Humo's Rock Rally: de definitieve top 10

Op vrijdag 15 januari 2016 gaat in de Gentse Vooruit de 20ste editie van Humo’s Rock Rally van start. Daarom hebben een all star-jury geselecteerd die de definitieve top 10 van Rock Rally-groepen sinds 1978 heeft samengesteld.

© Gie Knaeps

'Het is niet omdat je cool bent, dat je niet naar de strot kunt grijpen' Guy Mortier


1 Evil Superstars Goud 1994

Jurgen Beckers «Ik zat niet in de jury, ik schreef zelfs nog voor Het Belang Van Limburg. Maar ik kende dat groepje: Evil Superstars. En nog voordat de Rock Rally begon, wist iedereen al dat de Superstars zouden winnen.»

Guy Mortier (lacht) «Behalve de jury dus. Ik heb het niet zo vaak meegemaakt, moet ik zeggen, dat je vooraf al zo eensgezind hoorde rondtoeteren wie er ging winnen. Alsof de jury alleen nog eventjes goed op de andere groepen moest letten. Daar laten wij ons natuurlijk niet door beïnvloeden! Maar Evil Superstars waren zeer goed.»

Beckers «Ongeveer gelijktijdig met de Rock Rally liep Limbomania, en daar was heel wat te doen rond Sister Pooh Pooh, het eerste groepje van Tim Vanhamel. Heel opwindend allemaal: het was alsof er ergens in Limburg een grote ketel stond, vol mensen die een beetje zot waren. Grote vreugde ook toen de Superstars daadwerkelijk de Rock Rally wonnen: de Limburgers voelden zich begrepen door de rest van de wereld.»

HUMO Evil Superstars zijn vroeg gesplit. Zou dat ook bijgedragen hebben tot de mythe?

Beckers «Dat siert de groep enorm: ze zijn op tijd gestopt. En als ze reünieconcerten geven, doen die er ook echt toe – zie afgelopen zomer op Pukkelpop. Maar je kunt natuurlijk niet zeggen dat Mauro gestopt is – al is hij eigenlijk wel consequent blijven ‘splitten’. Het lijken er veel meer, maar uiteindelijk heeft hij maar één échte soloplaat gemaakt: ‘Songs from a Bad Hat’.»

Mortier «Ik betrap mezelf erop dat ik het constant over ‘Mauro’ heb; dat staat hier natuurlijk voor Evil Superstars. De Superstars waren straf, maar Mauro is veel meer. De meest charismatische mens uit de hele Rock Rally-lijst: intelligent, geestig, kan alles, weet alles, kan alle mogelijke stijlen en muziekjes aan en doet consequent alleen waar hij zin in heeft. Een echte ster.»

HUMO Evil Superstars werden maar nipt eerste in deze top 10. Wat vinden jullie van de bewering dat de Superstars meer het hoofd aanspreken, en dEUS meer het hart?

Mortier «Ik sta nogal sceptisch tegenover dat soort kreten. Het hoofd of het hart: in de beste muziek ligt dat heel dicht bij elkaar. Dylan is één reusachtig brein, maar evenzeer emotie. Het is niet omdat je cool bent, dat je niet naar de strot kunt grijpen.»

Beckers «Tekstueel was het lachen natuurlijk, met fijne woordspelingen – ‘Satan is in My Ass’, ‘Must be Mystery Puke’, ‘(Nothing But a) Sluthead’... Maar muzikaal werd ik wél geraakt door de Superstars, door de gitaarpartijen. Al klopt het natuurlijk ook dat je voor melancholie bij dEUS moet zijn.»


2 dEUS Finalist 1992

© Gie Knaeps

Frank Vander linden «De jury van Humo’s Rock Rally ’92: dat was eigenlijk het laatste wat ik voor Humo heb gedaan. In maart-april was de finale, in juni ben ik weggegaan. Ik durf wel te zeggen dat ik in die jury de pleitbezorger van dEUS was. Ik was meteen gepakt, van in de preselectie. Ze speelden een soort arty Amerikaanse rock – beetje vroege R.E.M., wat Miracle Legion – en dat soort muziek was echt mijn afdeling. En dan die chemie tussen Tom Barman en Stef Kamil Carlens. Er is toen ook een cd uitgebracht van de finale, en daarop stond een liedje dat dEUS nooit meer heeft opgenomen, ‘Song for a Jacket’. Een tweestemmig duet tussen Tom en Stef Kamil, een simpel en o zo mooi liedje. De wisselwerking tussen die twee was voor mij... verpletterend, om eens een rockcliché te gebruiken (lacht). Van mij had dEUS mogen winnen, maar er was redelijk wat tegenstand.»

