Humo's Onbetaalbare Zomerboekentips van Ruth Joos, Christophe Deborsu, Kathleen Cools en Joris Hessels

Een badmintonracket en een stapeltje uitgekiend leesvoer: ziedaar ons basispakket om deze zomer leden én hoofd in goede conditie te houden. Voor dat eerste stappen we gewoon de dichtstbijzijnde Decathlon binnen, dat tweede vraagt iets meer speurwerk. Gelukkig staan – nog een laatste keer – vier bekende lezers paraat met literair topadvies!

'Een boek openslaan en daar rustig in verdwijnen: dat staat heerlijk haaks op het drukke ritme van de werkweek'


‘Monomaan met mannen’

Ruth Joos «Mijn leesplannen voor de zomer zijn nogal, euh, obsessief. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer in oeuvres lees: ik blader lukraak in een boek, raak geïntrigeerd en lees uiteindelijk álles van die auteur. Zo was ik een tijdje volledig in de ban van Elena Ferrante. In haar bundel ‘La frantumaglia’ dook één naam keer op keer op, die van Marguerite Duras. Toen ik ’m daarna ook nog eens in de essaybundel van Connie Palmen tegenkwam, dacht ik: ‘Dat kan geen toeval meer zijn.’ Ik ben toen thuis voor mijn boekenkast gaan staan, maar verdorie: ik had niets van Duras. Dan ben ik in die van mijn lief gaan snuisteren – wij delen alles, behalve de boekenkast (lacht) – en die had wél een paar romans van haar staan. Op goed geluk heb ik er dan ‘Le ravissement de Lol V. Stein’ uitgepikt. (Diepe zucht) Fantastisch! Dat is nu alweer twee maanden geleden, en sindsdien ben ik haar hele oeuvre aan het lezen. En français, jawel. En ‘L’amant’, haar pièce de résistance, vertrekt binnenkort mee op reis.»

HUMO Dat klinkt inderdaad als een monomaan project.

Joos «‘Monomaan’ is my middle name (lacht). Ik doe dat ook met mannen, hoor: van James Salter heb ik ook in één keer álles gelezen.»

HUMO Wat maakt Duras zo geweldig?

Joos «Haar werk is verwant aan dat van die twee andere schrijfsters die ik graag lees: Palmen en Ferrante. Het gaat over de durf om de eigen afgrond in te kijken. Om diep te durven gaan, zonder dat het daarom altijd pijnlijk of miserabel hoeft te zijn. En ook: wat het betekent om hier rond te lopen als vrouw, als moeder, als seksueel wezen.»

HUMO Ben jij iemand die op vakantie het ene boek na het andere verslindt?

Joos «Vorig jaar, dat een behoorlijk heftig nieuwsjaar was, wou ik op vakantie eens gewoon níéts doen, zelfs niet lezen. Maar door Duras laat ik me deze zomer waarschijnlijk toch verleiden. ’t Is zo fijn om nog eens een oeuvre te vinden dat je in één adem uitleest, en dan denkt: ‘Nog!’»


‘Bestseller schrijven’

Christophe Deborsu «Ik heb al wat zomerlectuur klaarliggen, maar die is vooral zéér ontspannend. Ik lees al genoeg moeilijke essays en biografieën voor mijn werk – ik heb me net nog door ‘Onvoltooid Vlaanderen’ van Frank Seberechts geworsteld – dus op vakantie ga ik vooral veel fictie lezen. Zoals ‘Mourir sur Seine’ van Michel Bussi. Bussi is een leerkracht aardrijkskunde én de tweede meest gelezen auteur in Frankrijk, na de ongenaakbare Guillaume Michon. Maar die lees ik echt niet graag. Bestsellers intrigeren me, vooral omdat ik er zelf ooit één wil schrijven (lacht). In dat verband neem ik ook de nieuwe thriller van Paula Hawkins mee, ‘In het water’. Hawkins is echt een wereldfenomeen, hè. Eens zien of ik deze zomer haar succesrecept kan kraken.»

HUMO Reist er ook inheemse literatuur mee?

Deborsu «Jawel. Ik heb het geluk dat mijn vrouw veel leest, dus op het vlak van Nederlandstalige auteurs is zij mijn beste raadgever. Ik heb haar beloofd dat ik deze zomer ‘Wil’ van Jeroen Olyslaegers ga lezen, een roman over Antwerpen tijdens WOII. Die periode boeit me enorm, dus dat zal geen opgave zijn.

»Tot slot ga ik toch één politieke biografie lezen, denk ik. Ik kan het gewoon niet laten (lacht). Dat wordt waarschijnlijk ‘Emmanuel Macron, un jeune homme si parfait, vraiment?’ van Anne Fulda – naar ’t schijnt dé biografie bij uitstek over de nieuwe Franse president.»

HUMO Hoe ziet jouw leesritueel op vakantie er eigenlijk uit?

Deborsu «Op het heetste moment van de dag trek ik me een tijdje terug op de slaapkamer voor een siësta. Om de slaap te vatten, lees ik dan meestal een uurtje in een boek. Naast het zwembad lees ik zelden, zeker niet met een glas wijn in de buurt: alcohol en lezen, ’t zijn toch valse vrienden, vind ik.»


‘Vos en Proust’

HUMO Moet jij als juryvoorzitter van de Fintro Literatuurprijs even afkicken van al die boeken? Of lees je deze zomer vrolijk door?

