Beeld Johan Jacobs

De 7 HoofdzondenSaartje Vandendriessche, actrice en presentatrice

‘Ik wil honderd procent geluk in een relatie, anders blijf ik liever alleen’

Met ‘Beweeg in uw kot!’ laat de immer tomeloze Saartje Vandendriessche (45) ons elke dag fantasievol met armen en benen zwieren. Pure Jane Fonda, denk je, als je tenminste ook beenwarmers droeg in 1987. Vandendriessche was 12 in dat jaar, blijkt uit de aflevering van ‘Groeten uit’ waarin ze pas nog de hoofdrol had. Het is ook het jaar waarin topless zonnen legaal werd. ‘Ik zie mezelf nog in de duinen liggen met mijn tantes, allemaal met de borsten bloot.’ Wat ons vol en rond bij de eerste Hoofdzonde brengt!

ONKUISHEID

SAARTJE VANDENDRIESSCHE «De wereld is zo preuts geworden. Zo onvrij. Mijn dochter begint te protesteren als ik topless in mijn eigen tuin lig, terwijl mijn tantes niet anders deden dan vrijheid propageren. Hup! Bovenstukken uit en genieten maar. Ik zal nooit vergeten dat we weer eens met z'n allen in de duinen lagen, en dat er boven op zo'n duin een man zijn broek aftrok om ons schrik aan te jagen. Dat mijn tante rechtsprong en met de vuist in de lucht riep: ‘Aanvallen!’ En hoe wij toen met z'n allen, met onze borsten in de aanslag, op die man zijn afgestormd - die toen, terwijl hij zijn broek optrok, begon te rennen voor zijn leven. Écht gebeurd! (lacht) Dat is de sfeer waarin ik ben opgegroeid.»

HUMO ‘Ik heb dertien jaar met mijn hond geslapen. Dat is langer dan ik ooit met een man heb gedaan,’ vertelde je in ‘Groeten uit’.

VANDENDRIESSCHE (lacht) «Ja, dat klopt. Wat concluderen we daaruit? Dat ik gek ben?»

HUMO Ik weet het niet. In ons vorige gesprek zei je wel dat je bang was dat een relatie niet voor jou is weggelegd, omdat je een atypische vrouw bent.

VANDENDRIESSCHE «Dat zegt iedereen altijd, ja, maar waar gaat dat eigenlijk over? Ik sta misschien iets vrijer in het leven dan wat zogenaamd normaal is. Ik ben natuurlijk een heel zelfstandige vrouw en ik vind mijn vrijheid heel belangrijk. Maar mijn vriendinnen staan net zo uitbundig in het leven, met veel humor en een grote mond. Dus wat er nu zo vreselijk atypisch aan mij is, daar ben ik nog altijd niet uit.»

HUMO Hoe vrij wil je zijn? Iedereen zegt dat we niet gemaakt zijn voor monogamie. ‘Waarom is dat dan de norm?’ vroeg jij je vorige keer af.

VANDENDRIESSCHE «Monogamie is iets wat we onszelf hebben opgelegd. Je merkt nu dat iedereen erg op zoek is naar relatievormen die iets minder beklemmend zijn dan het huisje-tuintjemodel, tot polyamorie toe. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik geen monogamie in mijn relatie wil - ik wil dat wél - maar ik geloof ook dat liefde óp kan zijn. Er zijn nog steeds veel mensen die bij elkaar blijven voor de kinderen, of omdat ze er de stekker niet durven uittrekken uit angst daarna niemand anders meer te kunnen vinden. Ik leef liever rustig alleen dan in een stressvolle, ongelukkige relatie te zitten. Ik wil honderd procent geluk in een relatie, daar zal ik altijd naar blijven streven. Ik wil dat alles goed zit, niet maar een deel.»

HUMO In jouw hemel, vertelde je, bestaat geen angst en geen pijn. Iedereen kan er vrolijk uit elkaar gaan, er gaat geen verdriet mee gepaard.

