Ilja Pfeijffer: 'Genua is van mij'

0p 24 april wordt de Gouden Boekenuil uitgereikt. Wie van de vijf genomineerden ermee lopen gaat, dat weet zelfs Humo niet. Maar we voeren wel wekelijks een gesprek met één van de uitverkoren auteurs: hoe hebben zij hun boek tot stand zien komen vanaf de eerste barensweeën? Deze week deel 2: Ilja Pfeijffer over ‘La Superba’, zijn roman over zijn Genua.

1 juli 2008, kilometer 2.026 van de fietstocht Leiden-Rome: het is haast zes jaar geleden dat Ilja Pfeijffer op een oude Batavus zijn nieuwste roman binnenreed, samen met zijn vriendin Gelya Bogatishcheva, een Siberische fotografe. De stad bleek álles te hebben wat hij nodig had, sindsdien woont hij er.

Ilja Pfeijffer «Bij gebrek aan een beter woord kan ik alleen maar zeggen dat ik toen op die stad verliefdwerd. Genua is een stad die me wakker houdt, ze verwekt bij mij een graad van tevredenheid die je geluk zou kunnen noemen. Het kon niet anders of ik zou schrijven over die stad, en ik keek daar ook naar uit. Als je ergens absoluut wilt wonen, helpt het dat je er iets te doen hebt. Geerten Meijsingheeft weleens gezegd, in de tijd dat hij nog dingen zeggen kón, dat hij Sicilië voor zich had genomen, en dat zijn zus Doeschka Rome mocht hebben. En nu is de boodschap aan alle Nederlandse schrijvers: ‘Handen af van Genua! Dit is míjn territorium.’ (lacht)»

Op pleintjes als Piazza delle Erbe, waar hij een appartementje vond, vulde Pfeijffer menig Moleskine-schrift met observaties van het -dolce far nienteom hem heen. ‘In Genua zie je een hoop mensen die er gewoon om vragen een personage te worden. Dat werk moeten zij niet doen, hoor, dat doe ik wel.’

Pfeijffer «Ik had hopen los materiaal, maar het heeft twee, drie jaar geduurd voor ik begreep welk boek de stad van me wou. Het is me geleidelijk aan duidelijk geworden dat immigratie een belangrijk thema moest zijn, want dat is echt iets wat in de ziel van de stad gekropen is: sinds de middeleeuwen is Genua een knooppunt van verschillende mensenstromen. En zodra ik dat begrepen had, ben ik streng voor mezelf geworden en heb ik alle verhalen die ik had daarop toegespitst.Ik vind het aangenaam wanneer ik streng kan zijn voor mezelf, want dan ben ik in een stadium beland dat ik weet welke kant het op moet met het boek.»

Wat mede vaart geeft aan ‘La Superba’ is de bijzondere vertelwijze: schrijver Leonardo geeft in een reeks brieven alvast een voorschot op de roman die hij componeren zal. Brieven aan een vriend, of aan de lezer?

Pfeijffer «Dat hou ik bewust vaag; het is een truc waardoor de lezer zich aangesproken voelt. De Griekse dichter Pindarusgebruikte hem al. Allerlei spelletjes zijn dan mogelijk. Zo vertel je de lezers alvast wat je ze in de roman zogenaamd niet kunt vertellen. Je kunt ze ook wat meer sturen bij de interpretatie. En dus ook de verkeerde kant op sturen (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234