null Beeld

Humo sprak met Nafi Thiam, Olympisch kampioene zevenkamp: 'Ik sport om beter te worden, niet om te winnen'

De oude Hemingway wist het al: een held word je pas onder hoogspanning, zoals de piepjonge Nafi Thiam afgelopen zomer in Rio de Janeiro liet zien. Haar elleboog hing aan flarden, maar ze won de Olympische zevenkamp wel met vijf nieuwe persoonlijke records – inclusief in het speerwerpen. ‘Zoiets lukt je geen twee keer in je leven.’

'Als je te zeker van je stuk bent, knal je met je kop tegen de muur'

Twee jaar geleden sprak Nafi Thiam, een 20-jarig Belgisch meisje met Senegalese roots, voor het eerst met Humo. Ze was het grote aankomende talent van de Belgische atletiek, ze studeerde geografie aan de universiteit van Luik en ze hield meer van zwijgen dan van spreken. Een gesprek met Thiam was een testrit voor het zelfvertrouwen van een interviewer. Bij voorkeur liet ze haar moeder, Daniele Denisty, het woord voeren. Denisty had grotendeels in haar eentje vier kinderen opgevoed, zij zou ook wel weten hoe je met de pers omging.

Maar kijk, twee jaar later is dat grote talent, met die unieke mengeling van kracht en finesse, helemaal ontbolsterd. Olympisch kampioene Thiam werkt vandaag in een hip Leuvens etablissement een strak geregisseerd mediaprogramma af: photoshoot met Nina, afspraak met Le Soir, etentje met sponsoren, interview met Humo, et on en passe. Met een gouden glimlach laat ze ons één voor één bij haar aanschuiven. Haar moeder is nergens te bekennen.

Nafi Thiam «Het is mooi om Olympisch kampioene te zijn, maar ik probeer er niet te veel aan te denken. Ik ben inmiddels aan een nieuw seizoen begonnen: dan moet je de bladzijde misschien niet omslaan, maar je moet wel vooruitkijken, toewerken naar de evenementen die er zitten aan te komen.

»Een jaar geleden dacht ik: ‘Een Olympisch kampioene heeft haar doel bereikt.’ Zo denk ik nu niet meer. Ik besef: het zal zwaar zijn dat hoge niveau te behouden.»

HUMO Krijg je daar stress van?

Thiam «Ik maak me niet nerveus, ik weet dat mensen almaar meer van me zullen verwachten. Mijn resultaat in Rio, 6.810 punten op de zevenkamp, was geen geringe prestatie, en toch vragen ze: ‘Ga je nu het wereldrecord verbeteren?’ Et plus et plus et plus. Het heeft geen zin naar anderen te luisteren: het zal nooit voldoende zijn. Ik ga in de toekomst vooral goed naar mezelf luisteren.»

HUMO Droom je dan niet van het wereldrecord?

Thiam «Weten jullie wie het wereldrecord heeft?»

HUMO Jackie Joyner-Kersee.

Thiam «Oké, en met hoeveel punten?»

HUMO 7291 punten.

Thiam «En jullie vragen me of dat in mijn bereik ligt, vijfhonderd punten boven mijn eigen record? Jullie bewijzen wat ik net zeg: mensen zijn nooit tevreden (lacht). Ik zal nog wel beter worden, ik ken mijn potentieel. Maar als je te zeker van je stuk bent en je zet te scherpe doelstellingen voorop, knal je met je kop tegen de muur.»

HUMO Roger Lespagnard, je coach, zei over dat wereldrecord: ‘Dat waren andere tijden.’

Thiam (haalt schouders op)

HUMO Ex-tienkamper Hans Van Alphen noemde het zonder omwegen ‘een dopingrecord’ uit de donkere jaren 80.

Thiam «Daar spreek ik mij niet over uit, in de jaren 80 was ik zelfs nog niet geboren. Voor mij is het in de eerste plaats: vijfhonderd punten verschil. Vijfhonderd! Terwijl ik niet eens weet of ik ooit in staat zal zijn mijn eigen record nog te breken. Ik heb geen glazen bol, ik weet niet wat de toekomst brengt, maar het is níét mijn ambitie het wereldrecord te verbeteren.»

HUMO Je triomf in Rio kwam er na de mislukte wereldkampioenschappen atletiek in Peking (2015). Was dat de déclic?

