null Beeld

Humo sprak met Miet Smet (66)

Zij: 'We zijn toch een schoon koppel, hé poes?' Hij: 'De bevestiging van een jarenlange samenwerking.' De toon van de boodschap verschilde, maar stralen deden Miet Smet en Wilfried Martens even hard toen ze op een zonnige septemberdag het stadhuis van Lokeren verlieten. Humo sprak met Miet Smet. Over haar carrière. Over vrouwen en over hoe ze - een halfjaar na haar huwelijk - deel is van een heus glamourkoppel.

tp/sdj

Het volledige interview met Miet Smet leest u vanaf dinsdag 10 februari 2009 in Humo 3571.

Miet Smet in Humo 3571

«Men heeft ons pas jaren later 'Het Wonderbureau' genoemd. De mensen met wie ik samenwerkte waren wel zéér getalenteerd. Ik was jonger en heb heel veel van Jean-Luc Dehaene en Wilfried geleerd. Maar wij voelden ons geen wonder toen we daar zaten. We maakten wel deel uit van de tijdsgeest: het was de periode van mei 68, hé; de communes in Parijs, Leuven-Vlaams,... Iederéén was bezig met iets groots. Het klopt wel dat in de politiek hier het Wonderbureau geen evenknie had. We waren een nieuwe generatie die zich loswrikte van de vorige, en die de macht probeerde te grijpen - want daar kwam het op neer: macht.»

«Als ik nu naar de lijsten kijk, denk ik vaak: 'Hoeveel durvers zitten ertussen? Hoeveel vechters die het risico durven nemen om afgeslacht te worden?' Ik weet het niet. Ik zie er niet zodanig veel. Ik vind het een vrij brave generatie, die niet snel in clinch gaat met de partijtop.»

«Er is altijd een mannenkliek, het old boys network: in het parlement, in de partij... Als vrouw sta je daar voor een stuk buiten, en je wil er toch bij horen. Dat is de grondslag van mijn strijd: het is toch niet aanvaardbaar dat je altijd een buitenbeentje blijft omdat je een vrouw bent?»

«Er is intussen nog altíjd geen vrouwelijke premier geweest. Onze kamerfractie bestaat voor 48% uit vrouwen: dat is heel wat. Wat betreft de kwantiteit zit het goed, maar nu hoop ik dat het niet ten koste gaat van de kwaliteit. Vroeger was de schifting veel groter: alleen topvrouwen haalden het. Nu heb je - zoals bij de mannen - een grote middenlaag. De buitenwereld verwacht veel van vrouwen, omdat wij altijd gezegd hebben dat we het goed zouden doen, en omdat alleen de besten boven kwamen drijven. Ik ben bang dat ze nu op die middelmatigheid afgerekend gaan worden. Waar blijven de echte topvrouwen vandaag? Ik zie er maar enkele: Sabine de Bethune is uitstekend en Els Van Hoof was excellent, maar zij zit zelfs niet meer in het parlement.

Over het ontslag van Inge Vervotte: «Ik zou het in haar plaats niet gedaan hebben: we hadden maar één vrouw in de regering. Inge had beter een week de tijd genomen om na te denken. Het was ook beter geweest voor haar eigen carrière als ze was gebleven. Nu zeggen de mensen wel dat ze principieel is geweest, maar wat schiet daar over twee of drie jaar nog van over?»

«Bij de socialisten worden alleen maar vrouwen naar voren geschoven: Caroline Gennez, Kathleen Van Brempt en Freya Van den Bossche. Ik vind wel dat ze veel talent hebben. Freya is een kleurrijk figuur - dat weet ik ook wel - maar ze heeft talent. Ze hebben haar wel té vroeg een té grote verantwoordelijkheid gegeven. Vice-premier op haar leeftijd? Dat mag je niet doen. Je hebt een rijpingsperiode nodig: op die leeftijd moet je de politiek nog leren kennen.»

«Wilfried en ik zijn anders, dat is juist. Hij is zeer precies en plichtsbewust. Ik ben zo niet: ik plan niet alles. Ik ben in de politiek terechtgekomen omdat ik er altijd in geleefd had, en mij er als een vis in het water voelde. De congressen, de partijvergaderingen, de manifestaties: ik deed alles graag. Daarom ook dat ik het zo lang volhoud. Altijd met de bedoeling om iets te realiseren, maar het fundament is dat ik het graag doe. Bij Wilfried roept de plicht. Altijd. »
Miet Smet in Humo 2802 (19 mei 1994)

Toen Humo Miet Smet in 1994 interviewde, was zij minister van Arbeid. Enkele quotes van toen...

undefined

'Blijkbaar ben ik de enige die het durft zeggen: er komt nooit meer werk voor iedereen'

'Er zitten veel mannen in het parlement die niet aanvaarden dat je op basis van sekse een vertegenwoordiging wil krijgen. Hun ultieme kritiek is: dan moet je ook een aantal zetels reserveren voor homoseksuelen.'

'Als je werkloos bent, en als de VDAB je een job als journalist aanbiedt, word je ook geschorst wanneer je weigert.'

'Daar krijg ik het nu van, zie. Men noemt dat dus denigrerend klussen, en zij die daar hun neus voor ophalen hebben thuis wél een vrouw die dit soort klussen óók opknapt. Hebben ze de moed tegen hun partner te zeggen dat ze haar máár een klusjesvrouw vinden?' (over onderbetaalde poetsvrouwen)

'Volledige tewerkstelling, in de zin van een voltijdse job in één bedrijf tot aan je pensioen voor iedereen die dat wil: dat is een illusie.'

'Het verschil tussen wat ik dagelijks bepleit en wat ik dagelijks ervaar is enorm, maar ik besef tenminste nog dat wat ik dagelijks meemaak niet normaal is.'

'De CVP is in het verleden vaak te hard geweest, bijvoorbeeld tegen mensen die gescheiden zijn. Een aantal evoluties binnen het gezin, binnen de samenleving heeft bij de CVP soms tot onbegrip en afkeuring geleid, te weinig tot begrip en medeleven.'

'Toen ik pas verkozen was, heb ik ook moeten leren politicus te zijn, in mijn gedrag. De eerste keer dat wildvreemden je aanspreken, heb je daar moeite mee: help! Maar je groeit daarin, het wordt een gewoonte.'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234