null Beeld

Humo's zomerliefdes: 'De liefde van een goede vrouw' van Alice Munro

Acht weken lang presenteert Humo liefdesverhalen van topschrijvers. Want geen betere periode om u voluit in de liefde te verliezen dan de zomer, desnoods binnen de veilige grenzen van twee boekenkaften. Volgende week: ‘De liefde van een goede vrouw’ van Alice Munro.

'Volgens ons is Munro de enige vrouw die nooit haar regels heeft'

De eerste zin: ‘Deze plek werd Jutland genoemd. Er had vroeger een zagerij gestaan en er hadden wat mensen omheen gewoond, maar aan het eind van de vorige eeuw was alles verdwenen en deze plek had nooit veel te betekenen gehad.’

De laatste zin: ‘Nee. Nooit met hem.’

Daartussen: Krijgt u vier zomerse kortverhalen voor de prijs van één. In ‘De liefde van een goede vrouw’ wordt de geheimzinnige verdrinkingsdood van een man opgehelderd via getuigen aan de rafelranden van het mysterie. In ‘Cortes Eiland’ bouwt een pasgehuwde vrouw een onwaarschijnlijke band op met de bedlegerige echtgenoot van haar bovenbuurvrouw. ‘Slechts de maaier’ toont een vrouw in de herfst van haar leven die nog één keer de passie bij de staart wil grijpen, zelfs als die komt aankloppen in de vorm van een morsig hoertje. En in ‘De kinderen blijven’ verlaat een vrouw haar man en kroost voor een amoureuze droom die al vervaalt zodra hij het eerste zonlicht ziet.

De liefde: Die krijgt in Munro’s universum maar zelden de kans om tot volle bloei te komen. Als het niet haar personages zelf zijn die haar stuurs de kop indrukken (‘Slechts de maaier’), dan komt het banale leven van alledag wel een stok tussen de wielen steken. Te vaak verwarren de figuren uit ‘De liefde van een goede vrouw’ haar ook met haar onderbuikige tegenhanger. ‘Zij werd iemand die wegliep. Uit liefde, zou men spottend zeggen. Waarmee bedoeld werd: om de seks.’ (‘De kinderen blijven’)

Kortom, de liefde is in deze bundel een miserabel zootje – maar als iemand ons dat slechte nieuws moest komen vertellen, dan toch liefst Alice Munro.

De sleutelquote: ‘Pauline moest wel geloven dat er dat grote verschil bestond tussen levens en huwelijken of verbintenissen. Dat sommige verbindingen noodzakelijk en voorbestemd waren en andere niet.’ (‘De kinderen blijven’)

null Beeld

De schrijver: Munro wordt door volk dat het kan weten wel eens de ‘Canadese Tsjechov’ genoemd, omdat ze net als ouwe Anton aan gewone mensen en hun gewone levens genoeg heeft om prachtige miniatuurverhalen te scheppen. In 2013 kroonde de jury van de Nobelprijs voor de Literatuur haar tot ‘meester van het hedendaagse kortverhaal’.

Munro, die 84 werd deze maand, woont al haar hele leven op hetzelfde lapje grond in Ontario, een plek die ook de hoofdrol speelt in veel van haar kortverhalen. Van haar recentste bundel ‘Lief leven’, die in 2012 verscheen, wordt gefluisterd dat het wel eens haar laatste zou kunnen zijn.

Het boek: Het oeuvre van Munro vertoont zelden grote hoogtes of laagtes – de Canadese is volgens ons de enige vrouw die nooit haar regels heeft – en ook deze vier verhalen blinken uit in achteloos meesterschap. Ze worden bevolkt door vrouwen die vaag beseffen dat ze niet tevreden zijn met hun kleinburgerlijk leven en daarom dromen van andere, avontuurlijkere oorden. Of die droombeelden uiteindelijk ook bewaarheid worden, laat Munro naar goede gewoonte fijntjes in het midden.

De troef: Wie gelooft dat het kortverhaal slechts het minderwaardige, (te) kort uitgevallen broertje is van de roman, zal die mening na ‘De liefde van een goede vrouw’ moeten bijstellen. Munro weet binnen het bestek van een tiental pagina’s meer alledaagse tragiek, tastbare treurnis en psychologische diepgang op te roepen dan sommige auteurs in een heel oeuvre. Plus: zo’n kortverhaal hapt lekker weg tussen twee plonsbeurten in uw mediterraans zwembad door.

De interviewquote: ‘Het gaat er niet om waaróm mensen rare dingen doen, ze dóén het. Daar wil ik aandacht aan besteden.’

De kritiek: ‘Voor Munro is het leven zelf briljant en vreemd en fascinerend genoeg. Het hoeft niet opgesierd te worden met ingewikkelde metaforen of vergelijkingen. Net in die benadering, ontdaan van alle suikerzoete toetsen, toont Munro haar grote meesterschap, haar mededogen én haar nietsontziendheid.’ (De Standaard)


Lees meer over de actie Humo's zomerliefdes' »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234