Thiam «Ik ben niet anders gaan werken, als jullie dat bedoelen. Ook in 2015 ben ik vooruitgang blijven boeken. Alleen was ik in Peking minder goed dan tijdens de rest van het seizoen. Jammer, maar daar heb ik lessen uit getrokken.»

undefined

null Beeld

undefined

'Het is mooi om Olympisch kampioene te zijn, maar ik probeer er niet te veel aan te denken.'

HUMO Waarom was je niet op topniveau?

Thiam «Je hebt niet alles onder controle: je kunt niet altijd pieken op de twee dagen in een jaar die voor jou het belangrijkst zijn. Weinig mensen snappen dat. Als je op een groot toernooi niet top bent, deugt niks meer, zogezegd. Maar zo ga ik niet te werk: ik waag me niet aan overhaaste conclusies. Ik ben er trots op dat ik niet heb toegegeven aan de druk om het roer helemaal om te gooien. Ik ben rustig gebleven, zeker van mijn stuk, en daarom heb ik bereikt wat ik heb bereikt – door op mijn eigen oordeel te blijven vertrouwen.»

HUMO ’t Was wel de eerste keer in je carrière dat je kritiek kreeg.

Thiam «Het verbaasde me, maar ik had al langer door hoe het werkt: als je op de grote kampioenschappen presteert, krijg je applaus op alle banken. Dan ben je ‘ongelofelijk goed’. Valt het enigszins tegen, ben je ‘dramatisch slecht’. Het is wit of zwart, terwijl ikzelf ook oog heb voor de vele nuances van grijs.

»Van wie komt de kritiek? Van mensen die je niet kennen, die niet op de training aanwezig zijn, die geen objectief oordeel kunnen vellen. Vóór de wereldkampioenschappen was ik top tien in de zevenkamp. Ik eindigde elfde. Zo slecht is dat niet, toch? Het was niet archinul, zoals sommigen schreven.»

HUMO Na die elfde plaats zou je met Roger Lespagnard gediscussieerd hebben over wat beter moest in de toekomst.

Thiam «Dat doen we na elk kampioenschap. Na de Europese kampioenschappen in Zürich, waar ik een bronzen medaille heb behaald, hebben we gepraat. Na de Olympische Spelen in Rio ook. Zo werken wij nu eenmaal. We gaan na wat goed was, wat beter kan; we evalueren een heel seizoen zo rustig mogelijk, los van de ontgoocheling of de euforie van het moment. Emoties mogen het niet overnemen. Methodisch: zo ben ik wel (lacht).»

HUMO Objectief, als het ware.

Thiam «Zo neem je de beste beslissingen, toch? Als je triest of dolgelukkig bent, mag je niet beslissen. Je moet jezelf de tijd gunnen om in alle rust na te denken.»


Sneeuwruimen

HUMO Vorige winter heb je je in ronduit erbarmelijke omstandigheden op de Olympische Spelen voorbereid.

Thiam «’s Winters is het koud in België. In Luik, waar ik train, heb je geen hal om binnen te trainen – we doen alles buiten. Het is te zeggen: enkele jaren geleden hebben we in een basketzaaltje getraind, op een vloer van parket, waar we tapijt overheen legden. Maar dat hielp niet: ook op tapijt kan je lelijk wegglijden. Dus zijn we er na een poosje maar weggebleven.

»In Malonne kan je indoor hoogspringen, maar Malonne is een eind van Luik verwijderd. We trainen dus meestal buiten. En als het echt wintert, als het regent of sneeuwt, trainen we niet op techniek. Dat is te link. Maar jullie weten ook: in de winter leg je de basis voor de zomer. (Zwijgt) Het is geen voordeel.»

HUMO Het is onwaarschijnlijk.

Thiam «Welja, maar het is niet anders (lacht).»

HUMO Roger Lespagnard vertelt dat hij weleens een baan moet uitgraven in de sneeuw.

Thiam «Vaak moeten we meer dan één baan vrijmaken: we zijn niet de enigen die moeten trainen.»

HUMO Stoort dat je?

Thiam «Iemand moet het doen. Maar goed, het sneeuwt niet elke winter. Soms heb je ook het geluk dat je in het buitenland op stage bent als het hier sneeuwt. Ik hoop maar één ding: dat mijn gouden medaille de verantwoordelijken niet het idee geeft dat het ook wel op deze manier lukt met de Belgische atletiek. We hebben veel potentieel, laten we dat de kans geven zich te ontwikkelen.

