Humo sprak met Felice

Naar aanleiding van het overlijden van Dré Steemans hernemen we een Humo-interview uit 2006, waarin Felice terugblikt op zijn tv-carrière bij de vrt - net voor zijn overstap naar VT4. Hij heeft het ook over de dood, en hoe zijn eigen uitvaart er moet uitzien: 'In een kluis ligt een bandje waarop ik de genodigden nog even toespreek. [...] En er staat ook een bluesnummer op, dat ik destijds met Felice & Chevy's heb opgenomen. Dat ga ik ook nog even laten weerklinken: om de mensen te ambeteren.'

O, het Meiserplein als het miezert! O, de Reyerslaan bij regenweer! Ook hier zal Brussel weleens bruisen, maar niet vandaag. Het café in de naaste omgeving van het omroepgebouw, waar ik vroeger vaak televisiepersoonlijkheden heb geïnterviewd, is al jaren geleden tot zakenpand opgewaardeerd. Een ander café waar ik destijds mijn professie uitoefende, blijkt dichtgetimmerd, en het restaurant op de hoek ziet er zo onaanlokkelijk uit dat ik het meteen uit mijn hoofd zet: de gevel is nagenoeg helemaal bedekt met plakkaten waarop dagschotels staan afgebeeld, voer waaraan een waaghals zich volgens de begeleidende reclamekreten à volonté te goed kan doen. Het realisme van die afbeeldingen is op zich al een eetlustremmer, bedenk ik, waarna ik toch maar koers zet naar de onherbergzame VRT, een bouwsel dat ik doorgaans vermijd voor interviews. Maar dit keer zit er niets anders op, en mopperen is voor mietjes in de overgang.

'Ik hoefde geen vijftig te worden om mij op de dood voor te bereiden.'

Dré Steemans, mijn interviewee, staat me op te wachten bij de ingang en loodst me vervolgens naar zijn loge. Die bevindt zich in de keldergang, waar ik meteen aan de Stasi moet denken, en aan pijnkreten achter gesloten deuren, geslaakt door iemand die op het bezit van een elpee van Elvis Presley is betrapt. Dré Steemans krijgt de elektronisch beveiligde deur van zijn loge niet open, zodat we maar in het ondergrondse bijkeukentje gaan zitten, waar de hap voor de gasten van 'Het Swingpaleis' te gelegener ure wordt opgewarmd. Heden geen glamour.

Dré Steemans is de vijftig voorbij, en 1 september 1985, de dag waarop hij in de gedaante van Felice Damiano voor het eerst van zich liet horen in het radioprogramma 'Het genootschap', lijkt onnoemelijk lang geleden. Hij moest toen nog dertig worden.

DRÉ STEEMANS « Ooit heb ik tegen één van mijn schoolvrienden gezegd: 'Tegen mijn dertigste zal de wereld op één of andere manier van mij gehoord hebben.' 'De wereld' was misschien iets te hoog gegrepen, maar hier kennen ze me ondertussen toch wel. Mijn minderwaardigheidscomplex van toen zal mijn ambitie wel hebben versterkt. Al op de middelbare school probeerde ik uit te blinken in theater, cabaret en muziek; op studiegebied was ik een ramp. Mijn klasgenoten gingen later naar de universiteit, ik niet. En dat kleine mannetje wilde ook weleens tonen wat hij waard was, maar dan op zíjn manier.»

HUMO Heb je, toen je studieresultaten maar minnetjes waren, ooit gevreesd dat je misschien wel dom was, in het ergste geval?

STEEMANS « Neen, ik dacht vooral dat ik lui was, en alleen met mezelf bezig. Ik kon me alleen inzetten voor dingen waarin ik geloofde, en ik geloofde bijvoorbeeld niet in wiskunde (lachje). Maar dom heb ik me daardoor nooit gevoeld.

» Ik heb me altijd al een aantal doelen gesteld. Nu nog. Vanaf mijn vijftigste wilde ik het bijvoorbeeld wat rustiger aan gaan doen, en ik wilde ergens in het Zuiden een plek vinden waar ik tot rust kon komen. Het is ondertussen zover. Ik heb altijd zoveel mogelijk kennissen over mijn plannen verteld, waardoor ik mezelf verplichtte om ze ook uit te voeren.»