VANDENDRIESSCHE «Ik vind het vreselijk om iemand pijn te doen. Ik heb veel liever dat iemand tegen míj zegt: het lukt niet meer. Maar ik moet toegeven dat ik veel relaties heb gehad waar ík de stekker heb uitgetrokken.»

IJDELHEID

HUMO Zou je je leven kunnen delen met een man die geen afgetraind lichaam heeft?

VANDENDRIESSCHE «Daar zou ik het moeilijk mee hebben. Zeker als het ook nog zo'n type is dat zegt: ‘Goe gerief moet onder een afdakje hangen.’ Zie je 'm voor je? Brr. Ik sport veel en val op mannen die ook heel sportief zijn omdat dat een groot deel van mijn leven uitmaakt.»

HUMO Ben je ijdel?

VANDENDRIESSCHE «Zodra ik vetjes bespeur op mijn heupen, zal ik daar meteen werk van maken. Maar verder dan dat strekt mijn ijdelheid niet.»

HUMO Je vond jezelf als tiener lelijk, zei je in ‘Groeten uit’.

VANDENDRIESSCHE «Achteraf gezien, ja. Omdat mijn moeder mijn haar kort knipte, met zo'n lelijke frou. Er was weinig vrouwelijks aan mij, maar dat kon me toen niets schelen. Ik droeg ook de kleren van mijn broers af. Ik wilde nooit kleedjes aan, kousenbroeken vond ik de hel. Telkens als mijn moeder een meisje van mij wilde maken, kwam ik in opstand. Zij moet me nu nog steeds waarschuwen dat ik al vijf dagen in dezelfde kleren rondloop. Ik kan me gewoon niet bezighouden met al die franjes.»

HUMO Daarvoor ben je te hard bezig met programma's te bedenken en te maken. Hoe ambitieus vind je jezelf?

VANDENDRIESSCHE «Ik ben een strijder, iemand die alles wat in het leven zit eruit wil halen. Lekker knus samen in de zetel hangen met een wijntje is mijn ding niet. Ik moet het gevoel hebben dat ik iets nuttigs doe. Ik wil ergens voor kunnen vechten, elke keer een nieuw doel hebben om naar te kunnen streven. Daar word ik gelukkig van.»

HUMO Voordat je naar de toneelschool ging, heb je sociale en culturele agogiek gestudeerd. Toen je je toekomst besprak met Eén-netmanager Olivier Goris, vond hij dat je je moest onderscheiden in datgene waar je goed in bent: actie. Maar jouw reactie was: ‘Ik ben een universitair, ik wil diepgang!’ Je wilde erkenning voor je intelligentie en op geen enkele manier in de ‘lichte hoek’ blijven zitten.

VANDENDRIESSCHE «Ik ben Olivier nog steeds dankbaar voor zijn raad. Uit onze gesprekken is ‘Op de man af’ voortgevloeid, een programma waar ik ontzettend trots op ben. De strijd tegen het lichtere werk ligt achter me, maar ik moet toegeven dat ik die wel gevoerd heb. Ik ben begonnen als omroepster: voor wie niet verder keek, was ik niet meer dan een sprekende pop. Het is niet evident om uit dat hokje te breken. Ik stam nog uit de tijd van de tv-programma's met de oudere, mannelijke presentator en het jonge, mooie vrouwtje als sidekick, hoewel die eigenlijk veel meer in haar mars had. Dat verschijnsel is gelukkig stilaan verdwenen, maar toch hoor ik nog vaak dingen waarvan ik denk: hoe is het mogelijk? Recent hoorde ik op de Nederlandse televisie iemand tegen presentatrice en leeftijdsgenote Sophie Hilbrand zeggen: ‘Er wordt over jou gezegd dat je een oude doos wordt.’ Dan ontplof ik. Kennelijk leeft het idee nog steeds dat je als vrouw alleen op tv mag komen als je er jong en fris uitziet, terwijl je pas steengoed bent in je vak als je wat ouder wordt. Dat is het moment waarop je echt goede dingen kunt gaan maken.

