'Tijdens mijn optreden in Antwerpen wil ik mezelf in de fik steken’ Beeld
'Tijdens mijn optreden in Antwerpen wil ik mezelf in de fik steken’

'Jackass'-clownSteve-O

‘Ik ben een geboren aandachtshoer’

Op 6 december doet Steve-O, de van twee potten tegelijk gerukte voormalige ‘Jackass’-stuntman, met zijn nieuwste stand-upshow ‘The End of the World’ Antwerpen aan. Tenminste: als hij vóór die tijd niet ergens een dubbele beenbreuk oploopt, of een teelbal kwijtspeelt, of eenvoudigweg het loodje legt. Dat is niet zo hypothetisch als het lijkt: Steve­O mag dan alweer geruime tijd de veertig gepasseerd zijn, echt héél veel wijzer lijkt hij nog niet te zijn geworden.

Noud Jansen

Dat blijkt wanneer we, straight from the horse’s mouth, de reden vernemen waarom het onderstaande interview tot drie keer toe werd uitgesteld.

Steve-O «Sorry ’bout that, man. Ik heb een tijdje in de lappenmand gelegen, want ik had mijn beide voeten gebroken.»

HUMO Oei! Hoe kwam dat?

Steve-O «Ik had voor een reclamefilmpje een houten buitentoilet vervaardigd, tweeënhalve meter hoog, waar ik bovenop was gaan staan op een skateboard. Het idee was dat een maat van mij er aan hoge snelheid met een auto doorheen zou rijden, en dat ik vervolgens opnieuw op mijn skateboard zou landen. Om een lang verhaal kort te maken: dat laatste is niet gelukt. Ik ben slecht terechtgekomen, met een hielfractuur aan mijn linkervoet als gevolg, plus een op drie plaatsen gebroken rechterenkel – er zit inmiddels een metalen plaat in die is vastgemaakt met elf schroeven. Pijnlijk, vriend!»

HUMO Zou dit geen goed moment zijn om te zeggen: ‘Het is mooi geweest, ik stop met het stuntwerk’?

Steve-O «Nah, daarvoor voel ik me nog te jong en te energiek. Voorlopig zou ik ook nog niet kúnnen stoppen, want in mijn stand-upshows doe ik op het eind ook altijd nog een paar dwaze circusacts en ‘Jackass’-stunts. De mensen verwachten dat van mij, en ik doe het graag.»

HUMO Zeven jaar geleden ben je met goed gevolg afgekickt van drank en drugs. Doet het niet nóg meer pijn om je stunts nuchter uit te voeren?

Steve-O «Ja, heel zeker. Het allerpijnlijkste wat ik sinds mijn afkicken heb gedaan, was een stunt voor de tv-opname van ‘Guilty as Charged’, mijn vorige stand-upshow: ik heb mezelf toen laten bewerken met een stroomstootwapen waar 50.000 volt op stond. Vooraf was ik er behoorlijk bang voor, want ik ben sowieso al geen fan van elektriciteit: na al de stunguns en veeprikkers en elektrische halsbanden waar ik door de jaren heen bij ‘Jackass’ aan ben blootgesteld, kan ik met een gerust hart zeggen dat geëlektrocuteerd worden met afstand het pijnlijkste is dat er bestaat. ’t Zou dan ook nog eens een halve minuut duren – ik knijp ’m al wanneer ik weet dat ik twee seconden met een stroomstootwapen zal worden bewerkt. Het deed ongelóóflijk veel pijn, maar achteraf ben ik blij dat ik het gedaan heb: ’t zag er geweldig uit op tv.»

HUMO Is er eigenlijk iets wat jij níét zou doen?

Steve-O «Ja: ik heb ooit geweigerd om met ducttape aan een mechanische stier vastgemaakt te worden want dan riskeer je je ruggengraat te breken. Nu zal ik hier niet beweren dat ik in mijn carrière altijd even voorzichtig ben geweest – ik heb al eens wasabi gesnoven, en ik ben ook weleens op haaien gaan vissen met mezelf als lokaas – maar het risico op overlijden of verlamd raken heb ik altijd zoveel mogelijk proberen te vermijden.»

HUMO Is er een stunt in je huidige stand-upshow die zich met dat stroomstootwapen kan meten?

Steve-O «Wel... Ik zou mezelf graag in de fik steken tijdens mijn optreden in België, alleen weet ik op dit moment nog niet of het theater stunts met vuur toelaat. Maar laat ik het zo zeggen: ik denk niet dat het publiek zich tekortgedaan zal voelen wanneer die stunt met dat vuur niet doorgaat. Tijdens zo’n internationale theatertournee push ik mezelf altijd net dat tikje harder, zie je. Man, de laatste keer dat ik in België was (in de Arenbergschouwburg in Antwerpen, in 2011, red.), hebben ze me na afloop van de show met gillende sirenes naar het ziekenhuis moeten afvoeren, omdat ik mezelf iets te diep in mijn hand had gesneden en hevig aan het bloeden was. Kan gebeuren.»

HUMO Het blijft toch een vreemde manier om aan de kost te komen, hè.

null Beeld

Steve-O «Welja, maar ik ben dan ook een vreemde kerel. Voor mij is aan de kost komen ook niet mijn eerste prioriteit. Ik bedoel: ik hóéf dit niet te doen om te overleven, want financieel gezien heb ik allang geen problemen meer. Nee, de ware reden waarom ik op mijn leeftijd nog altijd de geflipte stuntman uithang, is dat ik een geboren aandachtshoer ben. Dat wist ik al op heel jonge leeftijd.»

HUMO Vertel?

