Humo sprak met onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte: 'Dutroux, daar kon ik met mijn verstand niet bij. Het was de hel'

Jean-Marc Connerotte: onderzoeksrechter in de moord op PS-kopstuk André Cools, de zaak-Dutroux, de ontmanteling van een Europese filière van het Algerijnse terreurnetwerk GIA en de seriemoorden van Michel Fourniret.


Lees meer over Marc Dutroux »

De Laetitia-grap is een running gag ten huize van Connerotte – ze gaat over de aanleiding van het fameuze spaghetti-arrest, toen Connerotte werd afgezet als onderzoeksrechter in de zaak-Dutroux.

Jean-Marc Connerotte «De dag nadat ik met procureur Michel Bourlet (foto) naar het etentje van de vzw Marc en Corinne (een belangenvereniging voor ouders van vermiste kinderen, red.) was geweest, pakte een lokale krant op haar voorpagina uit met een foto van het eetfestijn. In het onderschrift stond dat ik naast Laetitia Delhez zat, terwijl ik gewoon naast mijn vrouw zat. Marie-Hélène is ook blond, maar dan nog: Laetitia was een kind, mijn vrouw was al in de 40!»

Het is dankzij haar, zegt Connerotte, dat hij er zich doorheen heeft geslagen. De moord op PS-kopstuk André Cools, de zaak-Dutroux, de ontmanteling van een Europese filière van het Algerijnse terreurnetwerk GIA, de seriemoorden van Michel Fourniret: de carrière van de onderzoeksrechter van Neufchâteau, die net met pensioen ging, leest als een aaneenschakeling van de meest ophefmakende gerechtelijke dossiers van de laatste dertig jaar.

Connerotte «Ik zie dat niet bepaald als een cadeau, ’t waren veeleer vergiftigde geschenken. Enfin, dat is misschien sterk uitgedrukt, maar toch: het zijn zéér, zéér zware dossiers geweest, die ook op het thuisfront gevolgen hadden. Mijn vrouw en ik hebben soms zwarte sneeuw gezien. Er zijn koppels die daardoor uit elkaar gaan, die niet tegen de druk bestand zijn. Maar Marie-Hélène is een uitzonderlijke vrouw, wij vormen een solide koppel. Ik heb haar moeten beloven dat ik na mijn pensioen afstand van de dingen zou nemen: mijn familie is nu mijn prioriteit – mijn dochter heeft in juni haar master psychologie gehaald aan de ULB in Brussel, en ik hou me veel bezig met de opvang van mijn kleindochter. Wij zijn toe aan rust, na alles wat we hebben meegemaakt.»

HUMO Voor uw vertrek hebt u de optelsom gemaakt: als onderzoeksrechter hebt u zo’n 2.400 dossiers behandeld.

Connerotte «Ik ben begonnen in 1988. Ik had me kandidaat gesteld als rechter, maar ik wist niet welke functie ik zou krijgen: burgerlijk of strafrechtelijk. In strafzaken kun je dan ook nog eens als zittend rechter worden aangeduid, of als onderzoeksrechter. Het is dat laatste geworden, een rol die me perfect paste. Ik kwam van de balie van Doornik, waar ik acht jaar advocaat was geweest. Maar daar was ik niet voor gemaakt: het vergde een te partijdige aanpak. Dat kwam niet overeen met mijn karakter.»

HUMO U houdt er niet van om voor iemand te rijden?

Connerotte «Ik sta op mijn onafhankelijkheid, en dan ben je beter af als onderzoeksrechter dan als advocaat – je cliënt blijft tenslotte meester van het dossier. Als onderzoeksrechter kun je een zaak volledig bestuderen, à charge en à décharge.»

'Ik stel al enige tijd een erosie vast van de openbare diensten die moeten instaan voor de rechtsstaat: in alle grote onderzoeken voel je het gebrek aan capaciteit'

HUMO U hebt filosofie gestudeerd. Het recht was niet uw eerste keuze?

