null Beeld

Ingrid Vanherle, plusmama van Witsel: 'Axel en ik zijn allebei technisch heel goed'

Wat een vrouw, die Ingrid Vanherle (45). Als hoofd van de jeugdopleiding van Standard is ze de eerste vrouwelijke directeur in het voetbal. Voordien stond ze drie jaar aan het hoofd van de BeNe League, de Belgisch-Nederlandse vrouwenvoetbalcompetitie.

'Vroeger hadden ouders veel kinderen, nu hebben kinderen veel ouders'

Ingrid Vanherle maakt korte metten met ongeveer alle mogelijke vooroordelen. Ze is namelijk ook een prachtige, blonde vrouw. Een, euh, echte voetbalvrouw, want de partner van Thierry Witsel en dus plusmama van Axel, de parel van de Rode Duivels, die ze natuurlijk op de voet volgt.

Ingrid Vanherle «Tegen Zweden bestierf ik het bijna van de spanning. Dat doelpunt van Zlatan was wel geldig, hè: eigenlijk lagen we eruit. Maar voor mij was dé match die tegen Ierland, waarin Axel scoorde.»

HUMO De metamorfose van Axel was ongelofelijk: alsof er opeens iemand anders op het veld stond, vergeleken met de match tegen Italië.

Vanherle «Ja, maar dat heeft veel te maken met welke opdracht Axel van de coach heeft meegekregen. Als er bij de tegenstander een topspeler op de nummer 10 speelt, dan is het de taak van Axel om die te volgen en uit de wedstrijd te houden. Het hangt ook af van met wie hij wordt opgesteld. Als hij met Fellaini of Nainggolan speelt, moet hij defensief denken voor dríé spelers, want die twee hebben meer de neiging om naar voren te voetballen. Dan kan hij zelf moeilijker mee inschuiven. Als hij met Dembélé opgesteld staat, is alles anders. Die denkt ook meer in functie van het tactische plan, dus als Axel een keer naar voren gaat, zal Moussa al eens achterblijven.»

HUMO Dembélé is een heel genereuze speler.

null Beeld

Vanherle «Ik zie hem heel graag spelen. Hij is eigenlijk het verlengstuk van Axel. Ze zijn hetzelfde soort speler, terwijl Fellaini en Nainggolan helemaal anders zijn. Zij gaan voortdurend naar voren, op het doel af. Ze zoeken altijd de verticale pass, en dan kan Axel niets anders doen dan achteraan blijven.

»Ik vond de Belgen helemaal niet zo slecht tegen Italië: de Italianen waren gewoon echt goed. Ik heb na die wedstrijd meteen tegen Thierry gezegd: ‘Italië zal ver raken.’ Ook omdat ze zo sterk waren, had Axel de opdracht om net voor de verdediging te blijven spelen. Hij is heel plichtsgetrouw: als hij een taak krijgt van de coach, zal hij exact doen wat hem is opgedragen.

»Zelf nam ik het vroeger niet zo nauw als ik een opdracht kreeg van de trainer: voor 70 procent hield ik me eraan, voor de rest deed ik mijn ding. Axel is iemand die nauwgezet zal uitvoeren wat de coach hem heeft meegegeven. Hij speelt altijd in functie van de ploeg. Dat is soms bijna nadelig voor hem, omdat hij dan zelf nooit aan scoren toekomt.»

'Axel speelt altijd in functie van de ploeg. Dat is soms nadelig voor hem'

HUMO Zijn vader heeft vroeger zelfs gedacht dat hij te gevoelig en te plichtsgetrouw was om het in het topvoetbal te redden.

Vanherle «Is dat zo? Plichtsgetrouwheid kan een voordeel én een nadeel zijn. In het geval van Axel is het een voordeel, want Wilmots weet dat hij op hem kan rekenen. En andersom werkt het ook: na alle kritiek op Axel na België - Italië bleef Wilmots achter hem staan.

»Kijk, iedere voetballer heeft zijn eigen persoonlijkheid. Axel zijn kracht is dat hij heel slim is, veel nadenkt en tactisch erg sterk is: hij kan voor meerdere personen tegelijk denken en tactisch met anderen rekening houden in zijn spel. En twee: als je hem de bal geeft, weet je dat die in de ploeg blijft. Hij zal hem niet verliezen en hij geeft ook zelden een slechte pass. Voor een trainer is het heel belangrijk te weten dat de nummer 6 ervoor zorgt dat je in balbezit blijft als een speler in de problemen raakt.»