Mortier «Van alle groepen in deze lijst is dEUS wellicht de beste. De groep met de meeste adelbrieven, topmuzikanten en geweldige nummers. Live indrukwekkend, massa’s uitstraling, kortom, echt top. Maar met hoeveel plezier en trots ik ze ook in de geschiedenis van de Rock Rally zie staan, dEUS is wel heel schuchter begonnen.»

Vander linden «De finale speelden ze op een tapijt, als ik mij niet vergis had iemand een djembé bij (lacht). Ik begreep wel dat dat krakerspandsfeertje enige weerzin opwekte, maar dEUS is de enige Rock Rally-groep geweest die me als jurylid tot tranen toe heeft ontroerd. Je laat emoties niet echt toe als je jureert, en meestal word je gewoon niet ontroerd, maar ‘Song for a Jacket’ greep mij echt aan – hoe onnozel dat ook mag klinken.

»Nu, wellicht was het goed dat dEUS niet heeft gewonnen – ze waren er nog niet.»

HUMO Was er véél onenigheid in het jurylokaal?

Vander Linden «Altijd hé. Ik herinner me bepaalde dovemansgesprekken, omdat Guy over totaal andere dingen sprak dan wij: ‘lekker swingende beat’ bijvoorbeeld. Of de finale van ’88, waar Daan Stuyven met Citizen Kane stond, waar Guy de zang van de dan nog onbekende Daan roemde: ‘Helemaal de stijl van David Huppeldepup-Thomas van Blood, Sweat & Tears.’ Waarop wij elkaar aankeken met een blik van: ‘Huh?’ (lacht) Al is Daan later natuurlijk wél een intergalactische superster geworden.»

© Gie Knaeps


3 Noordkaap goud 1990

Eppo Janssen «In 1988 was ik 12 en ging ik voor het eerst naar de Rock Rally, met mijn vader. Ik herinner me The Romans. Twee jaar later ging ik weer kijken, weer met mijn pa, en die finale staat écht in mijn geheugen gegrift. Ik had net de Ramones ontdekt, en toen zorgde de Rock Rally voor een nieuwe revolutie: Nederlandstalige rock. Je had wel al De Kreuners en De Brassers, maar dit was anders.»

Mortier «Voor mij was 1990 de strafste finale die ik ooit heb meegemaakt – daar gebeurde zo véél. Maar bovenal was dat het moment dat de Nederlandstalige rock ineens naar boven spoot – echt indrukwekkend. De zaal zinderde van opwinding.»

Beckers «Ik blijf bij mijn stelling: na zijn dood zal Stijn Meuris als tekstdichter nog vijf trappen stijgen. Want dat is hij toch vooral. Of hij een grote zanger is, weet ik niet, maar een grote songschrijver: ja, tuurlijk. Vooral in combinatie met Lars Van Bambost vond ik hem geniaal. Als tekstschrijver vind ik hem sowieso één van de besten in het Nederlandse taalgebied. Het is altijd raak. Vooral bij vroege Noordkaap: ook al ging de song niet over iets specifieks, toch voel je iets specifieks. ‘Wat is Kunst?’: je weet niet precies waar dat over gaat, maar je vóélt het. En je hebt het gevoel dat de mensen om je heen hetzelfde voelen. ‘Ik hou van u’ is niet mijn favoriet, maar ook daar voel je precies wat je moet voelen. Ik was niet op de finale, maar het finalesetje van Noordkaap staat op YouTube. Als je dat ziet, vermoed je toch dat de jury meteen moet hebben gedacht: ‘We hebben een winnaar.’»

Mortier «Voor mij ging het tussen Noordkaap en Gorki (toen nog Gorky, red.), zij werden uiteindelijk derde. Noordkaap was fantastisch, mede door die even verrassende als overtuigende cover van ‘Arme Joe’ (van Will Tura, red.), maar Gorki was ook schitterend, en ‘Anja’ was voor mij het beste nummer van die finale. Ik was blij dat we Luc toen toch nog de speciale KBC-prijs voor Beste Song hebben kunnen geven.»