»Het heeft ook te maken met waar je woont: in Gent hebben ze een mooie grote indoorhal, daar hebben ze geluk. Ik snap wel dat je zo’n complex niet overal kunt neerpoten, maar her en der een zaaltje met minimale infrastructuur om aan hardlopen te doen en de technische nummers in te oefenen, dat moet toch kunnen?»

HUMO Heb je de indruk dat het in orde komt?

Thiam «Op dit moment merk ik daar eerlijk gezegd weinig van.»

HUMO Ik wil, ik kan – dat is jouw motto, hè?

Thiam «Als ik een doel voor ogen heb, zal ik er alles aan doen om het te bereiken. Anders lukt het niet, hoor. Je moet het zélf doen.»

HUMO Ben je koppig?

Thiam «’t Schijnt (lacht). Als ik me iets in het hoofd haal, kan niemand me daar nog van afbrengen.»

undefined

'Ik sport om beter te worden, niet om te winnen. Ik pieker niet over medailles'

HUMO Als kind liep je voor een pot confituur, naar het schijnt. Dat was jouw incentive.

Thiam «Zo ben ik met atletiek begonnen, ja: als je een veldloop won, kreeg je een potje van Materne. Vond ik heerlijk: die dingen zaten tjokvol suiker. Daarom ben ik ook blijven lopen, ik kreeg daar niet genoeg van. Ik was niet slecht op de lange afstand, maar eigenlijk hield ik er toen al niet van.»

HUMO Te veel afzien?

Thiam «Als ik eenmaal aan het lopen was, viel het nog wel mee: ik amuseerde me. Maar voor de start voelde ik me slecht: het vooruitzicht me dodelijk te moeten vermoeien joeg me angst aan.

»Ik heb een tijdlang atletiek met basketbal gecombineerd. Maar dat basketteam was behoorlijk goed én gemotiveerd: ze wilden elke match winnen. Dat vond ik niet zo fijn, ik wilde me in de eerste plaats amuseren. Toen heb ik gezegd: ‘Ik ga wel gewoon aan atletiek doen.’»

HUMO Heb jij niet altijd serieus aan atletiek gedaan?

Thiam «Rond mijn 14de, toen ik onder de hoede van Roger kwam, werd het serieus. Al heeft hij er wel voor uitgekeken me niet te zwaar te belasten: we trainden niet meer dan vier keer per week – mijn lichaam moest zich nog ontwikkelen.»

HUMO Je generatiegenote Marjolein Lindemans had oorspronkelijk meer talent, zegt Lespagnard.

Thiam «J’ avais le bras. In werpnummers, doorgaans het zwakke punt bij meisjes, was ik van jongs af aan erg goed. Springen en stoten kon ik ook wel. Alleen in hardlopen was ik, hoe zal ik het zeggen, gemiddeld.»

HUMO Viel het je zwaar Lindemans soms te moeten laten voorgaan?

Thiam «Wat een vreemde vraag. Op de wereldkampioenschappen voor scholieren in Lille werd Marjolein derde, ikzelf vierde. Daar was ik uitermate tevreden mee. Marjolein was toen sterker dan ik, voilà.

»Toen ik jong was, streefde ik één ding na: beter worden, mijn persoonlijke records verbeteren. Als ik aan een concours hoogspringen deelnam zonder dat ik mijn record verbeterde, was ik een dag lang triest. Daar ging het mij om, niet om winnen. In een competitie wint er maar één. Is de tweede dan waardeloos? Ik dacht het niet.»

undefined

null Beeld

undefined

'Met haar coach, Roger Lespagnard. 'We lachen veel, soms maken we ook ruzie dat het klettert. Roger is familie.'

HUMO Grote kampioenen hebben de ‘rage de vaincre’, de ijzeren wil om te winnen. Jij niet dan?

Thiam «Ik breng veel offers voor de sport, ik train ontzettend hard. Je kunt niet zeggen dat ik niet bezeten ben – j’ai la rage. Alleen, ik stel me andere doelen dan iedereen zou willen. Ik pieker niet over medailles. Mijn doel is: nagaan hoe ver ik met mijn lichaam en geest kan gaan om zoveel mogelijk punten te halen op de zevenkamp. Op mijn leeftijd wil ik vooral beter worden, elk jaar een beetje meer – op mijn 26ste zal ik wel aan wedstrijden deelnemen om te winnen, omdat je op die leeftijd over het maximum van je mogelijkheden beschikt. Maar zover zijn we nog niet.»

HUMO Je houdt je ambitie verborgen, hè.

