‘Bij de jeugd heb ik nog gevochten voor stickers van Lionel Cox.’
 Beeld Jessie Kaps
‘Bij de jeugd heb ik nog gevochten voor stickers van Lionel Cox.’Beeld Jessie Kaps

Olympisch SchutterJessie Kaps

‘Ik heb ook mijn inzinkingen gehad, maar zonder corona stond ik nu niet op de Spelen’

122: zoveel Belgische atleten komen aan de bak in Tokio. Velen van hen vliegen onder de radar van menig sportliefhebber. Hoog tijd om ze aan u voor te stellen. Humo sprak met atleten die, net zoals hun sport, meer aandacht verdienen. Vandaag: schutter Jessie Kaps (23).

Het is een beeld dat je niet verwacht wanneer je onze enige Olympische schutter googelt. Geen bebaarde man die bijklust als arbeidsinspecteur, maar een flukse dame van amper 23. Jessie Kaps pakte in mei nog zilver op het Europees kampioenschap en zal dat in Tokio proberen over te doen. ‘Het is een wedstrijd zoals een andere, het enige verschil is dat er ‘Olympische Spelen’ boven de ingang hangt.’

HUMO Zijn mensen vaak verrast wanneer je sport ter sprake komt?

JESSIE KAPS «Ik lijk inderdaad niet op de stereotype schutter. Je hebt in de meeste clubs vooral oude mannen die aan cowboyschieten doen: iets drinken in de cafetaria, een paar schoten lossen, nog snel een koffietje bestellen en dan terug naar huis. Bij onze club was het anders. We hadden een trainer en veel jonge schutters. Zo gingen we samen naar wedstrijden en verliep het allemaal net iets professioneler.»

HUMO Hoe kom je als jong meisje terecht bij zo’n club?

KAPS «Mijn ouders hadden altijd al vuurwapens en moesten voor een licentie naar de schietclub. Ik was zes jaar toen ik daar voor het eerst een wapen oppakte, en sindsdien heb ik het nooit meer neergelegd (lacht). Dat werd een familieactiviteit, elke zondag gingen we samen naar schietclub. Ik denk dat ik daarom verder ben gegaan in het schieten, want ik heb enorm veel andere sporten uitgeprobeerd: turnen, paardrijden, tennis, volleybal, slalomskiën…»

HUMO Volgens je langetermijnplan zou Parijs 2024 je Olympische debuut worden. Voelt het als een groot voordeel dat je nu al mag gaan?

KAPS «Absoluut, wij noemen het hier ook wel mijn ‘generale repetitie’. Zo heb ik het hele circus al eens meegemaakt. De Spelen zullen altijd iets speciaals zijn, maar in Parijs zal ik toch wat minder geïntimideerd zijn, als ik alles voor de tweede keer zie.

»In mijn hoofd heb ik het ook opgedeeld in ‘de wedstrijd’ en ‘het circus’. Het is een wedstrijd zoals een ander, met atleten tegen wie ik al tientallen keren heb geschoten. Het enige verschil is dat er ‘Olympische Spelen’ boven de ingang hangt.»

MINDGAMES

HUMO Had je er ook gestaan als de Spelen vorig jaar vielen?

KAPS «Ik denk van niet, voor mij is corona dus zeker positief aangekomen. Ik had natuurlijk wel de inzinkingen waar elke jongere mee sukkelde op een bepaald moment. Maar ik mocht wel gaan trainen. Er zijn heel veel jonge atleten die daarvan gebruik hebben gemaakt om een jaar stevig te oefenen zonder de druk van de fanbase of wedstrijden erbij te moeten nemen.»

HUMO Die fanbase zal er ook in Tokio niet zijn, publiek is niet toegelaten. Is dat een voordeel in de schietsport?

KAPS «Voor sommigen wel. Er zijn schutters die daar niet mee om kunnen als er achter hen getrommeld en geroepen wordt. Ik heb daar niet zo veel last van, het sterkt me net om te weten dat er zo veel mensen supporteren.

»Maar het is natuurlijk de veiligste keuze. Zeker als je bijvoorbeeld kijkt naar het EK voetbal. Japan verkeert in een staat van crisis en dan ben ik blij dat het tenminste nog mag doorgaan. Het is gelukkig ook maar mijn generale repetitie (lacht).»

HUMO Wat moeten we ons voorstellen bij een schietwedstrijd?

KAPS «Het begint met de kwalificatie, dan heb je een uur en een kwartier voor zestig schoten. Voor die punten werken we tegenwoordig met tienden, omdat iedereen op een bepaald moment te goed werd en het maximum schoot waardoor je een weinig gevarieerd klassement kreeg. Nu scoor je dus tussen 0,1 en 10,9 per schot. De hoogste acht gaan dan door naar de finale.

»Daar wordt het eigenlijk pas echt interessant, want die werkt met een afvalrace. Ieder schiet twaalf keer en vanaf dan valt na elke twee schoten de laatste in de stand af, tot enkel de winnaar overblijft.»

HUMO Is die finale je ambitie?

KAPS «Vast en zeker! Met 10,5 gemiddeld, 630 in totaal, ben je ongeveer zeker van een finaleplaats. Op training heb ik al vaak genoeg bewezen dat ik dat kan.»

HUMO Als alles zo dicht bij elkaar ligt, waarop wordt het verschil dan gemaakt?