'Gorki, brons in 1990, bezet in deze lijst de vierde plaats. Luc De Vos is Rock Rally-man nummer 1 – laat dat duidelijk zijn.' Eppo Janssen


4 Gorki Brons 1990

Vander linden «Het is natuurlijk iets wat ik al vaak heb verteld, maar Gorki was één van de groepen waarvan wij – en die ‘wij’ waren die avond Rudy Vandendaele en ik – al na twee seconden wisten: ‘Dat is iets speciaals.’ Zoals Luc daar stond te zingen... Ik moest direct denken aan een kindje wiens ouders vergeten waren hem af te halen van de speelplaats. Zo klonk hij. Het was niet helemaal nieuw, ze waren beïnvloed door Tröckener Kecks, maar je voelde direct: ‘Dit is een unieke stem.’ Luc, dat was eenzelfde soort nerd als ik, hè. Hij gaf de nerds moed, in alle geval.

»Ik zie Rudy en mij nog staan in die parochiezaal in Aalst, met dat balkon achteraan. We keken en luisterden naar een gast die, hoewel hij toch al 28 was, iets van een kind had, en die muziek bracht die right up our alley was. Gitaarrock met inhoud en direct herkenbare klanken. Er was een duidelijke identiteit, en dat viel des te meer op omdat je dat in de Rock Rally zeer weinig hebt. Vaak zie je jonge groepen die hun stem nog moeten vinden, maar bij Gorki was dat hele pakket er al. Ik had zin om de gouden medaille daar en dan uit te reiken, zo’n impact had dat op me.»

'Zoals Luc De Vos stond te zingen... Ik moest direct denken aan een kindje wiens ouders vergeten waren hem af te halen van de speelplaats' Frank Vander linden

Mortier «Mij gaat het om de finale én alles wat er daarna is gevolgd. Luc De Vos was een hartverwarmende persoonlijkheid: integriteit, talent, charisma, humor, geweldig sympathiek… En dat zeg ik niet omdat hij er nu niet meer is, maar om wat hij heeft gedaan en teweeggebracht, nog decennia na die Rock Rally-finale. Deze mooie plaats komt hem toe.»

HUMO De Rock Rally is ook zijn allertrouwste bezoeker kwijt.

Janssen «Luc is Rock Rally-man nummer 1 – laat dat duidelijk zijn.»


5 Novastar Goud 1996

© Gie Knaeps

Mortier «Joost Zweegers is wat mij betreft de beste zanger in deze lijst, in de klassieke zin van het woord. Joost is pure zangklasse, en één van de beste songschrijvers die de Rock Rally ooit heeft voortgebracht.»

Beckers «Ik zat nog steeds niet in de jury, maar ben wél gaan kijken naar de finale. Voor het eerst werden er op de finale van Humo’s Rock Rally drie songs gespeeld die meteen op een plaat van pakweg Crowded House konden. Die internationale klasse, dat was ongezien.»

Mortier «Van mij mocht hij best wat hoger staan in dit lijstje. Hij is een Brill Building op zichzelf. Zijn meest bekende nummers dateren misschien uit zijn eerste periode, maar zelf vind ik ‘Almost Bangor’ nog sterker, die cd is van voor tot achter van een heel hoog niveau. Ik ben ervan overtuigd dat voor Joost het beste nog moet komen – misschien moet hij daar eens een song over schrijven!»

© Gie Knaeps


6 Admiral Freebee Zilver 2000

Mortier «Tijdens de Rock Rally-finale van 2000 is er binnen de jury bijzonder heftig gediscussieerd over wie we op 1 zouden zetten en wie op 2: het ging tussen Mintzkov Luna en Admiral Freebee. Nagenoeg de hele jury was het erover eens dat Freebee de eerste plaats verdiende, maar een harde kern vond dat we desondanks Mintzkov moesten laten winnen, ‘omdat Freebee het ook zonder de opperste bekroning wel zou maken’. De gemoederen zijn toen erg verhit geraakt, tot op het punt dat één jurylid drie hoog in het open raam ging staan en ermee dreigde te springen als we Mintzkov niet lieten winnen. In die omstandigheden best wel een aantrekkelijk voorstel, maar ten slotte werd de discussie van voor af aan hervat en was de geweldloze uitkomst dat Mintzkov – ook een uitstekende groep die zich heel goed heeft ontwikkeld – het goud kreeg. Bitter voor Freebee, ook al heeft die toen zeer terecht de publiekprijs gewonnen.»

