De iconische Gullfoss-waterval in IJsland. Beeld NurPhoto via Getty Images
De iconische Gullfoss-waterval in IJsland.Beeld NurPhoto via Getty Images

IJsland

IJsland is een gewilde bestemming voor ‘uitstrooitoeristen’

IJsland wordt met het jaar een gewildere bestemming – en niet alleen onder de levenden. ’s Lands iconische Gullfoss- en Seljalandsfoss-watervallen, de geiser Geysir in Haukadalur en het Reynisfjara-strand: al deze trekpleisters zijn inmiddels ook in zwang bij een internationaal gezelschap hiernamalers. Zij hopen hun laatste rustplaats te vinden in de sublieme schoonheid van het haast bovenaardse landschap.

Tegenwoordig komt omstreeks de helft van de aanvragen voor het uitstrooien van as buiten een begraafplaats van buitenlanders zonder directe verwantschap met het land. Nauwelijks verwonderlijk misschien, als je bedenkt dat het (levenden)toerisme het afgelopen decennium zo ongeveer is vervijfvoudigd. Verwelkomde de Noordse eilandstaat nog een kleine half miljoen bezoekers in 2010, in 2018 waren dat er bijna 2,5 miljoen, na de onvrijwillige marketingcampagne die uitging van de uitbarsting van de Eyjafjallajökull-vulkaan en de zwakke valuta die het anders onbetaalbare land ineens toegankelijk maakte voor een groeiende middenklasse. Volgens Statistics Iceland zijn de inkomsten uit toerisme vandaag de dag goed voor zo’n 40 procent van de IJslandse economie.

Maar hoever moet je gaan in het tegemoetkomen van al dan niet aflijvige bezoekers?

Tot op heden dient een aanstaand asstrooier een vergunning aan te vragen bij de districtscommissaris van Siglufjörður in Noord-IJsland. Er moet aan een waslijst regels worden voldaan eer het verzoek kan worden gehonoreerd: zo mag de as alleen in de ‘wildernis, hooglanden of zee’ worden uitgestrooid’, ver van woonwijken of graasgebied, de as mag niet eindigen in een rivier of meer, de overledene moet schriftelijk deze eindig-in-IJsland-wens hebben geïndiceerd, de locatie van as-strooiing moet op een bijgevoegde kaart nauwkeurig aangeduid. Er mag niet op meer dan een plek in het rond worden gegooid, en niks mag erop wijzen dat hier iemand z’n laatste bestemming vond: geen hoopjes, laat staan een gedenkplaats.

‘De verwerking van de aanvraag kan enige tijd in beslag nemen, aangezien mogelijk aanvullende informatie nodig is over de topografie van de betreffende plaats,’ vermeldt de website van de IJslandse centrale autoriteit.

Al met al behoorlijk een mijl op zeven, blijkt, voor de niet-ingewijden die het elfachtige IJsland slecht kennen. Dus overweegt het IJslandse parlement Alþingi een wetsvoorstel om de strooirestricties af te schaffen.

De verantwoordelijke districtscommissaris vindt het alvast niks. Ja, hij erkent dat de procedures best wat versoepeld mogen. Maar een totale strooianarchie, zoals geopperd in het parlement; dat gaat hem toch echt te ver. Niet omdat hij paal en perk wil stellen aan de toeristeninvasie – eerder het tegenovergestelde.

Aanzienlijk ongemak

‘Men moet het verstrooien van menselijke as als een persoonlijke ceremonie beschouwen,’ luidde zijn schriftelijke verklaring, ‘en als het plaatsvindt in een druk gebied, zoals vaak het geval is bij populaire toeristische attracties, moet men aannemen dat dit de aanwezigen aanzienlijk ongemak kan bezorgen.’

Bij leven brengt een bezoeker nu eenmaal meer geld op dan, nu ja, na diens einde. En iedereen weet dat je een melkkoe nooit moet afschrikken door ze te confronteren met haar eigen sterfelijkheid.

(Trouw)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234