'Ik denk nooit: 'Wat leuk! Weer een nieuwe dag!' Ik leef met de handrem op’ Beeld Carmen De Vos
'Ik denk nooit: 'Wat leuk! Weer een nieuwe dag!' Ik leef met de handrem op’Beeld Carmen De Vos

de 7 hoofdzondenFatma taspinar

'Ik ben niet het prototype van de ernstige, minzame, geur- en kleurloze journalist'

Fatma Taspinar (35) is al jaren als journaliste aan de slag bij de openbare omroep, eerst bij de radio, daarna bij ‘Het journaal’, en nu presenteert ze ook ‘Mij overkomt het niet’, een docureeks op Eén over brute pech en knagende schuldgevoelens. ‘Ik ben de VRT binnengestapt als naïeveling, maar ondertussen weet ik dat niet iedereen het beste met me voorheeft.’ Wantrouwen in het Huis van Vertrouwen? Hier met die 7 Hoofdzonden!

Hoogmoed

HUMO ‘Mij overkomt het niet’ scoort goed: de tweede aflevering schurkte tegen het miljoen kijkers aan.

Fatma Taspinar «Fijn, maar ik kan er nog niet te veel van genieten. Ik wil niet dat de mensen denken dat het naar mijn hoofd is gestegen. Ik probeer realistisch en bescheiden te zijn. Tot in het extreme. Ik ga altijd uit van het slechtst denkbare scenario, dan kan het alleen maar meevallen. Sommige mensen vinden dat ergerlijk. Je kent ze wel, de studenten die altijd zeggen dat ze hun examen niet zullen halen en dan bijzonder hoog scoren. Ik werd onlangs met hen vergeleken.»

HUMO Ik zie een spring-in-’t-veld voor mij zitten, maar je bent geen optimist.

Taspinar «Ik sta nooit fluitend op, ik denk nooit: ‘Wat leuk, weer een nieuwe dag!’ Er kleeft iets melancholisch en treurigs aan mij. Voor mij is het leven een opdracht, en ik ben jaloers op diegenen die het met gemak leiden. Zoals Lieven Van Gils, een goede vriend, die vindt dat we ‘de appelsien van het leven moeten uitpersen’. Maar bij mij komen er zelden zomaar appelsienen aangerold.

»Ik ben soms te fatalistisch, en ik denk af en toe weleens na over de dood. Ik ben ook niet bang om te sterven.»

HUMO Omdát het leven geen cadeau is?

Taspinar «Hè, nee. Dat klinkt alsof ik suïcidaal ben of een doodswens heb. Ik bedoel: ik stel vast dat we allemaal oud worden – of níét – en sterven. Een oppeppende, want alles relativerende gedachte: als we toch doodgaan, maakt de rest ook niet meer uit.»

HUMO Zijn er in je onmiddellijke omgeving al veel mensen gestorven?

Taspinar (twijfelt lang) «Daar antwoord ik niet op. Want als ik nu nee zeg, gaan er straks misschien vrienden dood. (Stil) Ik ben superbijgelovig.»

HUMO Gooi je ook zout over je schouder om ongeluk af te weren?

Taspinar «Ja. Dat bijgeloof speelt vooral op in periodes dat ik me minder goed of minder zelfverzekerd voel. Dan móét ik van mezelf bijvoorbeeld drie keer met mijn voet op de grond tikken voor ik in bed mag stappen, dat soort dingen. Een zot houvast in onzekere tijden.

»Onlangs zat ik met Xavier Taveirne op café, toen ik plots merkte dat hij met het zoutvat aan het spelen was. Daar moest hij van mij onmiddellijk mee stoppen (lachje). We zijn allebei neuroten. Een andere keer keken we samen tv toen hij het volume op een even getal wilde zetten, terwijl het bij mij absoluut op een oneven getal moet staan. Dat heeft zelfs even voor een probleem gezorgd: ‘Zo kunnen we niet tv-kijken!’ Maar het was in mijn huis, dus uiteindelijk heb ik gewonnen (lacht).»

HUMO Xavier Taveirne is voor jou meer dan zomaar een goede VRT-collega.

Taspinar «Hij is een heel goede vriend. Mijn homoseksuele liefje (lacht).»

