In Memoriam: Bobby Womack

‘Ik had eigenlijk allang dood moeten zijn. Maar ik denk dat ik bang ben om mijn ogen dicht te doen, met al die goeie dingen die me tegenwoordig overkomen.’ Aldus Bobby Womack twee jaar geleden, toen ik hem telefonisch interviewde naar aanleiding van ‘The Bravest Man in the Universe’, de heroïsche comebackplaat die hij had opgenomen met Damon Albarn en Richard Russell. Womack stond me te woord vanuit een ‘wellnesscentrum’ in Los Angeles.

De jongen van de Belgische tak van de platenfirma had in z’n mails nog gegrapt dat het vast om een ‘geil massagesalon’ ging. Zelfs als zestigplusser sleurde Womack nog z’n reputatie van ladies’ man mee, maar het betrof natuurlijk een ziekenhuis. Amerikanen houden niet van gezondheidsproblemen, op eufemismen zijn ze dan weer heel erg tuk. Womack had z’n zoveelste kankerbehandeling ondergaan maar klonk kwiek en praatte honderduit (en flirtte: niks aan te doen, maar niet voor publicatie). Een schijnbeweging: z’n optreden enkele weken later op Gent Jazz zou uiteindelijk worden afgelast. Een jaar later was hij wél fit genoeg om op datzelfde Gent Jazz te spelen. En nu, weer een jaar later, vond The Last Soul Man dan toch de moed om z’n ogen te sluiten - Bobby Womack is gisteren op zeventigjarige leeftijd overleden.

'Ik had eigenlijk allang dood moeten zijn. Maar ik denk dat ik bang ben om mijn ogen dicht te doen, met al die goeie dingen die me tegenwoordig overkomen.'

Onkruid

Zelfs het meest hardnekkige onkruid moet een keertje vergaan. En God weet dat Bobby Womack z’n uiterste best heeft gedaan om zichzelf te verdelgen: er was die kanjer van een cocaïneverslaving waarmee hij het grootste deel van z’n carrière kampte. Toen ik hem belde in dat ziekenhuis, herstelde hij van darmkanker. Die had hij gekregen bovenop prostaatkanker. Womack was al jaren diabeet, en had twee keer atypische longontsteking gehad. Eerder dit jaar stierf al z’n broer Cecil Womack, bekend van Womack & Womack. Saillant detail: Cecils echtgenote Linda (de vrouw in Womack & Womack) was niet alleen de schoonzus van Bobby Womack, maar ook z’n stiefdochter. Linda is namelijk de dochter van Sam Cooke, en Cooke was de ontdekker van The Womack Brothers – hij gaf dat teenage gospelgroepje in de fifties een contract op z’n platenlabel SAR Records. Tegen de sixties lieten de Womack-broertjes zich The Valentinos noemen, maakten ze rhythm & blues en schonken ze The Rolling Stones een hit met ‘It’s All Over Now’.Na de moord op Sam Cooke in 1964 vond de toen twintigjarige Bobby er niets beters op dan te trouwen met de weduwe van zijn mentor, tot ongenoegen van veel Sam Cooke-fans. Nog privé-drama’s: de zelfmoord van zoon Vincent (had hij met de Cooke-weduwe) en de dood van broer Harry Womack, die in 1974 werd doodgestoken door zijn eigen vriendin, nota bene in Bobby’s huis.

Bewogen leven, zeer veel muziek - Womack was meer een songman dan een albumman. Niet altijd even goeie songs, altijd die klok van een stem. Voor mijn generatie: wat zou ‘Jackie Brown’ van Quentin Tarantino geweest zijn zonder de stem van Bobby Womack: die magistrale openingsscène waarin stewardess Pam Grier door de luchthaven flaneert op de tonen van ‘Across 110th Street’ (dat natuurlijk eerst werd gebruikt in de blaxploitation film ‘Across 110th Street’ uit 1972 met Anthony Quinn).

Sommige songs werden hits voor hem, anderen voor collega’s; de genres variëren van gospel over soul en hippiemuziek tot eightiesfunk. En dan zijn er nog Womacks gastrolletjes als vooral gitarist op andermans platen. Vandaag Bobby Womack draaien? Keuze uit songs met z’n broertjes (o.a. ‘Could’t Hear Nobody Pray’ van The Womack Brothers en ‘It’s All Over Now’ van The Valentinos), solowerk (o.a. ‘Woman’s Gotta Have It’, ‘The Preacher / More Than I Can’, ‘I’m a Midnight Mover’, ‘Harry Hippie’, ‘Across 110th Street’,Wish He Didn’t Trust Me So Much’, ‘If You Think You’re Lonely Now’, ‘Dayglo Reflection’...) en z’n dienstverlening bij anderen (o.a. de platen 'There’s a Riot Goin’ On’ van Sly and the Family Stone en ‘Pearl’ van Janis Joplin, de song ‘Stylo’ van Gorillaz...)

Moge het Bobby Womack goed gaan daarboven - in ons gesprek van twee jaar geleden maakte hij zich toch wat zorgen over z’n hiernamaalse rust.

‘Als ik nu op een podium sta, dan zie ik ze voor me: Sam Cooke, Johnny Taylor, David Ruffin... Geloof me, ze waken over mij. Maar ze zijn ook streng. Als ik ze niet juist vertegenwoordig, de pioniers, dan geraak ik straks serieus in de problemen ginds boven!’


