null Beeld

Interpol - Our Love to Admire

Interpol is de coolste groep uit New York, toch nog steeds the capital of cool, en alleen al daarom verdacht bij een bepaald soort rockliefhebber.

Veelgehoorde klachten van die zelfverklaarde kenners zijn dat de bariton van Paul Banks veel lijkt op die van Ian Curtis en dat Carlos Dengler dezelfde hoge klanken uit z'n basgitaar haalt als Peter Hook . Laten wij er nog aan toevoegen dat Banks zich graag kleedt als de jonge Bernard Sumner - wit hemd, das, V-hals - en de tot in den treure herhaalde Joy Division-vergelijking is compleet. Compleet irrelevant, vooral. Want sinds 'Antics' weten we waar het Interpol om te doen is: killers van songs schrijven die gerust naast die van klassieke Amerikaanse rockbands als Nirvana en R.E.M. mogen liggen.

Het is exact drie jaar geleden dat 'Antics' uitkwam, een plaat met grootsere songs en een ambitieuzer geluid dan het zwaar shoegazende debuut 'Turn on the Bright Lights'. De plaat was een slow burner: het duurde even voor de tien nummers onder je vel kropen, maar dan bleven ze er ook zitten. Zo kennen we een paar mensen, onszelf inbegrepen, die na drie jaar nog steeds léven met 'Antics'.


'How are things on the West Coast? / I hear you movin' real fine / You wear those shoes like a dove / Now strut those shoes / We'll go roaming in the night' - de Grote Amerikaanse Beeldspraak opent 'The Heinrich Maneuver', de single die 'Our Love to Admire' al enige weken aankondigt op de radio. Een glorieuze revolutie vinden wij dat nummer: er zijn de jachtige gitaren van Daniel Kessler, er zijn de trefzekere slagen van drummer/king of cool Sam Fogarino, en er is Banks' stem die na twee platen eindelijk het graf werd uitgetild, zich volop overgeeft aan falsetten en warmer klinkt dan ooit tevoren. Courtesy waarschijnlijk van producer Rich Costey (Muse , Franz Ferdinand). Wij, a sucker for vocalists, vinden Paul Banks de sterkste stem in de rock van vandaag. Fuck Johnny Borrell en fuck Brandon Flowers.

'Our Love to Admire' opent met 'Pioneer to the Falls': onheilspellende gitaarriedels, triomfantelijke blazers en tromgeroffel (de groep heeft veel naar de scores van John Barry en Ennio Morricone geluisterd). 't Is het perfecte voorspel voor 'No I in Threesome', het beste nummer van de plaat, op nummer twee al - de plek ook waar op 'Antics' het prijsbeest 'Evil' losbarstte. 'No I in Threesome' is een wat flauwe titel voor een moordsong, een glasheldere, tijdloze gitaarrocker met de vraag der vragen - what becomes of the broken-hearted? - als centrale thema, en bij uitbreiding van de hele plaat.

Banks is behalve zanger ook tekstschrijver. Verdrink in de klasbak 'Rest My Chemistry' (dat hij op Werchter aankondigde als 'a new song, quite laidback', meteen zijn enige bindtekst), waarin een miserabel leven van miserabele morning afters wordt blootgelegd: 'I live my life in cocaine / Just a rage and three kinds of yes / And I've made stairways / Such scenes for things that I regret'.

In feite is 'Our Love to Admire' het logische vervolg op 'Antics'. Nóg grootsere gitaaranthems à la 'Evil' - alle hierboven genoemde nummers, plus de op Werchter geopenbaarde pletwals 'Mammoth' en de onbeschaamde rockers 'Who Do You Think' en 'All Fired Up' - worden afgewisseld met de typische moody music-stukken. En ook die zijn breder uitgesponnen en rijker georkestreerd dan ooit. Heerlijk is vooral de finale: het dronken klaaglied 'Wrecking Ball' gaat via blazers over in de wervelende afsluiter 'The Lighthouse', waarin Kessler zijn Morricone-liefde botviert (en krijg nu géén nachtmerries over Muse).


'You can't hold it too tight / These matters of security' zingt Banks ergens halverwege. Eén zekerheid hebben we nochtans: Interpol is een wereldgroep. 'Antics' blijft voorlopig onze favoriet, maar spreek er ons over een jaar eens over aan: tegen dan is het misschien 'Our Love to Admire'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234