»Vrouwen worden nog steeds veel harder beoordeeld dan mannen. Ik heb brainstormsessies meegemaakt waarin er, als er een vrouwelijke kandidaat werd voorgesteld, altijd wel iemand zei: ‘O nee, die is te lelijk’, of ‘Nee, zij denkt dat ze hét is.’ Dat hoorde ik nooit als het over een man ging. En hoe Mia Doornaert altijd maar gebasht wordt! Ken jij een man die ze zo vernietigend aanpakken? Ik niet, hoor. Vrouwen in de politiek verdwijnen ook altijd. Telkens als ik denk: ‘Ha, een politica die hoge toppen scheert’, verdwijnt ze - zoals Annemie Turtelboom. Nu krijgt Gwendolyn Rutten de wind van voren. Zij mag ook alweer vertrekken.

»Misschien hebben vrouwen een minder dikke huid en denken ze sneller: als het zo zit, laat het dan maar.»

HUMO Hoe komt dat, denk je?

VANDENDRIESSCHE «Zou het nog steeds een kwestie van opvoeding zijn? Kweken we die dikke huid niet omdat we niet worden aangemoedigd om het gevecht aan te gaan? Ik kreeg ook te horen: ‘Meisje, doe jij maar rustig je best. Als je goed presteert, zal men dat wel zien.’ Terwijl ik nu weet dat het zo helemaal niet werkt. Je moet op tafel kloppen om vooruit te raken.»

HUMO Jij was als meisje toch wel al bezig met hoe je je wilde verhouden tot je twee broers? Tot mannen in het algemeen, eigenlijk.

VANDENDRIESSCHE «Klopt. Mijn tante Nele (die ook te zien was in ‘Groeten uit’, red.), een actrice die lang bij de KNS heeft gespeeld, is een feministe van het eerste uur. Van haar moest ik het boek 'De ontembare vrouw' van Clarissa Pinkola Estés lezen, over de oerkracht van vrouwen waar mannen zo bang van zijn. Ik heb me lang verdiept in de genderproblematiek. Tijdens mijn studie heb ik in Leeds zelfs een semester het vak theory of feminism gevolgd. Ik wilde weten hoe de maatschappelijke ongelijkheid tussen mannen en vrouwen was ontstaan en waarom die in stand werd gehouden.»

‘Mille zegt heel vaak: 'Je bent de beste moeder van de hele wereld.' En het erge is: ik gelóóf dat. Ik ben dat volgens mij écht.’Beeld Johan Jacobs

TRAAGHEID

HUMO Je bent een vrouw met een missie: je wilt tonen dat vrouwen niet moeten onderdoen voor mannen. Je schreef het fietsboek ‘Het vrouwelijk verzet’ en in ‘Op de man af’ laat je je sportief uitdagen door mannen. Zijn we ondertussen niet voorbij het idee dat we hetzelfde moeten kunnen als mannen?

VANDENDRIESSCHE «Juist. We moeten juist uitgaan van onze vrouwelijke kracht - dat was wat Pinkola Estés ook al schreef. Door ons aan te passen aan de mannelijke norm, zijn we vervreemd van onszelf en onze kracht. We moeten die weer opzoeken en toelaten. Als we ons instinct volgen, zijn we tot zoveel meer in staat dan we denken. De toekomst is vrouwelijk, dat merk je aan alles. Het tijdperk van de man is voorbij.»

HUMO Jij blijft de strijd met ‘De Man’ aangaan, hè.