Connerotte «Toch wel, maar pas in de licenties. In mijn kandidaturen heb ik filosofie en letteren gecombineerd – dat kon toen nog. Zeer interessant: we hadden les samen met de studenten van de Romaanse, filosofie en psychologie. Ik hou nogal van literatuur, het recht interesseerde me alleen in de praktijk. Handig voor een onderzoeksrechter, want dat is een zeer praktisch beroep. Je moet ook goed kunnen samenwerken: je bouwt samen met de politiediensten een onderzoek op. Maar zeker vandaag heb je niet meer voldoende middelen om in de diepte te werken.

»Ik stel al enige tijd een erosie vast van de openbare diensten die moeten instaan voor de rechtsstaat – nochtans een pijler van onze democratie. Er zijn te weinig politiemensen en ook bij justitie is er een tekort aan middelen en personeel. Men knipt in het wilde weg: de laatste jaren zijn er steeds minder rechters voor steeds meer dossiers. We leven in een maatschappij waarin de burger gemakkelijker toegang heeft tot justitie – en maar goed ook. De opleiding van de magistraten is verbeterd, de vonnissen zijn kwalitatiever, gemotiveerder. Ik ben ook helemaal voor de Salduz-wet (die bepaalt dat een verdachte beroep kan doen op rechtsbijstand vóór het eerste (politie)verhoor, red.). Maar het capaciteitsgebrek is schrijnend.»

HUMO Had u het de laatste jaren moeilijker om uw werk te doen?

Connerotte «Ja, zeker in de grote dossiers. Al heb ik het niet graag over kleine of grote dossiers – elke zaak vraagt evenveel aandacht. Maar ik stel vast dat er in omvangrijke criminele dossiers altijd problemen opduiken – kijk maar naar de zaak-KB Lux (waarin veertien verdachten van fiscale fraude vrijuit gingen vanwege het lamentabele en soms vervalste onderzoek, red.). In alle grote onderzoeken voel je het gebrek aan capaciteit, waardoor een justitie met twee snelheden ontstaat.»

HUMO Die is er toch al? Er zijn nu eenmaal verdachten die zich betere en duurdere advocaten kunnen veroorloven.

Connerotte «Ja, maar met de huidige gang van zaken dreigen zones van non-droit te ontstaan, gebieden waarin het recht niet meer meetelt. De laatste jaren zijn er grote belangenconflicten ontstaan tussen het recht en de politiek-financiële wereld, die een dominante speler is geworden. Enfin, ik hoef u niet uit te leggen dat zulke conflicten altijd in het voordeel van één partij uitdraaien – en die partij is niet de rechtsstaat.»

HUMO Is dat een schreeuw die wordt gehoord bij justitie?

Connerotte «Nee, en dat is het probleem. De Brusselse onderzoeksrechter Michel Claise, gespecialiseerd in fraudedossiers, zei het ook al: ‘De financiële wereld is alomvattend geworden’.»

HUMO Claise liet onlangs verstaan dat onze regering totaal niet geïnteresseerd is in de strijd tegen de grote financiële criminaliteit, maar ook dat er te weinig goede fraudeonderzoekers zijn.

Connerotte «Er is absoluut een probleem met de opleiding. Ik heb het geluk gehad dat de gerechtelijke politie van Neufchâteau over een uitmuntende financiële afdeling beschikte. Maar ze waren slechts met twee, terwijl we gerust zeven, acht man hadden kunnen gebruiken. Fraudedossiers zijn erg ingewikkelde zaken: in de financiële criminaliteit zitten de echte slimmeriken. Zelfs als de magistraat over een goede opleiding en een goede ploeg beschikt, is het meestal onbegonnen werk.»


Lucky Luke

HUMO Uw collega’s noemden u Lucky Luke, omdat u altijd dienst had wanneer er zich een groot dossier aandiende.

