null Beeld

Humo sprak met Bart Tommelein: 'Ik zeg u: de kleintjes zorgen ervoor dat ondernemers moéten frauderen.'

Stevige handdruk, strak donkerblauw pak, gel in het haar. In de Financietoren straalt Bart Tommelein (Open VLD), ook bekend als ‘de Kennedy van Oostende’, uit elke porie van zijn indrukwekkende lichaam.

Jan Antonissen

Stevige handdruk, strak donkerblauw pak, gel in het haar. In de Financietoren straalt Bart Tommelein (Open VLD), ook bekend als ‘de Kennedy van Oostende’, uit elke porie van zijn indrukwekkende lichaam. Hij vertelt wat zijn kinderen allemaal doen in het leven: eentje is advocate, een ander op wereldreis, en nog een ander zit in de eerste kleuterklas. De politicus is blij met hoe het leven is gelopen. ‘Het belangrijkste,’ zegt hij, ‘is je kinderen een goede opvoeding geven. En er zijn op de momenten dat je er moet zijn.’

HUMO Lastig als je om halfvijf opstaat.

Bart Tommelein (53) «Vroeger werkte ik in Antwerpen bij Anhyp, de bank die in Axa is opgegaan. Dat waren ook lange dagen: dikwijls was ik pas ’s avonds thuis, net voor de kinderen gingen slapen. Maar je moet prioriteiten stellen. Als staatssecretaris heb ik een audiëntie bij de koning geweigerd omdat Arthur, mijn zoon, voor het eerst naar school ging.»

HUMO Had Filip daar vrede mee?

Tommelein «Een kabinetsmedewerker zei: ‘De koning heeft daar alle begrip voor.’ De afspraak is twee dagen verplaatst.»

HUMO Waar hebt u uw bijnaam ‘de Kennedy van Oostende’ aan te danken?

Tommelein «Mijn cafébazin, Thérèse van De Vlasschaard, noemde me altijd zo. Toen was ik wel jong, enkele kilo’s lichter en te vergelijken met John F. Kennedy. Nu is het Ted (lacht).»

HUMO Zat u toen al in de politiek?

Tommelein «In 1988 ben ik voor de Volksunie in de gemeenteraad van Oostende gaan zetelen. Ik ben in een Vlaams-nationalistisch nest opgegroeid: IJzerbedevaart, Nationaal Zangfeest – ik heb het allemaal met de paplepel ingegoten gekregen. Als jonge gast was ik voorzitter van de Volksunie-jongeren, maar na verloop van tijd had ik het wel gezien, die eindeloze discussies over links of rechts nationalisme. Ik ben uit de politiek gestapt, en later teruggekeerd als liberaal. Sociale liberaal.»

HUMO Jean-Marie Dedecker noemt u zijn politieke zoon. Hij zou u naar de VLD hebben gebracht.

Tommelein «Wilt u een lijstje van mensen die mijn politieke peterschap opeisen? Meneer Dedecker is veel later dan ik in de politiek gekomen, hoe kan hij dan mijn vader zijn? Na de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 heb ik hem in Oostende wel uit de partij gezet, waarna de nationale Open VLD-top me is gevolgd. Patrick Dewael is mijn mentor. Als ik het van Jean-Marie Dedecker had moeten leren, zou er weinig goeds van gekomen zijn.»

HUMO Dedecker heeft ook een bijnaam voor u: Brutus.

Tommelein «Meneer Dedecker heeft politiek talent, zijn ideeën zijn origineel, maar politiek is teamwork. En hij wilde altijd zélf scoren.»

HUMO Hij heeft u wel bij hem thuis opgevangen in tijden van nood.

Tommelein «Toen ik het zwaar had – een pijnlijke scheiding – heeft meneer Dedecker me zijn buitenverblijf aangeboden. Ik heb daar enkele maanden gewoond, in afwachting van een eigen huis. Ik heb alle kosten vergoed en hem bedankt met een etentje in De Karmeliet. Maar het geeft geen pas dat hij eerst een vriend in nood helpt en dat daarna politiek uitbuit.»

HUMO Is het niet meer goed gekomen tussen jullie?

Tommelein «We geven elkaar nog altijd een hand. En meneer Dedecker heeft de gewoonte me te bellen als hij iets te weten wil komen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 heeft hij me aangesproken om samen een coalitie in Oostende te vormen. Ik was bereid te overleggen, anderen niet.»