VANDENDRIESSCHE (lacht) «Je hebt gelijk, ik heb me de die strijd eigen gemaakt. Dat is organisch gegroeid. Omdat mannen vaak de dienst uitmaakten, leek het de enige manier. Ik heb er ook geen spijt van, maar ik ben wel op beperkingen gebotst. Ik heb ingezien dat uitgaan van de mannelijke normen misschien niet de beste manier is om echt tot mijn recht te komen. Ik wil nu proberen minder ‘waaah!’ en strijdvaardig te zijn, en dingen rustiger aan te pakken. Daarom trok de uitdaging van Otto-Jan Ham me zo aan: hij is één van de kandidaten in het tweede seizoen van ‘Op de man af’ en hij wilde highlinen (koordlopen op grote hoogte, red.). Dat is iets helemaal anders dan de ruige sporten waar ik me zo graag op stort. Op dat koord moet je je kalmte en je focus bewaren.»

HUMO Vind je het je taak om jezelf te ontwikkelen als je ergens niet goed in bent?

VANDENDRIESSCHE «Niet per se. Maar ik hou niet van beperkingen. Zodra ik voel dat ik mijn eigen mogelijkheden in de weg zit, doe ik er iets aan.»

HUMO Je hebt lang getwijfeld of je wel moeder wilde worden. Je was bang dat een kind je zou beperken.

VANDENDRIESSCHE «Ja. Je ziet vaak dat vrouwen, zodra ze een kind krijgen, in een cocon kruipen en daar niet meer uit raken. Ik was heel bang dat ik mijn interesse in de rest van de wereld zou verliezen, omdat die kleine ervoor zou zorgen dat ik de deur niet meer uit kon. Maar mijn dochter is geweldig. Ze is een cadeau, al heb ik er wel even over gedaan om dat te beseffen.»

HUMO Ze is een kopie van jou: heel sociaal, direct, en wild.

MILLE (12) (ergens vanachter de computer) «Mama, wat is dat, ‘sociaal’?»

VANDENDRIESSCHE «Als het over jou gaat, wil je meteen meepraten, hè? Dát is sociaal. (Tegen Humo) Ik weet nog dat ik tijdens mijn zwangerschap zei: ‘Het kan me niet schelen wat voor kind het is, maar het moet wel sociaal zijn en humor hebben.’ Ik kreeg het allemaal. Ik heb zo vreselijk veel lol met Mille. Ze zegt heel vaak: ‘Ik hou zo veel van jou! Je bent de beste moeder van de hele wereld.’ En het erge is: ik gelóóf dat. Ik ben dat volgens mij écht. Al heb ik het wel moeten leren. Mijn broer heeft me er herhaaldelijk op moeten wijzen dat een kind behoefte heeft aan structuur.»

HUMO Terwijl jij helemaal niet houdt van regels.

VANDENDRIESSCHE «Nee, ik ben heel chaotisch. Ik heb echt moeten leren dat ik niet meer kon opstaan om dán pas te merken dat het brood op is. Ik bracht haar ook altijd te laat naar school. Wat maken die tien minuten nu uit, dacht ik dan. Tot ik een keer de schoolpoort uitliep en een andere moeder tegen mij zei: ‘Goeiemíddag!’ Toen besefte ik dat wat ik deed echt niet paste. Plannen maken voor het weekend deed ik ook niet. ‘Wat gaan we doen?’ vroeg Mille altijd. Ik wilde gewoon op de boef in de auto stappen, maar zij wilde een vriendinnetje mee, en dat moest natuurlijk op voorhand geregeld worden.»

HUMO Heb je ooit nog een kind gewild?

VANDENDRIESSCHE «De eerste vijf jaar zeker niet. Daarna heb ik er weleens over nagedacht, maar mijn relatie was nooit echt stabiel. En ik zag het niet zitten om twee kinderen van twee verschillende vaders te hebben. Dat is me iets té rommelig.»

GULZIGHEID

HUMO Je zei het al: je wilt alles uit het leven halen.

VANDENDRIESSCHE «Ja, en ik heb ook besloten dat ik in het tweede deel van mijn leven alles ga uitbannen wat mij ongelukkig maakt. Zodra ik me ergens niet goed bij voel, ga ik niet doorzetten. Ik zal er simpelweg mee stoppen.»

HUMO Een gulzige eter ben je waarschijnlijk niet.

