Humo sprak met Wouter Vandenhaute


Nu ik bij de firma Woestijnvis in Vilvoorde tegenover gedelegeerd bestuurder Wouter Vandenhaute zit, nemen mijn herinneringen me zonder omzien op sleeptouw. Halfweg de jaren tachtig debuteerden wij ongeveer tezelfdertijd in het weekblad Humo.

Enkele quotes uit het interview

Ik mocht me in de befaamde TTT-redactie roeren, en Wouter maakte uitstekende sportinterviews. Wat rest er ons nog van die tijd? Misschien wel het sterke vermoeden dat we toen niet al te ongelukkig waren.

In Tripoli blaft een gek dat er geen betere luchtafweer bestaat dan het dappere Libische volk; sommige Japanse broccoli is radioactief; aan de zuidelijke dienstingang van Europa staan naar schatting 250.000 vluchtelingen te dringen, en alsof dat alles nog niet genoeg is, stelt SBS zijn Vlaamse zenders te koop.



HUMO Zeg me, Wouter, in wat voor tijden leven we?
Wouter Vandenhaute «Je zit hier in Vilvoorde te twitteren, en je tweet kan een halve tel later tot in de verste uithoeken van de planeet gelezen worden. Het gevoel dat alles mogelijk is, is nooit sterker geweest. Meer nog: alles móét tegenwoordig mogelijk zijn. Daardoor wordt er volgens mij heel veel valse hoop gecreëerd, want níét alles is mogelijk.
»Eén van de belangrijkste dingen die ik tot nog toe uit het leven heb geleerd is dat je als mens moet kunnen omgaan met beperkingen. Je moet je erbij kunnen neerleggen.»

HUMO Ook als zaakvoerder met ambitie?
Vandenhaute «Constant. Mocht ik geen rekening houden met beperkingen, dan zou mijn realiteitsbesef niet deugen. En hoe zou ik dan iets kunnen bereiken? Tussen haakjes: ik hoor het woord 'zaakvoerder' niet graag, geef mij maar 'ondernemer'.»

HUMO Ik herinner me dat je, toen je nog voor Humo freelancete, heel graag bij de televisie wilde werken. Je stak dat toen niet onder stoelen of banken.
Vandenhaute «Niets ijdels is mij vreemd: ik dacht toen dat de wereld pas echt voor me open zou gaan als ik bij de televisie zou werken. Veel meer dan nu moest je toen in beeld verschijnen als je wilde meetellen in de televisiewereld.
»Maar het BV-schap dat mij overviel na 'Het huis van wantrouwen' kon ik niet spannend blijven vinden - ik voelde dat ik zoiets nooit had nagestreefd. Ik merk hier om me heen dat achter de schermen werken enorm is opgewaardeerd, en terecht.»

HUMO Een tijd geleden kreeg je optreden in de mediacommissie veel ruchtbaarheid. Je zou er de openbare omroep onder andere een stuitend gebrek aan creativiteit hebben verweten.
Vandenhaute «Wat nooit gezegd of geschreven wordt, is dat je op zo'n hoorzitting ook weerwerk krijgt - die parlementsleden vuurden best wel pittige vragen op me af, en er hing een sfeertje als op een discussieavond in een aula. Wat ik daar deed was dus verre van een PowerPoint-presentatie. Er bestaan notulen van, die ik achteraf mocht corrigeren of bijsturen, maar ik heb er geen komma aan veranderd.
»Uit die notulen blijkt dat ik met respect over de VRT heb gesproken. Ik heb er een oprechte getuigenis proberen af te leggen van mijn relatie met de openbare omroep, die nu al vijfentwintig jaar duurt. En ik heb er in hoofdzaak gezegd dat wij van Woestijnvis het jammer vinden dat de relatie met de openbare omroep eenzijdig is geherdefinieerd.
» Ineens kon een intense samenwerking met Woestijnvis niet meer, en een exclusiviteitscontract ook niet. In 2004 hebben wij op vraag van de VRT zo'n contract ondertekend, voor zeven jaar. De openbare omroep vróég ons om een intense samenwerking en om hofleverancier te zijn.»
HUMO Er zat 30 miljoen euro per jaar aan vast. Een daverend bedrag, me dunkt, plus bonussen van 7.000 tot 28.000 euro voor programma's die de top tien of de top drie van de kijkcijfers haalden.
Vandenhaute «Daverend? Daar ben ik het zelfs niet mee eens. Om te beginnen klopt die 30 miljoen niet, 't zijn er 20. En wij liepen een serieus risico, want op dat moment waren wij een bedrijf in volle expansie, dat z'n toekomst zeven jaar lang helemaal aan één klant verpandde.
»En ons engagement hebben wij in die zeven jaar meer dan waargemaakt, terwijl alom gedacht werd: 'Door dat exclusiviteitscontract zullen ze wel op hun lauweren rusten.'»

