null Beeld

Humo sprak met een premiejager:''Wie eens op mensen heeft gejaagd, wil op niets anders meer jagen'

Santa Barbara, afrit Las Positas en dan nog één mijl naar Harry’s Place. In dit ouwestijlrestaurant waar de noppen een vuist diep in de roodleren zetels geslagen zijn, wacht ik met enige spanning op mijn man; hij zal groot en blond zijn, heeft hij gezegd. Nadat ik naar pakweg vijf blonde kleerkasten met een smerige trek om de mond heb geknikt, komt hij binnen en zet zijn zonnebril af. Hij ziet er niet uit als een premiejager maar hij is het wel. Bob Burton (54), bounty hunter van beroep.

Jan Hertoghs

Burton « Wat ik doe, is ‘bail jumpers’ opspeuren en oppakken. Dat zijn betichten die in afwachting van hun process op borgtocht zijn vrijgelaten, maar die stilletjes de huisdeur achter zich toe hebben getrokken en er vanonder zijn gemuisd. Spoorloos verdwenen! De bail bonds agency, de firma die de borgtocht heeft voorgeschoten, huurt mij in om die voortvluchtigen te snappen, zoniet zijn ze het hele borg-bedrag kwijt aan de staat. Pak ik mijn man binnen de voorziene termijn – in Californië is dat zes maanden -, dan strijk ik 8 à 20% op van de borgtocht. Dat kan gaan van een paar honderd dollar voor een kruimeldief tot een paar duizend dollar voor een zwaardere jongen. Dat zijn de premies en daar jaagt een bounty hunter op. ‘Ik ‘werk’ nu op een kerel waarop een borg van 900.000 dollar staat. Een drugsdealer in Miami.»

HUMO Zijn het goeie tijden voor premiejagers?

Burton «Je mag gerust zijn. Ik werk nu op 15 zaken tegelijk. Er is altijd werk voor mij, want onze gevangenissen raken altijd maar voller en voller, onze gerechtsprocedures verlopen trager en trager, onze politieagenten krijgen altijd maar meer en meer werk en de criminaliteit blijft altijd maar stijgen.»

HUMO Hoeveel bounty hunters zijn er in de States?

Burton Een paar honderd zullen zich uitgeven voor premiejagers omdat ze al een keertje iemand gepakt hebben. Maar premiejagers zoals ik die de job full time doen, zo zijn er maar een tiental. Voor mij ben je pas een premiejager wanneer je minimum 300 arrestaties hebt berricht. Ik heb tijdens de voorbije jaren zo’n 1800 misdadigers in de kraag gepakt. Per jaar arresteer ik gemiddeld 120 personen. Dat is er één om de drie dagen: soms zoek ik drie weken naar eentje, soms pak ik er drie op één dag.»


Iedereen heeft zijn Judas!

Burton «Ik heb 10 jaar bij de marine gezeten, ik weet du wat hard is en mijn beroep is een hard beroep, maar dan niet in de zin dat je hard moet kunnen knokken of bliksemsnel naar je heup moet kunnen grijpen. Nee, wat je moet kunnen, is hard nadenken. Het is intelligence work, je zoékt iemand, je spoort iemand op. Je begeeft je op onbekend terrain en tussen onbekende mensen. Daar moet je een soepele geest voor hebben. Je moet een witte- én een zwarteboordenmentaliteit hebben. Je moet kunnen omgaan met advocaten en alcoholisten, , met deurwaarders en drugsdealers. Je moet de psyche van de crimineel kennen en tegelijk moet je ook zijn technieken een beetje beheersen, want je kan niet steeds binnen de wet blijven als je iemand gaat arresteren.

»Een premiejager moet het niet hebben van zijn spieren maar van zijn hersenen. Dat heb ik Robert De Niro ook ingeprent. Die spelt een premiejager in de film ‘Midnight Run’ (1988), ik was toen technical advisor.»

HUMO Hoe begint u een zaak?

Burton «Vaak krijg ik niet méér dan een naam, een adres, een geboortedatum en de zaak waarvoor iemand veroordeeld is. Kan je van nul beginnen. Ik krijg opdrachten voor Miami, New York, New Orleans, voor overall. Maar het eerste wat ik doe is niet het vliegtuig nemen, wèl de telefoon. Ik zit uren te bellen. 90% van mijn werk bestaat uit informative verzamelen via de telefoon. Dat is het wapen van de bounty hunter. Met de telefoon speur ik ze op, met de telefoon achtervolg ik ze tot ik weet waar ze zich ophouden.»