Kathleen Cools «Dat tweede! Door al die ‘verplichte’ romans te lezen, besef ik elk jaar weer hoeveel méér ik nog zou willen lezen, als mijn job dat toeliet. Een boek openslaan en daar rustig in verdwijnen: voor mij staat dat heerlijk haaks op het drukke ritme van de werkweek.

»Voor onze vakantie leg ik altijd een stapeltje klaar – meestal boeken die ik tijdens het jaar aanschaf, maar waarvoor ik geen tijd vind om ze dan te lezen.»

HUMO Waaruit bestaat dat stapeltje nu zoal?

Cools «Ten eerste: ‘De levens van Jan Six’ van Geert Mak, één van de boeken die voor de Fintro Literatuurprijs werd ingediend. Geert Mak is zo’n schrijver die moeilijke, historische boeken toch prettig leesbaar kan maken. Zijn laatste is iets heel speciaals: hij beschrijft het levenspad van het geslacht Six, de belangrijkste politieke familie in de Nederlanden, vanaf de jaren 1600 tot vandaag. Hij doet dat met enorm veel oog voor detail, zodat je als lezer onder de informatie bedolven wordt. Tegelijk leest het als een trein. ’t Is een beetje als kijken naar ‘Thuis’: ook al heb je het twee weken aan de kant gelegd, je kan er toch moeiteloos weer in- en uitstappen. Het verhaal is niet zo gezellig: heel wat families hebben zichzelf indertijd enorm verrijkt, terwijl anderen in extreme armoede leefden. Het doet denken aan de huidige politieke crisis, met de Samusocial-toestanden in Brussel. En zo leunt het toch nog aan bij mijn werk (lacht).»

HUMO ’t Is je vergeven. Nog zomers leesvoer?

Cools «Ik wil ook zeker ‘Vos’ lezen, de biografie van Luc De Vos door Leon Verdonschot. Ik herinner me de eerste keer dat ik Luc ontmoette nog goed: eind jaren 80 werkte ik bij Studio Brussel, en was hij te gast in ons praatprogramma. In de studio zelf performde hij ten top, maar zodra we een liedje draaiden, viel hij stil en kroop hij, in de ruimte waar de technici zaten, weg achter een stripboek. Ik vond ’m toen al een opmerkelijke persoonlijkheid – en ik ben dus benieuwd naar zijn levensverhaal.

»Tot slot vind ik het ook fijn om in de zomer een klassieker te lezen of te herlezen. Dit jaar is dat iets van Proust. Als twintiger was ik een tijdje in de ban van zijn boeken. Ik heb me toen voorgenomen om zijn werk op iets latere leeftijd – nu dus (lachje) – nog eens vast te pakken.»

HUMO En français?

Cools «We hebben zijn verzameld werk thuis in het Frans staan, ja... Maar als ik wat Nederlandstalige Proust naast het zwembad lees, ben ik ook al trots op mezelf (lacht).»


‘Hopeloos romantisch’

HUMO Heb je deze zomer tijd om te lezen, of trekken jullie er weer op uit met de ‘Radio Gaga’-caravan?

Joris Hessels «We draaien maar twee afleveringen, dus ik kan rustig op congé met de kinderen. Ook de rest van mijn zomeragenda is heerlijk leeg: tijd om op mijn gat te zitten en wat voor me uit te staren, met eventueel een glas gin-tonic bij de hand. En: om een boek te lezen. Jawel! Ik leg altijd een pakketje boeken klaar voor de zomermaanden: ‘Hier ga ik eens werk van maken.’»

HUMO Laat maar horen.

Hessels «Eentje dat ik al een poosje wil lezen, omdat Filip Joos ’m getipt heeft toen we samen in het panel van ‘Uitgelezen’ zaten: ‘Brieven uit Genua’ van Ilja Leonard Pfeijffer. Dat schijnt echt schoon te zijn. Normaal lees ik ook altijd een Murakami, dat vind ik echt de ultieme zomerliteratuur. Maar ik heb bijna alles van hem gelezen, en de romans die nu nog overblijven zeggen me niet zo veel. Je moet Murakami ook doseren, vind ik, anders begin je zijn truken te doorzien. Maar ‘Ten zuiden van de grens’ zou ik weleens willen herlezen. Zo’n hopeloos romantisch boek! Als 18-jarige was ik ook zot van ‘De verborgen geschiedenis’ van Donna Tartt, dat heb ik echt verslonden. Haar recentste, ‘Het puttertje’, ligt klaar: een dikke klepper, maar deze zomer moet hij eraan.»

HUMO Nog goede voornemens?

Hessels «Ik blijf – tegen wil en dank – een grote Dimitri Verhulst-fan, ook al lijkt hij de laatste tijd erg op zoek naar een goed verhaal. Maar ik blijf hem lezen om zijn unieke, prachtige schrijfstijl. Zijn laatste twee, ‘Spoo Pee Doo’ en ‘Het leven gezien van beneden’, reizen dus ook mee.

»Ik heb me dit jaar ook voorgenomen om eens een gedichtenbundel mee te nemen. Onlangs zag ik een film, een heel slechte trouwens, waarin een personage zei: ‘Een echte man, die kent toch een paar gedichten uit het hoofd.’ Ik dacht: ‘Shit, ik kan eigenlijk geen enkel gedicht opzeggen.’ Ik hoor veel goeds over het werk van Herman de Coninck, dus ik ga me eindelijk eens aan zijn verzameld werk zetten.»

HUMO ‘Zomeravond. We hebben woorden en tijd’. Veel succes ermee!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234