null Beeld

In gesprek met Martin McDonagh en Sam Rockwell van Golden Globes-winnaar 'Three Billboards Outside Ebbing, Missouri'

Regisseur Martin McDonagh, bekend van de misdaadkomedies ‘In Bruges’ en ‘Seven Psychopaths’, grijnst wanneer acteur Sam Rockwell het interview komt verstoren. De twee mogen uitgelaten zijn, want ze hebben één van de meest bejubelde films van het prille 2018 gemaakt: ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’, die deze lente zal meedingen naar alle prijzen die er te winnen zijn.

'Het heeft iets bevredigends om te kijken naar iemand die zich geen fuck aantrekt van wat iedereen denkt'

Het verhaal speelt zich af in het fictieve Ebbing, Missouri, waar de grofgebekte Mildred Hayes (Frances McDormand in haar mooiste rol sinds ‘Fargo’) aan het eind van haar Latijn is omdat er nog altijd geen doorbraak is in de moordzaak rond haar dochter. Daarom zet ze drie enorme reclameborden naast een verlaten veldweg met een duidelijke boodschap voor de lokale politiechef (Woody Harrelson): ‘Raped while dying / And still no arrests / How come, Chief Willoughby?’

De borden zetten het slaperige stadje in rep en roer, maar komt er ook gerechtigheid? Sam Rockwell speelt Dixon, een racistische, bijwijlen gewelddadige plattelandsflik die stukje bij beetje uitgroeit tot het kloppende hart van de film.

Sam Rockwell «Martin McDonagh is een briljante man. Heb je op het scenario gelet?»

HUMO Jawel: erg knap.

Rockwell «Daarom werk ik ook zo graag met hem. In Hollywood word je niet overstelpt met personages zo diep als Dixon. Hij is een agressieve zot, maar hij heeft óók de naïeve verwondering van een Forrest Gump. En hij doet veel kwaad, maar hij wil ook zo graag een positief verschil maken.»

undefined

HUMO Zit er veel van hem in jou?

Rockwell «Ergens wel. ’t Is te zeggen: er zit iets van iedereen in álle personages in deze film, omdat ze zoveel facetten hebben. Op een willekeurige dag kunnen we allemaal, afhankelijk van de omstandigheden, een held of een lafaard zijn, een zonnestraaltje of een lul. Als iemand je aanspreekt nadat je de bus hebt gemist, ben je kortaf, maar wanneer je net promotie hebt gemaakt, kan er vast wel een complimentje af. Ik bedoel maar: wie jij bent verschilt van moment tot moment, en tussen het beste en het slechtste van jezelf zit een hele waaier.

»Normaal zie je in films alleen de uitersten, ‘Three Billboards’ toont de hele waaier. Martin is erin geslaagd om een film te maken die donker en gewelddadig is, maar óók verkwikkend en mooi. Geen enkel personage is goed of slecht; ze hebben allemaal kantjes die je zowel doen lachen als doen huilen. En ik ken weinig films die zo knap het gevoel van verlies weten te vangen als deze.»

HUMO Dixon heeft wel een hilarisch loopje: alsof hij stoer wil doen terwijl hij net in zijn broek heeft gedaan.

Rockwell (lacht) «Het is een typisch wandelpasje voor agenten, omdat ze zoveel materiaal aan hun lijf hebben hangen. Omdat ik er pafferig moest uitzien, had ik ook vulling in mijn broek gestopt en dat versterkte het effect. Een prachtig loopje, al zeg ik het zelf.»

HUMO Je medeacteurs zijn niet de minste. Hoe verliep de samenwerking met Frances McDormand?

Rockwell «Tja, zo iemand tilt je naar een hoger niveau, hè. Zij is wat we in Amerika een baller noemen: she does not fuck around. Ik heb geprobeerd om de Joe Frazier te zijn voor haar Muhammad Ali, maar ik vrees dat zij toch met de film gaat lopen (lacht).»


woedende moeder

Eén high five verder zit opeens Martin McDonagh op Rockwells stoel, een Engelse Ier met spierwit haar en een goeie babbel, die gul is met complimenten.

Martin McDonagh «Sam is de beste acteur van zijn generatie. Echt! Dixon is speciaal voor hem geschreven, Sam is altijd mijn eerste keuze. Als ik dialogen schrijf voor een Amerikaans personage van onze leeftijd, spreek ik ze binnensmonds uit in zíjn stem.»

HUMO De three billboards in de film zouden gebaseerd zijn op échte reclamepanelen.

McDonagh «Dat klopt. Toen ik twintig jaar geleden op de bus zat in één van de zuiderse staten zag ik in de verte twee panelen staan in een verlaten, overwoekerd veld. Ik kon amper lezen wat erop stond omdat de verf helemaal afgebladderd was, maar ik zag dat het een wanhoopskreet was, een persoonlijke boodschap aan het stadsbestuur. Dat zette me meteen aan het denken: wie heeft die borden afgehuurd? Welke pijn schuilt erachter?