HUMO Ze hebben een sterke band, Axel en Wilmots.

Vanherle «Wilmots probeert met iedere speler een goede band te hebben – dat is één van zijn sterktes. Hij krijgt veel kritiek op zijn tactisch inzicht, maar in relationele zaken is hij heel goed. Hij kan de groep echt kneden. Eigenlijk heeft hij gelijk dat hij zich daarop concentreert, want hij heeft zóveel talent in de ploeg, dat daar een hechte groep van maken het belangrijkste is.»

HUMO Je kunt moeilijk anders dan positief zijn over hem, want zijn zonen Reno en Marten hebben net bij Standard getekend.

Vanherle «Daar heb je een punt (lacht). Maar ik meen wat ik zeg.»

HUMO Maar jij nam het tijdens je voetbalcarrière dus niet zo nauw met de instructies van je trainer.

Vanherle «Bof... Laten we zeggen dat ik een sterk karakter heb. In eerste instantie luisterde ik wel, maar als ik op het veld merkte dat het anders moest om een goed resultaat te behalen, dan deed ik dat. Ik had daar soms zelfs een gele kaart voor over. Dat risico nam ik graag.»

HUMO Alles om te winnen.

Vanherle «Ik vrees het, ja. Ik speelde altijd samen met mijn broer pleintjesvoetbal. Hij is linksvoetig en als hij honderd keer jongleerde met links, dan bleef ik trainen tot ik het honderd en één keer kon. Ik was elke dag op straat met de jongens aan het voetballen, ik heb alles van hen geleerd. Mijn broer was eigenlijk een betere voetballer: hij heeft nog bij eersteklasser Winterslag gespeeld. Met meer karakter had hij verder kunnen komen.»

undefined

null Beeld

undefined

'Met partner Thierry Witsel: 'Thuis analyseert hij élke wedstrijd van Axel, en zegt hij hem waar het beter had gekund''


Gezeur in de krant

HUMO Je grootvader en je vader waren sportjournalisten die de wedstrijden van Standard en Club Luik versloegen.

Vanherle «Mijn grootvader schreef voor Het Volk en was ook regiochef sport voor die krant. Mijn vader is directeur bij Hörmann, een bedrijf in bouwelementen, maar in bijberoep heeft hij vroeger wedstrijden van Standard verslagen voor mijn grootvader. Als klein meisje zei ik hem al dat hij ooit mijn wedstrijden zou verslaan, want dat ik later daar zou voetballen. Ik was op dat moment vicekampioene turnen in België, maar eigenlijk was ik volledig gefocust op het voetbal.»

HUMO Om uiteindelijk zes landstitels en vier bekers te winnen, en met de Red Flames 51 interlands te spelen. Minder mocht niet.

Vanherle «Nee. Ik wil in alles de beste zijn. Nu nog. Als ik ga zwemmen met mijn beste vriendin, wil ik ofwel mijn tijd verbeteren, ofwel de afstand verbeteren. Ik ben beginnen te tennissen en ik heb meteen lessen genomen omdat ik vooral wil winnen. Ik kan niets puur voor het plezier doen. Op mijn leeftijd begin ik dat een beetje jammer te vinden. Elke keer als ik aan het tennissen ben, zeg ik tegen mezelf: ‘Geniet er nu toch gewoon van, verliezen is niet zo erg.’ Maar het gaat niet.»

HUMO Is Axel ook zo?

Vanherle «Hij wil graag prijzen mee naar huis nemen, maar hij is meer een genieter. Hij voetbalt omdat hij het gráág doet, en hij geniet ook van alles eromheen – niet het financiële aspect, of de aandacht. Bij Zenit Sint-Petersburg is hij graag omdat al die verschillende culturen hem boeien – daar zitten bijvoorbeeld veel Brazilianen en Portugezen. En toen hij bij Benfica speelde, sprak hij na een jaar perfect Portugees. Hij heeft er heel veel vrienden gemaakt. Als we daar nog eens het stadion bezoeken, is zelfs de portier blij hem terug te zien. Axel is warm voor iedereen, of dat nu de materiaalmeester of de baas is.»

HUMO Was hij, gevoelig als hij is, onder de indruk toen de kranten na de match tegen Italië schreven dat hij speelde als een oude trein en in Rusland het voetballen had verleerd?