HUMO Amerika is groot. Hoe maakt u die hooiberg kleiner om uw speld toch te vinden?

Burton «Iedereen heeft zijn Judas! Er is altijd wel iemand die jou wil verraden voor een handvol zilverlingen. Eens die Judas gevonden, is er geen sprake meer van een hooiberg: dan ligt de ‘speld’ voor het oprapen. Die Judas kan de moeder van de voortvluchtige zijn, die zich schaamt voor haar zoon; het kan zijn vrouw of zijn vriendin zijn, die hij in de steek heeft gelaten. Of een familielid of vriend die zijn huis of auto als onderpand heeft gegeven voor de borgtocht en die vreest dat hij dat allemaal gaat kwijtspelen. Gaat het om een drugdealer,d an kun je best andere dealers opzoeken: die zien hun concurrent liever in de cel dan in de buurt. Familieleden zullen eerst wel grimmig nee schudden als je naar iets informeert… tot ze de dollarbriefjes zien! Ik heb er soms 5000 dollar voor over om iemnd aan de praat te krijgen. Uiteraard betaal ik pas wanneer ik mijn mannetje vind. In ruil daarvoor garander ik 100% discretie. Niemand zal ooit te weten komen dat die of die gekwekt heeft. Op die manier vang ik het merendeel van mijn klantjes.

»Wil ik weten waar iemand laatst gesignaleerd is, dan heb ik mijn mannetjes bij de grote credit card companies. Die duiken even in hun computer en weten zometeen waar X laatst een hotelkamer huurde. Laat ik ook niet de jongens van het gas, het water en de electriciteit vergeten! Zij kennen maar al te goed het knisperen van de bankbriefjes. Want waaruit bestaat het merendeel van het personeel van de grote firma’s?

Uit magerbetaalde loonslaven wier wereld niet groter is dan een plexi tafel, een schermpje en de verzekering dat ze om vijf uur naar huis mogen. Die zijn tuk op een extraatje. Voor 40 of 50 dollar krijg ik algauw wat ik zoek.»


De blinde detective

HUMO Zitten die jumpers ver van huis ondergedoken?

Burton «Je zou ervan versteld staan hoeveel er onderduiken binnen een straal van 100 km rond hun oude adres. Ze vinden het gewoon te hard om alle contact af te snijden met hun gezin, hun familie en hun buurt. Sommigen zitten dan weer duizenden kilometers uit de buurt, maar toch is er iets dat hen bijna altijd verraadt: hun werk. Je zou denken dat iemand die in een andere staat – onder een valse naam – onderduikt, een enigszins ander leven gaat leiden, maar het tegendeel is waar. Een vent die in Los Angeles bouwvakker was , van Chinees hield en graag biljart speelde, die doet nèt hetzelfde in Phoenix Arizona. Loop de biljartzalen in Phoenix af en je zal hem wel vinden! Loop de aannemers van bouwwerken af en je zal je bouwvakker vinden! Slechts een enkeling die een bank beroofd heeft en er ook in geslaagd is zijn poen op te halen, kan zich een andere levensstijl aanmeten. Al de anderen doen gewoon hun werk verder.»

HUMO Loopt u met foto’s de bars af om iemand op te sporen?

Burton «In de tv-series doen ze dat vaak, maar ik doe het alleen op heel vertrouwd terrain. Je bent niet goed wijs als je in New York met een prentje de kroegen afschuimt. Dan ruiken ze je van mijlen ver aankomen. Ik herhaal: hett ‘telefoon-tracken’ maakt het grootste deel van mijn werk uit. Ter plaatse ga je geen stad meer uitkammen, hoogstens een wijk of een buurt. Om geen argwaan te wekken heb ik me al uitgegeven voor priester, voor een blinde met stok en voor een gehandicapte die traag rondreed in zijn rolstoel. Niemand let op een priester of een gehandicapte, en ondertussen geef je je ogen de kost. Ik heb al een Getuige van Jehova gespeeld, deur voor deur met ‘De Wachttoren’ ventend, tot ik het huis vond waar Mister X opendeed.»

HUMO Voelt u dat u uw doel nadert, dat het ‘warm’ wordt, dat u op het punt staat om iemands schuilplaats te vinden?

