null Beeld

Humo's Rock Rally 2008: de finale!

Eén dag na de finale van Humo's Rock Rally 2008 in Brussel, trok een delegatie van twee juryleden naar Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond in Amsterdam, waar Team William en The Hong Kong Dong (ter vervanging van Steak Number Eight en Jasper Erkens die vanwege een drukke examenrooster verstek moesten laten gaan) het in De Strijd der Lage Landen opnamen tegen de nummers één en twee van De Grote Prijs van Nederland. Zij rapporteerden: 'Net als twee jaar geleden kwamen de Belgen als grote overwinnaars uit de bus. Het goud was voor Team William dat door de Nederlandse juryleden werd omschreven als 'een groep waarvan je fan voor het leven wil zijn' alsook 'een groep met het heilige vuur'. Onuitgesproken tweede - enkel de winnaar werd bekendgemaakt - was The Hong Kong Dong, dat bewees ook zonder drummer en gitarist Geoffrey Burton een zaal te kunnen charmeren. De verdienstelijke Nederlandse deelnemers Matic en Good Dog Happy Man legden zich sportief neer bij de Vlaamse hegemonie.'

'Het rapport van de jury'

Een van trots glimmende Lester wuift u vaarwel met het verslag van de finale in de AB.

undefined

Berriegordies

Enigszins op hoop van zegen had de jury de Berriegordies naar de finale gestuurd, en zij bedankten daarvoor met het beste setje dat Lester al van hen zag. Nauwelijks slordigheden, compact, to the point en ontdaan van overbodige tierelantijntjes. Bezoekers die voor het eerst op Humo's Rock Rally 2008 verschenen, fronsten de wenkbrauwen, zoals Lester hen dat al had voorgedaan. Zij konden natuurlijk niet weten dat je van het herhaaldelijk horen van klasseflits 'Home With Me' even breed gaat glimlachen als frontman Marco Zannetton toen hij met een kort 'Bedankt' afscheid nam van de Ancienne Belgique. Heren en dames, jullie bedankt.

Roadburg

Een blik op het juryverslag leert ons dat Roadburg net buiten de prijzen viel. Waren het de zenuwen of de verbetenheid die hen noopten tot hun snelste setje van het jaar? Feit is dat het werkte. Roadburg was snediger dan in de preselecties, veel vinniger dan in de halve finale, en speelde een nieuw lied met de behoorlijk pompeuze titel 'The Truth as Told by the Youth', waar zij bij het aankondigen zelf om moesten lachen. Daar werd Lester blij van. Alsook van 'Turn the Radio Off', hun hitgevoelige opener. 'Dit is teenage progrock,' riep een jurylid dat daaraan toevoegde: 'Er kan nooit genoeg progrock zijn.' Hem werden meteen alle bevoegdheden ontnomen.

Way

We maken een sprongetje naar Way omdat we u het ereschavot netjes onderaan presenteren. Way had zich tijdens deze Rock Rally ontpopt tot arrogantste groep van het pak, en ging in Brussel met overdreven geheven hoofd op dat elan verder. Niemand die zo hard in Way gelooft als Way zelf. Lester meent van compensatiegedrag te mogen spreken, want al hadden zij presence en hanengedrag in overvloed, songmateriaal kwamen ze tekort. Als de wederkerende 'slotact met de hemdskraag' het voornaamste is wat je na drie setjes van een groep onthoudt, moet er muzikaal dringend worden herbrond. Had Lester al gezegd dat Way hem ondanks de grote gebaren op geen enkel moment had geïrriteerd? Ook geen geringe verdienste.

The Tabasco Collective

null Beeld

Uitvergroot op het podium van de AB viel The Tabasco Collective zachtjes door de mand: het werd duidelijk dat ze voor altijd zo'n typische voorprogrammagroep zullen blijven waarna het voor de hoofdact makkelijk harder, intenser en beklijvender uit de hoek komen is. Motorpsycho zou zo'n hoofdact kunnen zijn, of Triggerfinger, of ook Steak Number Eight (maar daarover later meer). Groepen die net als The Tabasco Collective uitpakken met een unieke sound, maar daar opwinding, daadkracht en een handvol sterke songs toevoegen. The Tabasco Collective had eigenlijk maar één song: 'Once Around the Block'. De rest was aangenaam maar onmogelijk te commercialiseren tijdverdrijf.

The Porn Bloopers

Of The Porn Bloopers nu de beste dan wel de slechtste groepsnaam hadden van Humo's Rock Rally 2008, daarover raakte de jury het niet eens. Wel eensgezind waren zij over hun afsluiter 'Emancipation': dé song van deze editie. En waarom dan geen podiumplaats? Omdat de rest veel minder was, de tekst van de eerste song zelfs erg flauw, en The Porn Bloopers voorlopig te weinig toegevoegde waarde brengen in een genre (Hickey Underworld?) dat zij liever vroeg dan laat moeten zien te overstijgen. 'Leuk om even bezig te zien,' zei iemand. Lester corrigeert: leuk om drie keer bezig te hebben gezien.