Vanherle «Totaal niet. Axel staat stevig met z’n voeten op de grond. Hij heeft geen gemakkelijke jeugd gehad: zijn vader heeft echt moeten overleven in België, en dat is hij niet vergeten. Hij beseft dat hij een bevoorrecht leven leidt. Hij kan alles de juiste plaats geven, hij weet waar je je wel en niet voor moet inzetten, waar je je wel en niet druk over moet maken. Bij hem is het glas nooit halfleeg, maar altijd halfvol. Zo ben ik ook. Ik ben nooit iets tekortgekomen, maar ik heb een gehandicapte zus: daardoor komt één en ander in een realistisch perspectief te staan. Dan ben je niet onder de indruk van roem of geld, of gezeur in de kranten. Hoe vaak ze mij al gevraagd hebben of ik het niet erg vond dat ik zoveel minder verdiende dan de mannen! Ik was blij dat ik kon voetballen, ook al moest ik na een interland mijn uren bij de bank ’s avonds laat inhalen.»

HUMO Waar stond je op het veld?

Vanherle «Op de nummer 10, een aanvallende middenvelder dus. Later in mijn carrière speelde ik wat meer naar achteren, op de nummer 6 of 8.»

HUMO Dus min of meer op dezelfde plek als Axel.

Vanherle «Ja. Daarom bekijk ik zijn wedstrijden heel tactisch. Axel is iets defensiever, maar qua kwaliteiten komen we overeen: technisch heel goed, tweevoetig, kopbalsterk. Tactisch was ik ook goed, ik was alleen niet snel in de eerste meters.»

HUMO Wat vindt Axel eigenlijk van het vrouwenvoetbal?

Vanherle «We hebben al een paar keer samen zaalvoetbal gespeeld en dan begrijpen we elkaar goed. Als we daarna kijken hoe sommige tegenstanders van Thierry spelen, zegt hij zelf: ‘Zou je niet meedoen? Jij bent beter!’»

HUMO Je bent blijven spelen tot je bijna 40 was.

Vanherle «Toen ging het echt niet meer. Na elke wedstrijd moest ik naar de kine. Ik was vrijdag net op tijd weer fit, speelde zaterdag en moest daarna opnieuw recupereren. Maar ik had nog altijd die drang om de beste te zijn, waardoor ik op den duur roofbouw pleegde op mijn lichaam.»

undefined

'Alle meisjesploegen van Standard spelen in een jongenscompetitie, en meestal winnen ze: ze denken twee keer zo snel'

HUMO Jij trainde als meisje met de jongens mee om je grenzen te verleggen.

Vanherle «Dat was toen ik bij Anderlecht speelde. Jongens vonden mij ook goed. Bij het pleintjesvoetbal werd ik altijd als eerste gekozen.»

HUMO Axels vader is heel streng, vertelde Axel me zelf acht jaar geleden.

Vanherle «Nu nog, hoor. Elke wedstrijd wordt thuis geanalyseerd, en dan stipt Thierry aan waar het volgens hem beter had gekund. Mijn papa was ook streng na een wedstrijd: hij legde altijd de nadruk op wat niet goed was, en niet op wat wel goed was. Maar om te evolueren heb je kritiek nodig. Axel heeft als trainer graag iemand met een harde hand. Ik had ook geen problemen met een trainer die veel van me vroeg en kritisch was: dat motiveerde me juist. Ik werd woest als ze zeiden dat een trainer zich moest aanpassen aan het feit dat hij vrouwen trainde. Ik wilde getraind worden zoals de jongens.»

undefined

null Beeld

HUMO Je hebt je nooit iets aangetrokken van de vooroordelen. Toen je een versnelde trainer A-cursus wilde volgen, wat je mocht als international, kreeg je van de bond te horen dat die regel niet gold voor een vrouw.

Vanherle «Ik ging meteen in het tegenoffensief: ‘Oké, laat mij zien waar dat geschreven staat.’ Het stond nergens, dus ik deed mee aan de cursus. Ik heb me van al die dingen nooit iets aangetrokken.»

HUMO De Nederlandse voetbalkenner Henk Spaan gaf je een mooi compliment: ‘Ingrid Vanherle, stiefmoeder van Witsel en hoofd jeugdopleiding bij Standard. Dat is emancipatie. Ze noemen België een failed state. Ik wou dat wij zo faalden.’