'Een briljant intellectueel ben ik niet, nee'

HUMO U bent op uw 52ste staatssecretaris geworden. U hebt veel geduld moeten oefenen.

Tommelein «Ik heb nooit wat gevraagd in mijn leven, ook niet bij de bank. Als ik promotie kreeg, was dat omdat ik dingen had verwezenlijkt. Bij de VLD ben ik fractieleider geweest in de Kamer, de Senaat én het Vlaamse parlement. Je vindt er geen twee in België die dat allemaal hebben gedaan.

»Toen ik bij de VLD kwam, was Marc Verwilghen de kopman in West-Vlaanderen. Daarna kwam Vincent Van Quickenborne – toen hadden we nog twee ministerposten in onze provincie. Nu is dat er één.

»Als Vincent in 2012 niet voor het burgemeesterschap van Kortrijk had gekozen, was ik waarschijnlijk nummer twee gebleven. Maar nogmaals, ik heb niet gevraagd om minister te worden.»

HUMO Misschien heeft die late erkenning met uw profiel te maken: u bent meer een man van het veld dan een briljant intellectueel.

Tommelein «Een briljant intellectueel ben ik niet, nee.»

HUMO Een doorwrocht essay van uw hand hebben we nog niet gelezen. Dat helpt om je te profileren.

Tommelein «Ik ben altijd bang geweest voor het peterprincipe: ik wilde niet op een positie belanden die mijn mogelijkheden oversteeg. Ik ben gegroeid als woordvoerder, parlementair, fractieleider.

»Als ik me engageer, wil ik niet noodzakelijk de beste zijn. Ik wil een goede teamspeler zijn. Als mijn kinderen met hun rapport naar huis komen, kijk ik ook niet zozeer naar hun punten. Wat kan het mij schelen dat ze 8 of 9 op 10 hebben? Ik kijk naar hun sociale vaardigheden.

»Ik ben één van de weinige ministers zonder universitair diploma – ik heb een diploma hoger onderwijs. Ik heb het met mijn sociale vaardigheden gedaan. Ik ben, zoals u zegt, een man van het veld.»

HUMO Een hardwerkende man van het veld.

Tommelein «O ja?»

HUMO U hebt in uw leven al behoorlijk wat parlementaire vragen gesteld.

Tommelein «Ik heb me dikwijls aan collega’s geërgerd die vonden dat ze in de media te weinig aan bod kwamen, maar op vrijdagavond niet meer te bereiken waren. Als je bereikbaar, flexibel en inzetbaar bent – kortom: als je hard werkt – hoef je niet het grootste talent te zijn, je staat wél in de ploeg. Begrijpt u? Ik ben een fietser. Als je het wiel van je voorganger lost, kom je niet meer terug – hoe klein het gat in het begin ook is.»

HUMO Met welke renner vergelijkt u zich?

Tommelein «Ik ben een kasseistamper (lacht). En Herman Van Springel was mijn jeugdidool.»

HUMO De tragische tweede.

Tommelein «Maar wat een schone coureur (schatert). Vandaag geloof ik in Edward Theuns. Ik had hem op een West-Vlaams podium met zijn tweede plaats gefeliciteerd, en achteraf kreeg ik een sms van mijn dochter: ‘Wardje heeft je gezien!’ Wardje studeert samen met mijn dochter.»

HUMO Wardje is goed.

Tommelein «Wardje wordt een winnaar.»


Wereldprimeur

HUMO Was u, met uw verleden als VRT-basher, niet liever minister van Media geworden?

Tommelein «Basher? Ik heb een aantal bekommernissen. Ik ben een voorstander van een sterke, kwaliteitsvolle openbare omroep. Maar de openbare omroep in Vlaanderen heeft een te groot overwicht. Een marktaandeel van 66 procent wat radio betreft – dat is niet gezond.»

HUMO Moet het mes erin?

Tommelein «Ik ben geen minister van Media, maar er moeten keuzes worden gemaakt. Er is een hiërarchie van prioriteiten: de eerste opdracht blijft informatie, niet sport of entertainment.»

