null Beeld

'Ik rem. Tsjak. En ik ga tegen de grond.' Humo sprak met Kris Peeters, vicepremier en minister van Werk (CD&V)

Toen in oktober 2014 de regering-Michel I werd voorgesteld, wierp de CD&V zichzelf op als het sociale gelaat van de regering. Meer bepaald vicepremier en minister van Werk Kris Peeters zou die honneurs waarnemen. Twee bewogen jaren braken aan, met een vluchtelingencrisis, terrorisme en een vloedgolf van betogingen en stakingen. Peeters stond pal. Tot hij onlangs onderuitging met de koersfiets en het sociale gelaat onzacht kennismaakte met het asfalt van het jaagpad langs de Schelde.

'Je kunt uren en dagen janken, maar dat helpt een mens niet vooruit'

HUMO Dat sociale gelaat lijkt – in tegenstelling tot uw elleboog en ribben – betrekkelijk ongehavend.

Kris Peeters (lacht) «Nog een geluk, want toen ik tegen de grond ging, dacht ik: ‘Oei.’

»Zal ik het verhaal nog eens doen? Allee bon. (Trekt zich zuchtend op gang) Ik ben aan het trainen voor een kwarttriatlon: ik moest een toer van een goeie 40 kilometer doen – een gemiddelde van 30 kilometer per uur was mijn doel. Ik was al op de terugweg naar huis toen ik werd voorbijgestoken door drie oudere mannen: gepensioneerden met veel tijd om te trainen. Dat zie je zo aan hun benen en hun conditie. Ik heb me in hun zog genesteld, maar op een gegeven moment vond ik het welletjes en stak ik ze voorbij. Maar nét op dat moment kwamen er twee tegenliggers aan. Ik rem, maar te bruusk: één van die drie mannen is tegen mij aan geknald, mijn pedaal zat in zijn voorwiel. Ik reed toen godzijdank al wat trager, maar ik viel toch opzij. Tsjak. Klak. Tegen de grond. Pas toen ik mijn bril en helm afdeed, herkenden ze mij: ‘Ge weet toch wie dat is?’ (lacht) Ik ben nog een eindje voortgereden, maar in Temse kon ik niet meer verder: ik dacht dat ik van mijn sus zou gaan. Ik heb een colaatje besteld in een café en ben in het gras gaan liggen. Een man zag me liggen en riep dat ik waarschijnlijk te weinig had gegeten: ‘Uw bloedspiegel staat te laag.’ Terwijl mijn elleboog bloedde (lacht).»

HUMO Het is niet uw eerste sportieve malheur. Uw beklimming van de Aconcagua mislukte – hoogteziekte – en eerder was u al van uw paard gevallen – heupbreuk. Misschien zijn grote sportieve ambities niet combineerbaar met toppolitiek?

Peeters «Excuseer: het paard is op míj gevallen. Maar oké: ik had het manoeuvre blijkbaar niet onder de knie. Maar het is juist: de combinatie van toppolitiek en sport is moeilijk.»

undefined

null Beeld

HUMO Het sociale gelaat van de regering is niet geschaafd of gekneusd, maar het oogt wel vermoeid.

Peeters «Slapen is moeilijk met twee gebroken ribben, maar daar slaan we ons wel door. Maar ik begrijp u: de voorbije maanden en jaren waren natuurlijk erg bewogen, en vooral vermoeiend. De regering heeft heel wat bediscussieerd en beslist. Zeker met het departement Werk hebben we... euhm... bergen werk verzet. Ja, mooi gezegd.»

HUMO Er is ook heel wat gestaakt en betoogd: hebt u de tel bijgehouden?