Connerotte «Bwah, de vergelijking klopt niet helemaal, vind ik. Ik ken niet veel van strips, maar Lucky Luke komt me voor als een einzelgänger, terwijl ik als onderzoeksrechter altijd heb overlegd met mijn medewerkers.»

HUMO U hebt altijd een tandem gevormd met procureur Michel Bourlet. Was hij er al van in het begin bij?

Connerotte «Nee. Het woord tandem wil ik hier toch ook nuanceren – ik had het daarnet al over de onafhankelijkheid van een onderzoeksrechter. Ik was rechter, Bourlet procureur: hij vertegenwoordigde de samenleving. Er zit toch een zekere spanning op die relatie. Ik heb me altijd het recht voorbehouden om het oneens te zijn met het parket. Maar ik snap waarom men ons als een onafscheidelijk duo is gaan beschouwen: het dossier-Cools heeft ons allebei gemediatiseerd. En in de zaak-Dutroux is dat opnieuw gebeurd.»

HUMO Er was toch sprake van een gelijklopende visie. Jullie zaten op dezelfde lijn, ook privé.

Connerotte «Nee, privé niet. Onze contacten zijn altijd professioneel gebleven. Maar in bepaalde dossiers hebben we elkaar wel gevonden, dat klopt.»

HUMO Met Jacques Langlois, uw collega in Neufchâteau die het Dutroux-dossier van u erfde, lag dat anders.

Connerotte (ontwijkend) «Nog eens: ik wil niet in een polemiek verzeild raken. Onze verstandhouding is altijd uitstekend geweest. Ik was blij toen ik Langlois terugzag in Aarlen, na mijn overplaatsing uit Neufchâteau – de laatste jaren van mijn loopbaan werd de post van onderzoeksrechter in Neufchâteau afgeschaft en werd alles gecentraliseerd.»

HUMO Neufchâteau was het kleinste parket van het land. Hoe komt het dat drie van de grootste dossiers van de laatste dertig jaar – Cools, Dutroux en Fourniret – dáár zijn terechtgekomen?

Connerotte (zucht) «Het is bijna surrealistisch, ik weet het. Ik had dat alleszins niet verwacht, komende van de balie in Doornik. In Brussel, Luik of Charleroi, ja... Maar hier?»

HUMO De affaire-Cools begon met de diefstal van aandelen en juwelen. Is dat in Neufchâteau gebeurd?

Connerotte «Nee, maar een inwoner van Bastogne had daar een klacht over ingediend bij de lokale rijkswacht. Het ging om een financieel probleem waarover ik niet kan uitweiden.»

HUMO U kunt toch vrijuit spreken? De schuldigen zijn veroordeeld. De daders van de aandelendiefstal bleken ook verantwoordelijk te zijn voor de moord op André Cools, de peetvader van de Waalse socialisten.

Connerotte «Hm, maar Richard Taxquet en Domenico Castellino hebben recht op een nieuw proces, hun derde al. Ik kan nog altijd opgeroepen worden om te komen getuigen, dus ik moet voorzichtig zijn met wat ik zeg.

»Toen ik die aandelendiefstal begon te onderzoeken, kon niemand vermoeden dat we daardoor de moordenaars van Cools zouden ontmaskeren.»

'Mijn gevoelens zijn in dezen niet belangrijk. Ik doe aan recht, niet aan sentiment' Over de manier waarop hij van het dossier-Cools gehaald werd

HUMO U bent door het Hof van Cassatie van dat dossier ontheven. In Luik, waarnaar de zaak verhuisde, waren ze een andere mening toegedaan. Ze geloofden niet dat uw moordenaars de juiste waren.

Connerotte «Nu komen we op gevaarlijk terrein... Een onderzoeksrechter is er niet om aan politiek te doen. Begrijpt u wat ik wil zeggen?»

HUMO U en procureur Bourlet hebben het nooit kunnen verkroppen dat het dossier naar Luik is gegaan.