HUMO Kamervoorzitter Siegfried Bracke beweerde laatst in Knack dat er op de VRT ‘honderden mensen’ werken die niet meer functioneren. Er zou zelfs een lijst met namen bestaan.

Tommelein Bracke «Meneer heeft dat vroeger al een keer gezegd. (Zwijgt) Maar als je zelf nog altijd op de loonlijst van de VRT staat, en intussen het federaal parlement voorzit, laat je uitspraken over de VRT beter over aan je N-VA-collega’s in het Vlaams parlement. Ze zijn daar met 43: eentje zal wel een mening over de VRT kunnen geven, toch? Maar laten we het over mijn job als staatssecretaris hebben.»

HUMO U bent onder meer staatssecretaris voor Privacy. Dat is uniek.

Tommelein «Een wereldprimeur. In Ierland heb je een junior minister of Data Protection, maar dat is nog geen privacy. De Open VLD heeft van privacy een thema gemaakt.

»Het is geen simpel gegeven. Aan de ene kant heb je de ayatollahs die niets toestaan: alles moet geheim blijven. Aan de andere kant staan de mensen die geheimen niet meer van deze tijd vinden: ‘Zolang je niks verkeerds doet, hoef je niet bang te zijn.’ Privacy zit ergens tussenin, het staat altijd in verhouding tot andere rechten en plichten. Maar door de fenomenale digitale ontwikkeling staat onze privacy wel onder druk. Het aanleggen van databestanden, de opkomst van sociale media – stilaan wordt duidelijk voor welke onnoemelijke uitdagingen we staan. We moeten in Europa zo snel mogelijk een gemeenschappelijke wetgeving creëren; nu is er alleen een richtlijn uit 1995, het begin van het gsm-tijdperk.

»Ik wil ook een Europese waakhond die toeziet op het doen en laten van grote buitenlandse bedrijven. Tegelijk mag de Europese wetgeving niet zó streng worden dat onze bedrijven op het internet niet meer kunnen concurreren met Amerikaanse firma’s. Het is een delicaat evenwicht. Maar: geen vrijheid zonder privacy.

»‘Privacy is dood,’ hoor ik soms. Fout. Als mensen niet het recht behouden zich af te schermen, kan vrijheid niet bestaan.»

undefined

'Patrick Dewael is mijn mentor. Als ik het van Jean- Marie Dedecker had moeten leren, zou er weinig goeds van gekomen zijn'

HUMO Willem De Beuckelaere, de voorzitter van de Belgische Privacycommissie, zei laatst ook: ‘Privacy is dood.’ Hij deed die uitspraak naar aanleiding van het voorakkoord dat de Europese ministers van Justitie en uzelf hadden gesloten over de nieuwe verordening, waarin artikel 6.4 was opgenomen: elke instelling die daar baat bij heeft, mag persoonsgegevens verhandelen. Met andere woorden: banken, die alles van mijn portefeuille weten, mogen mijn gegevens verkopen.

Tommelein «Ik heb mij daar ook tegen verzet. Dat artikel is te breed opgezet, maar als je wil dat het met de Europese wetgeving vooruitgaat, kun je niet voortdurend op de rem gaan staan. Hierna volgen nog onderhandelingen: we zien wel wat het wordt. Hopelijk is de verordening er tegen het eind van het jaar. De grote Amerikaanse spelers hopen dat ook.»

HUMO Facebook ook, ja?

Tommelein «Ik heb vorige week de mensen van Facebook ontvangen. ‘In elk land moeten we ons aanpassen,’ zeiden ze. Dat hebben ze dus aan mij te danken: ik heb, met scherpe uitspraken in de media, Facebook op de agenda gezet.

»Mijn eerste vraag aan de Privacycommissie (die de staatssecretaris adviseert, red.) ging over Snapchat. Ik vroeg me af of het kon: bestanden die werden gewist, maar in werkelijkheid toch niet helemaal verdwenen. De Privacycommissie zei: ‘We kunnen daar niks tegen beginnen.’ Snapchat heeft geen zetel in Europa, het bedrijf opereert vanuit Amerika.»

'Ik zal eisen dat Facebook de wet naleeft. Als ze dat niet doen, zal het gerecht oordelen'

HUMO Het is ginds ook veroordeeld.

Tommelein «Daarom was ik ernaar gaan kijken. En naar Facebook.»