Peeters «Nee, maar ik heb een overzicht gekregen naar aanleiding van de gevleugelde woorden van Geert Bourgeois – ‘De taalgrens is een stakingsgrens’ – en het blijkt mee te vallen in vergelijking met vorige stakingsgolven. Het verschil tussen Vlaanderen en Wallonië is ook niet overdreven groot. Al is dat allemaal moeilijk te becijferen en is elke staking er één te veel – omdat het een mislukking is van het overleg. Ik heb geprobeerd om zoveel mogelijk stakingen te voorkomen: dat is niet helemaal gelukt (grijnst).»

HUMO Voor de herfst zijn al nieuwe acties aangekondigd. En vorige week maakte u de vakbonden weer boos. U hebt uw langverwachte wetsontwerp voor de hervorming van de arbeidsmarkt in het midden van de zomer gedropt: de vakbonden vinden dat niet netjes.

Peeters «We hadden in april afgesproken dat ik vóór het reces met een voorontwerp moest komen: dat heb ik gedaan. Het was niet mijn bedoeling om mensen te vlug af te zijn. Als men in september wil overleggen, wil ik dat overwegen, maar wie mij nu al wil spreken, weet mij ook te vinden. (Houdt gips omhoog) Ik kan toch niet gaan lopen (lacht).»

HUMO De vakbonden hebben het over het Plan-Peeters, en u allitereert ook een eind weg met ‘Werkbaar en wendbaar werk’. De voorbije jaren had u het nochtans altijd over ‘Werkbaar werk’: de ‘wendbaar’ is er en cours de route ingesukkeld.

Peeters «Niet gesúkkeld: toen we de rondetafelgesprekken over werkbaar werk hadden georganiseerd, vroegen de werkgevers om meer evenwicht: voor hen is de wendbaarheid geweldig belangrijk. Vandaar: werkbaar én wendbaar werk. (Mijmert) W-w-w: sommige mensen vinden dat goed gevonden. Als we allemaal langer gaan werken, moeten we ons anders organiseren, want stress en burn-out zijn geen denkbeeldige risico’s. Maar de digitale economie en e-commerce stellen ondernemingen ook voor enorme uitdagingen: ze moeten soepel kunnen inspelen op de wensen van de klant.»

HUMO Werkbaar werk was op zich al een antwoord op de hogere pensioenleeftijd: als we langer moeten werken, moet het op z’n minst draaglijk zijn. Die evidentie was voor het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) voldoende reden om meer ‘wendbaarheid’ te eisen. Ze deden dat openlijk in een persbericht. Nadien nam u de term over.

Peeters «Ik ben niet gezwicht of zo, ik wil gewoon én de werknemers én de werkgevers mee hebben in dit project. Dat trouwens erg innovatief is – alleen heeft niet iedereen dat zo begrepen.»

HUMO De nadruk ligt wel heel duidelijk op de wendbaarheid.

Peeters «Daar ben ik het niet mee eens. De discussie is in het verkeerde straatje terechtgekomen doordat men altijd maar opnieuw hamert op de 38 urenweek, terwijl dat maar een deel van het verhaal is.»

undefined

'Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk stakingen te voorkomen. Dat is niet helemaal gelukt (grijnst)''

HUMO U hebt het steevast over de – ik stel voor dat we de term één keer gebruiken en dan weer normaal doen – ‘annualisering’ van de 38 urenweek. De vakbonden leggen dat uit als de afschaffing van de 38 urenweek. Zullen we langer moeten werken?

Peeters «Nee: de 38 urenweek blijft behouden. Alleen gaan we de arbeidsduur berekenen over een periode van een jaar. Annualisering. Dat betekent dat je een bepaalde periode bijvoorbeeld 9 uur per dag of 45 uur per week zult werken, en dat later compenseert door een tijdlang – bijvoorbeeld – 30 uur te werken.»

HUMO In sommige gevallen zal dat zelfs kunnen gaan tot 11 uur per dag en 50 uur per week.