KAPS «Ik ben er zeker van dat elke schutter in Tokio de techniek 100 procent beheerst, anders sta je er niet. Maar als je hoofd niet rustig is, is je lichaam dat ook niet. Het is voor minstens 60 procent een mentale sport. Je moet alles onder controle hebben.»

'Ik kijk nooit naar de score van mijn tegenstanders, ik focus me alleen op mijn eigen prestatie.’
 Beeld Jessie Kaps
'Ik kijk nooit naar de score van mijn tegenstanders, ik focus me alleen op mijn eigen prestatie.’Beeld Jessie Kaps

HUMO Je studeert ook psychologie, helpt dat je tijdens het schieten?

KAPS «Goh, ik denk niet dat weten hoe je iemand van een depressie afhelpt, een groot voordeel is als ik doelwitten probeer te raken (lacht). Maar ik werk veel met mental coaches, en dan helpt het natuurlijk wel wat als je weet waarover ze praten.

»Ik ben er ook niet mee begonnen om mijn sportieve carrière vooruit te helpen. Maar later zou ik wel graag sportpsycholoog worden, om andere atleten naar hun topprestaties te duwen.

»Ik zou niet kunnen leven met alleen de schietsport. En dan heb ik het niet over het financiële aspect, zelfs als ik massa’s geld verdiende met de sport, zou ik nog altijd studeren. Ik ben iemand die heel graag denkt en durft te denken. Dat is nu toevallig ook de slogan van mijn universiteit (lacht). Ongeletterd blijven is niet aan mij besteed.»

KLEINER DAN VERWACHT

HUMO in Londen 2012 was Lionel Cox als schutter de best presterende Belg. Wat herinner jij je daar nog van?

KAPS «Ik weet nog dat in de jeugdselectie waar ik toen deel van uitmaakte iedereen een euforiemoment kreeg: ‘Kijk, wij kunnen ook medailles pakken en onszelf op de kaart zetten.’ Er werd zelfs gevochten voor de stickers van Lionel (lacht). Hij was echt onze held.»

HUMO Word je zelf al herkend sinds je selectie?

KAPS «Pas nog, door de groendienst (lacht). ‘Ah, madam, zijt gij die kampioene niet? Ik had u toch een pak groter verwacht.’

»Maar ik vind het ook wel tof om in de menigte te kunnen opgaan. Op de Spelen zal dat wel lukken, want ik heb misschien wel zilver gewonnen op het EK, er is altijd iemand in de buurt die al drie Olympische medailles heeft.»

HUMO De laatste jaren kreeg de schietsport toch wat extra aandacht, het was een discipline in ‘De Containercup’.

KAPS «Dat was inderdaad heel leuk. Vooral als je de andere atleten en BV’s hoorde vertellen dat ze speciaal geoefend hadden in hun tuin. Er werd ook getoond dat het toch niet zo simpel is als het voor velen lijkt. En dan is het nog liggend schieten op doelwitten die bij ons zo’n vier punten waard zijn.

»Ik hoop dat ze ook wat instructies kregen voor hun deelname, want heel veilig zag het er niet altijd uit (lacht).»

OERSAAI

HUMO Vind je het jammer dat je als enige schutter gaat?

KAPS «Eigenlijk niet. Nu ben ik alleen en kan ik mij met mijn trainer vol focussen op de wedstrijd. Dat klinkt misschien wat grof, maar dan moet ik geen energie verspillen aan dingen die op dat moment niet zo belangrijk zijn voor me.»

HUMO Heb je die volledige focus op je eigen prestatie ook tijdens een wedstrijd?

KAPS «Ik kijk nooit naar mijn tegenstanders. Op het EK moest ik pas in de tweede shift schieten en ben ik met mijn handen voor mijn ogen voorbij het scorebord gewandeld. Terwijl de anderen wilden weten hoeveel ze moesten halen om naar de finale te gaan. Ik focus me liever op mijn eigen score.

»Ook in de finale let ik er nooit op wat de rest doet. Je kan natuurlijk beginnen tellen hoeveel je schot moet zijn om de laatste plaats te vermijden, maar ik probeer gewoon elk schot zo goed te mikken als ik kan. Daarna zien we wel.»

HUMO Je tevredenheid hangt dus niet af van je eindpositie?

KAPS «Zelfs niet van mijn score. Ik kijk eerder naar de manier waarop mijn wedstrijd is verlopen. Ben ik kalm genoeg gebleven en heb ik geen domme fouten gemaakt? Anders ga ik heel boos zijn op mezelf.»

HUMO Zeg eens, waarom moeten we allemaal naar het schieten kijken?

KAPS (Denkt na) «Ik weet dat de kwalificatie oersaai is om naar te kijken. Het is muisstil en je ziet ons juist het wapen optillen en neerleggen. De finale is dan weer wél spannend. Je kunt het vergelijken met acht voetbalteams die om de beurt strafschoppen nemen, en de laatste valt altijd af. Wie wil dat nu niet zien?

»O ja, en onze medaille is de eerste die wordt uitgereikt.»

HUMO Ai, mis je de openingsceremonie dan?

KAPS «Ik ga de ceremonie zelfs niet op televisie kijken. Ik moet schieten om halfnegen, dus ik kruip op tijd mijn bed in. Ik vlieg op 26 juli al terug, dus ik kijk de opname thuis wel op mijn gemak.»

HUMO Zet die digicorder maar klaar. Succes!

10m luchtgeweer — kwalificatie: zaterdag 24/7, 1.30
10m luchtgeweer — finale: zaterdag 24/7, 3.45

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234