HUMO Volgens mij wegen de plannen die je op latere leeftijd maakt nooit op tegen het oorspronkelijke plan: iemand van betekenis worden, naam maken.

STEEMANS « Het is de plicht van jongeren om enthousiast te zijn en te geloven dat alles anders kan, maar als je ouder bent, besef je helaas dat het leven heel anders in elkaar zit dan je in je jeugd meende te voorzien. Oorspronkelijk werd ik op handen gedragen door een aantal pseudo-intellectuelen, terwijl ik nu, jaren later, uitsluitend voor het brede publiek werk. Maar ik was een stand-up comedian voor er hier van stand-up comedy sprake was, en ik heb een typisch Canvas-programma gemaakt vóór Canvas bestond: de talkshow 'Incredibile'.»

HUMO De producer Luk Saffloer, die je weleens je mentor hebt genoemd, zei dat je eigenlijk aldoor naar de goedkeuring van de plaatselijke intelligentsia en artistieke alternativo's verlangde.

STEEMANS « Ik ga tegenwoordig liever naar een mosselsouper ten voordele van de plaatselijke fanfare dan naar een vernissage van Panamarenko, waar allerlei in het zwart geklede dames en heren staan te kletsen hoe zij die kunstwerken veel beter hadden opgesteld. Wat dat betreft is Steve Stevaert, één van mijn boezemvrienden, het roerend met mij eens. Ik ken weinig mensen die zo gelukkig zijn als Steve, en daarvoor heeft hij die culturo's niet nodig gehad.»

HUMO Daarnet noemde je ze 'pseudo-intellectuelen'. Toen je nog een in kunst en cultuur geïnteresseerde aanhang had, gebruikte je dat koosnaampje wellicht niet.

STEEMANS « Toen niet, nee. In mijn begindagen deed ik aan geëngageerd cabaret: we dachten echt dat we de wereld konden veranderen. Ik zie nu dat een aantal van mijn leeftijdgenoten zijn blijven hangen in die fase, wat mij niet echt vruchtbaar lijkt; er gaat zelfs iets wanhopigs van uit. Ik hoef geen zwartleren jack meer aan, en voor tatoeages en piercings bedank ik feestelijk. Pukkelpop is er voor jongeren, níét voor vijftigers die eeuwig jong proberen te blijven. Ik heb dit jaar Rimpelrock gepresenteerd, in het volle besef dat ik tot de doelgroep behoorde (lachje).»

HUMO Ben je bekend met het verschijnsel midlifecrisis?

STEEMANS « Ik kan me niet herinneren dat ik er tot nu toe door getroffen ben. De enige lastige vraag die mij één keer per jaar door het hoofd speelt, is: 'Wat ga je de volgende maanden doen?' Per slot van rekening werk ik maar twee maanden per jaar aan 'Het Swingpaleis'. Het gevecht om voor altijd de jongen te blijven die ik op mijn dertigste was, ga ik niet aan.»

HUMO 't Lijkt mij anders geen sinecure om iets positiefs te zeggen over de leeftijd die je nu hebt.

STEEMANS « Dat vind ik niet. Je relativeert het leven veel meer dan vroeger, en je bent minder kritisch voor anderen, en misschien ook voor jezelf, af en toe.»

HUMO De gesel van de mildheid is over je neergedaald.

STEEMANS « Voilà. Ik héb tegen schenen geschopt - alles en iedereen moest eraan geloven toen ik tussen de twintig en de dertig was. Ik had zogenaamd de oplossing, ik schreeuwde die uit op het toneel, en ik ging ervan uit dat ik gelijk had. 't Zou zielig zijn mocht ik dat nu nog geloven.»

Humo sprak met Felice (2)

HUMO In materieel opzicht heb je goed geboerd - ik weet dat je een huisje in Frankrijk hebt.

STEEMANS « Financieel is het me goed gegaan, ja, maar dat betekent ook dat ik verstandig met mijn geld ben omgesprongen: ik heb in bakstenen en in schilderijen geïnvesteerd. Bovendien heb ik geen regulier gezin: ik heb het makkelijker dan mijn buurman die voor vier koters moet instaan.