The Galacticos

Van The Galacticos kan Lester zich niet voorstellen dat ze ooit een plaat zullen maken die hij zal koesteren, maar live mogen ze hem tot het einde der tijden komen lastigvallen. Niemand verscheen frisser en opgewekter op het podium, en als The Galaticos erin slagen om nog een song te schrijven als het beresterke 'Xerox Generation' is Lester zelfs bereid zijn mening over die eventuele plaat bij te sturen.

The Hong Kong Dong

Voor diegene die 'Loempia!' riep tijdens de set van The Hong Kong Dong heeft Lester een afspraak voor een rectaal onderzoek door Sugar Jackson weten te versieren. U gewoon aanmelden in zijn Antwerpse gym en aan de deur 'Chocolade!' roepen zal volstaan. Omdat The Hong Kong Dong voor twee vierden bestaat uit het nageslacht van Kamagurka en zij om die reden door de nationale en internationale pers interessant werden bevonden om op te voeren ter aankondiging van de Rock Rally - de logica zelve, volgens Lester - had een groot gedeelte van het publiek zich tegen hen gekeerd. Door het eigen geraas en gebral hoorden zij wellicht niet dat The Hong Kong Dong zijn beste setje van de Rock Rally voor Brussel had bewaard, dat zij bewezen een groot podium aan te kunnen, en dat zij met 'On a Sunny Day' een song hebben die even origineel als hitgevoelig is. Eén dag later in Amsterdam werd er iets beleefder gereageerd op The Honk Kong Dong en applaudisseerde men zich het eelt van de handen.

Team William

Het ereschavot dan, met op drie Team William, veruit het zotste wat de afgelopen maanden aan Lester was verschenen. Met 'Hotel' presenteerden zij als afsluiter een nieuwe song die zij van de jury meteen weer mogen afvoeren, maar gelukkig was de buit voor Team William toen al binnen. Het geweldige 'London Lofi' konden Lester en de zijnen al moeiteloos van voren tot achteren meebrullen, en ook het geweldig getitelde 'Lord of the Dogs' mag van ons zo op de radio. Dat er bij Team Williams drie keer drie songs lang ook iets te zien was geweest - dankuwel, knotsgekke toetsenman - maakte het besluit van de jury nog net dat tikje unaniemer: brons voor Team William.

Jasper Erkens

null Beeld

De breedst glimlachende mens die zondagavond in Brussel was ongetwijfeld Jasper Erkens: een zilveren plak in combinatie met de KBC publieksprijs leverde hem 17.000 euro op. De meisjes en vrouwen in de AB waren het unaniem eens: Jasper was lief, lief en nog eens lief! En charmant! 'Toen ik hoorde dat ik in de finale zat, heb ik dat gevierd met een fles Kiddybull,' verkondigde hij breed glimlachend. De jury lette gelukkig ook op Jaspers muziek, en die was met elke doortocht sterker en overtuigender geworden. Nieuwe song 'Wating Like a Dog' moest in niets onderdoen voor traditionele opener 'When Would You Tell' (over zijn ex-liefje, over wie Jasper liet weten niets meer te zullen vertellen uit vrees dat zij populairder zal worden dan hij), en wat Jasper enkel gewapend met een akoestische gitaar kan met 'Crazy' van Gnarls Barkley wisten we sinds de halve finale in Antwerpen. Zilver voor Jasper Erkens.

Steak Number Eight

Het goud was voor Steak Number Eight (gemiddelde leeftijd: 14,5) dat in Brussel bijna alles te grabbel gooide door hun setlist om te draaien. Hun alles vernietigende, ruim acht minuten durende emotionele moker genaamd 'The Sea Is Dying' - waarmee zij zowel in preselectie als halve finale openden en waarna het pleit al beslecht was - bewaarden zij voor het laatst. Mogelijke gedachtegang: we go out with a bang en laten de zaal verweesd achter. Foutje, ook al omdat 'The Sea Is Dying' geteisterd werd door technische problemen met de basgitaar en nooit naar eenzame hoogten op wist te stijgen. De veelvoudige publieke verontschuldigingen van zanger-gitarist Brent Vanneste bij het verlaten van het podium bewezen dat hij van dat falen nog meer baalde dan wij. Toch hadden wij van Steak Number Eight genoeg gezien om hen plechtig het goud om te hangen. Wat zij op plaat zullen brengen, valt af te wachten en zelfs of zij het genre dat zij momenteel aanhangen trouw zullen blijven, valt gezien hun nog zeer jonge leeftijd erg te betwijfelen. Maar Lester is ervan overtuigd dat Vanneste en de zijnen in welk genre dan ook (laat die countryplaat maar komen!) nooit minder zullen kunnen dan hun ziel blootleggen. Dat is wat wij drie keer zagen, dat is waarom onze haren in het totaal drie kwartier lang ten berge rezen, en dat is waarom het jureren achteraf zo weinig tijd in beslag heeft genomen. Heren, het was veel meer dan a pleasure. En succes nog met de examens! Uw fan,

Lester Wolfs

(Foto's Gie Knaeps)

undefined

undefined


Juryverslag van Hasselt en Leffinge

Juryverslag van Opwijk en Antwerpen

Juryverslag van Leuven en Gavere

Juryverslag van Maldegem en Mechelen

Juryverslag van Tongeren en Brugge

Juryverslag van de halve finales in Antwerpen en Gent

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234