VANDENDRIESSCHE «Klopt. Ons lichaam is gemaakt om te draaien op schaarste, niet op overvloed. Elke onnodige aanval op je darmen is niet goed.»

HUMO Heb je last van verslavingen?

VANDENDRIESSCHE «Alcohol vind ik heel lekker. Daarom heb ik het nooit meer in huis. Ik ben iemand die heel erg op beloningen is ingesteld. Als ik hard heb gewerkt, kom ik thuis met de gedachte: prima gepresteerd, dus mag ik nu een wijntje inschenken! En dat wijntje wordt dan de halve fles en de volgende dag maak ik de fles leeg. Ik koop dus geen wijn meer, om de verleiding niet te moeten weerstaan.

»Verder ben ik alleen verslaafd aan sport. Al kan ik best vier dagen zonder. Maar ook niet veel langer.»

HUMO Door al dat sporten staan je hersenen stijf van de serotonine. Je hebt dus geen andere drug meer nodig.

VANDENDRIESSCHE «Ik heb wel geëxperimenteerd met drugs, maar het beviel me niks. Ik denk dat er nu zelfs ‘no drugs’ op mijn voorhoofd staat en dat ze het mij niet durven aanbieden. Ik hoor altijd dat er in de tv-wereld wel één en ander passeert, maar daar heb ik dus nog nooit iets van gemerkt.»

GIERIGHEID

VANDENDRIESSCHE «Ik spaar niet, maar ik gooi mijn geld ook niet over de balk. Spullen zeggen mij niets.»

HUMO Waar geef je je geld wel aan uit?

VANDENDRIESSCHE «In ieder geval niet aan kleren. Van shoppen krijg ik stress. Zien wat mij staat en wat niet, kleuren combineren... Ik heb daar gewoonweg geen gevoel voor. Ik huur nu een professional in om me kleren te helpen uitzoeken en elke keer ben ik blij als ik er weer van af ben. Toen ik mijn huis had gekocht en moest beslissen in welke kleur ik mijn muren zou schilderen, welke klinken er op de deuren moesten komen en welke tafels en stoelen ik zou nemen, ben ik ook volledig in paniek geraakt. Ik snap niks van stijlen en smaken. Op dat gebied mankeert er echt iets aan mij.»

HUMO De workshops en cursussen die je volgt, zijn niet goedkoop: in ‘Van Gils & gasten’ had je het eens over een cursus transcendente meditatie van 960 euro.

VANDENDRIESSCHE «Aan workshops geef ik wel geld uit - als ze het mij waard zijn tenminste. Die workshop transcendente meditatie heb ik nooit gevolgd. Ik vond het commerciële brol en stond versteld dat ze tijdens de initiatiedag, na een wat onduidelijke uitleg, meteen over die 960 euro begonnen. Het goede is dat ik na die uitzending van ‘Van Gils & gasten’ ben benaderd door een vrouw die lessen in transcendente meditatie gaf voor een normaal bedrag en die me wél echt heeft uitgelegd wat de essentie ervan is en hoe het in zijn werk gaat. Ze is daarvoor drie voormiddagen bij mij thuis gekomen. Ik mediteer nu elke ochtend. Niet omdat het van mezelf moet, zoals vroeger, maar omdat die transcendente meditatie echt mijn leven heeft veranderd.»

HUMO Mediteert je dochter mee? Je hebt herhaaldelijk gezegd dat kinderen dringend lessen mentale gezondheid moeten krijgen op school.

