met meer dan 50 procent. Dan is het logisch dat je wat winst neemt op je aandelenpoot, ten voordele van cash of obligaties, zodat je totale vermogen weer in balans komt. Belangrijk: wij verwittigen onze abonnees vooraf wanneer we een positie innemen of een aandeel verkopen, zodat ze met ons kunnen meedoen.

''De rijken worden almaar rijker,' schreeuwt iedereen. Wel, doe net als die rijken en stap in de beurs' Gert Bakelants

»Als wij een aandeel voor onze portefeuille kopen, is dat niet met het idee het snel weer van de hand te doen. 10 procent winst is voor ons zeker niet genoeg. Aandelen zoals Tubize, Fagron (het vroegere Arseus, red.), Gimv en Sofina houden wij al sedert 2008-2009 bij. Het zijn oerdegelijke, stabiele fondsen die je rustig jarenlang in je schuif kunt stoppen. Snel in- en uitstappen is aan ons niet besteed. Wij willen geen daytraders zijn. Ik zeg het iedere keer opnieuw tegen onze abonnees: het grootste deel van je portefeuille dient te bestaan uit stevige kwaliteitswaarden, met een lage risicorating. Een portefeuille moet een stevige fond hebben. Wij geloven daarbij vooral in value en in duurzame groeiers.»

De Donder «BeursBubbels werkt niet met een modelportefeuille. Een modelportefeuille, dat is: geen tierlantijntjes, géén gezever, enkel het rendement telt. Dat is mijn ding niet. Ben ik daarom een lafaard? Ik constateer alleen dat blaadjes die wél met een modelportefeuille werken, er óf na verloop van tijd mee ophouden, óf ermee beginnen te sjoemelen. Sommige van mijn abonnees zaten vroeger bij een ander blad en zijn daar gedegouteerd afgedropen omdat de modelportefeuille van de ene dag op de andere werd ‘aangepast’. Tja, zo kunnen wij het ook.»

D’Hoore «Beurssucces heeft géén modelportefeuille. Mijn uitspraken kunnen door mijn lezers iedere week opnieuw getoetst worden. Als ik een aandeel voor het eerst adviseer, blijf ik het opvolgen, ook als het tegenvalt. Ik hecht altijd veel belang aan de argumentatie: ik zal nooit zomaar een aandeel aanbevelen. Bij mij is alles wat ik aanbeveel het waard in portefeuille te worden genomen.»


9. 100.000 of niets

HUMO Stel: ik geef jullie vandaag 100.000 euro om te beleggen, geld dat ik de eerste tien jaar niet nodig heb. Wat doe je ermee?

Bakelants «Sta mij toe te passen. Ik heb veel meer informatie nodig om hierin een beslissing te nemen. Het hangt immers van tientallen persoonlijke factoren af.»

D’Hoore «Kijk, voor mij zijn er drie basiscategorieën van beleggingen: aandelen, obligaties en cash. Ik stel voor: helemaal géén obligaties, 10 procent cash en 90 procent aandelen. Ik vind dat je te allen tijde wat cash achter de hand moet houden, om onmiddellijk op nieuwe situaties te kunnen inspelen. Als het moment gekomen is – over een halfjaar, over anderhalf jaar – verminder ik uiteraard die 90 procent. Ik behoud mij dus het recht voor om je in de loop van de komende maanden nog ’ns te bellen met de boodschap: ‘Ik breng die 90 procent terug naar pakweg 60 procent.’ Mijn advies geldt voor vandaag, volgende week kan het plaatje al grondig veranderd zijn.»

HUMO Wat zijn de vijf aandelen waarin je mijn 100.000 euro wilt beleggen?

D’Hoore «Die wil ik hier niet zomaar uit mijn mouw schudden. Laat me daar nog ’ns rustig over nadenken. Ik zal ze je in de loop van de week mailen. (Enkele dagen later krijg ik van Paul een berichtje met z’n top 5: Bekaert, Bois Sauvage, GrandVision, Mylan en Resilux, red.).»