HUMO Een succesvol afgeronde criminologiestudie, een job bij de VRT, een eigen televisieprogramma: op welke van je verwezenlijkingen ben je het meest trots?

Taspinar «Ik ben er vooral trots op dat ik nooit opgeef. Ik heb het gevoel dat ik alle deuren steeds zelf heb opengetrapt. Waar ik sta, heb ik vooral aan mezelf te danken.»


Woede

HUMO Vijf jaar geleden filmde je voor de zomerse talkshow ‘Hotel M’ jezelf achter het stuur op de autosnelweg. Andere bestuurders bleken een bron van ergernis: ‘Aaargh, middenvakrijders! En het is altijd ofwel een vrouw, ofwel een Congolees.’

Taspinar «Die veralgemening zou ik nu niet meer maken, maar ik kan me wel nog steeds opwinden. Niet helemaal mijn schuld: er rijden gewoon veel mensen rond die niet achter het stuur zouden mogen plaatsnemen (lacht). Dat middenvakrijders een probleem zijn, weet ondertussen iedereen – er wordt nu trouwens over gesproken om ze extra zwaar te beboeten. Terecht, want ze dwingen andere automobilisten op het linkse baanvak, waar nog anderen tot 170 km per uur rijden. Middenvakrijders brengen met andere woorden mijn leven in gevaar. Ik word heel kwaad van dat soort achteloze egoïsme.»

HUMO Wie of wat haalt je het bloed nog meer vanonder de nagels?

Taspinar «Onhygiënische mensen, die ofwel naar zweet ofwel uit hun mond ruiken. Was je, poets je tanden of zoek kauwgom, maar doe mij die vieze geur niet aan. Ik kan ook niet tegen mensen die graag discussiëren om te discussiëren, het moet ergens toe leiden. Ik erger mij aan racistische commentaren op sociale media. Aan passief-agressieve mensen – ik vind dat zo’n vuile manier van communiceren. Ofwel ben je openlijk agressief, ofwel helemaal niet. En ik erger me ook enorm aan mensen die zichzelf te ernstig nemen, omdat ik dat lachwekkend vind. Tot slot – en dan zijn we er bijna – kan ik me, als ik ergens in een stad rondloop, geweldig opwinden over prachtige herenhuizen die staan te verloederen, of die als koten worden verhuurd. Ik erger mij aan lelijkheid. Of beter: ik vind dat jammer.»

HUMO Voor de VRT-nieuwsdienst heb je een tijdje verslag uitgebracht vanuit Turkije, maar daar ben je mee gestopt. Het was nooit goed: Vlamingen vonden dat je te positief was over Erdogan, Turken vonden je te negatief. Waarom trok je je dat aan?

Taspinar «Het was nog belachelijker: er waren Vlamingen die dachten dat ik als Turkse onmogelijk objectief kon zijn. En de nationalistische Turken noemden mij een landverrader. Ja, zég. De hele situatie maakte mij ongelukkig, en omdat politieke verslaggeving nooit mijn passie of ambitie is geweest, was de beslissing snel genomen. Bij de VRT begrepen ze dat perfect.»

HUMO Maak je je soms zorgen over de veiligheid van je familie in Turkije?

Taspinar (haalt de schouders op) «Eerlijk, ik hoor van hen nooit klachten over Erdogan. Maar ik praat zelden met mijn Turkse familie, dus ik kan me er niet echt over uitspreken.»


Traagheid

Taspinar «Traagheid staat niet in mijn woordenboek: dat weet iedereen die mij een beetje kent. Ik eet snel, douch snel, praat snel, ruim snel op, denk snel. Alles snel, en ik verwacht van mijn omgeving hetzelfde. Het is niet mooi, maar ik erger mij aan mensen die trager zijn.»

HUMO Vanuit jouw perspectief dus bijna iedereen?

Taspinar «Begrijp je waarom ik het zo moeilijk heb in het leven? (lacht)»

HUMO Naar verluidt las je op tijd een pauze in: ‘Schaf jezelf eens een dagje af.’