Vanherle «Dat heb ik ook gelezen. Maar je ziet meer en meer dat vrouwen hun weg vinden in het mannenvoetbal. Ik heb de makers van ‘Panenka!’ wel gezegd: ‘Je mag me niet vragen omdat ik een vrouw ben, maar omdat je denkt dat ik iets kan toevoegen.’

»Ik heb de functie als hoofd jeugdopleiding hier bij Standard ook aanvaard omdat ze vinden dat ik er capabel voor ben.»

HUMO Er kwam ook een man voor in aanmerking.

Vanherle «Ja, maar de voorzitter wou per se een vrouw, om de communicatie tussen de ouders en de club te verbeteren. Bijvoorbeeld bij Bayern München doet een vrouw dat ook prima op die positie.»


Kleine Messi’tjes

HUMO Ouders verwachten soms heel veel van hun jonge voetballertjes. Het lijkt me niet evident om dat in goede banen te leiden?

Vanherle «Ik wil geen kritiek geven, maar mijn voorganger was iemand die zei: ‘Hoe minder je communiceert, hoe minder problemen je hebt.’ Ik zeg juist: ‘Je móét communiceren, want een klein probleem in iemands hoofd kan grote gevolgen hebben.’ Door een gesprek kun je dat makkelijk voorkomen. Elke ouder met een spelertje bij Standard heeft mijn telefoonnummer en kan mij bellen. Het slorpt veel tijd op, maar het lost heel veel op.»

undefined

'Ik snap de weerstand van de speelsters tegen gecentreerde truitjes niet. Heb jij al gezien hoe de mannen op het veld met hun uiterlijk bezig zijn?'

HUMO Maar hoe communiceer je met 10-jarige spelers die al een manager hebben?

Vanherle «Met een 10-jarige heb ik dat nog niet meegemaakt, maar bij de 11-tot 13-jarigen zijn er wel een paar met een manager.»

HUMO Je opdracht is: ofwel veel geld voor de club verdienen aan het talent dat je opleidt door het later te verkopen, of ze in de eerste ploeg krijgen. Maar hoe hou je dat talent als ze zo jong al gehaaide managers hebben?

Vanherle «Soms lukt dat niet. We zijn er enkele jaren geleden een paar kwijtgeraakt. Het succes van de Rode Duivels heeft een evolutie op gang gebracht die we niet in de hand hebben. Elke wedstrijd staan hier scouts uit het buitenland. Zodra ze een goede speler zien, wordt die aangesproken en krijgt hij een voorstel. In sommige landen mag je al op je 15de een contract tekenen, in België kan dat niet vóór je 16de. Het enige wat we dan kunnen doen, is de ouders goed uitleggen wat de voor- en nadelen zijn. Te jong vertrekken is niet goed voor de ontwikkeling van een speler. Maar sommige families leven echt in armoede. Als je dan opeens makkelijk geld kunt verdienen en je bent niet goed omkaderd, kan ik me goed voorstellen dat zo’n familie daarin trapt.

»Onze grootste kracht is dat we hier veel inspanningen leveren om de jongens ook een goede schoolopleiding te geven. Veel ouders vinden dat belangrijk, vooral de mama’s. Slechts 3 tot 5 procent van de 210 jongens zal het later maken als profvoetballer, hè.»

HUMO Sinds vorig jaar trainen jullie achter gesloten deuren.

Vanherle «Daar zijn de kinderen heel blij mee. Veel ouders zien hun kind als de nieuwe Messi, maar dat zet hen onder druk. Vroeger hadden ouders veel kinderen, nu hebben kinderen veel ouders – gescheiden papa’s en mama’s met nieuwe partners en extra grootouders – en al die mensen hebben hun meningen en verwachtingen. Ik weet er alles van: als wij naar Axel gaan kijken, staan we ook met een hele hoop langs het veld.»

HUMO Trainen de jongens en de meisjes samen?