» Ik weet wat ik bezit, en ik regel mijn zaken zélf - ik laat me niet adviseren. Ik heb een pand helemaal opgeknapt: ik heb daar járen aan gewerkt, en nu het een bepaalde waarde heeft, doe ik het van de hand en begin ik aan een ander pand. Ik werk nu eigenhandig mee aan een huis waar ik binnenkort hoop in te trekken: meewerken met die andere jongens geeft mij veel voldoening.»

HUMO Haal je die vreugde uit de arbeid of uit die jongens?

STEEMANS « Beste Rudy, ik ben al jarenlang een trouw hondje. Ik heb al vijftien jaar dezelfde vriend, wat in mijn sector bijna een unicum is, en het gaat almaar beter tussen ons. Hij is zeventien jaar jonger; ik heb hem leren kennen toen hij nog aan het Rits studeerde.»

HUMO Liefde overwint alles, ik weet het wel, maar zeventien jaar lijkt mij toch een aanzienlijk leeftijdsverschil.

STEEMANS « Toen ik hem leerde kennen, stonden we veel dichter bij elkaar dan de meeste mensen dachten. Ik voelde mij net zo jong als hij, zowel geestelijk als lichamelijk. Onze ontdekkingstocht is tot nog toe zo mooi en zo intens geweest dat ik 'm volgens mij nooit meer kan overdoen met iemand anders. Mijn vriend is het allerbelangrijkste in mijn leven.»

HUMO Een paar jaar geleden hoorde ik je nieuwjaarswens op de radio: 'Ik hoop dat ik dit jaar opnieuw een beetje kan lachen.'

STEEMANS « Ik ben allang niet meer de gangmaker van een gezelschap, integendeel. Als er moppen worden getapt aan tafel, en die sessie dreigt een halfuur aan te slepen, dan stap ik onverbiddelijk op. Dat betekent dat veel mensen mij op de duur een tikje té ernstig zijn gaan vinden, vooral als ze zich nog herinneren dat ik als twintiger altijd weer de boel probeerde te animeren. Ik wou toen ook door een groep opgevangen worden, ik wou er vooral bijhoren. Mijn ernst is misschien wel de reflectie van de rust die ik in mijn relatie heb gevonden. Ik ga ook nooit meer naar feestjes en partijen: dat soort vermaak hoeft niet meer voor mij.»

HUMO Je bent dus in de loop der jaren steeds verder van je personage Felice afgedwaald.

STEEMANS « De Felice van nu lijkt in niets meer op de Felice van 1985. Hij is nog wel een naam waar een bepaalde attitude bij hoort, maar Felice is als Koning-van-het-Swingpaleis meer dan ooit een act voor mij. Ik ben me er steeds meer van bewust dat ik 'm spéél, ik wórd hem niet meer.»

HUMO Stel dat Dré Steemans zelve het voorzitterschap van 'Het Swingpaleis' zou bekleden.

STEEMANS « Die zou dat zelfs niet doen, want Dré is sowieso geen danstype. In mijn jeugd was ik al liever deejay dan dat ik op de dansvloer stond.»

HUMO Daarnet zei je dat je maar twee maanden per jaar met 'Het Swingpaleis' bezig bent. Betekent dat ook dat dat soort werk stilaan bijzaak voor je is?

STEEMANS « Dat is overdreven, en het klinkt ook niet respectvol. Er zijn tijden geweest dat ik acht maanden per jaar voor de openbare omroep werkte. Nu nemen we in twee maanden veertien afleveringen van 'Het Swingpaleis' op, en ik ben klaar. Ik zou hier nog wel langer kunnen rondlopen, maar daarvoor moet ik eerst een doel hebben, hè.»

HUMO En dat heb je op dit ogenblik niet.

STEEMANS « Ik hoop nog steeds dat de VRT mij een andere format, een ander programma voorstelt, want ik ben nog niet klaar met de televisie. En vooral: ik wil in schoonheid eindigen. En daar stel ik me wél iets bij voor: 'Incredibile, tien jaar later'. Dat is volgens mij het mooiste en ook wel het strafste dat ik ooit heb gedaan. Ik heb er ook de meeste lol aan beleefd. Het karakter van Felice was toen veel heftiger dan nu, omdat het programma daarom vróég. En Felice paste toen ook heel erg bij Dré.»