Taspinar (lacht) «Die uitdrukking heb ik uitgevonden, en Xavier gebruikt ’m nu ook. Omdat ik zo jachtig door het leven ren, moet ik daar af en toe van bekomen. Dan kan ik het niet zomaar wat rustiger aan doen, ik moet mezelf even helemaal terugtrekken in mijn cocon: ik schaf mezelf een dagje af. Dan laat ik geen externe prikkels toe, ik verstuur geen sms’en en neem de telefoon niet op. Een dag lang nul actie-reactie. Ik wil dan dat er een hele dag niets van mij wordt verwacht.

»Dat zit mijn sociale leven soms in de weg. Ik schaf mezelf immers alleen af op vrije dagen, dus op de momenten dat ik met vrienden zou kunnen afspreken.»

HUMO Eén van de boeken die naar verluidt je leven hebben veranderd, is ‘The Curious Incident of the Dog in the Night-Time’, een roman geschreven vanuit het standpunt van een autistische jongen.

Taspinar «Ik heb een collega én een neefje met autisme. Om de één of andere reden vind ik dat een heel fascinerende aandoening, en ik wil die graag beter begrijpen. Ik ben over het algemeen geïntrigeerd door menselijk gedrag. Vaak kan ik, zonder dat ze het beseffen, vrienden of collega’s zitten analyseren.»

HUMO Overval je die mensen daar dan mee, in de VRT-kantine tussen de soep en de salade: ‘Volgens mij heb jij borderline’?

Taspinar «Nee. Al is er één collega van wie ik op een gegeven moment echt heb gedacht dat hij een borderliner was. Dan ging ik daar de kenmerken van opzoeken, om het voor mezelf te kunnen begrijpen en te klasseren.»

HUMO Vroeger stond je geëngageerder in het leven, heb je eens gezegd. ‘Ik wil niet overkomen als een egoïstische, cynische trut, maar: ik geloof nu minder dan vroeger dat ik de wereld kan veranderen.’

Taspinar «Vroeger stond mijn deur voortdurend open voor alles en iedereen. Met studiegenoten organiseerde ik benefietconcerten. Ik werkte als vrijwilliger voor het CAW, om gedetineerden te helpen re-integreren. Ik was gangverantwoordelijke van mijn studentenresidentie en ik hielp iedereen waar het kon. Maar dat werd me te veel. Ik gaf altijd evenveel, of ik de persoon nu goed of minder goed kende. Maar een mens moet ook aan zichzelf denken, wat ik nooit deed. Ik kon het niet meer aan, en op een gegeven moment heb ik beslist: vanaf nu is het meer Fatma voor minder mensen. Nu geef ik alleen nog aan heel goede vrienden en familie.

»Ik ben cynischer geworden. Ik ben de VRT destijds binnengestapt als een naïeveling. In mijn studententijd leefde ik in de illusie dat ik bevriend kon worden met iedereen die ik ontmoette. Maar ik heb ontdekt dat sommige mensen simpelweg geen vrienden willen worden. In de media, toch een behoorlijk cynische wereld, heb ik geleerd dat niet iederéén het beste met me voorheeft.»


Hebzucht

HUMO Heb je ooit gestolen?

Taspinar (twijfelend) «Eén flesje parfum. Als puber, en voor de kick. (Bedenkt zich) Moet ik dat hier nu echt zeggen? Ik ben gerechtsjournaliste!»

HUMO Ben je, als Turkse, ooit valselijk beschuldigd van diefstal?

Taspinar «Wat? Waarom vraag je dat?»

HUMO Ik werd in de Leuvense Inno eens aangesproken door een winkeldetective. Ik was verdacht, omdat hij vermoedde dat ik een Turk was.

Taspinar «Oké, maar ik zie er niet echt Turks uit, en jij bent een man: het is algemeen bekend dat mannen meer verkeerd doen dan vrouwen (lacht). De grap is trouwens dat net het omgekeerde waar is, volgens de statistieken. Qua winkeldiefstallen blijken vooral vrouwen ouder dan 30 actief.»

'Ik werk nog altijd hard, en graag. Ik wil mezelf nooit moeten afvragen: heb ik wel genoeg geld om vanavond opnieuw uit eten te gaan? ‘’ Beeld Carmen De Vos
'Ik werk nog altijd hard, en graag. Ik wil mezelf nooit moeten afvragen: heb ik wel genoeg geld om vanavond opnieuw uit eten te gaan? ‘’Beeld Carmen De Vos

HUMO Je bent opgegroeid in een gezin met zes kinderen, met ouders die van Turkije naar Lier zijn verhuisd. Hebben jullie thuis ooit moeite gehad om de eindjes aan elkaar te knopen?