Connerotte «Ik kan en wil daar niet op ingaan.»

HUMO Men heeft jullie van het onderzoek gehaald, terwijl jullie de moordenaars hadden. Het inspireerde Bourlet tot de woorden: ‘Si on me laisse faire.’ En u? Was u kwaad? Triest?

Connerotte «Mijn gevoelens zijn in dezen niet belangrijk. Ik doe aan recht, niet aan sentiment. Er is een arrest van Cassatie – ik moet me daarbij neerleggen.»

HUMO Maar u had het bij het juiste eind. De arresten van het assisenhof bewijzen dat.

Connerotte «Ja, maar je moet je schikken, zo simpel is het. Ik heb mijn werk voortgezet, ik had andere dossiers te behandelen. De woorden van Bourlet zijn slecht geïnterpreteerd, ze hebben zich tegen hem gekeerd. Maar het klopt: men had de speurders moeten laten voortwerken. Ze waren erg ontgoocheld.»

HUMO En u?

Connerotte «Tamelijk. Maar ik heb toch drie jaar aan het dossier kunnen werken. Voor mij was de zaak opgelost. We waren ervan overtuigd dat we op het juiste spoor zaten – dat is niet alleen mijn oordeel, ook de speurders dachten er zo over.»

HUMO Hebt u tijdens die drie jaar vanuit Luik signalen gekregen dat u niet te ver moest gaan?

Connerotte «Het zou ontoelaatbaar zijn om zoiets rechtstreeks te doen bij een onderzoeksrechter. (Zwijgt) Maar uw vraag is pertinent. Zéér pertinent.»


Meehuilen met de wolven

HUMO Hebt u tijdens uw carrière ooit het Hof van Cassatie beledigd? Of advocaat Julien Pierre?

Connerotte «Nee, hoezo?»

HUMO Hij heeft er twee keer voor gezorgd dat u middels een arrest van Cassatie van een zaak werd gezet: ook in het dossier-Dutroux was diens advocaat Julien Pierre uw kwelduivel.

Connerotte «Meester Pierre heeft zijn rol als advocaat perfect gespeeld. Er is geen animositeit tussen ons. De advocaat kan een tegenstander zijn, maar nooit een vijand.

»Tegenwoordig is er de Salduz-wet, die een advocaat toelaat tot de debatten, al van bij de eerste ondervraging van de verdachte. Die aanwezigheid vermijdt misverstanden: de advocaat kan zijn cliënt instrueren, waardoor die beter voorbereid is wanneer hij voor de onderzoeksrechter verschijnt. Had de Salduz-regeling bestaan tijdens de zaak-Cools, dan zou ons dat veel ellende bespaard hebben. Verdachten kunnen immers van misverstanden gebruik maken om het onderzoek te saboteren (wellicht bedoelt Connerotte het intrekken van de verklaringen van kroongetuige Carlo Todarello, die twee Tunesiërs aanwees als de moordenaars van Cools, en Alain Van der Biest, Richard Taxquet en Pino Di Mauro als opdrachtgevers, red.).»

HUMO Over de zaak-Cools schreef u in 1996 een open brief, waarin u het had over ‘de destabilisatie van uw onderzoeksambt: bedreigingen, druk, nalatigheden, sabotage, lekken en andere manoeuvres’.

Connerotte «Er heerste een klimaat van getuigen die niet wilden praten. Je moet voorzichtig zijn als je het over bedreigingen hebt. Dat gebeurt altijd geniepig.»

HUMO Na het spaghetti-arrest bent u een tweede keer afgezet als onderzoeksrechter. Een persoonlijke vernedering?

Connerotte (ferm) «Nee. Ook in de zaak-Dutroux heb ik me geschikt naar de uitspraak. Wat ik wel spijtig vind, is dat ik me toen niet nader heb kunnen verklaren. Ik had meer willen zeggen over de omstandigheden die ertoe geleid hadden dat ik op dat etentje was. En dat degene die naast me zat niet Laetitia was, maar mijn eigen vrouw. Zij heeft trouwens nooit bloemen van Laetitia gekregen – dat stond ook fout in de krant.»

