Tussen Hemel & HelHanne Claes

‘Ik zal moeten accepteren dat er een donkere kant aan me is’

Naast Belgian Cheetah en hoogst eindigende dame in het (vooral dankzij het unieke presentatieduo) meer dan passabele ‘De Container Cup’, is Hanne Claes ook zo’n beetje ’s werelds enige sterveling die blij is dat de Olympische Spelen met een jaar zijn uitgesteld: zo heeft ze voldoende tijd om te recupereren van de even vervelende als broodnodige enkeloperatie die ze vorige maand onderging. Maar wat wilden we ook weer van haar weten? Juist: 

HUMO Wat is voor jou de hemel op aarde? 

HANNE CLAES «Zonder enige twijfel Costa Rica. Mijn ouders werken voor Rikolto (het vroegere Vredes eilanden, red.), en hebben daar begin jaren 90 een Belgische post opgericht. Daardoor heb ik er de eerste zes jaar van mijn leven gewoond. Je hebt er alles wat ik me bij de hemel op aarde voorstel: lekker eten, positieve vibes, de typisch Latijns-Amerikaanse gastvrijheid en no worries-mentaliteit. Waarom vandaag doen wat morgen ook kan: dat idee.» 

HUMO Het kan niet makkelijk zijn geweest om op zo’n jonge leeftijd ineens naar België te verhuizen. 

CLAES «Nee, dat was het zeker niet. Tot dan toe had ik altijd het gevoel gehad dat ik hetzelfde was als alle andere kinderen, ook al was ik de enige blondine op school, maar in België voelde ik me voor het eerst in mijn leven een buitenstaander. Ik beheerste de taal niet goed, ik had moeite met de wat gesloten mentaliteit, en ik vond het echt niet tof dat ik ineens dikke truien moest aandoen – in Costa Rica kon ik zelfs in het midden van de winter in een jurkje naar school. Zeker in het begin voelde ik me echt niet thuis hier. Ik kon maar niet wennen aan de Belgische gewoontes, zoals het feit dat je hier altijd alles op voorhand moet organiseren, terwijl het in Costa Rica de normaalste zaak van de wereld is om last minute nog een etentje op poten te zetten. Telkens wanneer we sindsdien in Costa Rica op vakantie gingen, wilde ik op het einde niet meer naar huis.» 

HUMO Was dat, achteraf bekeken, de meest ongelukkige periode van je leven?

CLAES «Nee, toch niet. De ongelukkigste periode van mijn leven was vier jaar geleden. Ik kampte toen al lang met een achillespeesblessure die alsmaar meer pijn deed, en er uiteindelijk voor zorgde dat ik de Olympische Spelen in Brazilië aan mij voorbij heb moeten laten gegaan. Ik heb dan samen met mijn vriend Max een wereldreis van zes maanden ondernomen om van mijn problemen weg te vluchten – van de Spelen heb ik niets willen zien – maar toen ik terugkwam, waren de problemen er nog altijd. Mijn sponsor viel weg en ik had geen coach meer, en op een gegeven moment dacht ik: ‘Ik stop met atletiek en ga ergens werken.’ Zo rot voelde ik me dat ik in een depressie ben gesukkeld: ik had geen zin meer om op te staan, kwam het huis niet uit, sprak zelfs met mijn beste vriendinnen niet meer af. En op een bepaald moment was er ook op privévlak van alles gaande. Een vreselijke periode.» 

HUMO Hoe ben je eruit geraakt? 

CLAES «Ik ben van coach veranderd – ik train nu bij Jacques Borlée – en ik heb veel gehad aan gesprekken met mijn mama en met mijn sportpsychologe. Vanaf toen is het beter gegaan, al was het in het begin nog met vallen en opstaan. Maar ik weet nog dat ik in september 2017 dacht: ‘Nu heb ik voor het eerst een maand zonder terugslag achter de rug.’ Nu gaat het al heel lang goed met me, al blijft in mijn achterhoofd de vage schrik sluimeren dat het gevoel dat ik toen had nog ooit terugkeert. Ik zal moeten accepteren dat er een donkere kant aan me is, al blijft het een eng idee dat ik zo vastzat in dat gedachtenstramien.» 

HUMO Denk je in de toekomst nog ooit terug naar Costa Rica te verhuizen? 

CLAES «Die kans bestaat, ja. Al behoort Australië ook tot de mogelijkheden. Mijn vriend is een professionele volleyballer uit Australië. Hij heeft net getekend bij de Limburgse ploeg Tectum Achel. Ooit wil hij naar zijn geboorte land terugkeren, maar wie weet gaan we na onze carrière eerst nog een paar jaartjes genieten van het leven in Costa Rica.» 

HUMO Om maar eens compleet van onderwerp te veranderen: wat is je favoriete kostje?

