null Beeld

Iggy Pop - Post Pop Depression

Hoe veelbelovend waren de vooruitzichten: een plaat, mogelijk zijn laatste, waarop Iggy Pop (68) terugblikkend in het zwarte gat belandt dat Jim Osterberg (ook 68) te wachten staat. Naast hem aan de schrijftafel en in de producersstoel: Josh Homme, toch iemand die met een paar zweepslagen van de pols gitzwarte gedachten in opwinding kan veranderen.
Maar een wat makke doortocht anderhalve maand geleden in ‘The Late Show’ van Stephen Colbert – het interview achteraf was onderhoudender – gaf al aan dat we geen sexy, donkere, swingende rock-’n-rollplaat moesten verwachten. De song die Pop en Homme er brachten, het gezapige ‘Gardenia’, is bij nader inzien wel één van de betere songs op ‘Post Pop Depression’.

Jürgen Beckers

De plaat begint ook uitstekend met ‘Into Your Heart’, en een openingsregel waarmee Iggy tekstueel meteen op kruissnelheid zit: ‘I’m gonna break into your heart/ I’m gonna crawl under your skin / I’m gonna break into your heart / And follow, ‘till I see where you begin’. Zinnen waarmee de jonge Iggy wellicht handenvol gewillige groupies tussen de lakens kreeg, maar die hier met de loden gitaren van Homme in de nek klinken alsof hij ze vooral tot zichzelf richt. Nummer twee is ‘Gardenia’, dat drijft op een tremoloriff die van The Smiths had kunnen zijn, en een melancholisch refrein met weer zo’n vintage Iggy-regel: ‘All I want to do is tell Gardenia what to do tonight’.

En dan volgen ruim twintig minuten waarin het voor deze luisteraar keer op keer weer zeer moeilijk is om de aandacht erbij te houden. Het kabbelt een eind weg, Iggy croont, Josh schildert er wat klanktapijtjes bij, en gezelligheid neemt de overhand. En laat gezelligheid iets zijn dat we toch eerder met Jos Ghysen zaliger dan met de heren Pop en Homme associëren.

‘Sunday’ begint veelbelovend met de meest funky riff en drumroffel (van Arctic Monkeys-trommelaar Matt Helders) van de plaat, maar meer vlees bleek er aan het idee niet te zitten. Pas met het afsluitende duo ‘Chocolate Drops’ en ‘Paraguay’ voldoet ‘Post Pop Depression’ nog eens aan de verwachtingen. Een gitaar die als een breinaald tussen je ribben prikt in het eerste, met heerlijk zachte falsetto backings van Homme, en Pop in een relativerende hoofdrol: ‘When you get to the bottom, you’re near the top/ Your shit turns into chocolate drops’. ‘Paraguay’ begint als een midtempo ballade en eindigt als een punksong waarin Iggy Pop zich, misschien wel voor de allerlaatste keer, kwaad maakt: ‘You take your motherfuckin’ laptop and just shove it into your goddamn foul mouth / Down your shit-heeled gizzard, you fuckin’ phony, two-faced, three-timing piece of turd’. Niemand anders kan dat: beledigen én een glimlach op je gezicht toveren.

Er valt op ‘Post Pop Depression’ best wel wat te rapen, maar veel minder dan we van deze twee grootmachten verwacht hadden. Op 30 juni staat Iggy Pop op Rock Werchter, ook wellicht voor de laatste keer. Toch maar gaan salueren dan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234