HUMO Bourlet heeft achteraf gezegd dat hij u had moeten beschermen, omdat hij uw meerdere was.

Connerotte «Ik heb hem toen gebeld: ‘Moeten we gaan of niet?’ Ik was uitgenodigd door de vzw Marc en Corinne. Bourlet zei dat hij net dezelfde uitnodiging had gekregen en dat hij ernaartoe zou gaan. Ik was er terwijl ik er niet mocht zijn. Insjallah.»

'Onderzoekers zijn ook maar mensen. We waren eigenlijk helemaal niet voorbereid op wat we meegemaakt hebben'

HUMO In één van de zeldzame interviews die u toen gaf, zei u: ‘Door een pure rechtspraak na te streven, stevent men af op het tegenovergestelde van wat de eigenlijke functie is van het gerecht: het verdedigen van menselijke waarden.’

Connerotte (haalt de schouders op) «Wat kan ik zeggen? Dura lex, sed lex (de wet is de wet, hoe hard ze ook is, red.). Dat geldt ook voor mij.»

HUMO Dat zegt u nu, maar hoe voelde u zich toen?

Connerotte «O, ik was totaal knock-out! Het was een schok! Maar ik wil het arrest van het Hof van Cassatie niet aanvallen. De wet is sindsdien veranderd, er is nu tegenspraak mogelijk. Vroeger kon je je als magistraat niet verdedigen –eigenlijk onvoorstelbaar in een rechtsstaat.

»Je moet ook rekening houden met het tijdstip van dat etentje: we verzopen in het werk, klopten uren aan een stuk. Er waren nachten dat we doorwerkten tot ’s morgens vroeg, zonder slaap. Ik was alleen en had tweehonderd onderzoekers onder mij: hoe moest ik dat controleren? Een rechter is ook maar een mens, onderzoekers zijn dat ook. We waren helemaal niet voorbereid op wat we meegemaakt hebben.»

'De bevrijding van Laetitia en Sabine is het mooiste moment uit mijn carrière. Twee meisjes uit de handen van een monster redden: dat was ongelofelijk'

HUMO U hebt de hel gezien, zei u onlangs.

Connerotte «De modus operandi van de verdachten, daar kon ik met mijn verstand niet bij. Niet als professional, niet als mens. Dat bedoel ik met de hel: je kon het niet bevatten. De hel is ook wat Martine Doutrèwe (foto) heeft meegemaakt (de Luikse onderzoeksrechter die de verdwijning van Julie en Melissa onderzocht, red.). Als zij in 1995 alle elementen van het politieonderzoek had gehad waarover ik een jaar later kon beschikken, dan had ze hetzelfde bereikt. Daar ben ik van overtuigd.»

HUMO Wat men vaak vergeet, is dat de politie al twee weken na de ontvoering van Julie en Melissa, in juni 1995, wist dat de meisjes bij Dutroux zaten.

Connerotte «Het fameuze Othello-rapport, dat Doutrèwe niet had. Als ik daaraan denk, moet ik besluiten dat ik totaal geen verdienste heb aan de bevrijding van Sabine en Laetitia en aan de ontdekking van de lichamen van An en Eefje en van Julie en Melissa. Dat is het ergste voor een onderzoeksrechter: dat er zaken verborgen gehouden worden.»

HUMO Enkele dagen na uw afzetting namen 300.000 Belgen deel aan de Witte Mars. Was dat een troost voor u?

Connerotte «Ik beschouw me in de zaak-Dutroux niet als een slachtoffer. Dat zijn de families en Martine Doutrèwe (die in de parlementaire onderzoekscommissie-Dutroux hard werd aangepakt en later stierf aan kanker, red.). Ik heb nooit troost gezocht door mezelf in de belangstelling te willen werken.»