VANDENDRIESSCHE «Dat heb ik gezegd na de zelfmoord van mijn ex-vriend. Ik ben toen heel hard gaan nadenken over hoe het komt dat er in België zoveel mensen depressief zijn en hoe we zelfmoord zouden kunnen voorkomen. Ik heb zelfs programmavoorstellen gedaan rond mentale gezondheid. Er overkomt ons zo veel in het leven waarop we niet voorbereid zijn: liefdesverdriet, dierbaren die sterven... Het zou zo goed zijn als we van jongs af aan leren om te praten over wat er zich in ons hoofd afspeelt, als we kinderen laten oefenen in hoe je met pijn en teleurstellingen omgaat, zodat ze het vertrouwen kweken om zichzelf weer op het droge te krijgen. Leren ‘neen’ en ‘stop’ zeggen zonder bang te zijn dat mensen je niet meer leuk zullen vinden, is ook superbelangrijk in onze maatschappij, die ons zo onder druk zet. Ik vraag voortdurend aan mijn dochter: ‘Waarom doe je zo?’ ‘Wat denk je nu?’ En ik ben heel blij dat ze daar heel open over kan praten.»

HUMO Kon je ex-vriend dat niet?

VANDENDRIESSCHE «Niet echt.»

HUMO Hij was een golden boy.

VANDENDRIESSCHE «Ja, hij had alles om een prachtig leven te hebben, hij blonk uit in zijn werk, was een geweldige sportman. Maar wat hij van mij vroeg, kon ik hem niet geven. Daar draaide het om. Iedereen zei wel dat het niet mijn schuld was, maar ik wist dat hij ongelukkig was door de breuk. Hij had ook gezegd dat het leven voor hem niet meer hoefde, maar ik ben met hem blijven praten, ben blijven uitleggen waarom het niet ging. Na elf maanden dacht ik dat het beter ging. Ik heb gefaald omdat ik dat volledig verkeerd heb ingeschat.

»Het ergst was het natuurlijk voor zijn familie. Maar toen ik hoorde dat hij de stap toch had gezet, voelde ik de grond onder mijn voeten wegzakken. Ik dacht echt: dit kom ik niet te boven, het is gedaan met mij. Iedereen om me heen zei wel: ‘Je bent sterk, je raakt er wel doorheen.’ Maar ik voelde: deze keer gaat het me niet lukken. Ik heb dagen huilend over de grond liggen rollen, ik kon niet meer rechtstaan. Maar dan kwam er toch een moment waarop ik tegen mezelf heb gezegd: ‘Dit wil ik niet meer.’ Toen heb ik hulp gezocht en ben ik workshops gaan volgen. Daar zijn toen hele rare dingen met me gebeurd.»

‘Ik ben begonnen als omroepster: voor wie niet verder keek, was ik niet meer dan een sprekende pop. Het is niet evident om uit dat hokje te breken.’

GRAMSCHAP

HUMO Wat voor dingen?

VANDENDRIESSCHE «Op een gegeven moment moest ik een woede-oefening doen: ik moest iemand mijn imaginaire appartement uitsturen. Wat een flauwe oefening, dacht ik. Kwaad worden, dat kan toch iedereen? Ik vind woede een heel makkelijk te uiten emotie. Maar toen ik aan de oefening wilde beginnen, blokkeerde mijn hele lichaam. Ik kon niet eens naar de lijn stappen waar ik moest gaan staan. Mijn hele lichaam begon te trillen en blijkbaar draaiden ook mijn ogen helemaal weg. Uiteindelijk ben ik toch beginnen te roepen en tieren, maar zo hevig dat, zo zei men me later, het schuim letterlijk op mijn lippen stond. Ik snapte acheraf waarom ik blokkeerde: achter woede zit verdriet, en ik wist dat als ik de woede toeliet, er een orkaan van verdriet zou volgen.»

HUMO Gaat woede bij jou altijd gepaard met verdriet?

VANDENDRIESSCHE «Ja, omdat mijn woede vaak te maken heeft met onrecht dat me is aangedaan, mensen die me slecht behandelen terwijl ik het goed bedoelde.»

MILLE (weer vanachter de computer) «Mama, nu doe je net alsof je een halve heilige bent, maar als er een auto voor je te traag rijdt, begin je meteen te roepen: ‘Idioot! Stomme slak! Rij 'ns wat rapper!’»