Peeters «Ja, maar alleen als er op sector- en bedrijfsniveau een akkoord is met de vakbonden. Die annualisering van de 38 urenweek is trouwens in veel sectoren nu al realiteit, voor 1,6 miljoen mensen. De vakbonden hebben dat méé onderhandeld: waarom is men er nu tegen dat we dat veralgemenen? Het is trouwens geen verplichting, we bieden de mogelijkheid aan. Werknemers gaan er financieel níét op achteruit: als mensen op weekbasis minder werken, krijgen ze evenveel loon, maar elk uur boven het veertigste uur is een overuur. Daarom vinden de werkgevers trouwens dat ik niet ver genoeg ga.»

HUMO U staat wel meer overuren toe: dat zal er in de praktijk toch voor zorgen dat mensen langer moeten werken?

Peeters «Een onderzoek van Acerta heeft aangetoond dat 76 procent van de mensen bereid is om in bepaalde periodes meer te werken als ze in andere periodes minder mogen werken.»


Baes Gansendonck

HUMO Laten we het voorbeeld van een ijsjesfabriek nemen: die produceert meer ijsjes wanneer de zon schijnt. Maar werknemers van ijsjesfabrikanten zitten ook graag op een terras wanneer de zon schijnt.

Peeters «Dat probleem is niet nieuw: in de horeca wordt ook harder gewerkt als het goed weer is. In de fruitteelt moet geplukt worden wanneer het fruit rijp is. Niet alle sectoren kennen dat soort pieken. Daarom moet die hervorming sector per sector bekeken worden. Dat is het innovatieve van die wet: ze omvat een sokkel – maatregelen die sowieso voor iederéén gelden – maar ook een menukaart met een lange lijst voorstellen en maatregelen waarmee de sociale partners op sectorniveau zélf akkoorden kunnen sluiten: ze mogen naar hartenlust experimenteren.»

HUMO Mijn punt: de bal ligt in het kamp van de werkgever. Als de zon schijnt, laat hij zijn werknemers langer opdraven om meer ijsjes te maken. Maar omgekeerd kan die werknemer misschien niet zeggen: volgende week werk ik minder omdat ik ga verhuizen, over twee weken zal ik dan wel wat meer uren presteren.

Peeters «De werknemer wordt meer betaald, en hij is beschermd door allerlei onder- en bovengrenzen. Ik ga er fundamenteel van uit dat een verstandige werkgever respect heeft voor zijn werknemers.»

undefined

null Beeld

undefined

'Ik kan blijkbaar voor niemand goed doen.'

HUMO U lijkt er wel gerust in.

Peeters «Ik denk dat de meeste Belgische werkgevers het zo doen, ja, en voor de andere gevallen voorziet de wet in genoeg beschermingsmechanismen. Maar het clichébeeld van de werkgever als een Baes Gansendonck, die naar eigen goeddunken werknemers te pas en te onpas oproept... (wuift).»

HUMO Een tijdlang lag het plan op tafel dat deeltijdse werknemers pas één dag op voorhand hun uurrooster zouden krijgen.

Peeters «Dat hebben we geschrapt: het is vijf dagen geworden. Tenzij de vakbonden akkoord gaan op sectorniveau, dan kan dat alsnog zakken tot één dag.»

HUMO Dat zo’n voorstel op tafel ligt, zegt toch genoeg over de mentaliteit en de tijdgeest? Voorspelbaarheid is een erg belangrijk instrument tegen stress en burn-out: uurroosters die op het laatste nippertje worden bezorgd zijn het tegendeel.

Peeters «Dat voorstel was uitgewerkt door mijn administratie, maar bon: daar verstop ik mij niet achter. Het ene idee is al beter dan het andere, maar ik vind dat je over alles moet kunnen spreken. Men vreesde dat we een race naar de bottom aan het organiseren waren, maar dat is nooit mijn bedoeling geweest: we hebben een ondergrens getrokken. Voor iedereen. En als een bedrijf tijdens een piek van 38 naar 45 uur wil gaan, moet het dat minimaal zeven dagen op voorhand laten weten. Want ik ben zeer bezorgd over de work-life balance. Stress. Burn-out. Enzovoort, enzovoort. Op de menukaart staan heel wat maatregelen die de werkbaarheid moeten verbeteren.»