CLAES «Heel toevallig heb ik dat twee weken geleden voor het eerst gegeten: conejo a la catalana, konijn op Catalaanse wijze. Mijn papa had dat op de barbecue gemaakt, met lekkere kruiden en citroen erbij, en als bijgerecht tabouleh en een soort van tzatziki. Dat was lékker! Echt waar, ik was in de zevende hemel. Maar waar ik ook altijd intens gelukkig van word, omdat ik het zo weinig eet en omdat het veel herinneringen oproept, is Costa Ricaans eten. Met name gallo pinto, een gerecht dat zowel bij het ontbijt als bij het middageten kan. Meestal worden er overschotjes van rijst en bonen voor gebruikt, die met ajuin en veel koriander en paprika worden opgebakken in de pan, met op het einde nog een spiegelei erbij.» 

HUMO Drink je graag? 

CLAES «Ja, maar ik doe het zelden. Af en toe eens een glaasje wijn, of een fluitje champagne om iets te vieren, meer niet. En bier zal ik al helemaal niet snel drinken: ik vind het wel lekker, maar niet lekker genoeg om al die calorieën op de koop toe te nemen. Ik leef voor mijn sport, hè.» 

HUMO Veel professionele sporters zullen enkel een boek ter hand nemen als ze er op één of andere manier mee vooruit denken te komen. 

CLAES «Dat is bij mij ook zo. Fictie lees ik sowieso niet, dan kijk ik liever naar een serie. Ik lees vooral wetenschappelijke boeken over gezondheid en voeding, en psychologische boeken over positief denken, of inspirerende boeken à la ‘Becoming’ van Michelle Obama.» 

HUMO Wat heb je zoal opgestoken van die boeken over positief denken? 

CLAES «Welja, dat je altijd positief moet denken (lacht). En dat je je hersenen daarin kunt trainen. Het is wel belangrijk om negatieve gedachten en emoties te aanvaarden, na te denken over waar ze vandaan komen en ze een plaats te geven. Want als je je negatieve gedachten en emoties verdringt, zullen ze op een ander moment in het kwadraat terugkomen.» 

HUMO In dat geval: waar erger je je zoal aan? 

CLAES «Aan onrecht. En aan racisme. Ik hou er ook niet van wanneer er niet naar me geluisterd wordt op trainingen. Ik heb nu eenmaal vaak een méning, en ik slik niet zomaar altijd alles.» 

HUMO Ben je een kunstliefhebber?

CLAES «O ja, ik vind het heerlijk om naar tentoonstellingen en musea te gaan. Ik ben al naar het Magritte-museum in Brussel geweest, en het Van Gogh-museum in Amsterdam, en in de Provence heb ik eens een tentoonstelling met werken van Picasso gezien. En ik vind het ook altijd tof om het werk van lokale kunstenaars te leren kennen; ik heb al een paar keer de jaarlijkse Leuvense kunstroute gedaan. 

»Van kinds af aan heb ik ook altijd veel getekend, geschilderd en geboetseerd – in het middelbaar heb ik zelfs een aantal jaar kunstacademie gevolgd. ’t Zit in de familie: mijn mama schildert, mijn grootvader schilderde, mijn oma bakte potten. Dat wil ik trouwens zelf ook gaan doen: pottenbakken. Als topsporter moet je dag in, dag uit met veel druk omgaan. Ik denk dat het belangrijk is om af en toe alles even te kunnen loslaten, helemaal op te gaan in wat je doet. Ik heb dat een tijdlang met yoga proberen te doen, maar het probleem is dat dat ook weer iets fysieks is, net als lopen. Daarom dus pottenbakken. Ik ben van plan om ergens in het Leuvense lessen te gaan volgen, we zien wel waar het schip strandt.» 

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot? 

CLAES «Oei! Euh, een orgasme zeker? Denk ik toch. Al geeft lopen me soms ook een zalig gevoel. ’t Is te zeggen: de voldoening achteraf is groot, op het moment zelf is het meestal gewoon afzien. Zeker op de 400 meter, de afstand die ik met de estaffeteploeg loop, de Cheetahs. Je hebt een gigantisch hoge verzuring op de 400 meter, gecombineerd met een veel hogere snelheid dan op de 800 meter: niet bepaald een leuk gevoel, om niet te zeggen dat het ongelooflijk veel pijn doet (lacht). De 400 meter is fysiek zwaar, maar ook mentaal, omdat je die pijn moet zien te aanvaarden, en ondanks alles moet proberen door te lopen.» 

HUMO Je hebt pech dat je goed bent in de 400 meter? 

CLAES «Zo zou je ’t kunnen zeggen, ja. Ik ben ooit begonnen als sprinter: had ik mogen kiezen waar ik het best in was, ik had voor de sprint gekozen.» 

HUMO Tot slot mag je van mij nog een favoriete onenightstand uitkiezen. 

CLAES « Matthew McConaughey!» 

HUMO Dat kwam er snel uit. 

CLAES «Welja, zoals hij in het eerste seizoen van ‘True Detective’ speelde, en onlangs nog in de film ‘The Gentlemen’? Wow! Voor hem zou ik er zonder morren nog 400 meter bovenop doen.» 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234