IJzeren discipline bij de Koningin Elisabethwedstrijd-violisten in 'Opgelegd werk'

Op zaterdag 3 juni weten we wie de laureaat is van de Koningin Elisabethwedstrijd voor cello, en vingers gekruist dat de proclamatie niet wéér op een slapstickmoment uitdraait, zoals in 2015. Toen won de Zuid-Koreaanse violiste Ji Young Lim, maar haar land- en bijna-naamgenote Ji Yoon Lee meende haar naam gehoord te hebben, en waande zich gedurende anderhalve minuut de winnaar.

Regisseur Brecht Vanhoenacker en zijn ploeg, die een documentaire draaiden over de week waarin de finalisten het opgelegde werk – een speciaal voor het concours gecomponeerd stuk – moesten instuderen, waren erbij.

Brecht Vanhoenacker «Een pijnlijk moment, maar we konden er natuurlijk niet omheen. Ik heb Ji Yoon nadien nog kort gesproken, en mij leek het alsof ze het al verwerkt had. Ze is zoals alle kandidaten heel gedreven, maar ze was ook nuchter genoeg om met die teleurstelling om te gaan.»

HUMO Ooit had Lee één van haar idolen na een concert gadegeslagen in het café: hij stond er moederziel alleen, ook al had hij net een daverend applaus gekregen van een volle zaal. Ze wist niet of ze wel zo’n eenzame toekomst wilde.

Vanhoenacker «Begrijpelijk, want die droom om violiste te worden, is haar een beetje opgedrongen door haar moeder: een concertpianiste die eigenlijk ook graag viool had leren spelen.

»Ook winnares Ji Young Lim twijfelde over de toekomst: moest ze voluit voor de muziek gaan, of toch maar eerst haar school afmaken? Een belangrijke wedstrijd winnen zou een serieuze duw in de rug betekenen, maar Zuid-Korea kampt met een overaanbod aan uitstekende violisten. Het is dus helemaal niet zeker dat ze aan de bak zal komen.

»Kortom: je veronderstelt dat al die kandidaten alles op alles zetten om hun muzikale droom waar te maken, maar eigenlijk kampen ze met dezelfde twijfels als andere stervelingen.»

HUMO De finalisten krijgen een soort huisarrest: ze mogen vrij rondlopen op het domein van de Muziekkapel in Waterloo, maar ze moeten wél hun computers, tablets en smartphones in bewaring geven.

Vanhoenacker «Heel bijzonder, inderdaad. Eén van de finalisten omschrijft die communicatiestop als een ‘terug naar de fifties’-moment: de mensen hadden toen geen telefoons, en minder communicatiemiddelen tout court, dus ze waren meer op zichzelf aangewezen. Voor de rest mogen de kandidaten zelf kiezen hoe ze hun dag indelen: wanneer ze opstaan en gaan slapen, met wie ze eten, en zelfs of ze dat opgelegde muziekstuk in groep of alleen willen instuderen. Dat vereist wel veel discipline, want uiteindelijk moet je wel je doel bereiken: een nieuw muziekstuk zo perfect mogelijk brengen voor een jury.

»Precies door die totale afzondering wordt alles extra uitvergroot. De muziek, de concentratie, of de manier waarover de kandidaten erover praten: het krijgt bijna iets mystieks. De finale van de Elisabethwedstrijd is ook een kantelpunt in hun leven, en da’s een perfect uitgangspunt voor een film.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234