HUMO Bijvoorbeeld?

Peeters «Vorming op de werkvloer: hoe ga je om met stress en hoe voorkom je burn-outs? Een andere maatregel: occasioneel telewerk. Als je kind ziek is, kun je naar je baas bellen: ‘Ik werk vandaag thuis.’ In sommige sectoren is dat al geregeld, nu gaan we dat veralgemenen. We introduceren het concept van loopbaansparen: vakantiedagen die je kunt opsparen en pas later opnemen. We breiden het palliatief verlof uit. Maar werkbaar werk zit ook in de arbeidsorganisatie: hoe kunnen we het werk zo organiseren dat we ’s avonds niet gestresseerd naar huis gaan? En nogmaals: het is niet aan mij om een one size fits all-regeling te treffen. We bieden de sociale partners de mogelijkheid om maatwerk te leveren. De ene sector is de andere niet, en een fabrieksarbeider van 50 zit fundamenteel anders in elkaar dan een highly skilled ingenieur of ICT’er. Die willen weten: ‘Welk project kunt gij mij bieden? Wat kan ik leren?’ Dat is voor hen belangrijker dan loon en werkuren, bijvoorbeeld.»

HUMO Die Millennial-generatie – onder wie ook pas afgestudeerde ingenieurs en ICT’ers – staat bij de allereerste sollicitatie op haar strepen: hoe laat mag ik naar huis? Ze willen een zinvolle job, maar ook een harmonieus sociaal leven. En ze willen lange reizen maken. Uw zoon Karel studeert rechten: merkt u dat bij hem ook?

Peeters «Ja. Niet dat die generatie niet hard wil werken, maar op sommige momenten wil ze het rustiger aan doen: levenskwaliteit is prioritair. Bij mij was dat anders, ik ben van de generatie ‘hoe langer hoe beter’. Elke dag keihard werken, tot laat in de nacht: het stond goed om dat te zeggen.»

undefined

null Beeld

undefined

'Ik rem, maar te bruusk. Tsjak. Klak. Tegen de grond. Pas toen ik mijn bril en helm afdeed, herkenden ze me'


De 15 urenweek

HUMO U wilt dat alle Belgen langer gaan werken. Zijn er genoeg jobs voor al die Belgen die langer moeten werken?

Peeters «Dat is de ambitie.»

HUMO Maar zijn ze er?

Peeters «Nee. Anders zouden we natuurlijk geen werklozen hebben.»

HUMO John Maynard Keynes voorspelde in 1930 dat we in 2030 nog maar 15 uur zouden moeten werken.

Peeters «Hij heeft zich vergist. Spijtig (lacht). Maar godzijdank hebben we wel twee dagen waarop we niet hoeven te werken.»

HUMO Keynes deed zijn voorspelling tijdens de donkere crisisjaren. Hij zag dat arbeiders altijd maar productiever werden, en vond arbeidsduurverkorting een geschikt instrument tegen werkloosheid.

Peeters «Minder werken kan nu al, maar niet voor hetzelfde loon. Arbeidsduurverkorting is delicaat: in een open economie als de onze leidt dat tot concurrentieverlies. Als het zou werken, zou ik het morgen invoeren. Er zijn landen waar men het doet, maar onze ervaringen uit de jaren 80 zijn negatief. Hier is het niet gelukt.»

HUMO In Frankrijk heeft de 35-urige werkweek tussen 1998 en 2002 zo’n 350.000 jobs opgeleverd, werd vorige maand nog ’s gesteld door de sociale inspectie. Het zou de Engelse filosoof Bertrand Russell plezier gedaan hebben, want hij geloofde in een vierdaagse werkweek: ‘Er zal meer geluk en levensvreugde zijn, in plaats van overspannen zenuwen, vermoeidheid en buikpijn.’