HUMO IJver je ook voor de terugkeer van 'Incredibile'?

STEEMANS « Neen, daar hou ik me niet mee bezig. Maar men heeft me een jaar of twee geleden wel iets beloofd: er zou een plek vrijkomen na het laatavondjournaal op Eén. In 2007, heeft men mij ingefluisterd, zou er eindelijk voldoende geld ter beschikking zijn, maar ondertussen moet ik vaststellen dat het gegeven talkshow bijna helemaal is uitgemolken. De taart lijkt ook verdeeld: Woestijnvis maakt een talkshow voor zoveel maanden, en daarna neemt De Mensen het over. Er is dus geen ruimte meer voor mensen die bij de VRT binnenshuis werken: je moet eigenlijk zitten wachten tot er een gat in de programmering valt, dat dan gauw gauw moet worden opgevuld.

» Maar goed, voor de rest heb ik niet te klagen: op een paar flaters na zijn alle programma's die ik hier heb gepresenteerd nooit voortijdig afgevoerd.»

HUMO Nu doe je me aan 'Als je haar maar goed zit' denken, een programma waarbij ik me vooral afvroeg hoe het in godsnaam mogelijk was.

STEEMANS « Ik ben er mede verantwoordelijk voor, maar ik wil je er wel bij vertellen dat het een noodgeval was: dat programma is in amper één maand tijd tot stand gekomen. Ze weten hier dat ik altijd bereid ben om in te vallen, en daar hebben ze die keer gebruik van gemaakt. De redactie was oké, het productiehuis ook, en de panelleden ook. Maar de eerste aflevering had nooit uitgezonden mogen worden - ze was nog niet eens een proefprogramma. Bovendien is er ongelofelijk in geknipt: Herr Seele was tijdens de opnames veel geestiger dan wat je van hem te zien hebt gekregen.»

HUMO En jij hebt je niet met de montage bemoeid.

STEEMANS « Daar heb ik me nog nooit mee bemoeid. Ik was boos en ontgoocheld, omdat ik natuurlijk hóópte dat het wel leuk zou zijn geworden.»

HUMO '1000 seconden' is ook afgevoerd.

STEEMANS « Na twaalf jaar. Geregeld krijg ik van kijkers te horen dat ze dat programma missen, en dat vind ik zeer prettig. Maar ja, de deur stond nog op een kier, en Herwig (Vanhove, red.) heeft die dichtgetrapt. Herwig is een intelligent man en Humo is een intelligent weekblad - jullie weten wel wannéér er een vraag moet worden gesteld, en Herwig heeft nog maar eens ongebreideld zíjn waarheid verteld, waardoor hij hier tegen het zere been schopte. Ik heb hem meteen gebeld: 'Ik vond het een ongelofelijk leuk interview, ik heb er enorm om moeten lachen, maar vergeet '1000 seconden' maar.' Een week later was dat programma opgedoekt. Jammer, want Herwig mag in een beschaafd land natuurlijk zeggen wat hij wil, en zó erg was zijn opinie nu ook weer niet.»

HUMO Je portret hangt hier aan de Reyerslaan in de eregalerij, maar heb je nog een band met de VRT?

STEEMANS « Jawel, al stel ik zoals veel mensen vast dat alles geweldig vervlakt is. Het is de openbare omroep van twintig jaar geleden niet meer.»

HUMO Is dat erg?

STEEMANS « Het vingertje is verdwenen, de belerende toon is weg: dat is een goede zaak. Maar de algemene vervlakking gaat me nu toch een beetje te ver. Televisie ging altijd al over veel geld, maar de markt speelt nu een veel te grote rol in de programmering, met alle eenheidsworst van dien. We kunnen voortaan maar beter oppassen.»

Humo sprak met Felice (3)

HUMO Tegenover 'Het Swingpaleis' heeft de VTM een geduchte concurrent geprogrammeerd: 'Sterren op de dansvloer'. Trek je je daar iets van aan?