Thiam «Ik wil mijn doelen wel bereiken, maar ik voel geen behoefte ze te delen. Het komt erop aan te weten wat je wilt, en er dan 100 procent voor te gaan. Zo eenvoudig is het. Ik studeer ook niet omdat ik het leuk vind. Nee, ik wil slagen.»

HUMO Wat wil je worden na je studie geografie?

Thiam «Geen idee. Ik zit ook nog maar in het tweede jaar, het gevolg van te veel atletiek. Op dit moment is het lessenpakket heel divers, met veel wetenschappen – wat me erg bevalt. Ik kon niet kiezen na de middelbare school, daarom was geografie een oplossing: het is zo divers dat ik niet hoefde te kiezen (lacht).»

HUMO Zoals de zevenkamp?

Thiam «Voilà, ik hou van diversiteit, van veel dingen tegelijk. En de dingen die ik niet ken, wil ik leren kennen.»

HUMO Houdt de combinatie sport en studie je leven in evenwicht?

Thiam (knikt) «Uitsluitend atletiek, dat zou een leeg leven zijn. Ik moet af en toe andere dingen aan mijn hoofd hebben, andere mensen zien. Als ik me dit jaar alleen op de Olympische Spelen had gefocust, was het niet goed afgelopen. Dan was ik door de stress dodelijk vermoeid aan de start gekomen.»


Sluizen open

HUMO In Rio had je blijkbaar een voorgevoel dat het goed zat. Hoe weet je dat er een jour de gloire zit aan te komen?

Thiam «De dag van de wedstrijd moest ik om 5 uur ’s ochtends het bed uit. Normaal duurt het een poos voor ik dan helemaal wakker ben, maar toen niet: in de bus naar het stadion was ik klaarwakker, ik voelde me geweldig, ik zag zelfs niet op tegen de twee loodzware dagen die me te wachten stonden.»

HUMO Het ging wel meteen mis: op het eerste nummer, de 100 meter horden, nam je een valse start. Je werd bijna gediskwalificeerd.

Thiam «Ik nam géén valse start, wel de Amerikaanse naast mij. Maar mijn naam verscheen op het bord. Ik was in paniek, gelukkig had ik geen tijd om te protesteren. Enfin, het liep nog goed af, en meteen daarna zette ik een wereldrecord neer in het hoogspringen (1.98 meter, red.).»

HUMO Ook in het andere springnummer, het verspringen, was je outstanding. Bij je derde en laatste poging vloog je naar 6.58 meter. Het was wel op het nippertje, je speelde alles of niks: Russische roulette in de zandbak.

Thiam «Ik was begonnen met een nulsprong – een onvergeeflijke stommiteit, die me bloednerveus maakte. Mijn tweede sprong heb ik op safe gedaan: ik kon me niet permitteren opnieuw de mist in te gaan. Maar 6.18 meter was niet genoeg voor mij. Het maakte mij boos: ‘Je hebt je niet vier jaar lang afgebeuld voor zo’n povere rotsprong.’ Bij mijn derde poging balde ik alle woede in de inspanning: ik zette af op minder dan één centimeter van de balk, onwaarschijnlijk, dat kan ik nooit meer overtreffen. Toen ik in het zand landde, ging ik ervan uit dat de rode vlag omhoog zou gaan – als teken van een nulsprong. Maar nee, het was de witte.»

undefined

'Ik hoop dat mijn gouden medaille de verantwoordelijken niet het idee geeft dat het ook wel op deze manier lukt met de Belgische atletiek'

HUMO Heb je daar de zevenkamp gewonnen?

Thiam «Nee, dat heb ik gedaan in het zesde nummer, het speerwerpen. Ik was geblesseerd aan mijn elleboog. Zes weken lang had ik geen speer aangeraakt uit angst voor een nieuwe blessure. In mijn hoofd was het onmogelijk om met zo’n arm ver te werpen.»

HUMO ‘Le corps ne fait pas tout,’ zei je achteraf. ‘Er is meer dan alleen het lichaam.’ Heb je een grens overschreden?

Thiam «Ik zat op zes weken voor de Spelen met mijn eerste zware blessure, stel je voor. Een catastrofe: ik kon me zelfs niet opwarmen – mijn arm deed te veel pijn. Ik besloot alles op één worp te zetten, het moest meteen goed zijn. En het was geniaal: 53,13 meter. De gouden medaille vervult me met trots, maar dat ik in het speerwerpen zo ver ben gegaan, voelt aan als een tweede overwinning. Ik heb daar en dan de kracht van mijn geest ontdekt.