Taspinar «Ik zag als kind wel dat wij sommige dingen niet hadden, Kipling-rugzakken en zo. Lier is een redelijk rijke stad, en ik zat tussen middenklassemensen op school. Dan kom je in aanraking met zaken die je je niet kunt permitteren. Ik ben ook de jongste van zes, dat is dus al helemaal de pot uitschrapen. Maar arm waren we niet.

»De ouders van mijn vader zijn heel vroeg gestorven, en in Turkije heeft mijn papa wel echt in armoede geleefd. Omdat dat voor hem een trauma was, heeft hij er daarna alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat wij geen seconde moesten denken dat we in armoede leefden. Hij was fabrieksarbeider en er was thuis geen geld in overvloed, maar we hebben nooit gehoord: ‘De komende weken zijn er alleen boterhammen met choco.’

»Als ik bij een vriendinnetje ging spelen, vroegen mijn ouders me vooraf altijd: ‘Heb je genoeg geld op zak, zodat je zeker niets aan een ander moet vragen?’ Ze hebben het er fanatiek ingehamerd, en de boodschap is aangekomen: nog steeds vind ik het belangrijk om niet afhankelijk te zijn van iemand anders.»

HUMO Je studie criminologie aan de KU Leuven en je kot heb je ook zelf bekostigd.

Taspinar «Ik deed altijd twee, drie vakantiejobs tegelijk. Ik heb acht jaar opgediend in een restaurant, ik kluste bij als hostess en ik heb in Bellewaerde nog simkaarten uitgedeeld. Eigenlijk was dat gewoon mensen lastigvallen, en dat lag me niet.

»Ik werk nog altijd hard, en graag. Wie een bepaalde levensstijl wil, moet die kunnen bekostigen. Ik wil mezelf nooit moeten afvragen: heb ik wel genoeg geld om vanavond opnieuw uit eten te gaan? Ook omdat ik een gat in mijn hand heb. Net als mijn vader trouwens, hij toont zijn liefde graag met cadeaus. Als ik straks bij ons thuis zeg dat ik graag augurken eet, brengt hij me morgen gegarandeerd twintig potten. Het is zijn manier om te zeggen: ik denk aan u, en ik zie u graag.»


Afgunst

Taspinar «Dat vind ik de moeilijkste hoofdzonde om over te praten. Van jaloezie en afgunst heeft iederéén last. We geven het niet graag toe, want het is een lelijke emotie. Maar iedereen vindt soms dat hij iets meer verdient dan een ander. Niets mis mee om dat toe te geven. Wat je vervolgens met die emoties doet, is belangrijker.

»Bij sommige mensen zie ik dat ze zich anders gaan gedragen nu ik naast radio ook televisie maak. Televisie heeft natuurlijk meer impact, dus er staat meer op het spel. Ik leer sommigen nu echt op een andere manier kennen. Ofwel vloeit dat voort uit afgunst, ofwel ze gaan er a priori van uit dat ik me beter voel omdat ik nu een tv-programma presenteer. Ik worstel daarmee, want het is onrechtvaardig.»

HUMO Over wie heb je het nu?

Taspinar «Ik heb geen namen, want het is slechts een gevoel. Ik merk wel dat ik in een sector werk waar status belangrijk is. Dat is onvermijdelijk, maar het kan tot spanningen leiden. En die voel ik soms. Misschien ben ik er te gevoelig voor, want jaloezie en afgunst horen er nu eenmaal bij. Maar dat sommige mensen daardoor hun gedrag veranderen, dat begrijp ik niet. En als ik iets niet begrijp, kan ik het niet aanvaarden. Ik kon vroeger ook niet met de auto rijden zolang ik niet wist waarom ik moest koppelen. Pas nadat ik een uitleg over tandwielen had gekregen, ging het wél (lacht). Heel raar.