STEEMANS « Dat programma haalde 1,1 miljoen kijkers, en wij 577.000: we zijn overeind gebleven, vind ik. VTM probeert al jaren de vrijdagavond te heroveren...

» Ik kijk amper naar mijn eigen programma's, zodat ik al helemaal niet naar 'Sterren op de dansvloer' heb gekeken, maar ik maak me geen zorgen. Ik kan alleen maar hopen dat we ons trouwe publiek niet kwijtspelen, want die 577.000 mensen kijken volgens mij al járen naar 'Het Swingpaleis'. 'Sterren op de dansvloer' is ook ongelofelijk gehypet: affiches van twintig vierkante meter, trailers, spotjes op Q Music - er is werkelijk een megabudget tegenaan gegooid. Daarover kan ik alleen maar zeggen: zéér goed gedaan.»

HUMO Heb jij handelsgeest?

STEEMANS « Helaas niet.»

HUMO Heb je dáárom nooit zelf een productiebedrijfje opgericht?

STEEMANS « O, daar heb ik ooit wel aan gedacht. Misschien had ik op die manier '1000 seconden' kunnen doorverkopen. En misschien is dat nog steeds mogelijk, want ik ben nog niet uitgezongen. Ik denk wel dat ik te streng zou zijn, te veeleisend voor mijn medewerkers. Ben Crabbé heeft me verteld dat hij dubbel zo hard moet werken sinds hij met De Mensen begonnen is: dat trekt me ook niet erg aan. Thuis heb ik láden vol ideeën, maar ik bied ze niet meer aan, want altijd weer verdwijnen ze ergens in een kantoorkast, en je hoort er niets meer van.

» Onlangs heb ik een prachtig marmeren beeld gekocht dat een jongen voorstelt van een jaar of negentien, een buste. De herkomst ervan natrekken zou volgens mij een mooi televisieprogramma kunnen opleveren: wie was die jongen? Creatief zou ik zo'n programma wel kunnen begeleiden, maar organisatorisch deug ik niet. En eerlijk: ik zou niet weten met wie ik me zou moeten omringen. Ik werk hier twintig jaar, en ik ken eigenlijk alleen maar een paar regisseurs en een paar producers met wie ik ooit heb samengewerkt. Met cameramensen heb ik nooit contacten gelegd, ik heb in al die jaren niet genetwerkt, laat staan dat ik vrienden heb gemaakt in mijn werkkring. Mijn dierbare vrienden zijn vrienden van vroeger, zelfs van vóór er van Felice sprake was.»

HUMO Het mag je dan wel aan handelsgeest ontbreken, maar je biedt je diensten ook aan het bedrijfsleven aan.

STEEMANS « Ja, ik werk voor Princess, een bedrijf dat in household appliances doet: blenders, bakplaten, woks, friteuses enzovoorts. Ik ben ambassadeur, zoals een pr daar heet.»

HUMO Ambassadeur: een duur woord.

STEEMANS « De slogan van Aad Ouburg, de Nederlander die het bedrijf vijf jaar geleden heeft opgericht, is: 'Business is entertainment and entertainment is business.'»

HUMO Geen speld tussen te krijgen, denk ik.

STEEMANS « In plaats van conventionele reclame te kopen, organiseert die man megaspektakels in verre landen, waarop de pers massaal wordt uitgenodigd; cameraploegen reizen met ons mee, met onder anderen televisiemakers als Gert-Jan Dröge, en dat levert ongelofelijk veel publiciteit op. Ik ben net terug uit Hongkong. Daarvóór ben ik naar Singapore geweest, naar Phuket... »

HUMO Voor of na de tsoenami?

STEEMANS « Na. We hebben daar vissers ontmoet die hun boten kwijt waren, en Princess heeft nieuwe voor ze gekocht.

» Er zijn drie ambassadeurs: chef-kok Cas Spijkers, die een tweesterrenrestaurant in Oisterwijk heeft en zich bij Princess met de culinaire aangelegenheden bemoeit; de bekende pianist, componist en arrangeur Tonny Eyk, die de muziek doet; en ik presenteer die grote shows in het Frans, het Engels, het Duits en in het Nederlands. Er treden plaatselijke artiesten op, en we nemen ook artiesten van hier mee: Jo Lemaire, P.P. Michiels, Belle Perez. Die exposure heeft kennelijk heel veel effect op de verkoop, anders zou het merk Princess niet in achtenzeventig landen aanwezig zijn.»