»Ook de dag voordien had ik bij het kogelstoten pijn gehad. Mijn zenuwen stonden zo strak gespannen, daar hebben jullie geen idee van. Toen ik bij mijn derde poging eindelijk ver genoeg wierp, kon ik niet anders dan huilen. De sluizen gingen open (lacht).»

HUMO Heb je een inspuiting overwogen?

Thiam «We hebben erover nagedacht in de weken voordien, toen we maar geen oplossing vonden. Uiteindelijk hebben we het niet gedaan, omdat het te veel gedoe was: je moet bij het Internationaal Olympisch Comité een uitgebreid medisch dossier indienen, dat ook nog eens goedgekeurd moet worden. En: een inspuiting kan neveneffecten veroorzaken – ik zou mijn speer niet op dezelfde manier kunnen vasthouden, niet met hetzelfde gevoel werpen. Het was slimmer om alles op één goede worp te zetten en de pijn te verbijten.»

HUMO Waarom heb je nog een tweede en derde poging ondernomen?

Thiam «Roger zei me dat ik op de 800 meter, het slotnummer, niet meer dan 10 seconden op Jessica Ennis mocht verliezen. Het zou héél nipt worden, dus een ruimere marge was welkom. Maar goed: diep in mezelf wist ik ook wel dat ik niet verder kon werpen.»

HUMO Op de 800 meter bleef je rustig.

Thiam «Ik was ijzig kalm. Op het moment dat het erop of eronder was, voelde ik hooguit een beetje druk, geen angst. Ik was zo gefocust op het verschil tussen Ennis en mezelf dat ik, toen ik over de streep kwam, alleen maar dacht: ‘Het is gelukt.’ Ik besefte zelfs niet dat ik Olympisch kampioene was. De euforie is pas later gekomen.»

HUMO Op het podium barstte je in tranen uit.

Thiam «Ik moest terugdenken aan alle opofferingen die ik me de afgelopen jaren had getroost, de obstakels die ik had overwonnen. Dat gevoel van opluchting zit heel diep. Nu nog raak ik geëmotioneerd als ik het beeld van die vier zware jaren oproep.»

HUMO Zelfs de onverwoestbare Roger Lespagnard hield het niet droog.

Thiam «Hij maakte altijd grapjes over wat er in Rio te gebeuren stond, maar ook hij had geen gouden medaille verwacht.»

HUMO Hij had het wel voorspeld, met inbegrip van de score zelfs: 6.810 punten.

Thiam «Hij wist dat ik het in mij had, niet dat het mij zou lukken. Maar het is dus wel gelukt (lacht).»

HUMO Lespagnard is 70. Hij zou je grootvader kunnen zijn. Hoe zou je jullie relatie omschrijven?

Thiam «Ik was piepjong toen ik met hem begon samen te werken, 14, het eerste meisje dat hij onder zijn hoede nam. We hebben allebei veel van elkaar geleerd. In het begin was ik nog een kind, in volle groei: we moesten langzaam te werk gaan, stap voor stap, zonder te forceren.

»Na al die jaren kennen we elkaars karakter wel. Ik kan niet zeggen dat we op elk vlak compatibel zijn, daarvoor is het leeftijdsverschil te groot, maar we delen dezelfde passie voor atletiek. We lachen veel, soms maken we ook ruzie dat het klettert. Dat kan niet anders als je dag in dag uit met elkaar optrekt. Roger is familie. Ik respecteer hem, maar als ik het niet met hem eens ben, zeg ik het wel. En omgekeerd doet hij dat ook.»

HUMO Ga je bij hem blijven?

Thiam «Heb je Roger al eens goed bekeken? Hij is in topvorm! (lacht) Ik heb geen enkele reden om aan hem te twijfelen: hij heeft me Olympisch kampioen gemaakt.»

HUMO Blijf je dan je hele carrière bij hem?

Thiam «Ik praat niet over de toekomst, je weet niet wat je te wachten staat. Als ik me morgen zwaar blesseer, is het misschien afgelopen.»

undefined

'Sinds ik Olympisch kampioene ben, heb ik veel over mijn 'moeilijke jeugd' gelezen. Ik moet zeggen: ik wist niet dat me zoveel nare dingen overkomen waren'


Brave liefdesmail

HUMO Denk je ook weleens aan geld verdienen?

Thiam «Als geld je motivatie is, zit je verkeerd.»

