null Beeld

Into the Wild

Vertel het zeker niet voort, maar enkele jaren geleden zagen wij met eigen ogen hoe een licht aangeschoten Sean Penn gemelijk ruziezoekend een Newyorkse hotelbar binnenstapte en daar ei zo na op de vuist ging met 'LOTR'-acteur Bernard Hill.

Erik Stockman

Een haastig van zijn barkruk opwippende Viggo Mortensen - die man is nog vredelievender dan een mennoniet - slaagde er nog net op tijd in om de twee heren uit mekaar te trekken (Paris Match bood ons een fortuin voor de foto's: we hebben beleefd geweigerd). Ziedaar Sean Penn: tegelijk briljant acteur, dichterlijk cineast ('Indian Runner', 'The Pledge') en eersteklass asshole - het blíjft een merkwaardig individu.

'Into The Wild' is het werk van de dichterlijke cineast. Penn kocht tien jaar geleden al de rechten op het gelijknamige boek waarin journalist Jon Krakauer aan de hand van dagboekfragmenten en gesprekken met familieleden en kennissen de laatste tocht van de tweeëntwintigjarige backpacker Christopher McCandless reconstrueert.

In 1990 wuifde de pas afgestudeerde McCandless zijn comfortabele leventje adieu: hij verbrandde zijn rijbewijs, schonk zijn spaargeld aan Oxfam, schafte zich een boek over eetbare planten aan, doopte zichzelf om tot Alexander Supertramp, en begon onder het motto je moet je tenminste één keer in je leven in de oudste toestand van de mens bevinden aan een lange trektocht die hem gestaag richting Alaska voerde. Onderweg sloot McCandless vele tijdelijke vriendschappen, en op sommige mensen (een landbouwer, een hippiekoppel, een oude weduwnaar) oefende hij op de één of andere manier een heilzame invloed uit - alsof hij onderweg twinkelende lichtstraaltjes rondstrooide.

Tragisch genoeg maakte McCandless (naïeve dromer? Verwaande egotripper? U mag zelf beslissen) exact dezelfde inschattingsfouten als Grizzly Man Timothy Treadwell: hij onderschatte de kracht van de natuur, en kwam té laat tot het besef dat overleven in de wildernis méér van je vergt dan het kunnen aansteken van een olielampje.

Het boek raakte bij miljoenen mensen, waaronder Penn, een snaar. Het verlangen om de bezoedelde beschaving de rug toe te keren, het zoeken naar innerlijke loutering, de drang om je verleden en je identiteit als een verdorde huid van je af te werpen: velen herkenden het smachten van de jonge zwerver.

Met de volledig op locatie opgenomen verfilming probeert Penn ons, als een soort sjamaan, in contact te brengen met McCandless. De cineast schuwt daarbij de kampvuurmeligheid niet (u krijgt een hoop plaatjes van briesende elanden en smeltende zonsondergangen), maar het geheel maakt toch indruk: de majestueuze beelden ademen een nostalgisch verlangen uit naar een ongerept Amerika; de machtige vocalen van Eddie Vedder harmoniëren prachtig met de eindeloze korenvelden, bergpieken en sneeuwlandschappen; en de fantastische jonge hoofdacteur Emile Hirsh ('Lords of Dogtown', 'Alpha Dog') lijkt wel bezeten door McCandless' ziel.

Maar het mooiste is nog dat je achteraf daadwerkelijk het gevoel hebt dat ook jij heel even bent aangeraakt door die twinkelende lichtstraal. Als eerbetoon laten wij vanavond een olielampje opflakkeren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234