HUMO Een beetje laat, weliswaar. Het is al lang bekend dat Facebook alle mogelijke data voor commerciële doeleinden gebruikt.

Tommelein «De Privacycommissie was er nog niet mee bezig.»

HUMO En het buitenland?

Tommelein «In Nederland was de overheid het aan het bekijken, in Duitsland liep een gerechtelijke procedure. Ik heb de Privacycommissie gevraagd te onderzoeken of Facebook aan onze wetgeving voldoet. Daarop hebben zij een studie bij de KU Leuven besteld.»

HUMO Met vernietigende resultaten.

Tommelein «De conclusies van het onderzoek van de Privacycommissie zijn bijna afgerond: ze zullen op 15 mei bekendgemaakt worden.»

HUMO Een goed geplaatste bron zegt: ‘Facebook zal worden aangeklaagd voor hacking.’

Tommelein «Als dat de conclusie is, zal ik eisen dat Facebook de wet naleeft. Als ze dat niet doen, zal het gerecht erover oordelen. Maar Facebook heeft zelf een onderhoud aangevraagd. Dat betekent dat ze ermee verveeld zitten.

»De impact van Facebook is niet te onderschatten: in België heb je 5 miljoen gebruikers, in de wereld 1,4 miljard. Zo’n grote speler moet zijn verantwoordelijkheid opnemen, zeker tegenover kinderen. Facebook is naar mij teruggekeerd met programma’s voor het onderwijs. Een cursus: ‘Hoe ga ik voorzichtig met sociale media om?’ Ik heb ze doorverwezen naar de regio’s.»

HUMO Facebook, dat leeft van het verzamelen van zo veel mogelijk data, gaat ons leren hoe we onze data voor hen moeten afschermen. Logisch klinkt dat niet.

Tommelein «Of je doet het met hen of je doet het zonder hen, maar dat laatste lijkt me niet realistisch. Waarom zouden we een bedrijf niet vragen dat het zich ethisch opstelt? Trouwens, er is niks mis met het verzamelen van data. Het is maar de vraag wat je ermee doet. En of de gebruiker ervan op de hoogte is. Een gebruiker heeft het recht te weten in welke gegevensbestanden hij belandt. Hij moet daar ook zijn expliciete toestemming voor geven.

»Wat mij verbaast, is dat veel mensen er nu pas lijken achter te komen dat Facebook een commercieel bedrijf is. Het is geen vzw die mensen dichter bij elkaar brengt, hè.

»Ik ben al lang een gebruiker van Facebook en Twitter, in het volle besef dat elk woord tegen jou kan worden gebruikt. Als je emotioneel bent, blijf je er beter ver vandaan. (Verwijzend naar Yves Leterme) Zelfs eerste ministers zijn er al door in de problemen gekomen.»

HUMO Dat waren amoureuze kwesties.

Tommelein «Met sms’en is het precies hetzelfde verhaal: hoeveel berichtjes zijn niet bij een verkeerde persoon terechtgekomen? Daar zijn al veel echtscheidingen uit voortgevloeid.»

HUMO U waakt over onze privacy, maar als staatssecretaris voor Bestrijding van de Sociale Fraude neemt u er zelf een loopje mee. U zult, aan de hand van de energiefactuur van werklozen, nagaan of ze wel op hun officiële adres verblijven.

Tommelein «Uitkeringstrekkers geven dikwijls een adres op waar ze niet wonen. Dat is niet zo moeilijk: op het internet kun je voor 5 euro een nepadres kopen. Ze doen dat omdat ze, als alleenstaande, 400 euro per maand meer krijgen dan als samenwonende. Ik vraag aan de energiebedrijven de adressen – ik hoef geen namen – waarop er geen energieverbruik is.»

HUMO U vraagt aan een privébedrijf om data uit zijn klantenbestand aan de overheid te geven, zonder de expliciete toestemming van de klanten. Dat strookt niet met de wet op de privacy.

Tommelein «Het gebeurt in Charleroi, in opdracht van het OCMW. Het gebeurt ook in Brussel om leegstand op te sporen. Je mag het dus voor alles doen, behalve voor fraude. En zeker niet sociale fraude: ‘Daar moet je afblijven, Tommelein!’ Ik aanvaard dat niet. In Nederland hebben ze er op die manier 110.000 spookadressen uitgehaald.»

undefined

null Beeld

HUMO Hoeveel gaat u er in België vinden?

