null Beeld

Humo sprak met Paul Magnette

Het is met frisse tegenzin dat ik mij 's morgens vroeg door de onvermijdelijke files een weg naar Charleroi baan. Op de geur en op de tast, bandrecorder en AK 47 op de achterbank, op zoek naar de stad waar zich sinds jaar en dag een nieuwe industrie heeft ontwikkeld: de misdaad. Charleroi, het allitereert niet toevallig met Chicago.

Oké, dat van die AK47 en die alliteratie, dat hebben we verzonnen, maar al de rest komt zo ongeveer letterlijk uit een aanhef in de New York Times van tien jaar geleden. Zó wijdverspreid is de dubieuze reputatie van de grootste stad van Wallonië dat zelfs Wikipedia een speciale pagina over 'Crime in Belgium' grotendeels aan Charleroi ophangt.

En toch, als het aan de nieuwe burgervader Paul Magnette ligt, wordt Charleroi straks de parel aan de Waalse kroon. Hij heeft er in elk geval veel voor over, want hij ruilt eind dit jaar een relatief comfortabel bestaan als minister van Overheidsbedrijven, Ontwikkelingssamenwerking en Wetenschapsbeleid voor de burgemeesterssjerp in. En bij een recent bezoek aan Charleroi liet de Gentse burgemeester Daniël Termont zich nog ontvallen dat een eventueel herstel van Charleroi minstens vijfentwintig jaar noeste arbeid zou kosten. 'Mijn goede vriend Daniël ziet dat herstel inderdaad op heel lange termijn,' lacht Magnette, 'hij vergelijkt de situatie in Charleroi ten onrechte met die in Gent van vijfentwintig jaar geleden.' We zaten meteen op dezelfde golflengte.

HUMO U bedoelt dat Charleroi er nóg erger dan toe is dan Gent destijds?

Paul Magnette «U onderschat wat hier de voorbije jaren allemaal in gang is gezet. Er zijn bijvoorbeeld al een heleboel administratieve hervormingen doorgevoerd, en de stadsfinanciën zijn opnieuw in orde. De fundamenten zijn gelegd, maar die zijn natuurlijk niet zichtbaar. Ik ga ervan uit dat over zes jaar al zeer concrete resultaten zullen te zien zijn en dat deze stad over twaalf jaar een complete metamorfose zal ondergaan hebben.»

HUMO In afwachting heeft Charleroi nog altijd en met voorsprong de slechtste reputatie van alle Belgische steden.

Magnette «Mag ik u bedanken om mij daar nog eens aan te herinneren? (lacht) Wees gerust, ik ben mij daar zeer van bewust. Toen ik aankondigde dat ik burgemeester van Charleroi wilde worden, keken veel vrienden mij met een intrieste blik aan, alsof ik hun net had verteld dat ik aan een terminale ziekte leed. De meesten kwamen mij courage wensen.»

HUMO In het journaal op de VRT werd u na uw verkiezingsoverwinning omschreven als 'de nieuwe burgemeester van Charleroi, de hoofdstad van de corruptie'.

Magnette «Dat beeld zal nog heel lang aan de stad kleven, dat besef ik maar al te goed. Het is misschien een magere troost, maar het is eigenlijk nooit anders geweest. Vorig jaar liep er in de stad een tentoonstelling naar aanleiding van de honderdste verjaardag van de Expo in Charleroi, in 1911. Wel, toen bestond er van Charleroi al het beeld van een vuile en woelige industriestad, met veel armoede en vechtpartijen.

»Charleroi is een grote en volkse stad, die eigenlijk geen verleden heeft dat teruggaat vóór de industriële revolutie. De stad is samen met de zware industrie ontstaan die zich hier is komen vestigen. Tot dan was Charleroi niet meer dan een samenraapsel van vijftien dorpen. Voor de bourgeoisie zal het altijd een beetje een duivelse stad blijven. Charleroi is een arbeidersstad. Ca fait peur.

»De Franse dichter Arthur Rimbaud is destijds van Charleville in Frankrijk naar Charleroi verhuisd, omdat dit de bruisende stad van de arbeiders was. Er waren hier nachtclubs, je kon dag en nacht feestvieren. Dit was een stad die intrigeerde, die fascineerde.»

HUMO Zelfs Daniel Termont zei dat hij Charleroi alleen kende 'van de luchthaven en van de gangsters en de dieven'.

Magnette «Ik zou iedereen toch willen aanraden om de statistieken eens te bekijken. Charleroi is vandaag de veiligste van de vijf grootste steden in België. In vergelijking met Brussel, Antwerpen, Luik en Gent is hier minder criminaliteit. Maar dat weet niemand natuurlijk. In Luik ligt de criminaliteit zelfs 25 procent hoger dan in Charleroi.

»Maar ik heb er mij mee verzoend dat buitenstaanders zo over onze stad denken. We lachen er zelfs mee. Er wordt over de inwoners van Charleroi bijvoorbeeld verteld dat ze altijd een trainingspak dragen. Tijdens de campagne kwam ik iemand tegen op de markt en na een paar minuten vroeg ik of hij in Charleroi woonde. 'Ik heb zelfs mijn paspoort bij,' lachte hij en hij wees naar zijn wit trainingspak.

»Toen ik nog aan de universiteit werkte, was er elke dag wel iemand die vroeg of ik nog niet gecarjackt was, en of ik mijn trainingspak misschien was vergeten. Didier Reynders was daar ook sterk in. 'Ik hou van Charleroi, maar ik verkies een stad,' zei die altijd. Op den duur word je daar ongevoelig voor.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234