HUMO Heb je niet het gevoel dat je je daar staat te verkopen?

STEEMANS « En wat dan nog? Dat doe ik bij de VRT ook. Je doet nu eenmaal niet alles uit liefde, hè? Jij toch ook niet. Princess doe ik voor het geld, want er hangt een mooi bedrag aan vast. En men heeft me gevráágd - ik ben me niet gaan aanbieden. Carrières bij de televisie zijn eindig. Best mogelijk dat men mij hier na deze serie van 'Het Swingpaleis' zegt: 'Bedankt, Dré, 't is fijn geweest.'»

HUMO Je hebt als oudgediende dus geen garanties afgedwongen.

STEEMANS « Neen. Ik heb wel ooit een zogeheten 'exclusiviteitscontract' gehad, maar dat bestaat nu niet meer. Althans: voor míj niet meer. Mijn contract met de VRT eindigt in maart. Hopelijk komt er iets uit de bus, want anders is het opkrassen. Dus: mijn ambassadeurschap voor Princess komt mij goed uit.»

HUMO Zou je het al kunnen rooien zonder televisiewerk?

STEEMANS « Neen. Ik heb het nodig, en niet alleen om financiële redenen, maar ook omdat ik gráág werk.

» Ik wil nog iets over mijn relatie met de VRT kwijt: ik ben hier begonnen, en ik heb hier snel kansen gekregen die beginners nu niet meer krijgen. Wie nu debuteert, krijgt één kans: wie slaagt, mag blijven, maar wie mislukt, komt nooit, nooit meer terug. Ik heb dus geluk gehad. Wijlen de radio- en televisieproducer Jan Geysen, de vader van Bettina, heeft mij altijd beschermd. Hij heeft me door dik en dun verdedigd toen Jan Bucquoy in 'Incredibile' de kijkers aan de hand van twee vijgen een idee gaf van het schaamdeel van koningin Fabiola, de 'koninklijke vulva', zoals hij het uitdrukte.»

HUMO Daar kwam een relletje van dat volgens mij snel vergeten was.

STEEMANS « O ja? Heb je dat fragment ooit teruggezien in al die herdenkingsprogramma's naar aanleiding van vijftig jaar televisie? Of in 'Het ABC van de VRT' of in 'De bovenste plank'? Het mag doodeenvoudig niet heruitgezonden worden, het is nog steeds taboe! De regisseur die het in een compilatieprogramma durft te stoppen, vliegt eruit!»

Humo sprak met Felice (4)

HUMO Je hebt er vrede mee dat je voor het brede publiek werkt, maar je aandrang om op artistiek gebied iets te betekenen is er kennelijk niet minder op geworden: een tijd geleden heb je je kunstfoto's tentoongesteld - ooit ben je voor fotograaf opgeleid - en de afgelopen jaren heb je al enkele keren een roman aangekondigd. Wat is er van dat boek geworden?

STEEMANS « Het is klaar, maar nog steeds niet verschenen. Gisteren kreeg ik het zoveelste telefoontje van Van Halewyck: 'Waar blijft die roman?' En telkens als ik zo'n telefoontje krijg, begin ik te aarzelen. Ik zou het boek onder een pseudoniem willen uitbrengen, maar probeer een uitgever daar maar eens van te overtuigen.»

HUMO Die zou nog het liefst hebben dat de naam Felice in fluorescerende koeienletters op de cover prijkt.

STEEMANS « Maar ik zou weleens willen weten hoe het volk onbevooroordeeld over een boek van mijn hand denkt. Dré Steemans bestaat wellicht uit honderd laagjes, maar hij wordt steeds weer op één laagje beoordeeld.»

HUMO Waarover gaat je roman?

STEEMANS « Over mijn leven tussen mijn twaalfde en mijn zeventiende.»

HUMO Memoires, dus.

STEEMANS « Maar dan in romanvorm.»

