null Beeld

Humo's Sportman van het Jaar: tienkamper Hans van Alphen

Het is zijn haar, zegt Hans van Alphen. Sinds hij geen broske meer heeft, vergelijken mensen hem niet langer met Wentworth Miller, het onversaagde brok graniet uit 'Prison Break'. Maar de tienkamper weet natuurlijk wel beter: sinds de Olympische Spelen heeft hij een eigen gezicht gekregen. De hele natie treurde toen Alpha-Man net buiten de medailles viel in Londen. Humo's Sportman van het Jaar over zijn wonderjaar 2012.

Meer dan vijfhonderd punten voorsprong heeft Hans van Alphen (30) in Humo's Pop Poll op de nummer twee, Vincent Kompany – aanvoerder van Manchester City en de Rode Duivels. Je moet het maar doen, als sporter uit een discipline die hooguit één keer om de vier jaar in de belangstelling staat. Maar de Kolos van de Kempen flikte het. In de zomer kwam hij twee dagen lang in beeld: genoeg om voorgoed op ons collectieve netvlies gebrand te zijn.

Hans van Alphen «Blijkbaar zijn de mensen meegegaan in mijn verhaal: in Londen bleef ik tot het einde kans maken op een medaille – de mensen zaten twee dagen lang in spanning. Als ze me niet op de televisie konden volgen, luisterden ze wel naar de radio. De betrokkenheid was onwaarschijnlijk groot. En dan ben je plotseling populair (lacht).»

HUMO Je had in mei al het officieuze wereldkampioenschap in Götzis gewonnen.

Van Alphen «Götzis is het mekka van de tienkamp. Alleen, wie kent dat? De exposurein Londen was twintig keer groter. Iederéén had me bezig gezien.»

HUMO Maar in Götzis heb je wel de déclic gemaakt: opeens kwam eruit wat er al jarenlang had ingezeten.

Van Alphen «Opeens scoor ik 8.519 punten, en win ik de tienkamp. Fenomenaal, al zeg ik het zelf. Met zo veel punten weet je: ik kan in élke wedstrijd op het podium staan.

»Het hoogspringen in Götzis was het beste dat ik ooit heb gedaan. Je moet weten: tot voor kort was hoogspringen mijn slechtste nummer. In Bangkok heb ik vijf jaar geleden voor het eerst achtduizend punten gehaald met een sprong over – hou je vast – 1,80 meter. 'Hans en springen, dat gaat niet samen,' luidde het. En vier jaar later haal ik 2,06 meter! Dat is hoger dan Tia Hellabaut, hè. Altijd handig als je in dezelfde trainingsgroep zit. Het was meteen afgelopen met madame haar opmerkingen (lacht).

»Die spectaculaire progressie is volledig de verdienste van Wim (Vandeven), mijn coach. Wim is hetzelfde type als ik: afstandelijk, observerend, niet te veel complimenten. In Götzis zijn we elkaar voor het eerst in de armen gevallen.»

HUMO Netto winst: driehonderd punten. Dat is inderdaad een opmerkelijke vooruitgang.

Van Alphen «Ik had het record al twee jaar in me, stelde ik vast op de training. Maar in wedstrijden kwam het er niet uit: of het weer viel tegen, of ik liet zelf een steekje vallen – er scheelde altijd wat. En een tienkamper heeft maar een paar gelegenheden per jaar om zichzelf te bewijzen.

»Wat ook meetelt: ik heb de tienkamp minder serieus leren nemen, van wedstrijden leren geníéten. Dat klinkt belachelijk, maar het is wel essentieel: mijn verstand zat me lange tijd in de weg.

»Rudy Heylen, een jonge sportpsycholoog (die onder andere met Club Brugge werkt, red.), heeft me erop gewezen dat ik te zeer op techniek was gefocust. Na afloop van een nummer bleef het in mijn hoofd malen: 'Heb ik het wel goed gedaan?' Ik bleef hangen in mijn rusteloze zoektocht naar fouten en verbeteringen: ik kon het niet loslaten. En als je niet loslaat, kun je jezelf niet overtreffen, zo simpel is het. Je blijft denken. Je verkrampt. En je resultaten gaan eronder lijden.

»Van Rudy heb ik oefeningen in loslaten gekregen. Na de training moest ik tekenen wat me die dag gelukkig had gemaakt. En tijdens wedstrijden moest ik focussen op mijn eigen zintuiglijke waarnemingen. Drie dingen in mijn nabije omgeving identificeren die ik hoorde of zag of voelde, en me daar dan volledig op concentreren. En daarna twee dingen. En daarna één ding. Snap je? Ik kreeg de kans niet meer om over techniek te piekeren: Rudy leerde me afstand te nemen, de rationele kant van mijn brein uitschakelen ten voordele van mijn meer gevoelsmatige kant. Dat is niet eenvoudig voor een denker zoals ik. In het begin dacht ik ook: 'Wat voor zever is dit.' Maar als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat die oefeningen verantwoordelijk zijn voor de grote sprong voorwaarts.»

HUMO In Götzis leverde je een strijd op leven en dood met je vriend en trainingsmaatje Eelco Sintnicolaas.

Van Alphen «Na de eerste dag stond ik aan de leiding, maar Eelco is steevast de man van de tweede dag – hij kan bijzonder goed polsstokspringen. Het toeval wilde dat we kamergenoten waren en Eelco zat na de eerste dag op zijn bed te rekenen: 'Stel je voor: straks moeten wij morgen in het laatste nummer, de 1.500 meter, tegen elkaar lopen voor de overwinning.' En één dag later was het zover (lacht)!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234