Bakelants «Ook hier wil ik, om dezelfde redenen als daarnet, passen: beleggen is voor iedereen anders, niet het minst wegens de risico’s die iemand wil en kan nemen. Wil je namen? Kijk naar onze voorbeeldportefeuille, daar zitten zeven aandelen bij die nog altijd koopwaardig zijn. (Ik pik dan maar op eigen verantwoordelijkheid vijf koopwaardige aandelen uit de modelportefeuille van De Belegger: Adidas, Barco, GlaxoSmithKline, Ablynx en Compagnie des Alpes, red.).»

De Donder «‘Noem je vijf favoriete aandelen?’ Dat vind ik eigenlijk een machovraag. Spierballengerol. Het is een vraag die je, volgens de Europese MiFID-richtlijn (die onder andere koersmanipulatie tegengaat, red.), zelfs niet mág stellen. Dus beperk ik mij tot het signaleren van de grootste vijf aandelenposities uit m’n persoonlijke portefeuille: Zynga, Accuray, Gold Fields, Geron Corporation en Ocata Therapeutics. Maar, lieve Humolezers, koop die aandelen nu niet halsoverkop. Maak eerst je huiswerk.»


10. Een laatste goede raad?

D’Hoore «Eigenlijk zou iedereen met wat spaargeld beter in aandelen beleggen. Wie dat niet doet, mist een historisch rendement van gemiddeld 9 procent. Maar áls je het doet, doe het dan met gezond verstand, en schakel je emoties zo veel mogelijk uit. Beursdebutanten kopen vaak hun aandelen op het hoogtepunt van de cyclus. Dan komt er een crash, die ze meestal geduldig uitzitten. Tot ze ten slotte alle hoop opgeven en gedegouteerd al hun aandelen verkopen. En één maand later begint dan een nieuwe, vaak jarenlang volgehouden hausse.»

De Donder «Kijk, wij mensen hebben een linker- en een rechterhersenhelft. De linker stuurt de rede, de ratio, de rechter regelt onze emoties. Jammer genoeg zit er tussen die twee helften een brug, zodat onze emoties onze rede gaan besmetten. Gevolg: twijfel, onzekerheid, frustratie. Als een belegger winst maakt, wordt hij risico-avers: hij wordt bang en wil z’n kleine winst snel veilig stellen. Veel té snel, natuurlijk. Bij verlies geldt het omgekeerde, dan worden wij risk loving, we houden onze slechte, verliezende aandelen veel te lang bij, waardoor de put almaar groter wordt. Vandaar mijn goede raad: cut your losses and let your profits grow. Snoei je verlies weg en laat je winst oplopen. Een aloude, maar zeer effectieve beurswijsheid.»

Bakelants «‘De rijken worden almaar rijker,’ schreeuwt iedereen. Wel, hier komt míjn goede raad: doe net als die rijken en stap in de beurs. Maar niet halsoverkop, niet alles in één keer, niet alles nú. Doe zoals de pensioenfondsen en investeer maandelijks, goed weer of slecht weer, crisis of geen crisis, een klein bedrag in kwaliteitsaandelen. En blíjf in die aandelen: verkoop ze niet in een impuls als de koersen tijdelijk instorten. Laten we dan ook ophouden met, zoals sommige politieke partijen, aan aandelenbashing te doen. Ik zeg je: op financieel vlak zijn de Belgen analfabeten. Wat dat betreft hebben we als maatschappij gefaald. Gezien de huidige negatieve reële rente durf ik ten aanzien van onze politici zelfs van schuldig verzuim te spreken. Zij moeten de particuliere belegger zeker niet bijkomend jennen met een meerwaardetaks op aandelen, maar integendeel aan een gezonde aandelencultuur werken. Daar wordt iedereen beter van.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234