null Beeld

Into The Wild

Sinds Sarah Palin is het Alaska van onze verbeelding een oord waar
met AK-47's roedels wolven worden afgeknald vanuit cirkelende helikopters, en
waar de klok rond met een verbeten trek om de mond naar olie wordt geboord

Met andere woorden: allesbehalve de lap ongerepte,
woeste natuur waar de jonge Christopher McCandles
al backpackend naar op zoek ging toen hij in 1990 de consumptiemaatschappij de
rug toekeerde. Vaarwel familie en vrienden, wég geld en bankkaarten, de schaar
in z'n rijbewijs, en dan: nature, here I come!
Journalist Jon Krakauer reconstrueerde zijn
louterende zwerftocht in een boek, Sean Penn goot
het geheel in een mooie film, en Emile Hirsch kroop
in de hoofdrol.

undefined

- Wanneer Chris Alaska bereikt, zingt hij het er
bijna vier maanden uit in complete isolatie. Twee weken later wordt zijn
levenloze lichaam gevonden door een stel jagers. Wat een tragisch lot voor zo'n
jonge kerel.

Sean Penn «Laat me je het verhaal vertellen van mijn oom Bill - z'n hele leven getrouwd met mijn tante Joan en vader van 13 kinderen. Hij ligt op zijn
sterfbed en is al een paar dagen in coma wanneer de priester hem het laatste
sacrament komt toedienen. Tante Joan pinkt een traantje weg - niet haar
gewoonte: het zijn per slot van rekening Ieren. Net op dat ogenblik opent oom
Bill zijn ogen en merkt hij dat zijn vrouw staat te huilen. Zijn laatste
woorden: 'Wat sta je daar te grienen? Jij gaat ook dood.' Chris McCandles
stierf te jong, da's waar. Maar als je 't mij vraagt, haalde hij meer uit zijn
korte leven dan de meesten van ons.»

- De familie van Chris werkte actief mee aan de
film. Niet evident: ze komen er nogal kleinburgerlijk en hardvochtig uit.

Penn «'Into the Wild' oordeelt niet over hun
zogenaamde ongevoeligheid. Het is omgekeerd: juist de gevoeligheid van Chris wordt benadrukt. Hij wilde zijn leven voelen tot in de
tippen van zijn tenen. Hij ging op zoek naar authenticiteit en vond die in de
wildernis. Dáár gaat het over.»

- Om alles zo authentiek mogelijk te laten lijken,
zette je Emile Hirsch op een crashdieet van het type 'wandelend skelet'.

Penn «Niet te geloven wat voor wilskracht er in die
jongen schuilt! Andere gasten van 21 trekken naar de kroeg om te vieren dat ze
volgens de wet eindelijk alcohol mogen drinken, maar Emile leefde acht maanden lang als een monnik: hij raakte geen druppel
alcohol aan, sleet uren op de loopband, en ruilde avond na avond zijn eten in
voor een glas water met citroen. Zelfs toen ik een echte grizzlybeer voor zijn
neus neerpootte, gaf Emile geen krimp.»

- Zelf verdien je ook een pluim voor die scène: je
stond maar een paar meter verderop met de camera in de aanslag. Hoe hou je zo'n
beest onder controle?

Penn «Je paait hem de hele dag lang: 'Brave beer,
brave beer...' En als dat niet meer helpt, dan is er nog altijd
chocoladeslagroom. Véél chocoladeslagroom.»

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234