»De film heeft écht vorm gekregen toen het hoofdpersonage mijn hoofd binnensloop. Al mijn vorige films gingen over mannen, nu was het tijd om een sterke vrouwenrol te schrijven. En plots was ze daar: Mildred Hayes, de sterke maar gebroken, wóédende moeder. De rest schreef zichzelf.»

HUMO Wanneer kwam je voor die rol uit bij Frances McDormand?

McDonagh «Net als Dixon voor Sam heb ik Mildred op maat van Frances geschreven. Lang geleden is zij eens naar een toneelstuk van me komen kijken met haar man Joel Coen, en achteraf kwam ze dag zeggen. We hebben afwijkende herinneringen aan die ontmoeting. Zij beweert dat ze mij gevraagd heeft om een rol voor haar te schrijven, terwijl ik me herinner dat ik wanhopig een rol voor haar wílde schrijven, maar dat ze liever film deed dan toneel (lacht). Gelukkig is het er nu eindelijk van gekomen, en laten we eerlijk zijn: Frances dominéért de film.»

HUMO Wat maakt Mildred zo speciaal?

McDonagh «Het heeft iets bevredigends om te kijken naar iemand die zich geen fuck aantrekt van wat iedereen denkt, die elke deur intrapt die ze tegenkomt (grijnst). En Frances en ik hebben heel bewust de Hollywoodval vermeden: we hebben van Mildred geen sympathiek moedertje gemaakt, maar een keiharde vrouw. Net daarom heb ik des te meer sympathie voor haar.»

HUMO Door haar connectie met de Coen-broers voelt ‘Three Billboards’ soms aan als een film van hén.

McDonagh «Dat hebben wel meer mensen me verteld. Ik kan alleen maar zeggen dat dat op geen enkele manier de bedoeling was. (Denkt na) Frances zal wel voor altijd Marge Gunderson uit ‘Fargo’ blijven. Zelf zegt ze: ‘Dat is de naam die op mijn grafsteen zal staan.’ Maar ik hoop dat het toch Mildred Hayes wordt (lacht).»


Cynische klootzak

HUMO Je bent een Engelse Ier. Hoeveel weet jij eigenlijk over kleinstedelijk Amerika?

McDonagh «Ik heb een ongezonde fascinatie voor de Amerikaanse cultuur. Voor het toneel heb ik heel veel in New York gezeten maar zodra ik even tijd had, nam ik een vliegtuig naar een willekeurige plek. Amerikaanse steden hebben vaak zulke coole namen. Met de A alleen al: Albuquerque! Athens! Atlanta! Ik wilde weten hoe die steden, die in mijn kindertijd zo tot mijn verbeelding spraken, écht waren. Toen ik daar dan eindelijk was, deed ik niet veel: ik luisterde naar mensen en ik observeerde. Ik hou gewoon van Amerika, Amerikanen én Amerikaanse cinema.»

HUMO Waarom moest Ebbing een fictief stadje zijn?

McDonagh «Eerlijk: ik vond dat Ebbing vooral mooi klonk (lacht). Het stadje moest zéker in de zuiderse staten liggen, omdat ik de donkere geschiedenis vol rassengeweld en politieschandalen de ideale achtergrond voor het verhaal vond.»

HUMO Het personage van Woody Harrelson zegt op een bepaald moment: ‘Als je alle flikken met racistische ideeën zou ontslaan, hou je er nog maar een drietal over, en díé zouden dan iets tegen homo’s hebben.’ Kijk jij zo tegen de Amerikaanse politie aan?

McDonagh «Nee, maar ik vind het wel een goeie zin, als ik dat mag zeggen (lacht). Er zit ongetwijfeld waarheid in, maar toch ben ik – echt waar – optimistischer. Maar misschien zou ik wel een heel andere mening hebben als ik als jonge zwarte opgegroeid was in Missouri...»

HUMO Hebben de producers je er ooit op gewezen dat ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ een mooie titel is, maar misschien niet de meest commerciële?

McDonagh (grijnst) «Jawel. Maar ik zou ’m nooit hebben laten veranderen: als ik naar de studio stap, heb ik alles klaar in mijn hoofd en dan is het my way or the highway. Gelukkig vond iedereen het scenario goed genoeg om de titel er voor lief bij te nemen.»

HUMO Nog eentje: met welk gevoel hoop je dat de kijkers uit de zaal zullen stappen?

McDonagh «Met hóóp. Ze zeggen vaak dat ik een cynische klootzak ben, maar ik denk dat ik mijn meest menselijke werk tot hiertoe heb gemaakt, en daar ben ik trots op.»

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ is vanaf 10 januari te zien in de bioscoop.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234