Beckers «Gek dat Mintzkov deze top 10 niet gehaald heeft. Nu ja, het zegt veel over de sterkte van de lijst.»

Mortier «Tom Van Laere heeft het talent om heel krachtige, meeslepende, klassieke catchy nummers te schrijven die zich meteen in je hersens nestelen. ‘Rags ’n’ Run’, ‘Einstein Brain’, ‘Always on the Run’, ‘Oh Darkness’... Hij kan bovendien geweldig zingen, én hij speelt a real mean guitar. Tom heeft ook andere dingen gedaan, als producer heeft hij bijvoorbeeld schitterend werk geleverd op de cd ‘De laatste rit’ van Raymond. Groot talent, van wie er hopelijk nog veel méér komt.»

© Gie Knaeps

'Een groep rond een bijzonder charismatische mens met het zeldzame talent om pure popmuziek te maken. [Guy Mortier'
]


6 Das Pop Goud 1998

Mortier «Alweer een groep rond een bijzonder charismatische mens die in veel disciplines uitblinkt, maar in elk geval het zeldzame talent heeft om pure popmuziek te maken. Met name de cd ‘The Game’ is voor mij perfecte pop.

»Bent Van Looy zal de komende jaren waarschijnlijk nog excelleren op allerlei andere domeinen, en het zal altijd slim zijn. Waarmee ik niet bedoel ‘rationeel’, maar wel dat wat hij maakt altijd een zekere ‘wit’ in zich draagt. En wit is altijd schoon.»

Beckers «Later heeft Bent ons als jurylid ook behoed voor een vergissing. We hadden Goose gezien in de preselectie, en daar waren ze niet zo goed. Het was zeker niet duidelijk of de groep naar de halve finale kon, maar Bent zei: ‘Als je twijfelt, geef hun dan nog een kans. Want dit was zowat het slechtste dat ik al van hen heb gezien.’ En kijk.»

© Gie Knaeps

'Jurgen Beckers: 'Goose heeft alles open­getrokken en laten zien dat wat je moet doen niet in steen gehouwen staat.'


7 Goose Goud 2002

Beckers «De groep die alles heeft opengetrokken. Die heeft laten zien dat wat je moet doen niet in steen gehouwen staat. Al vond ik hun switch van gitaren naar elektronica drie, vier jaar na hun overwinning, eerst jammer. ‘Wat gaan ze nu doen?’ Maar nee, het is gewoon fantastisch.»

Janssen «Op de Rock Rally speelden ze nog een soort van poprock, een paar jaar daarvoor deden ze zelfs nog iets à la AC/DC (als Loamy Soil, finalist in 1998, red.), om dan ineens van alles op te slorpen en met een heel ander geluid te komen. De Dewaeles hebben daar zeker een hand in gehad, maar Goose heeft wél een eigen sound. De eerste Rock Rally-act met dance-invloeden.»

Beckers «En nu we toch allemaal samen bij de gezellige Persgroep zitten: Goose heeft voor De Morgen eens een katern gecureerd, en dat vond ik ook heel knap gedaan. Er zat wat Dewaele in, maar het was minder – en nu beledig ik de Dewaeles – burlesk. Goose is stijlvoller. Je voelt ook: Goose is nog lang niet afgelopen. Ik verwacht meer van die groep dan van de meeste andere groepen hier.»

© Gie Knaeps

'The Van Jets zijn kleine Bowies: ze blijven zichzelf heruitvinden' Eppo Janssen


8 The Van Jets Goud 2004

Beckers «De groep die al opviel nog voor we één noot muziek hadden gehoord, door die groepsnaam. En hun preselectie in De Zwerver in Leffinge staat me nog duidelijk voor de geest: ze speelden ‘Ricochet’ en als bindtekst zei Johannes Verschaeve in z’n West-Vlaams: ‘Zieje wakker?’ De ongewassen branie van pakweg The Libertines

Janssen «De eerste winnaar die ik als jurylid heb meegemaakt. En sindsdien heb ik ook nooit meer zo’n gemakkelijke finale gehad. Want het was me al in de preselectie duidelijk dat The Van Jets zouden winnen. Ik dacht toen ook dat het altijd zo gemakkelijk zou zijn, maar dat is de volgende edities flink tegengevallen (lacht). Als je kijkt waar The Van Jets vandaan komen en hoe ze dit jaar nog bij ons op Pukkelpop stonden: een enorme evolutie. Ik zag Johannes ook met Patrick Riguelle in ‘Studio Flagey’, waar hij zijn liefde voor Bowie niet wegstak. The Van Jets zijn kleine Bowies, hè, ze blijven zichzelf heruitvinden.»