Tommelein «Véél. Mijn voorganger, mijn vriend uit Oostende (John Crombez, red.), is de strijd tegen domiciliefraude begonnen door de informatie uit databanken te kruisen: de cijfers zijn, in enkele jaren tijd, van 2.000 naar 10.000 gevallen per jaar gestegen. Met de energiefacturen zal het aantal nog toenemen, al heeft het waarschijnlijk ook een groot ontradend effect.»

HUMO U noemt die 10.000 mensen fraudeurs. Terwijl het in werkelijkheid ook om nalatigheid gaat, of een vergissing.

Tommelein «Mijn tegenstanders noemen het: une chasse aux chômeurs. Maar dat is het niet. Het is: une chasse au profitariat. Ik heb het grootste respect voor werklozen. Maar als je uitkeringen betaalt, heb je het recht dat te controleren. Wat zeg ik? De plicht! De aanpak van sociale fraude is de meest sociale maatregel denkbaar: we behouden de uitkeringen voor de mensen die het écht nodig hebben, niet voor mensen die de samenleving oplichten. Bij de RVA ging het vorig jaar om 36 miljoen euro aan onterecht toegekende uitkeringen.

»Het is niet makkelijk achteraf onterechte uitkeringen terug te vorderen. Een voorbeeld: ik kom, als Pool, één week in België werken. Ik zie het niet meer zitten, ik krijg mijn C4, ik keer terug. Wel, ik heb recht op een uitkering. En ik blijf die ontvangen tot ik meld dat ik vertrokken ben. Jarenlang kan dat duren, tot de overheid erachter komt dat ik niet meer in het land ben. Recupereer dat geld maar eens.»

'Vroeger werd bij mij thuis weleens een klusje in het zwart opgeknapt. Ik ben een staatssecretaris, geen heilige'

HUMO Volgens Zuhal Demir (N-VA) en het Rekenhof is er in de loop der jaren voor 363 miljoen euro aan onterechte uitkeringen uitbetaald.

Tommelein «Mevrouw Demir vindt dat je het allemaal moet recupereren (schudt het hoofd). Laatst was er in Brussel een proces tegen een grote buitenlandse nepfirma: ze hadden nepcontracten gemaakt en daarna nep-C4’s uitgedeeld. Tweeduizend mensen hebben jarenlang op basis van valse papieren werkloosheidsuitkeringen gekregen, ter waarde van 20 miljoen euro. Hoe ga je dat geld, zo veel jaren later, innen? Daarom wil ik de fraude aan de voordeur stoppen.»

HUMO U brengt de klop op de deur terug bij werklozen, terwijl bij onderzoeken naar fiscale fraude mensen netjes van tevoren op de hoogte worden gebracht.

Tommelein «Worden daar nooit huiszoekingen gedaan, misschien? Allee, allee. Ik wil werklozen geen brief meer sturen met de mededeling dat ze over tien dagen controle zullen krijgen, zo geef je fraudeurs de kans hun sporen te wissen. Voor de ziekteverzekering is er geen bezwaar om mensen zonder voorafgaande waarschuwing thuis te controleren, voor het OCMW ook niet. Waarom zou dat er voor werklozen wel zijn?

»Het is geen onverwachte inval, hè. Je mag een werkloze, als er indicaties voor fraude zijn, thuis bezoeken. Je vraagt hem of je mag binnenkomen, hij geeft daarvoor zijn schriftelijk akkoord. En als je binnengaat, ga je niet zijn kleerkast omkeren. Dat mag ook niet. Je stelt vast of hij daar woont of niet.

»Als een werkloze je de toegang weigert, komt er een onderzoeksrechter aan te pas. Wat druist daar in tegen de privacy of de mensenrechten, zoals de PS beweert? De PS wil de wet van Laurette Onkelinx – een brief tien dagen van tevoren – behouden.»

HUMO Niet alleen de PS, ook de RVA.

Tommelein «De RVA?»

HUMO De adviseur van de RVA, Wouter Langeraert, zei in De Morgen: ‘We zullen mensen tien dagen van tevoren op kantoor blijven uitnodigen.’