»Trouwens, omdat ‘Mij overkomt het niet’ nu goed scoort, zei mijn broer onlangs ook: ‘Ga nu niet zweven, hè.’ Ik antwoordde: ‘Ik ben al 35. Ik ben te oud om er nog mee te beginnen.’»

HUMO Volgens Xavier Taveirne zijn jullie allebei atypisch voor de nieuwsdienst.

Taspinar (lacht) «We beantwoorden inderdaad helemaal niet aan het prototype van de ernstige, minzame, doortastende en kritisch ogende journalist. Vroeger moest je als journalist geur- en kleurloos zijn, en zo zijn we niet. Ik zou dat wel wíllen zijn, hoor. Ik probeer al mijn hele leven anders te zijn dan ik ben – ik zou zo graag zorgeloos in het leven staan – maar die strijd zal ik nooit winnen.»


Onkuisheid

HUMO Dit interview begon met een waarschuwing vooraf: ‘Ik praat niet graag over onkuisheid, en ik zou het hele thema het liefst overslaan.’ Waarom?

Taspinar «Bij Turken praten vrouwen onderling wel over seks, en mannen zullen het er onder elkaar ook over hebben, neem ik aan. Maar tussen ouder en kind zijn zulke gesprekken taboe. Dat geldt ook voor interviews, want mijn ouders zullen dit artikel lezen.

»Ik ben trouwens blij met dat taboe. Waarom zou ik moeten weten wat de seksuele voorkeuren van mijn ouders zijn? Het is een onderwerp dat bij ons thuis nooit aan bod komt.»

HUMO Hebben je ouders het ooit moeilijk gehad met de westerse seksuele zeden?

Taspinar (blaast) «Vlamingen zijn toch heel gereserveerd? Goed, want dat wijst volgens mij op een laagje beschaving dat nog niet is weggekrast. We hoeven toch niet álles bespreekbaar te maken? In die zin sluiten de Turkse en de Vlaamse cultuur goed bij elkaar aan.

»Onder Turken is seks geen ernstig gespreksonderwerp, maar in de humor is het wel aanwezig. Er zijn heel veel aangebrande Turkse moppen. En nee, ik kan je er geen vertellen.

»Misschien heeft #MeToo daar wel verandering in gebracht: zelfs Turkse mannen weten nu niet meer welke moppen ze nog mogen maken.»

HUMO Hoe dacht je onlangs over het incident rond rapper Boef?

Taspinar «Ik was ontzettend kwaad op hem, vooral omdat hij zo geliefd is bij tieners en dus veel invloed heeft. Ik dacht: ‘Godverdomme, nu bén je een rolmodel en dan ga je zulke dwaasheden verkondigen?’ In de praktijk draait hij de klok terug met die achterlijke ideeën. Ik vond dus dat hij hard aangepakt mocht worden. Maar nu heeft hij het wel lang en zwaar te verduren gehad. Er moet een nultolerantie zijn voor zulke uitspraken, maar als hij zijn excuses heeft aangeboden, is de kous toch af? Wat kan hij nog meer doen? Wat hem nu overkomt, lijkt op een middeleeuwse schandpaal. Het vreselijkste is dat veel mensen er plots ook zijn Marokkaanse afkomst bij sleuren.»

HUMO Heeft die discussie ook blootgelegd hoe er in verschillende culturen over vrouwen wordt gedacht?

Taspinar (blaast) «Akkoord dat Boef een dikke eikel is, maar níét omdat hij ‘uit een achterlijke moslimcultuur komt’, zoals ik vaak heb gehoord. Die man leeft niet eens volgens de normen en waarden van de islam. Steek het dus alsjeblieft niet op een hele bevolkingsgroep: het is gewoon een etter.

»Vroeger was het debat anders. Toen ik jong was, had men het, als het over ettertjes op straat ging, in de eerste plaats over hun afkomst: ‘Tiens, die vreemde gewoonten kennen we hier niet.’ Dat was minder bedreigend. Nu is de toon van het debat bitser en directer: ‘Ze willen ons hun religie opdringen!’»

HUMO Vorige week zei vluchtelingenpsychiater Aram Hasan in Humo: ‘In landen in het Midden-Oosten leeft de overtuiging dat Europese vrouwen ‘gemakkelijke’ vrouwen zijn. Dat idee wordt gevoed door de media, in boeken en in verhalen.’