Peeters «Mooi. Maar die definitie gaat uit van werk dat niet zinvol is.»

HUMO Onlangs bleek uit een bevraging dat één derde van alle mensen zijn werk níét als zinvol ervaart.

Peeters «Dat is precies de uitdaging: niet mínder werken, maar méér zinvol werk creëren. Jobs waarmee je jezelf kunt realiseren en ontplooien.»

HUMO U zei net dat er niet genoeg werk is voor alle Belgen: laat staan dat er genoeg zinvol werk is.

Peeters «Dat is dezelfde uitdaging. Tot voor kort deed een grote groep mensen niets anders dan gegevens inbrengen: computers hebben dat werk overgenomen. Die administratieve middenmoot kan opklimmen, als data-analist bijvoorbeeld, maar ook in de onderste regionen terechtkomen, waar ze anderen uit de markt prijst. Ook dat heeft te maken met arbeidsorganisatie: als je mensen een grotere verantwoordelijkheid geeft, ervaren ze hun werk sneller als zinvol. Ik ben op bezoek geweest bij vrachtwagenbouwer Scania in Zweden. Arbeiders hebben daar 120 seconden om een motorblok in elkaar te steken: boven hun hoofd hangt een klok die naar nul aftelt. Dat lijkt zenuwslopend, maar die mensen ervaren dat niet als stresserend. Ze hebben er zelfs nog een paar seconden af gekregen. Ze werken autonoom in groepjes van drie, vier man, en elke dag wordt op een korte teammeeting geluisterd naar hun grieven. Dat zit goed in elkaar: de betrokkenheid, autonomie en verantwoordelijkheid zijn erg groot. Het is mogelijk om werk dat nu niet als zinvol wordt ervaren, op te tillen.»


Zieke werklozen

HUMO Nog ’s terug naar de buikpijn en overspannen zenuwen van Bertrand Russell: in mei kwam het bericht dat er nooit eerder zoveel langdurig zieken waren.

Peeters «Die statistiek moet je goed begrijpen. Er zijn meer mensen dan vroeger die na hun 50ste doorwerken, vooral doordat de vrouwen die zijn beginnen te werken in het tweeverdienersmodel die leeftijd nu bereiken. Het percentage zieken en arbeidsongeschikten is hetzelfde als voorheen, maar in absolute aantallen is er een stijging. Tweede oorzaak: de communicerende vaten van de uitkeringsstelsels. We hebben de toegangsvoorwaarden voor bepaalde uitkeringstypes verstrengd: de werkloosheid, het brugpensioen en het vervroegd pensioen – sommigen zoeken nu een andere uitweg, zoals de ziekteuitkering. Een aantal van die mensen zou voordien ook in aanmerking gekomen zijn voor een ziekteuitkering, maar vroeg die niet aan omdat ze op brugpensioen konden. En voor een klein aantal anderen geldt misschien dat ze een ziekte veinzen. Dat is niet altijd makkelijk te controleren; denk aan rugklachten of psychische stoornissen. Artsen doen hun best om dat voldoende uit te klaren.»

HUMO Dat is een behoorlijk cynische redenering: misschien zijn meer mensen wel écht ziek door de hogere werkdruk?

Peeters «Ik ga ervan uit dat de meeste mensen echt ziek zijn, maar in Nederland had men die communicerende vaten ook en heeft men het probleem opgelost door meer verantwoordelijkheid te leggen bij de werkgever. Die moet voorkomen dat werknemers ziek worden. In Nederland worden langdurig zieken intensief opgevolgd en begeleid tot ze weer kunnen werken.»

undefined

'Mijn vrouw had een prachtig hotel gevonden op Rhodos. We hebben gisteren laten weten dat we niet komen. Ik mag niet vliegen van de dokter'

HUMO In uw regeerakkoord stond ook zo’n maatregel: bedrijven zouden niet langer één maar twee maanden van de ziekteuitkering moeten betalen voor de werknemer terugvalt op de ziekenkas. Daardoor zouden ze meer moeite doen om werknemers weer aan het werk te krijgen. Die maatregel is – op simpel verzoek van de werkgevers – verdwenen.