HUMO Het volk scandeerde: ‘Wij willen Connerotte, de rest is rot’. Justitie werd uitgespuwd.

Connerotte «Sorry, maar justitie is ingewikkelder dan dat. Martine Doutrèwe was niet rot, ze was erg competent. Wie zegt dat justitie rot is, bekladt haar erfenis. Dat is populisme, dat is gevaarlijk.»

'Dat is het ergste voor een onderzoeksrechter: dat er informatie achtergehouden wordt'

HUMO Met welk gevoel kijkt u dan wel terug op de Witte Mars?

Connerotte «Verrassing. Het was ongezien dat zoveel mensen op straat kwamen. Maar eigenlijk had men voor Martine Doutrèwe een Witte Mars moeten houden. Of voor de families. We hebben meegehuild met de wolven in het bos.»


Geheimzinnige kracht

HUMO Hebt u nu een idee waarom men in 1995 informatie heeft achtergehouden?

Connerotte «Geen idee. Het was une force sacrée.»

HUMO In zijn boek ‘Tous Manipulés?’ schrijft ex-rijkswachter Marc Toussaint dat de rijkswacht nooit geïnteresseerd is geweest in het redden van kinderen, ze wilden alleen weten wie de afnemers waren van de pedofilms die Dutroux draaide, om die mensen later te kunnen chanteren. Volgens Toussaint is dat de enige mogelijke verklaring waarom tijdens de beruchte huiszoeking in Marcinelle de kinderkooi nooit is gevonden.

Connerotte «Geen commentaar.»

HUMO Toen u tijdens het onderzoek de financiële handel en wandel van Michel Nihoul wilde nagaan, botste u op een njet. ‘Ik ben vernederd, tegengewerkt, vernietigd,’ hebt u daarover gezegd.

Connerotte «Er is een arrest van het assisenhof, ik moet daarnaar verwijzen.»

HUMO Als u me toch nog even toestaat, in een brief aan Bourlet schreef u destijds: ‘De feiten zijn zo ernstig dat men mag aannemen dat speurders alles in het werk zouden stellen om de waarheid te achterhalen. Maar het tegendeel is waar: zelden is er zoveel energie gestopt in het tegenwerken van het onderzoek.’ U beklaagde zich onder meer over het feit dat uw bekwaamste speurders één voor één van het onderzoek werden gehaald, vaak na ridicule klachten.

Connerotte «Nogmaals: als we daarover beginnen, zijn we vertrokken. In het Frans is er een spreekwoord dat zegt dat je de wereld niet kan herscheppen.»

HUMO U was erg geëmotioneerd tijdens uw getuigenis voor het assisenhof. Het was nog nooit vertoond dat een onderzoeksrechter zo brak. Omdat er ineens een last van uw schouders viel?

Connerotte «Alles kwam terug, ja. Ik had dat kunnen voorzien, maar het was als een snelkookpan die plots explodeerde. Na een simpele vraag begon het in mijn hoofd te stormen: alles wat ik had meegemaakt, het helse ritme van het onderzoek, de druk, mijn privéleven. Ik had nooit gehuild tijdens het onderzoek, nooit zoiets gevoeld. Het was sterker dan mezelf, oncontroleerbaar.»

HUMO U bent een tijdje beschermd door de SIE, de speciale eenheid van de rijkswacht. U werd rondgereden in een gepantserde wagen.

Connerotte «Ik niet alleen, meneer Bourlet ook. De rijkswacht had lucht gekregen van bepaalde inlichtingen die noopten tot beveiliging.»

HUMO U had het niet zelf gevraagd?

Connerotte «We konden dat niet weigeren. We hebben een document moeten ondertekenen, zodat ze ingedekt waren. Het kwam er eigenlijk op neer dat ik een privéchauffeur kreeg. Omdat ik veel naar Charleroi moest, kwam dat me eigenlijk goed uit (grijnst).»