HUMO Tussen je twaalfde en je zeventiende was je op kostschool.

STEEMANS « Een fantastische tijd: ik kon zijn wie ik was. Ik heb er ook een paar echte vrienden aan overgehouden. Het plan om erover te schrijven had ik al opgevat vóór Tom Lanoye z'n 'Kartonnen dozen' uitbracht, maar mijn idee was zo gelijklopend met het zijne dat ik het toen maar aan de kant heb geschoven. Waarna ik een totaal nieuwe invalshoek heb gezocht. Oorspronkelijk ging mijn boek dus over de ontdekking van de seksualiteit. Natúúrlijk, zou ik haast zeggen. In z'n huidige vorm gaat het daar óók nog wel over, want wie kan er in godsnaam om die ontdekking heen?»

HUMO Zie je je scheppende arbeid als een tegengewicht voor je televisiewerk?

STEEMANS « Ja, want als je je ei bij de televisie niet naar wens kunt leggen, dan doe je iets anders, hè? Je moet toch ergens je ware voldoening uit kunnen halen?»

HUMO En wat jij 'je ware voldoening' noemt, gaat dieper dan het televisiewerk waar je om bekendstaat?

STEEMANS « Natuurlijk. Televisie is zó relatief.'t Is als een auto waar je tien jaar mee rijdt - je kent z'n fouten wel, en je went aan z'n gebreken, maar dat is dan dat. Hetzelfde geldt voor een format waaraan je vastzit: er echt creatief mee omgaan kan op de duur niet meer. Er kunnen hooguit enkele nieuwe gezichten aan worden toegevoegd, waar ik dan eerst over geïnformeerd moet worden, want ik kijk zo weinig tv dat ik meestal geen idee heb van de nieuwe oogst.»

HUMO Ik kijk veel tv, omdat ik voor een televisieblad werk, maar het blijft me verbazen dat mensen die voor de televisie zelf werken er zo weinig naar kijken.

STEEMANS « Ik bewonder je moed.»

HUMO Moed is het nu ook weer niet.

STEEMANS « Tenzij dan 'moet' van het werkwoord 'moeten' (lachje).»

HUMO Er staat een salaris tegenover.

STEEMANS « Ik lees liever een boek, of ik ben liever aan het werk, of in het gezelschap van vrienden. En als ik de behoefte voel om naar de televisie te kijken, vind ik altijd wel iets. We hoeven ons niet tot het Vlaamse aanbod te beperken, hè?»

HUMO Nog iets over je roman: speelt je familie er een rol in?

STEEMANS « Neen. Maar ik ben nu aan een tweede roman bezig, en daarin speelt mijn vader een belangrijke rol. Mijn vader, met wie ik een slechte relatie heb, om redenen die ik je niet kan vertellen.»

HUMO Dat hoorde ik je ooit op de radio zeggen. Toen vroeg ik me af of je dat nu zei in de hoop dat je vader aan het luisteren was.

STEEMANS « Neen. Ik ben ondertussen tot de conclusie gekomen dat het niet meer hoeft, tussen ons. Ik heb hem in geen vijf jaar meer gezien. Eén keer zijn we samen op een bank in het park gaan zitten, en toen hebben we alles doorgenomen, maar dat leverde niets op. Er valt niets meer aan te veranderen, denk ik nu. Niet dat híj in mij teleurgesteld is, maar ik wel ongelofelijk in hem. Ik ben teleurgesteld in het feit dat ik nooit een vader heb gehad: op alle cruciale momenten in mijn leven was hij er niet. Ik heb zelfs geen behoefte meer aan de omarming van mijn vader. Erover schrijven werkt wel heel bevrijdend - je doet aan zelfanalyse, hè, en je neemt ook afstand van de situatie. Maar voor de rest ben ik klaar met hem: ik treur er niet meer om.

» Ik hoop voor hem dat hij met mijn zussen een betere relatie heeft, maar dat weet ik niet. Met één zus heb ik een behoorlijk contact, mijn andere zus zie ik niet omdat ik bij haar mijn vader riskeer te ontmoeten. Dat onbehagen ga ik liever uit de weg. Ik kan niet vermijden dat ik voortdurend geconfronteerd word met goedlopende relaties tussen vaders en zonen, en telkens weer voel ik wat ik heb gemist, maar er is geen weg terug.»