Steve-O «Tien jaar was ik toen één van mijn laatste melktanden aan het losraken was, en ik op een ochtend expres naast het mooiste meisje van de klas ben gaan zitten. ‘Je weet toch dat ik hier vandaag helemaal niet hoef te zijn?’ zei ik haar. ‘Ik kan vertrekken wanneer ik wil.’ Ze keek me aan alsof ik gek was, maar toen de les net begonnen was, trok ik opeens met veel geweld die tand eruit, met een hoop bloed tot gevolg. Ik stak mijn hand op: ‘Juffrouw, ik moet naar de dokter!’ Grote ogen, natuurlijk: ‘Ga dan! Snel!’ Ik draaide me naar mijn buurmeisje toe en zei: ‘Ik had het je toch gezegd?’»

HUMO Een inspirerend verhaal.

Steve-O (lacht) «Mijn leven zit vol met dat soort inspirerende verhalen, dude. En ze komen allemaal op hetzelfde neer: ik ben een aandachtshoer. Daarom heb ik rond mijn twintigste ook de universiteit van Miami verlaten om naar de clownschool te gaan: ik wilde wereldberoemd worden als een soort idiote Evel Knievel. Ik herinner me nu nog hoe mijn vrienden van de universiteit me bekeken toen ik hun over mijn plan vertelde. Tragisch vonden ze het dat ik met niks beters op de proppen wist te komen. Ik had ook geen plan B, hè? Het was óf een wereldberoemde geflipte stuntman worden, óf niks.

»Ik heb geluk gehad, zoveel is zeker. En dat heb ik in de eerste plaats te danken aan de voortreffelijke ‘Jackass’-crew, maar ongetwijfeld ook aan het onweerlegbare feit dat de wereld één grote poel van ellende is. Laten we er geen doekjes om winden: de geschiedenis is een aaneenschakeling van vreselijke gebeurtenissen die zichzelf alsmaar blijven herhalen. Wat we ook doen, we zijn gedoemd. Ik ben degene die zegt: ‘Jongens, ik wéét dat het leven vreselijk is. Maar kijk eens naar mij: ik laat mezelf rondslingeren in een festivaltoilet vol met uitwerpselen. What’s wrong with me?’ Al sinds mijn ‘Jackass’-dagen ben ik een professionele afleidingstherapeut, iemand die de mensen hun eigen problemen even laat vergeten. Daar ben ik trots op.»

null Beeld

HUMO Sympathiek dat je toegeeft dat je een aandachtshoer bent: de meeste aandachtshoeren zullen dat nooit doen.

Steve-O «Heel weinig mensen zullen ook toegeven dat ze het liefst van al over zichzelf praten. Je weet: ik heb over de lengte van mijn hele rug een afbeelding van mezelf laten tatoeëren (met de woorden ‘Yeah dude, I rock!’ eronder, red.), omdat ik het grappig vond om open en bloot toe te geven dat ik een egocentrische lul ben, net zoals iedereen dat is.»

HUMO Klopt het dat je ooit de woorden ‘your name’ hebt laten tatoeëren op je kont?

Steve-O «Ja, zodat ik tegen iedereen kon zeggen: ‘I’ve got your name tattooed on my butt.’ Vind ik zelf nog altijd een heel goeie.»

HUMO Succes in Antwerpen. En beterschap met die enkel.

Steve-O «Man, ik heb al zoveel breuken opgelopen met mijn stuntwerk, en tot op heden is het altijd goed gekomen. Al heb ik één keer veel geluk gehad.»

HUMO Ik luister.

Steve-O «’t Was tijdens de opnames van de laatste ‘Jackass’-film: ik stond even na te genieten van een scène waarin ik een nietje door mijn tepel kreeg geschoten, toen ik langs achter werd beslopen door Bam Margera, die me met zijn hand in een bokshandschoen keihard op m’n neus sloeg. Neus gebroken, uiteraard. Twee maanden later pas ben ik naar een neusdokter gegaan, met de vraag of hij mijn nog altijd niet helemaal herstelde neus kon oplappen. Hij zei: ‘Dude, je hebt te lang gewacht om naar mij te komen. Je neus heeft zichzelf al min of meer hersteld. Als je wilt dat hij weer helemaal zoals vroeger wordt, dan zal ik ’m opnieuw moeten breken met een beitel.’ ‘O,’ zeg ik. ‘Laat maar zitten dan.’ Ongeveer een jaar later nam ik deel aan een aflevering van ‘The Roast’ waarin Charlie Sheen het slachtoffer was. Mijn maat Mike Tyson deed ook mee, en ik vroeg hem of hij op een bepaald moment tijdens de opname zijn arm niet vooruit wilde steken, zodat ik keihard op zijn vuist kon rennen. Zo gezegd, zo gedaan: ik dook recht op de vuist van Mike Tyson, waardoor ik mijn neus opnieuw brak. Na afloop van de show is een kerel uit het publiek op me afgekomen: ‘Steve-O, ik ben een kungfu-instructeur, ik heb al wel twintig gebroken neuzen terug op hun plaats gezet. Jouw neus moet nú rechtgezet worden!’ Vraag me niet waarom, maar ik vertrouwde die gast, dus ik ging op een stoel op het podium zitten en liet hem zijn gang gaan. En hij deed dat snel en efficiënt: hij plaatste z’n duimen aan weerszijden van mijn hevig bloedende neus, en zette ’m met veel kracht – krák! – terug op z’n plaats. En je moet mijn neus nu eens zien: mooier en gaver dan ooit. De tien beste plastisch chirurgen ter wereld hadden in geen honderd jaar voor mekaar kunnen krijgen wat Mike Tyson en één of andere kungfuweirdo voor me hebben gedaan.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234