VANDENDRIESSCHE «'t Is goed, Mille. (Tegen Humo) Ik zei het al: ik gooi mijn woede er makkelijk uit. En ik kan daar extreem in zijn. Dat is een beetje een familietrek. Bij ons thuis werd er flink geroepen. Onze vader was vrij rustig, maar als iets hem te veel werd, kon hij ineens met zijn volle vuist op tafel slaan, zo hard dat de kopjes in het rond vlogen, en dan begon hij te roepen... Ik kan ook goed ontploffen, om daarna met handen en voeten uit te leggen ‘dat ik het zo niet bedoelde’.

»Mijn broers en ik deden ook niets liever dan elkaar treiteren tot de bom barstte. Ik herinner me dat ik mijn broer Bram eens een keiharde klap heb gegeven tijdens zo'n pestsessie. Terwijl ik wegliep, hoorde ik achter me een boenk, en toen ik me omdraaide, zag ik dat hij bewusteloos was gevallen.»

HUMO Je woede heeft dus niet altijd met verdriet of onrecht te maken.

VANDENDRIESSCHE «Nee, maar vaak wel. Ik kan onrecht dat me is aangedaan moeilijk verkroppen. Ik heb ooit een relatie gehad met iemand die loog en me kleineerde. Ik had hem binnengelaten in mijn familie, we hadden hem allemaal omarmd. Als zo iemand je dan vervolgens slecht behandelt, geeft dat zo'n smerig gevoel. Het bizarre was dat hij echt niet snapte dat wat hij deed, niet kon. Hij kon zich totaal niet verplaatsen in anderen. Ik denk dat hij narcistische trekken had. De kenmerken die ik op Google vond, klopten in ieder geval. Zulke mensen geven je constant het gevoel dat jíj gek bent en niet zij, en zo zuigen ze alle energie en eigenwaarde uit je weg. Onderaan de uitleg stond: ‘Herken je je vriend hierin? Draai je om, loop weg en keer nooit meer terug.’ Dat is wat ik heb gedaan. Maar ik heb nog heel lang woede gevoeld over wat hij met me had gedaan.»

JALOEZIE

HUMO Heb je weleens het gevoel dat mensen jaloers zijn op de kracht en energie waarmee jij in het leven staat?

VANDENDRIESSCHE «Nee! Integendeel (lacht). Veel mensen hebben nood aan structuur en veiligheid. Zij vinden mij een ongeleid projectiel en zijn heel blij dat ze dat zelf níét zijn.

»Ik vind jaloezie een vreselijke ziekte. Ik ben vroeger natuurlijk weleens jaloers geweest op klasgenoten die betere punten haalden of op een actrice die de rol kreeg die ik zo graag wilde, maar dat was allemaal energieverspilling. Ik kan nu oprecht blij zijn voor collega's die programma's mogen presenteren waarvan ik ook wel de gastvrouw had willen zijn.

»In relaties ben ik nooit jaloers geweest. Ik heb een keer een heel jaloerse vriend gehad en dat vond ik keihard. Het erge was dat ik me begon aan te passen: ik babbelde niet meer met mannen op café, ging niet meer naar de sauna, sprak niet meer af met collega's van het werk, en als ik het wel deed, loog ik erover. Ik deed alles om thuis stress en spanning te vermijden. Ik ben toen zo van mezelf geschrokken: ‘Allee, Saar, jij bent zo vrijgevochten, maar je gaat helemaal mee in zijn verhaal!’ Ik word er weer helemaal koud van als ik eraan terugdenk.»

HUMO Je hebt nogal wat meegemaakt op relationeel vlak.

VANDENDRIESSCHE «Ja. Ik weet niet of ik snel weer een engagement zal durven aangaan. Ik hoop van wel. Als ik iets van jaloezie voel, is het wanneer ik een tof koppel zie en voel dat ze het echt leuk hebben samen. Dan denk ik soms: shit, dat wil ik ook!»

Beweeg in uw kot!
Eén, maandag tot zaterdag, 12.50

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234