Peeters «Mja. Enfin. (Aarzelt) Dat zat in het akkoord, ja, maar we hebben ervoor gekozen om bij de oorspronkelijke regeling te blijven. Maggie De Block en ik zijn nu een systeem aan het uitwerken om de werkgever meer te responsabiliseren. We moeten de werknemer zeker niet sanctioneren. Zoals u terecht zegt: een grote groep is écht arbeidsongeschikt. En als je ziek bent, ben je ziek.»

HUMO We moeten allemaal langer werken, beseft intussen iederéén. Behalve uw beroepsgenoten blijkbaar: de verschillende parlementen van het land hebben nog altijd geen akkoord gesloten om eindelijk ook hún pensioenleeftijd te verhogen. Een gebrek aan fatsoen?

Peeters «Dat is een spijtige zaak die we zo snel mogelijk moeten regelen, want de geloofwaardigheid van de politiek staat op het spel. En de politiek is een beroepscategorie waar we wellicht geen robots zullen kunnen inschakelen.»


Sociale horror

HUMO U hebt zichzelf tot het sociale gelaat van de regering gebombardeerd, maar waar...

Peeters «Ik heb dat niet zélf gedaan. Dat zou wat hoogmoedig zijn. Wouter Beke heeft dat gedaan.»

HUMO Waar hebt u uw sociale stempel kunnen drukken?

Peeters «Ik heb de sociale partners dag en nacht proberen te overtuigen om akkoorden af te sluiten, en vervolgens heb ik die akkoorden dag en nacht verdedigd in de regering. Ik heb de welvaartsenveloppe aangesproken om de laagste pensioenen en leeflonen op te trekken en daarbovenop nog eens 50 miljoen extra uit de brand gesleept voor de mensen die het écht nodig hebben.»

HUMO En toch wordt uw naam het luidst gescandeerd tijdens de vele betogingen tegen de regering: hoe komt dat?

Peeters (lachje) «Dat heb ik ook gemerkt, ja. Het is moeilijk om sociale maatregelen op tafel te leggen. Maar ik ben niet de enige: ook de premier is in veel gevallen een medestander. Maar zelfs als sociaal gelaat is het moeilijk om op te boksen tegen de perceptie van ‘sociale horror’ die de vakbond verspreidt.»

HUMO Hoe geloofwaardig bent u als sociaal gelaat?

Peeters «Ik voer het regeerakkoord uit, als het kan via overleg: in die zin ben ik geloofwaardig.»

HUMO U was zelf jarenlang baas van een werkgeversorganisatie.

Peeters «Ik zit intussen al twaalf jaar in de politiek: het is wat gemakkelijk om nog altijd ‘Kris Peeters van Unizo’ te zeggen. Want Unizo zegt dat ik te veel naar de vakbonden luister. (Zucht) Ik kan blijkbaar voor niemand goed doen. Maar medelijden is niet nodig, dank u.»

HUMO U hebt enkele maanden geleden storm geoogst door in de krant te verklaren dat we allemaal boven onze stand leven: het heeft me altijd verbaasd dat een intelligent man als uzelf zo’n communicatiefout begaat.

Peeters «Heel vriendelijk dat u mij intelligent noemt, bedankt, maar u weet ook dat het een lang interview was, waarin ik de sterkste schouders opriep om meer bij te dragen. Om dat punt te maken heb ik gezegd dat wíj, met z’n állen, en níét specifiek bepaalde groepen, goed leven.»

HUMO Het heeft uw populariteit geen goed gedaan.

Peeters «Dat heb ik gemerkt. Maar we zijn nog niet aan de meet.»

HUMO Vroeger was u de populairste van de klas.