HUMO Oké, maar het is normaal dat een Olympisch kampioen goed geld verdient. Behalve in de zevenkamp, blijkbaar.

Thiam «Mede daarom studeer ik: ik weet dat ik niet binnen zal zijn aan het eind van mijn sportcarrière. Atletiek verkoopt niet, en zevenkamp al helemaal niet.»

HUMO Een overstap naar het hoogspringen zou, in financieel opzicht, een goede zet zijn.

Thiam «Waarom zou ik nu veranderen? Ik hou van de zevenkamp, ik doe het graag, en daar begint alles mee. En ik ben benieuwd naar mijn limieten. Als ik die met zekerheid weet liggen, kan ik pas overstappen naar het hoogspringen.»

HUMO Hoeveel beter kan je nog?

Thiam «Op verschillende onderdelen, zoals het hordenlopen en het kogelstoten, heb ik marge. Maar mijn prestatie van Rio, waar ik vijf persoonlijke records brak, verbeteren? Zoiets lukt je geen twee keer in je leven.»

HUMO Je bent intussen ook een rolmodel. Besef je dat?

Thiam «Mensen die ik van haar noch pluim ken, komen me vertellen dat ze voor mij een hele nacht wakker zijn gebleven. Dat ze hebben gehuild toen ik op het podium stond. Dat verrast mij wel, moet ik zeggen. En ik krijg ook veel mail.»

HUMO Liefdesmail, naar het schijnt.

Thiam «Brave liefdesmail (lacht). En heel wat jonge atleten die me om raad vragen. Dat is wel fijn. Vroeger was ik het meisje dat op de Memorial Van Damme atleten om een handtekening vroeg.»

HUMO Je betrokkenheid reikt verder dan de atletiekbaan. Op je Twitteraccount ben je laaiend over een bezoek aan een opvangcentrum voor minderjarige asielzoekers: ‘The warmest welcome on earth.’ Waarom raakte het je zo?

Thiam «We spraken elkaars taal niet, we konden amper communiceren, en toch voelde ik de grote blijdschap van die jongeren, sommigen leeftijdsgenoten, om mijn bezoek. Ze dansten en zongen, ze deelden hun cultuur. Ik koester dat moment.

»Ik heb ook uitgebreid gesproken met de mensen die in het centrum werken – hun engagement raakte me. En ik heb besloten me ook in te zetten: ik ben ‘meter’ van Fedasil. Dat betekent niet dat ik in de toekomst bij allerlei officiële gelegenheden namens hen zal opdraven, wel dat ik zal blijven langslopen.»

undefined

null Beeld

undefined

'Dat jonge atleten me om raad vragen, is wel fijn. Vroeger was ik het meisje dat op de Memorial Van Damme atleten om een handtekening vroeg.'

HUMO Opkomen voor vluchtelingen is niet populair dezer dagen.

Thiam «Ik doe het niet om me populair te maken, ik doe het omdat ik erin geloof. En omdat ik hoop dat het de mensen in het centrum helpt.»

HUMO Heb je een affectieve band met vluchtelingen? Jij hebt het in je jonge jaren ook niet makkelijk gehad.

Thiam «Wat vluchtelingen hebben doorstaan, is van een andere orde. Je kan dat niet met elkaar vergelijken. (Cynisch) Sinds ik Olympisch kampioene ben, heb ik veel onzin over mijn ‘moeilijke jeugd’ gelezen. Ik moet zeggen: ik wist niet dat me zoveel nare dingen overkomen waren.»

HUMO De andere kant van de medaille?

Thiam «Ik ben een atlete, die op de Olympische Spelen een grootse prestatie heeft geleverd. Is dat een reden om in mijn privéleven te gaan graven? Mijn privéleven gaat niemand wat aan. Ik heb een gelukkige jeugd gehad, geen moeilijke. En ik ben niet van plan al die mooie herinneringen te laten bezoedelen door onwaarheden in de media. Voilà.»

HUMO Nog één ding. In het één-programma ‘Afspraak in Rio’ zagen we hoe je moeder telkens weer duizenden doden stierf langs de baan terwijl jij in alle rust je wedstrijden afwerkte. Blijft dat zo?

Thiam «We hebben elk ons karakter. Mijn moeder is inderdaad van het nerveuze type, dat zich meteen druk maakt als het even niet lijkt te gaan. Ik ben van nature kalm. Gelukkig zijn we zo verschillend, anders zou het evenwicht tussen ons verstoord raken.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234