De meest markante passages uit het HUMO-interview van juni 2012 met Bobby Womack:

Over z’n jarenlange cocaïneverslaving.

Bobby WomackMarvin, Pickett, James Brown, Michael Jackson... Als ik één ding heb geleerd over artiesten is het: ze zien geen grenzen. En als dat soort mensen aan drugs beginnen... Dan ben je een ongeleid projectiel hè – a pickin’ son of a gun.’

‘Faalangst, podiumvrees – dé reden waarom Marvin Gaye zo aan de cocaïne zat - ik heb dat ook allemaal gevoeld. Maar nooit als ik straight was. Ik vond het gewoon nodig om high te zijn als ik moest spelen. Want als ik high het podium opwandelde, dan voelde ik me alsof ik kon vliegen. Tot ik op een dag besefte: you don’t have to fly to fly.’

Over z’n ontdekker Sam Cooke, met wiens weduwe hij trouwde.

Womack ‘Wat was ik een groentje toen The Rolling Stones op één stonden met ‘It’s All Over Now’. Pas toen Sam Cooke me aan het verstand bracht dat ik én geld zou krijgen voor die hit én dat ik ook nog eens muziekgeschiedenis zou schrijven, begon ik te kalmeren. In al mijn onstuimigheid zag ik die song als de doorbraaksingle van The Valentinos. Ik had die song niet geschreven voor de Stones! Tell ‘em to go get their own songs! Maar Sam zei: ‘No-noo. Ik ga ze die song wél geven.

‘Die jonge rappers van nu doen alles meteen met een advocaat hè. Zelf ben ik intussen ook veel slimmer hoor: no one’s gonna break his ass tryin’ to bust Bobby Womack.’

Over die jonge rappers.

Womack ‘De kids nu willen zijn zoals de rappers. Dus al die kids zeggen ‘hey bitch!’ tegen een vrouw, en zelfs de vrouwen vinden dat cool. The woman thinks it’s cool. And the kids think it’s cool. And it ain’t cool . Want: hulde aan de vrouw, we zijn allemaal uit een vrouw geboren.’

Over Sly Stone, op wiens ‘There’s a Riot Goin’ On’ van Sly and the Family Stone uit 1971 Bobby Womack meespeelde.

Womack ‘Toen ik erg ziek was, zei mijn omgeving me: ‘We hebben overdreven, we hebben Sly laten weten dat je doodgaat.’ Maar ik wist dat hij me nooit zou komen bezoeken, want we kunnen niet meer high worden samen. Hij herinnert zich niet eens niet meer wie Sly is. He really don’t. Hij heeft het allemaal zo verknald bij zo veel mensen. Hij zou de rest van z’n leven moeten gebruiken om aan iedereen te gaan uitleggen dat het hem spijt vooraleer hij aan enig plezier kan beginnen.’

Over Lana Del Rey, met wie hij het duet ‘Dayglo Reflection’ zong op ‘The Bravest Man in the Universe’.

WomackThat song is so horny.’

Over Janis Joplin, op wiens plaat ‘Pearl’ Bobby Womack meespeelde. Janis Joplin stierf op 4 oktober 1970, Bobby Womack was de laatste persoon die haar levend heeft gezien.

Womack ‘De op één na laatste: haar dealer was de laatste. Ik was bij Janis op bezoek in het Landmark Hotel in Hollywood. Ze zocht een dealer die haar heroïne kon brengen. Ik kon haar niet helpen, want ik had alleen cocaïne bij. Ik zei: waarom probeer je niet wat van mijn spul? Maar ze zei: ‘I don’t wanna be up, I wanna be down.’ De telefoon ging, het was Janis' dealer. Hij vroeg of er iemand bij haar in de kamer was. ‘Ja,’ antwoordde Janis, ‘Bobby Womack.’ ‘Ik kom niet naar boven tenzij Bobby weggaat,’ zei de stem aan de andere kant van de lijn, ‘Vraag hem om de lift te nemen, dan kan ik met de trap naar je kamer komen.’ Janis smeekte me om weg te gaan met de lift: ‘Bobby please, verpest dit niet voor me.’ Dus ik nam die lift naar beneden, en intussen nam Janis haar dealer de trap naar boven. Ik was wel nieuwsgierig, wie was die gast? Maar wie het ook was, hij wist wie ik was, want ik moest weg. En hij heeft Janis’ leven genomen. De heroïnewereld is gevaarlijker dan de cocaïnewereld, het zijn heel andere lui die dat spul verkopen - a whole different class of people. Je weet ook nooit hoe sterk of onzuiver hun dope is. En dat is Janis die avond fataal geworden.’

‘’s Anderendaags kreeg ik telefoon van de producer van Janis, Paul Rotchild: ‘Janis is dood. We hebben haar gevonden in haar hotelkamer.’ That just blew me away. ‘Ze lag tussen het bed en de muur, en er lag een album van jou op haar grammofoonspeler aan de andere kant van de kamer.’ Ik had haar inderdaad een album - ik kan me niet meer herinneren welk - gegeven als cadeau, de plaat lag op toen ik de kamer verliet. Paul vroeg me ook of er nog iemand in die kamer was. Ik zei: ‘Some guy, but he wouldn’t come up.’ Ik vraag me nog altijd af wie die gast was die Janis dat fatale shot heeft verkocht.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234