Burton «Oh ja. Dat is een zingtuiglijke sensatie. Dat ruik je, dat voel je. Het is alsof je de thrill van de ontdekking voelt aankomen. Een beving in de lucht, een huiver in je hersenen: het huis dat daar staat, is zijn huis! De auto die daar staat, is zijn autoç Daarna begint het slopende wachten en spioneren: is hij er of is hij er niet? Je kruipt achter het stuur of in de laadruimte van je bestelwagen en je houdt die voordeur of die geparkeerde auto constant in het oog. Uùùrenlang zit ik zo te wachten. Tot iemand aan het venster verschijnt. Tot iemand in zijn auto stapt.

»Ik heb nauwelijks tijd om iets tee ten. Ik leef op koffie, cola en hamburgers. Dat is het grootste gevaar in mijn beroep: van al die fast food gaat je gezondheid kapot. Ik denk e rook serieus over om het plastic koffiebekertje uit te roepen tot logo van alle bounty hunters: je drinkt er sloten koffie uit terwijl je iemands huis schaduwt en je plast er je blaas in leeg omdat er geen pissijn is in een auto.»

HUMO Wat voelt u op het moment dat u iemand arresteert?

Burton (lacht) «Ik voel dat ik weer eens geld kan uitgeven! I feel like a new Volvo!»

HUMO Geen triomf?

Burton «Nee. Het begint niet te ju!ichen in mijn binnenste. Ik ben gewoon tevreden dat ik hem hèb. Het is zoals een word zoeken in een woordenboek, je bent content wanneer je het vindt. Ik voel geen triomf en ik voel ook geen leedvermaak, zo van ‘daar zit je nu, hé!’ Ik ben er de man niet naar om een kerel – die met handboeien vastzit – ook nog eens een beetje te sarren en te pesten. Meestal is er wel een gevoel van opluchting, want sommige zaken slepen zolang aan dat je ze kotsbeu bent.»

HUMO Voelt u geen neiging tot cameraderie wanneer u de man naar wie u zolang gezocht hebt, eindelijk gevonden hebt?

Burton «Ik zoek eigenlijk niet naar een persoon, ik zoek naar een nummer, een telefoonnummer. En op dat nummer woont iemand die ik moet meenemen. Ik weet dat die persoon door mijn arrestatie in nesten geraakt en ik voel soms wel mee met hem. Maar daar houdt het bij op. Ik ben geen maatschappelijk assistent.»

HUMO Proberen ze u nooit te verschalcken met baarden, snorren en andere make-up?

Burton «Ze proberen het, maar ik kijk er doorheen. Duizenden keren heb je al naar foto’s van Mike gestaard en wanneer je ineens oog in oog staat met Mike, voel je intuittief aan dat hij het is. Dan gaat er zo’n tinteling door je heen. Soms helpt de Judas mij. Een vrouw die haar gevluchte man haatte, liet me foto’s van zijn jeugd en home movies kopiëren. Ik kende al zijn gelaatsuitdrukkingen, hij moest zijn mond maar opendoen en ik wist al dat hij het was, ondanks de baard en de snor die hij had laten groeien.»

HUMO U valt een huis binnen en de vogel is net een half uur gevlogen.

Burton «Je denkt toch niet dat ik 2000 km ver ga vliegen om een half uur te laat te komen! Wanneer ik pertinent weet waar hij woont, wanneer ik het huis urenlang bespied heb om te weten dat hij thuis is, dan nog ga ik niet gewoon aanbellen. Nee, ik bel hem op vanuit mijn onopvallende bestelwagen die dichtbij het bewuste huis staat. Gewoonlijk komt er dan iemand aan de lijn die zegt: ‘Dat Mike niet thuis is’. Ik zeg dan dat ik weet dat Mike er wél is, want dat het Mike zelf is die zegt dat hij niet thuis is. Who is this? Hoor je dan aan de andere kant. En dan zeg ik wie ik ben en of hij zich wil overgeven en dat ik met de politie binnen tien minute bij hem ben, want dat ik downtown sta te bellen. Dan volgt er een gesmoorde vloek, de hoorn op de haak, en een minuut later spurt er een figuurtje met een reiszak de deur uit. Ik hoef maar mijn armen open te doen en ik héb hem.»

HUMO Is het altijd zo simpel?

Burton «Ik probeer het altijd zo simpel te houden. Geen gesukkel over dakgoten en tuinmuurtjes, geen brullend intrappe nvan deuren, gewoon een plannetje dat verrast in zijn eenvoud. Op die manier is het initiatief aan mijn kant en hoef ik geen geweld te gebruiken. Ik wil geld, ik wil geen geweld. Slechts in 5% van de gevallen moet ik tot geweld overgaan. De overage 95% van de arrestaties gebeurt vreedzaam. Ze volgen zo mak als een lammetje. Letterlijk. Je legt je hand op hun arm en je voelt de kracht zo wegvloeien uit hun lijf. They’re out!»