Taspinar «Een zwakke uitleg, vind ik. Dat zijn toch ook de landen waar voor de seksuele integriteit eremoorden worden gepleegd? Er wordt in de moslimcultuur helemaal niet neergekeken op vrouwen. Integendeel: bij ons thuis is moeder duidelijk de baas.»

HUMO Maar misschien wordt er anders gekeken naar Europese vrouwen?

Taspinar (denkt na) «Nu ja, het zou kunnen. Maar ik stel tegelijk vast dat je op de Turkse televisie vaak veel gewaagdere en obscenere dingen ziet dan hier in België. Onlangs zag ik nog een heel expliciete seksscène in een populaire Turkse soap. In de namiddag, wanneer er kinderen voor de tv zitten. Ik wil maar zeggen: je kunt het niet zo zwart-wit stellen.

»Maar goed, Turkije is een buitenbeentje tussen de klassieke moslimlanden van het Midden-Oosten. In sommige van die landen mogen vrouwen nu pas met de auto rijden, terwijl Turkije onder Atatürk al helemaal gemoderniseerd is, en er al lang een scheiding tussen staat en moskee is.»

null Beeld Carmen De Vos
Beeld Carmen De Vos

HUMO De #MeToo-beweging bevindt zich op een kantelpunt. Het gaat niet meer uitsluitend over seksuele roofdieren en verkrachters, en steeds meer om het spanningsveld tussen man en vrouw.

Taspinar «Het is er een beetje over, vind ik. Er móét tegenwoordig op bijna alles gereageerd worden, we zijn het onderscheid tussen faits divers en de essentie uit het oog aan het verliezen.

»Ik ben blij met wat er gebeurt, en ik geloof absoluut dat er een nieuw tijdperk is aangebroken, zoals Oprah Winfrey dat zo mooi heeft gezegd op de Golden Globes. Maar zoals het vaak gaat bij publieke debatten: het begint heel radicaal, om hopelijk ergens in het midden te eindigen.

»Volgens mijn mannelijke vrienden doen wij, vrouwen, ook ons voordeel met het spanningsveld tussen de geslachten. Met onze vrouwelijke charmes krijgen we veel gedaan, hoor ik dan. Als ik vertel dat ik geen parkeerboete heb gekregen omdat ik de parkeerwachter eens lief heb aangekeken en gezegd dat ik daar echt nog maar twee minuten stond, zie ik die vrienden al met hun ogen rollen:

‘’Het is toch gemakkelijk om een vrouw te zijn.’ Oké, maar mag het ook eens, voor die ene keer?»

HUMO Zet je die charmes ook in op de werkvloer?

Taspinar «Nee. Ik heb mezelf níét naar omhoog, euh, gecharmeerd. Ik vind het ergerlijk als mannen denken dat het met je vrouwelijkheid te maken heeft, als je als vrouw iets gedaan krijgt. Op het werk heb ik bijna altijd vrouwelijke bazen gehad. Fijn, want zo is voor iedereen duidelijk dat, als ik vooruitkom, het met mijn kwaliteiten en mijn harde werk te maken heeft.»

HUMO Je hebt drie oudere broers. Hebben zij er vroeger over gewaakt met welke jongens je omging?

Taspinar (lacht hard) «Nee, dat soort broers zijn het totaal niet. Ze zijn absoluut het tegenovergestelde van de clichémacho. Zo zijn we ook niet opgevoed, op geen enkel moment werd aan de zonen gevraagd om de dochters te controleren, integendeel. Wij, Taspinar-vrouwen, moeten de shit van de mannen opkuisen.»


Gulzigheid

Taspinar «Ik ben vooral gulzig als het op slapen aankomt. Naar het schijnt is het cool om te zeggen dat je weinig slaap nodig hebt, maar goed en veel slapen is net ontzettend belangrijk voor de gezondheid. Ik snap niet dat we daar als maatschappij niet meer aandacht voor hebben. We praten over Start to Run, maar waarom nooit over Start to Sleep?

»Ik doe mijn best om elke nacht minstens acht uur te slapen, en sommige mensen snappen dat niet. Op een feestje of op café zal ik me nooit laten overtuigen om wat langer te blijven. Ik ben daar heel radicaal in.»