HUMO Heeft men u de beveiliging voorgesteld of heeft u ze gevraagd?

Connerotte «Als ik het me goed herinner, hebben rijkswachters op het proces-Dutroux getuigd dat wij – procureur Bourlet en ik – bescherming hadden gevraagd. Maar zo is het niet helemaal gegaan: men heeft het ons voorgesteld.»

HUMO Zodat de rijkswacht u in de gaten kon houden en afluisteren?

Connerotte «Ik wil daar geen polemiek over.»

HUMO Uw dochtertje werd ook beschermd: ze werd onder politiebegeleiding naar school gebracht.

Connerotte «Dat was heel pijnlijk. Ik werp geen steen – die brave gendarmes waren vriendelijk en begripvol. Maar mijn dochter heeft er psychologische problemen door gekregen. (krijgt het moeilijk) Ik ga daar niet over in detail treden, sorry.»

HUMO U zei daarnet al dat u het hebt overleefd dankzij uw vrouw. Maar wat deed u in die periode om uw hoofd leeg te maken?

Connerotte «Na de zaak-Dutroux hebben mijn vrouw en ik een huis in de Drôme (een streek in Frankrijk, red.) gekocht. Daarnaartoe gaan was mijn therapie: zodra ik er was, deconnecteerde ik helemaal. Behalve de loodgieterij en de elektriciteit heb ik het huis helemaal zelf verbouwd – ik word hoe langer hoe meer een klusser. Werkt bijzonder helend!

»Onmiddellijk na de zaak-Dutroux heb ik me terug op mijn werk gestort. Ik mocht zeker mijn professionele leven niet weggooien. Anders was ik verloren geweest.»

HUMO Hebt u spijt van iets?

Connerotte «Pfff, rare vraag.»

HUMO De groene lijn, waarop je anoniem pedofielen kon aangeven?

Connerotte «Dat was een fout, ja. Dat was in het heetst van de strijd, slecht georganiseerd ook.»

HUMO We kunnen het ons nu amper nog voorstellen, maar in die tijd heerste de waanzin. Alles en iedereen was verdacht.

Connerotte «Absoluut. Dat was fout. Die groene lijn heeft trouwens niet lang gewerkt: ik ben er pas enkele dagen voor mijn afzetting mee begonnen.»

HUMO U hebt ook rijkswachters laten aanhouden van wie u dacht dat ze medewerkers van Dutroux waren.

Connerotte «Dat kadert in de politieoorlog, een probleem waarmee ik al in het dossier-Cools werd geconfronteerd. Maar er was ook het werk van de onderzoekers... Ik neem aan dat u het over Georges Zicot (commissaris van de gerechtelijke politie in Charleroi, red.) hebt. Wist u dat hij ook in beschuldiging gesteld is door Dominique Gérard (die Langlois bijstond in de massaal geopende pedofiliedossiers in Neufchâteau, red.) en door Jean-Claude Elslander (die in Nijvel de autozwendel rond Marc Dutroux onderzocht, red.)?»

HUMO Maar hij is vrijgesproken.

Connerotte «Ja. Maar hoe kan het dat drie onderzoeksrechters hem in beschuldiging hebben gesteld? (Cynisch) Ze hebben zich vergist. Alle drie. Zonder twijfel.»

HUMO Ook het werk van die geheimzinnige kracht?

Connerotte «Pas op, ik beschuldig niemand. Ik moet voorzichtig zijn. Meneer Zicot is vrijgesproken, ik moet dat respecteren.»


Trouw met gepantserde wagen

HUMO U hebt ooit gezegd dat u tijdens de zaak-Dutroux grote momenten van eenzaamheid hebt gekend.

Connerotte «Dat is eigen aan de condition humaine. Door zo’n dossier word je helemaal in beslag genomen, tot er niemand of niets meer overblijft.»