HUMO Gebruikt u soms traangas om iemand te bedwelmen?

Burton «Nee, want dan loop ik teveel kans om zelf een wolk in mijn oog te krijgen. Wat ik wel heb, is een electrishe shock stick, een matrak die een elektrische shock geeft. Dat zorgt voor een korte plaatselijke verlamming. Maar soms is het al voldoende om een ultra-sterke zaklamp aan te knippen. Van dat ogenblik verblinding kan je evenzeer gebruik maken. Verrassing of verwarring, beide zijn goed. Waarom niet met een gehuurd fietsje een ongeval veroorzaken tegen de auto van de gezochte? Hij stapt uit en jij rekent hem in.

»Wat ik ook al gedaan heb is een telegram sturen naar het laatst opgegeven adres. In dat telegram staat in keurige letters: ‘U heb de California Lottery gewonnen. Gelieve te bellen naar dit nummer. Proficiat!’ Laten ze iets van zich horen, dan maak ik een afspraak in een duur hotel en dan kunnen ze vandaar naar een veel goedkoper hotel, haha!

»Meestal transporter ik mijn gevangene met mijn bestelwagen. Ze zitten achterin en krijgen rond hun benen een ketting die vastzit aan een ring in de vloer. Moeten ze naar het toilet, dan stoppen we aan een tankstation, ik maak hun beenketting los, ga mee tot aan het toilet, maak hun handboeien los, zet de deur op een kier en blijf erbij staan. Ik heb ook speciale ‘boeien’ die je over knieschijven schuift. Daarmee kan een gevangene wel stappen, maar niet lopen. Niemand merkt er wat van, ze zitten onder zijn broek.»

HUMO Wat is uw Pacmanscore?

Burton «Op 100 pak ik er 72. Die 28 andere mis ik. Dat is jammer want dat zijn 28 gevallen waarbij je even hard of nog harder hebt gewerkt, maar je krijgt er geen cent voor. No Body, no bounty. Soms blijf ik zo’n knul toch achtervolgen, gewoon omdat ik ‘m een rotzak vind. Soms ontdek ik hem ook, zij het een paar weken na de vervaldatum. Voor zo’n late vondst krijg ik geen geld, maar ik geef hem wel lekker aan de politie. Dat beetje zoete wraak wil ik wel.»

HUMO Is Bob Burton nooit bang?

Burton «Wanneer ik een donker steegje of onbekend huis betreed, dan zit mijn hart in mijn keel. Dan ben ik heel bang en heel nerveus, zelfs met mijn gorilla (assistant) erbij. Ik besef heel goed dat ik op het punt sta iemand van zijn vrijheid te beroven, en zo iemand is tot alles in staat. Bij elke deur waar ik doorheen moet, denk ik: zit hij aan de andere kant met een geweer? Dat is mijn grote schrik: een, kogel. Ze hebben me al gestampt en geslagen en van de trappen gegooid en aangereden met een auto, maar dat is niks vergeleken met een kogel uit een geweer. Dat kan je dood zijn.

»Voorlopig heb ik nog geen zware wonden opgelopen. Met de jaren word je ook wijzer. Een goeie jager kent de gedragingen van het wild dat hij opspoort. Ik ken de gedragingen van een man on the run door en door. Ik weet al hoe hij het zélf weet. Een hert of een haas, allebei hebben ze hun eigen manier van lopen en vluchten. Wanneer je al meer dan duizend mensen achtervolgd hebt, voel je intuïtief of iemand zich rustig schuilhoudt of zinnens is allerlei sprongen in het nauw te maken.»

HUMO Nooit zin gehad om de handboeien boven de haard te hangen?

Burton «Voorlopig niet. Ik schijn moeilijk zonder te kunnen. De jacht op mensen is een gevaarlijke en tegelijk hartstochtelijke jacht. Hemingway zei het al: ‘Wie eens op mensen heeft gejaagd, die wil op niets anders meer jagen.»

Na het etentje bij Harry’s lopen we nog even langs het postkantoor. De bediende vraagt hoe het met zijn job is. Gaat wel, zegt hij. Business as usual. Put the man in the can. No rest until the arrest. Premiejagers poëzie

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234