Vanherle «Nee, maar al onze meisjesploegen spelen in een jongenscompetitie, en meestal winnen ze. Omdat ze fysiek altijd de mindere zijn, moeten ze technisch en tactisch heel goed zijn. Ze moeten twee keer zo snel denken, en dat kunnen ze – vrouwen zijn over het algemeen trouwens intelligenter dan mannen (knipoogt). Hun tactische plan voeren ze perfect uit. En ze spelen heel passioneel. Een trainer die zowel jongens als meisjes onder zijn hoede had, zei eens: ‘Als je een meisje zegt: ‘Loop door die gesloten deur’, dan zal ze dat proberen.’ Zo stom zijn we volgens mij niet, maar meisjes zullen echt alles doen wat een trainer opdraagt.»

HUMO Toch wordt het vrouwenvoetbal maar niet populair, juist door het gebrek aan fysieke kracht en snelheid, en dus aan spektakel.

Vanherle «Er zijn twee problemen. De keepers waren lange tijd zó slecht dat er ontzettend domme goals vielen, echt niet om aan te zien. Daar is hard op getraind en dat gebeurt nu niet meer. Verder duurt het gewoon te lang voor vrouwen van de ene kant van het veld naar de andere raken. Wij kunnen niet zulke kruispasses geven, en dat kun je ook niet verbeteren door te trainen. De simpelste oplossing is volgens mij: maak het veld 10 meter korter. Dan krijg je veel meer doelkansen en is het meteen leuker om naar te kijken. Maar als je dat voorstelt, gaan alle speelsters op hun achterste benen staan: ze willen geen aangepaste behandeling.»

HUMO Net zoals jij dat vroeger niet wou.

Vanherle «Pff, dat is waar. Vroeger zou ik ook zo gereageerd hebben. Maar we zullen op die manier nooit evenveel aandacht krijgen als het mannenvoetbal.»

HUMO Het vreemde is dat het vrouwenvoetbal na de Eerste Wereldoorlog populairder was dan het mannenvoetbal.

Vanherle «Dat kwam omdat het mannenvoetbal had stilgelegen tijdens de oorlog. Maar de Britse voetbalbond vond dat de vrouwen te populair werden: in 1921 maakte die bekend dat voetbal niet geschikt was voor hen en verbood hij mannenclubs om velden ter beschikking te stellen.»

HUMO Jij vindt ook dat de truitjes van de vrouwen strakker moeten, en de broekjes korter. Tot ontzetting van je collega-speelsters en veel mannen.

Vanherle «Toen ik directrice was van de BeNe League (het te vroeg opgedoekte initiatief om het vrouwenvoetbal in België en Nederland beter te maken, red.), heb ik nieuwe outfits ontworpen. Ik snap de weerstand tegen gecentreerde truitjes niet. Heb jij al gezien hoe de mannen op het veld met hun uiterlijk bezig zijn? Volgens mij gaan ze vaker naar de kapper dan ik. Het hoort er gewoon bij. Kijk naar de meisjes in de atletiek: die hebben nu allemaal gelakte nagels en een perfect kapsel. Ze zien er sexy uit. Het moet niet het belangrijkste zijn, maar het maakt er wel deel van uit: je moet je sport verkópen. Bij Anderlecht kregen wij destijds de afgedragen outfits van de eerste mannenploeg: we konden moeilijk nog onsexyer zijn! Dat is nu gelukkig veranderd.»

HUMO Jij bent de beste voetbalspeelster die België heeft gekend, maar je hebt ook de allures van een blonde voetbalvrouw. En je bént een voetbalvrouw, de partner van Thierry Witsel, die nog steeds voetballer en trainer is.

Vanherle «Is dat zo raar?»

HUMO Neen, maar wat ik wel frappant vind, is jouw uitspraak: ‘Als ik naar een wedstrijd zit te kijken en ik zie mijn partner in de keuken staan, kan ik alleen maar denken: wat is het leven mooi.’ Dat zie ik Axel nog niet doen.

Vanherle «Nee, dat is waar. Maar ik ben ook degene die in de tuin werkt en het gras afrijdt. Het klikt gewoon. Thierry is vaak weg voor het voetbal – hij gaat ook naar de wedstrijden van Axel kijken, en geeft training aan de voetbalschool van Axel voor de jongens in de buurt. Ik ben niet het soort vrouw dat dan gaat morren. En hij mekkert niet als ik tot middernacht moet werken. Ik ga na de EK-wedstrijd tegen Wales op vakantie. Thierry komt mij in de tweede week vergezellen, maar ik heb wel een annulatieverzekering moeten afsluiten: als de Rode Duivels zich plaatsen voor de finales, blijft Thierry hier.»

HUMO We duimen!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234