© Gie Knaeps


8 The Hickey Underworld Goud 2006

Janssen «Mijn tweede winnaar als deelnemend jurylid. Ik herinner me dat Jurgen voor de preselectie tegen me zei: ‘Hopelijk spelen ze niet te goed, want er zit iemand bij die voor Humo werkt (gitarist Jonas Govaerts freelancete toen voor Humo, red.).’ Maar het was wél goed. En van alle deelnemers ooit past The Hickey Underworld misschien wel het best in mijn platenkast. Bij zo’n groep kon je ook discussiëren of ze met hun ‘genre’ wel op de radio zouden kunnen. En dan kon je ook nog eens discussiëren of dat eigenlijk wel een parameter was. Maar achteraf is gebleken dat al die discussies niet nodig waren: ‘Future Words’ wérd gedraaid op Studio Brussel.»

Beckers «Het zou nu niet meer kunnen, denk ik, want intussen is The Hickey Underworld een heel andere richting uitgegaan. Hun eerste plaat, hun deelname: eigenlijk was dat pop, onder de noise. Wat ik bij Goose eerst zo jammer vond, had ik misschien net van The Hickey verwacht: meer pop. Maar wellicht spuwen ze op de grond terwijl ze dit lezen (lacht).»

© Gie Knaeps


9 Absynthe Minded zilver 2004

Beckers «Absynthe Minded heeft een paar classic hits geschreven. ‘My Heroics, Part One’ scoort traditioneel hoog in ‘De tijdloze’ op Studio Brussel, en volledig terecht.»

Mortier «Het staat me tegen dat deze groep zo laag staat. Want ook hier: wat een songschrijvers. Gewoon heel mooie muziek.»

Beckers «Hadden we dit lijstje vijf jaar eerder samengesteld, Absynthe Minded had vast hoger gescoord. De toekomst van de groep is op dit moment wat onduidelijk, en de soloplaat van Bert Ostyn was niet volledig accomplished... Absynthe Minded was plots weg, en er is op dit ogenblik geen alternatief.»

Mortier «Heel jammer. En De Kreuners zijn er ook al niet meer! Ik moest er tussendoor nog aan denken: we hebben wel altijd met veel plezier met Walter Grootaers gelachen, maar als groep waren ze wel één blok graniet, en ze hebben sinds hun finaleplaats in 1978 een ongelooflijk parcours gereden. Nu, die komen nog wel terug.»


10 Amatorski Finalist 2010

© Gie Knaeps

Hadden ook niet misstaan in deze lijst: The B-Tunes, Mintzkov, The Machines. Ze Noiz en Fence. The Wolf Banes, An Pierlé en Elisa Waut. Steak Number 8, School Is Cool en The Blackbox Revelation. Maar nummer 10 werd de groep van Inne Eysermans.

Vander linden «Amatorski bewijst het nut van de Rock Rally. Ik ging al jaren niet meer naar de finale, maar kort na die van 2010 ben ik finalist Amatorski gaan bekijken. Uit nieuwsgierigheid: die groep was me opgevallen in de verslagen. Ik was meteen fan, ook al stonden ze live nog niet op punt. Het was onhandig en pril, en dat heeft hun ook parten gespeeld bij de eindbeoordeling. Maar de jury heeft wél hun potentieel aangevoeld, anders hadden ze niet in de finale gestaan.

»Omdat het een livewedstrijd is, was het lang zo dat gitaargroepen die lekker vettig speelden, de meeste indruk maakten. Maar sinds kort kunnen ook mensen die iets op hun slaapkamer in elkaar hebben geknutseld dat. Of: de Rock Rally biedt nu ook kansen aan groepen die niet meteen een rock-’n-rollact zijn. De smaak is geëvolueerd en Amatorski is een goed voorbeeld van die changing times.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234