Tommelein «Wat in de krant staat, is niet altijd waar. Het hoofd van de RVA heeft me verzekerd dat ze de maatregel loyaal zullen uitvoeren. (Blaast) Ik stel me vragen over dat hardnekkige verzet. Het lijkt alsof we alle mogelijke misdrijven ernstig mogen nemen, behalve sociale fraude.»

HUMO Mensen voelen het verschil aan: sociale fraude wordt harder aangepakt dan fiscale fraude.

Tommelein «Ik ken mijn collega Elke Sleurs (N-VA-staatssecretaris voor Bestrijding van de Fiscale Fraude). Ze werkt zo mogelijk nog harder dan ik.»

HUMO Elke Sleurs heeft bekendgemaakt dat ze jaarlijks 75 miljoen euro hoopt in te vorderen. Dat is een lachwekkend laag bedrag.

Tommelein «Dat is hoger dan het bedrag dat ik oorspronkelijk zou invorderen, maar ik heb er bij de begrotingscontrole nog 60 miljoen euro bijgedaan, mede dankzij het hoge aantal gevallen van domiciliefraude.

»Maar goed, hoeveel geld heeft John Crombez in zijn jarenlange strijd tegen fiscale fraude niet ingevorderd? Het is logisch dat mevrouw Sleurs nu wat minder ophaalt.»

undefined

'De kleintjes zorgen ervoor dat ondernemers móéten frauderen. Ze hebben meestal geen keuze'

undefined

null Beeld

HUMO Bij Crombez ging het om meer dan een miljard.

Tommelein «Wat ik zeg: als je elk jaar zo veel ophaalt, moet het na verloop van tijd wel in dalende lijn gaan.»

HUMO De topman van de Bijzondere Belastingsinspectie, Frank Philipsen, heeft naar aanleiding van Luxleaks, het HSBC-schandaal en andere offshoreconstructies om honderd extra medewerkers gevraagd. Maar zijn dienst wordt afgebouwd.

Tommelein «Meneer Di Rupo zei laatst: ‘Ik wil vijfhonderd inspecteurs extra in de strijd tegen sociale dumping.’ Weet u aan wie de vorige staatssecretaris voor Bestrijding van Sociale Fraude was toegevoegd? Aan Di Rupo! Waarom heeft hij toen geen vijfhonderd mensen extra ingezet? Zo makkelijk, die kritiek dat mevrouw Sleurs niks doet tegen fiscale fraude. We voeren potverdorie samen een witte kassa bij de horeca in, dé sector van het zwartwerk.

»Weet u overigens waarom daar zo veel in het zwart wordt gewerkt? Om zwartwerkers te betalen. Werkgevers kunnen niet anders of ze vinden geen werknemers.

»Het is bon ton te beweren dat de fiscale fraude dubbel zo groot is als de sociale. Ik draai het om, ik zeg: er is veel fiscale fraude vanwege de sociale fraude. De oorzaak ligt meestal daar. Het zwartwerk in de horeca, de bouw, het transport.»

HUMO De diamant.

Tommelein «Pardon?»

HUMO Waarom pakt mevrouw Sleurs de diamant niet aan?

Tommelein «Ik heb geen indicatie dat die sector prioriteit zou genieten in de strijd tegen zwartwerk.»

HUMO U weet niet dat daar veel zwart geld is?

Tommelein «Het is niet mijn bevoegdheid, maar ik pik de perceptie niet dat mijn collega haar werk niet goed doet. En dat ik te hard ben. Op Twitter word ik uitgemaakt voor fascist, ik ben de nieuwe Hermann Göring.

»Mensen meten met twee maten. De Polen, Roemenen en Bulgaren in het transport kan ik niet hard genoeg aanpakken, maar o wee als ik aan Vlamingen raak: ‘Meneer de staatssecretaris, een beetje zwart geld, dat is toch goed voor de economie?’ En de grote bedrijven, de Marc Couckes van deze wereld, zijn zogezegd de grote fraudeurs.»

HUMO Er was toch Luxleaks?

Tommelein «Dat is bij mijn weten geen Belgisch probleem.»

HUMO Er zaten wel Belgen tussen.

Tommelein «En die hebben allemaal geen belasting betaald?»

HUMO Te weinig.