HUMO Er waren toch mensen met wie u kon praten? Die hetzelfde dachten als u?

Connerotte «Ja, maar uiteindelijk rust zo’n zaak volledig op de schouders van een onderzoeksrechter. Ik was de eindverantwoordelijke, c’est moi qui portait le chapeau.»

HUMO Ik heb het even nagerekend: u bent maar goed anderhalve maand onderzoeksrechter geweest in de zaak-Dutroux.

Connerotte «Ja, maar doordat ik tot over mijn oren in het werk zat, voelde die eenzaamheid toch erg manifest aan.»

HUMO Wie waren uw vertrouwelingen?

Connerotte «De speurders, die een belangrijke rol speelden in het onderzoek. Het is met hen dat ik bepaalde confidenties deelde.»

HUMO Klopt het verhaal dat u getrouwd bent op de dag van het etentje bij de vzw Marc en Corinne?

Connerotte «Nee, maar het is wel zo dat ik in volle Dutroux-periode getrouwd ben. Het huwelijk was al eens verplaatst, het nog eens uitstellen zou vervelend geweest zijn. ’t Was een surrealistische dag: met een gepantserde wagen zijn we naar het gemeentehuis gereden: ik, mijn vrouw, onze dochter en twee getuigen. Die avond ben ik nog naar een vergadering geweest waar ik werd verwacht.»

HUMO Voor procureur Bourlet is de bevrijding van Laetitia en Sabine het mooiste moment uit zijn carrière. En voor u?

Connerotte «Voor mij ook, absoluut. Twee meisjes bevrijden uit de handen van een monster – dat was ongelofelijk. Ik was in Bergen, bij het hof van beroep voor een vergadering, toen ik hoorde dat Dutroux tijdens een verhoor had gezegd: ‘Je vais vous donner deux filles.’ Daarna is het snel gegaan: ik ben onmiddellijk naar Charleroi gereden, waar ik bevrijding bijna live heb meegemaakt. (Fluit tussen de tanden) Die kooi was goed gemaakt, onvoorstelbaar.»

HUMO Bourlets slechtste herinnering: de zaak-Fourniret.

Connerotte «Ik moet hem opnieuw gelijk geven. We hadden Michel Fourniret vroeger kunnen aanhouden. Ook in dat dossier is informatie achtergehouden.»

HUMO Door het parket van Dinant, dat niet communiceerde over de informatie die het over Fourniret had. Eigenlijk zijn toen dezelfde fouten gemaakt als in de zaak-Dutroux.

Connerotte «Ja. Het pijnlijke is dat er op dat moment al een wet van kracht was die een parket verplicht informatie te delen als die gebruikt kan worden bij een zaak die wordt onderzocht door een ander parket.»

HUMO U hebt voor een doorbraak gezorgd in het dossier, maar toch is de zaak in Frankrijk berecht. Steekt dat?

Connerotte «Nee. Ik behandelde eerst alleen de moord op het Franse meisje Céline Saison. Maar toen ik ontdekte dat de dader bij Mananya Thumpong (een ander Frans slachtoffer, red.) dezelfde modus operandi had gebruikt, is er beslist beide dossiers bij mij samen te brengen.»

HUMO U wist: het moet een bekende van de streek zijn, een houthakker. Anders dump je geen twee slachtoffers op die plekken in het bos.

Connerotte «Ik kan geen details geven, maar geloof me vrij: het was dezelfde dader.»

HUMO Ondertussen lopen twee van de vier veroordeelden in de zaak-Dutroux vrij rond en zit in het dossier-Cools niemand meer achter de tralies. Het lijkt alsof er een ander tijdperk is aangebroken.

Connerotte «Dat gevoel heb ik niet.»

HUMO Denkt u nog vaak aan die dossiers?

Connerotte «Ik mag er gewoon niet meer aan denken. De bladzijde is omgeslagen, het werk is gedaan.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234