'Onlangs sprak een onbekende vrouw me aan: 'Hey, in het echt ben je helemaal niet zo dik als op televisie!' ‘’ Beeld Carmen De Vos
'Onlangs sprak een onbekende vrouw me aan: 'Hey, in het echt ben je helemaal niet zo dik als op televisie!' ‘’Beeld Carmen De Vos

HUMO Heb je aanleg voor verslavingen? Rook je, bijvoorbeeld?

Taspinar «Nee. Soms. Ik bedoel: vroeger wel, nu probeer ik elke dag te stoppen. Ik wil het daar eigenlijk niet over hebben, want mijn ouders willen het niet weten. Mijn papa is veertig jaar geleden om gezondheidsredenen gestopt met roken, en hij is nogal anti. Ze weten wel dat ik rook, en bij ons in de familie roken keiveel mensen, maar de ongeschreven regel is: we doen het niet in de buurt van mama en papa. Als we thuis met een paar tegelijk naar buiten gaan, zeggen we altijd: ‘We gaan de bandenspanning checken.’ Onlangs was ik bij mama op bezoek, en toen ik even naar buiten ging, vroeg ze zelf een beetje bezorgd: ‘Ga je de bandenspanning weer checken?’ (lachje)»

HUMO Hoe vaak vraagt ze: ‘Eet je wel genoeg, Fatma?’

Taspinar «Zelden. Ze vraagt wél drie keer per week wanneer ik nog eens in het ouderlijke huis kom eten. Ik ga er nooit op in, maar ze blijft het vragen. (Blaast) Ze leeft nu al in functie van haar zes kinderen en negen kleinkinderen. Ik vind niet dat ze haar planning moet omgooien omdat ik toevallig zin heb om in hotel mama aan te schuiven. Haar kinderen zijn volwassen, ze mag zo stilaan aan zichzelf denken. Mijn oproep aan iedereen: laat je moeder wat meer met rust (lacht).

»Dat doet me eraan denken, onlangs sprak een onbekende vrouw me aan: ‘Hey, in het echt ben je helemaal niet zo dik als op televisie!’ (lachje) Goed bedoeld, en ik heb er beleefd op gereageerd, maar ik vond het toch een rare opmerking. Vooral omdat ik helemaal niet dik bén.»

HUMO Je doet sinds enkele jaren mee met de ramadan.

Taspinar «Het is een oefening in zelfbeheersing, en vooral de spirituele gedachte erachter vind ik heel interessant. Sinds ik meedoe met de ramadan, die dit jaar in mei valt, ben ik bijna nooit meer hangry. Dat wil zeggen: chagrijnig omdat je honger hebt. Dat komt omdat ik die gevoelens beter leer begrijpen en beheersen tijdens het vasten. Je maag wordt op een bepaald moment zo nuchter dat je er superhelder van gaat nadenken, en veel gestructureerder en geconcentreerder kunt werken. Alsof je één heel lange piek meemaakt. Al ga ik daar buiten de ramadan – helaas – nooit naar op zoek.»

HUMO Uit een Humo-interview van vijf jaar geleden, over je studententijd: ‘Ik drink zelf niet, dus ik begrijp niet goed dat je jezelf van black-out naar black-out wil drinken. Je hoeft niet noodzakelijk de randdebiel uit te hangen omdat je toevallig student bent.’

Taspinar «Daar denk ik nu anders over. Ik erger me niet meer aan mensen die van weekend tot weekend of van feestje tot feestje leven. Ik benijd hen net, omdat ik het zelf niet kan. Ik leef van werkdag tot werkdag, en als ik daartussen even kan genieten, is dat mooi meegenomen. Het is nooit een prioriteit. Ik leef met de handrem op. Ik klink echt als een seut, hè?»

HUMO Daar kun je iets aan doen.

Taspinar «Wat dan? Een beetje minder werken? Mezelf 90 procent geven in plaats van 120 procent? Onmogelijk. En al helemaal niet om meer naar feestjes te kunnen gaan. Voor een kind: misschien. We zullen wel zien als het ooit zover komt.»

HUMO Wat mag er op je grafsteen staan?

Taspinar «‘Maar ze had toch een goed hart.’»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234