HUMO Er zullen wel mensen binnen de openbare omroep zijn die de pest aan Woestijnvis hebben. Of de pest aan het succes van dat bedrijf.
Vandenhaute «Als wij de openbare omroep niet door en door kenden, als wij er niet zelf uit waren voortgekomen, als we de VRT niet van binnenuit hadden beleefd, dan waren we er al lang vertrokken. Wij hebben lang gehoopt dat het klimaat nog zou keren, en dat er dus wel een nieuw kader in overweging zou worden genomen.
»Op dit ogenblik ziet het er niet naar uit dat het nog zover zal komen. Maar goed, ik ben ervan overtuigd dat de komst van Sandra De Preter (de nieuwe gedelegeerd bestuurder, red.) stabiliteit zal brengen aan de top van de VRT.»

HUMO Mag Koekentroef, het televisiebedrijfje van Bart De Pauw, zijn diensten aanbieden?
Vandenhaute «Absoluut. Kort voor Kerstmis ben ik met Bart uit eten gegaan. De tijd was rijp om opnieuw met elkaar te praten. Voordien was er te veel woede en boosheid bij Bart.»
HUMO Omdat hij erachter was gekomen hoeveel Woestijnvis de VRT voor zijn programma's aanrekende. Als hij dat bedrag vergeleek met zijn gage, schrok hij zich een hoedje.
Vandenhaute «En dat vond ik dan weer unfair. En onterecht. Maar ik ben er nooit in het openbaar op ingegaan. Bewust. Toen we elkaar terugzagen, zei hij me: 'Ik ben woedend op jou geweest. Begrijp je dat?' Natuurlijk begreep ik dat, ook al vond ik dat hij Woestijnvis onheus had behandeld.
»Hij heeft zijn woede en zijn ontgoocheling in interviews geventileerd, en uiteraard schreef iedereen dat gretig op, want één van de topcreatieven die Woestijnvis ostentatief de rug toekeert, levert altijd lekkere kopij op, hè?»

HUMO En nu zijn we aan Humo toe. Steeds vaker krijgen we te horen dat de gedrukte media gedoemd zijn. De nieuwe media zouden ze overbodig maken, misschien al sneller dan we vrezen.
Vandenhaute «Ik ben ervan overtuigd dat ik, als ik het geluk heb nog enkele tientallen jaren te leven, het niet zal meemaken dat er geen kranten en tijdschriften meer zullen bestaan. Die oude media zullen zich handhaven naast de nieuwe, op voorwaarde dat ze een sterk merk zijn.
»En Humo is een gigantisch sterk merk, dat bovendien mooi aansluit bij de identiteit van Woestijnvis. Dat Humo, 'Van vlees en bloed', 'De Ronde' en de echte Ronde van Vlaanderen tot hetzelfde huis behoren, vind ik fantastisch, en ik ben er trots op.
»Als wij de Ronde van Vlaanderen niet hadden, als wij het klimaat voor koersgekte niet hadden gecreëerd, dan was er van 'De Ronde' wellicht nooit sprake geweest. Humo en de Ronde van Vlaanderen bestonden al voor ik bestond. Dat maakt me extra verantwoordelijk. Ik ben er in het beste geval de hoeder van.»

Het volledige interview leest u op dinsdag 29 maart in Humo 3682/13.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234