Peeters «U zegt het: vroeger. Maar voor de populariteit moet je geen minister van Werk worden. Ik wist vanaf het begin dat ik niet de gemakkelijkste bevoegdheid had. Ik moet rekening houden met de werkgevers én de werknemers, en tegelijk uitvoeren waar ik zelf in geloof.»

HUMO U hebt er niet alleen bij de kiezer gelegen: ook bij uw collega’s in de regering staat u niet altijd in een goed blaadje. Zoals die keer dat u een mail stuurde naar de Antwerpse CD&V’ers, waarin u opriep om te protesteren tegen de para’s van Bart De Wever.

Peeters «Ik kan daar formeel in zijn: dat is helemaal niet gebeurd. Ik heb nooit opgeroepen of laten oproepen om te protesteren tegen de para’s. Ik heb toen met een bezoek aan Antwerpen aangegeven dat we ons leven moeten blijven leiden zoals we dat gewend zijn in plaats van ons te laten leiden door angst.»

HUMO Ik heb uit de kranten een aantal commentaren van coalitiepartners opgetekend. Twee keer klonk het: ‘Hij jaagt iedereen de gordijnen in.’ Dan: ‘Waar moeit hij zich mee?’ Zelfs: ‘Hij is de nieuwe Madame Non.’

Peeters «Er zijn discussies geweest, ja, maar met de huidige uitdagingen waar we voor staan, kun je niet aan politiek doen zonder dat je af en toe mensen de gordijnen injaagt of een Madame Non bent: dat is part of the game.»


speculatietaks

HUMO Hoe is de sfeer in de regering tegenwoordig?

Peeters «We hebben een hele weg afgelegd. En gelukkig maar, want eind augustus, begin september moeten we de begrotingsgesprekken voor 2016 en 2017 weer oppikken.»

HUMO Dat wordt nog wat: u moet weer eens 2,4 miljard bijeensprokkelen.

Peeters «Het wordt een stevige klus. Een boeiende periode. Tegen dan zijn mijn ribben ook weer hersteld.»

undefined

null Beeld

undefined

'Ik kan gelukkig wel nog lezen. Wie weet zelfs de Humo.'

HUMO Dan kunt u weer vrijelijk lachen. Handig als de speculatietaks op tafel komt: een maatregel die meer heeft gekost dan hij opbrengt.

Peeters «De vraag is of die berekening wel klopt. Ik geef toe dat er werk is aan de uitvoering, maar intussen blijf ik achter het principe staan. We moeten het hitsige kapitaal afremmen en patient capital aanspreken om de economie te versterken.»

HUMO Zal ook onvermijdelijk weer opduiken: de vermogenswinstbelasting. U hebt er in het verleden uw collega’s van de N-VA en Open VLD herhaaldelijk mee de gordijnen ingejaagd. Plant u een reprise?

Peeters «Ik ga niet met de fanfare op kop lopen, maar ik ga ervan uit dat iedereen in de regering gevoelig is voor rechtvaardige fiscaliteit. Een wonderoplossing voor de diepste putten zal het nooit zijn, maar de mensen die correct hun belastingen betalen en extra inspanningen leveren, raken gefrustreerd als ze zien dat anderen hun plicht ontlopen. Dat is niet goed, dat is dodelijk voor de democratie. We moeten met de regering bekijken hoe die perceptie is ontstaan en hoe we daar een oplossing voor kunnen vinden. Rechtvaardige fiscaliteit is levensnoodzakelijk voor een duurzame samenleving.»

HUMO Dan moet het échte werk nog komen voor 2018: een begroting in evenwicht. Om die klus te klaren is veel geld nodig. Het bedrag van 9 miljard circuleert: dat doet mij duizelen.

Peeters «Mij ook.»