Tommelein «Denkt ú. Zoals mensen denken dat meneer Coucke te weinig belasting betaalt. (Opgewonden) U maakt me boos, met uw herhaalde suggestie dat ik mijn werk niet mag doen omdat anderen hun werk niet doen. Ik zal mevrouw Sleurs flink helpen met het bestrijden van fiscale fraude: we zullen al onze gegevens kruisen. Maar wij pakken zogezegd de kleintjes aan, hè. Dat is de perceptie. Ik zeg u: die kleintjes zorgen ervoor dat ondernemers móéten frauderen. Ze hebben meestal geen keuze.»

HUMO Bent u zelf helemaal clean: geen zwartwerk, geen zwarte inkomsten?

Tommelein «Vroeger werd bij mij thuis weleens een klusje in het zwart opgeknapt. Ik ben een staatssecretaris, geen heilige. Als ik een nieuwe wc-bril moest plaatsen, vroeg ik het aan een kennis – ik heb zelf geen tijd. Strikt genomen mag dat niet. Maar dat is iets anders dan wat in de bouw gebeurt: systematische betaling in het zwart.»


Een beetje verliefd

HUMO We zouden het belangrijkste nog vergeten, uw derde bevoegdheid: staatssecretaris voor de Noordzee. Bent u geschrokken van het voorstel van de Vlaamse bouwmeester om tegen 2100, als een maatregel tegen de klimaatopwarming, de Westkust te laten onderlopen?

Tommelein «Te gek voor woorden. Daarbij, het is niet mijn bevoegdheid: het is mijn zee die stijgt, maar het is het land van meneer Weyts dat overloopt (lacht).»

HUMO Er is geen probleem met de klimaatopwarming?

Tommelein «Jazeker. Daarom ben ik ook een grote voorstander van hernieuwbare energie uit het windmolenpark op zee.»

HUMO U gaat, tot afgrijzen van de bewoners van De Haan, ook een atol van twee bij anderhalve kilometer laten bouwen om die energie op te slaan.

Tommelein «Ik ben een groene liberaal, ik hou niet van kernenergie. Wat in Tsjernobyl is gebeurd, ben ik niet vergeten. Ik weet toevallig ook dat de Franse regering een studie onder de pet houdt die uitwijst dat de maatschappelijke kost van hernieuwbare energie gelijk is aan die van kernenergie. Hernieuwbare energie is niet duurder. Ons windmolenpark zal met 2.200 megawatt garant staan voor de helft van het privégebruik van elektriciteit in dit land. Alleen, bij winderig weer moeten we de overproductie kunnen opslaan. En voorlopig lukt dat het beste met een atol. Maar als het niet nodig is, ga ik het echt niet doen. In De Haan wonen mijn kiezers (lacht).»

HUMO Meneer Tommelein, u wekt de indruk een gelukkig man te zijn dezer dagen. U blinkt.

Tommelein «Ik ben een gelukkig mens, een optimist van nature.»

HUMO Laatst werd u gefilmd terwijl u André Hazes coverde.

Tommelein «Et alors? Ik doe dat al mijn hele leven, dat heb ik van mijn vader. Op familiefeesten zong die, en iedereen viel in, van jong tot oud: ‘Vrolijke, vrolijke vrienden!’ Moet ik mijn leven veranderen omdat ik plotseling staatssecretaris ben?»

HUMO Wat hebt u met Hazes?

Tommelein «Ik heb iets met schlagers. Vlaamse muziek: Willy Sommers, Bart Kaël, Will Tura, Paul Severs, maar ook Johan Verminnen. Iedereen kan meezingen. De ambiance in de cafés als ze de knop omdraaien! Dan zijn de mensen gelukkig, hè.»

HUMO U ook?

Tommelein «In mijn leven ben ik zelden ongelukkig geweest, tenzij bij het overlijden van mijn mama. En op het moeilijke moment waar Jean-Marie Dedecker graag naar verwijst. Maar nu ben ik gelukkig hertrouwd.»

HUMO En nu zingt u ‘Een beetje verliefd’.

Tommelein «Op mijn vrouw, Sarah. Ze was mijn parlementair medewerkster toen we in 2008 een relatie begonnen. Daarna moest ze wel elders gaan werken, en ging ze door de woestijn, van de ene baan in de andere. Maar ze heeft het ervoor over. Ze is ook gelukkig, zegt ze (lacht).»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234