HUMO Stel dat je vader sterft.

STEEMANS « Dat zou voor mij niets oplossen. Onze relatie zou dan wel definitief verbroken zijn, maar emotioneel zou er voor mij niet veel veranderen.»

HUMO Op weg naar deze afspraak moest ik denken aan de parallel tussen Kurt Van Eeghem en jou, en dan heb ik het even niet over het feit dat jullie allebei de Griekse beginselen zijn toegedaan. Kurt Van Eeghem komt ook uit het cabaret; hij heeft amusementsprogramma's op de televisie gepresenteerd, en tussendoor een paar boekjes gemaakt. Nu is hij een cultuurdrager bij Radio 1, terwijl jij je nog steeds met puur amusement voor het brede publiek bezighoudt.

STEEMANS (Haalt een wenkbrauw op)

HUMO Je haalt me dunkt een wenkbrauw op.

STEEMANS « Onze loopbanen lopen misschien wel enigszins gelijk, maar als mens zijn we to-taal verschillend. Mocht ik zo'n cultuurdrager zijn, dan zou ik het heel anders proberen te doen dan Van Eeghem. Als interviewer moet je volgens mij je plaats kennen, en dus niet aldoor zitten te bewijzen dat je het beter weet dan de specialist die voor je zit.

» In de culturele sfeer vind ik Johan Thielemans nog steeds de beste interviewer: behalve deskundig was die ook warmhartig en vooral nederig. Volgens mij hoopte hij ook dat de vonk zou overslaan naar mensen die niet meteen in cultuur waren geïnteresseerd. Nog steeds zijn er veel te veel radioprogramma's die voor de eigen parochie preken. Wat jij op de radio ook over Puccini mag vertellen, voor mensen die zich al hun hele leven in die componist hebben verdiept, zal het absoluut niets betekenen. Zo'n zelfingenomen pausje wordt ook vanzelf kolderiek: je hoeft z'n tekst maar een béétje te vervormen en je hebt een kant-en-klaar cabaretnummer.»

HUMO Denk je als vijftiger vaker aan de dood dan vroeger?

STEEMANS « Ik hoefde geen vijftig te worden om mij op de dood voor te bereiden. Bovendien heb ik de afgelopen jaren een aantal vrienden bijgestaan in hun laatste weken. En na hun dood heb ik hun nabestaanden ook geholpen, want op zulke momenten zijn mensen radeloos. Ik heb ze allerlei rompslomp uit handen genomen, en dat vond ik heel prettig, want ik heb me zelden dichter bij mensen betrokken gevoeld.

» Ik heb toen ook gedacht: 'Als ik andermans dood en de gevolgen ervan onder ogen kan zien, moet ik dat ook met mijn eigen dood kunnen.' En daarna heb ik een aantal weekends besteed aan het regelen van mijn uitvaart. In een kluis ligt een document waarin staat dat ik niet kerkelijk begraven wil worden. Er staat ook in wie er naar de dienst mag komen, en wat daar precies gezegd moet worden. En ook: waar en wat er gegeten moet worden, en hoeveel drank er moet zijn. In die kluis ligt ook een bandje waarop ik de genodigden nog even toespreek.»

HUMO Hoe voelde je toen je dat bandje insprak?

STEEMANS « Geweldig. En ik heb die tekst zonder krop in de keel ingelezen, koelbloedig maar toch vrolijk - ik hoop dan ook dat er, ter herinnering aan mijn vakmanschap, een paar keer om gelachen wordt. Ik vind niet dat we ons al te druk moeten maken over onze dood, want wat baat dat? Ze hoort bij het leven, zodat je ze niet erger moet maken dan ze is.»

HUMO Heeft iemand anders dan jij dat bandje al gehoord?

STEEMANS « Neen. Mijn vriend is de eerste die ik op dat bandje aanspreek. En er staat ook een bluesnummer op, dat ik destijds met Felice & Chevy's heb opgenomen. Dat ga ik ook nog even laten weerklinken: om de mensen te ambeteren.»

(RV)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234