HUMO Minister van Financiën Johan Van Overtveldt is de laatste weken een merkwaardige bocht aan het nemen. Hij predikte tot voor kort strikte begrotingsdiscipline, maar nu roept hij Europa op om de teugels te laten vieren. Kwestie van tijd voor hij aankondigt dat een begroting in evenwicht niet per se hoeft?

Peeters «Ik steun collega Van Overtveldt: het is niet normaal dat een bedrijf investeringen mag afschrijven over verschillende jaren en dat wij ze in één keer in de boeken moeten opnemen. Verder zullen we nog wel zien wannéér we de begroting in evenwicht brengen. Het bedrag blijft natuurlijk hetzelfde, of we het nu besparen in 2018 of 2019. Maar voorlopig blijft het standpunt: een evenwicht in 2018.»


Veerkracht

HUMO Dit is uw twaalfde jaar in de politiek en uw derde regering: beleeft u uw tropenjaren?

Peeters «We hebben wel wat woelige watertjes doorzwommen, ja. Eerst was er de vluchtelingencrisis, dan Verviers en de aanslagen in Frankrijk. En dan bij ons. Tussendoor waren er de vakbondsacties en moeilijke begrotingscontroles. Dat is voor mij allemaal zeer ingrijpend. (Denkt na) Ik bedoel maar: een staatsgreep in Turkije? Wie had dat kunnen denken toen hij vrijdag naar huis reed?»

undefined

'Politici zullen jammer genoeg nooit vervangen kunnen worden door robots'

HUMO Los van de voorbije twee jaar: is de politiek erg veranderd in die twaalf jaar?

Peeters «Ze is harder geworden. Omdat de communicatie razendsnel gaat. En de concurrentie is erg scherp door de bijzondere samenstelling van deze regering: drie Vlaamse partijen en één Franstalige. Het heeft ook te maken met de geweldige uitdagingen waar we voor staan. We hebben een grote achterstand opgelopen ten opzichte van bijvoorbeeld Nederland en Scandinavië: daar wordt al lang niet meer gediscussieerd over langer werken. Als ik zie wat men in Frankrijk van plan is met de ontslagregeling: ik zou er niet mee moeten afkomen. Maar bon: we hebben achterstand en we moeten vooruit.»

HUMO Maar eerst: de congé payé, ook cruciaal in het kader van werkbaar werk. Een vakantie is helemaal verkwikkend als men ze doorbrengt in het buitenland: daar kunt u na uw fietsongeval naar fluiten.

Peeters «Klopt, ik mag niet vliegen van de dokter. Ik vind het vooral erg voor mijn vrouw An. We zouden een week naar Rhodos trekken: ze had een prachtig hotel gevonden en keek er erg naar uit. We hebben gisteren definitief laten weten dat we niet zullen komen.»

HUMO Als minister van Consumentenzaken had u natuurlijk een goede annulatieverzekering afgesloten?

Peeters «Nee. Niet meteen. Hopelijk kunnen we het later inhalen, maar bon: als het goed weer is, kan het thuis ook leuk zijn.»

HUMO Het is ook in de politiek belangrijk om af en toe de riem af te leggen: ook al wordt er weinig over gesproken, ook in uw beroepscategorie zijn burn-outs een risico.

Peeters «Dat is waar. En ik heb inderdaad de neiging om onvoldoende rust te nemen. Sport is voor mij de beste manier om me te ontspannen en mijn hoofd leeg te maken – maar meer dan buiten wandelen zit er voorlopig niet in. Jammer, want ik was mij langzaamaan aan het voorbereiden op die kwarttriatlon in september. Ik ga dat niet halen, want ik mag vier weken niet trainen. Zwemmen is mijn zwakste discipline: dat is helemaal uitgesloten met mijn gipsverband. Maar ik kan gelukkig wel nog lezen. Wie weet zelfs de Humo, niets is ondenkbaar (lacht). Maar weet u: het belangrijkste wat ik apprecieer aan sportmensen, is hun veerkracht: je kunt uren en dagen janken, maar dat helpt een mens niet vooruit.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234