null Beeld

Isabel Allende - Ripper

Oorspronkelijk was ‘Ripper’ (Wereldbibliotheek), de nieuwe van Isabel­ Allende, bedoeld als een gezamenlijk schrijfproject met haar man ­Willie Gordon. Vijfentwintig liefdevolle huwelijksjaren bleken echter geen garantie voor een succesvolle literaire quatre-mains, dus besloot Allende er toch maar een solo van te maken.

mke

Haar twintigste roman is verrassend genoeg een onvervalste thriller, inclusief briljante seriemoordenaar en een personage dat zichzelf Sherlock noemt. De Chileense Hartenkoningin die zich aan het testosterongenre bij uitstek waagt: wat levert dat op? Geen vintage Allende, maar ‘het nichtje van’ toont wel dat ze de suspense in de vingers heeft.

De plot van ‘Ripper’ leest als een Hollywoodscenario – er is zelfs een heldhaftige rol weggelegd voor een hond, godbetert. In de geoefende handen van Allende is de som van alle klassieke thrilleringrediënten echter groter dan we bij aanvang durfden te hopen. Na amper tien bladzijden zaten we zelfs al volop te duimen dat die trouwe viervoeter toch maar niet het loodje zou leggen.

Want het sterftecijfer ligt hoog in ‘Ripper’. De plaats van het onheil is San Francisco, de voormalige hippiehoofdstad waar de newagegeneratie van weleer ondertussen witte doktersjassen draagt en een diploma aan de muur heeft hangen. Een mysterieuze seriemoordenaar executeert er maandelijks een nieuw slachtoffer en gaat daarbij behoorlijk inventief te werk: kruisboog, brandmerk, kruisiging... Kortom, er heeft er eentje een cursus ‘creatief koud maken’ gevolgd. Hij (of zij, kwestie van niets te spoilen) trekt zo niet alleen de aandacht van de Californische politie, maar ook van het Ripperteam, een groepje nerds dat via Skype voor detectivetje speelt.

Skype in een Allenderoman: wie had gedacht dat we dat nog zouden meemaken? Weg is het dromerige magisch-realisme uit haar vroegere werk. In plaats daarvan krijgen we een hypergedetailleerde beschrijving van het moderne San Francisco – de wiet is net niet te ruiken. Allende heeft zich ook als een echte misdaadauteur verdiept in wapenuitrustingen en criminele modi operandi. Al betekent dat niet dat ze de romantiek volledig gebannen heeft. De centrale driehoeksverhouding van ‘Ripper’ draagt de onmiskenbare geur van rozen en mierzoete bonbons. Kwalijke herinneringen aan ‘Twilight’ bleven gelukkig uit, maar Allende boort hier mogelijk een nieuw, lucratief genre aan: de chickthriller, waarin vrouwen de echte helden zijn en mannen (te laat) beseffen hoeveel ze van die vrouwen houden.

Het helpt ook wel dat ‘Ripper’ een legertje interessante personages heeft klaarstaan, die elkaar zo snel afwisselen dat er gewoon geen tijd is om ze beu te raken: de autistisch-briljante Amanda, de wulpse Moeder Teresa Indiana, de ruwe bolster met blanke pit Ryan Miller... De karaktertekening is daarbij allesbehalve postmodern – zeg maar gerust: op het randje van karikaturaal – maar ‘Ripper’ is dan ook een puzzel. En puzzels zijn nu eenmaal niet gebaat bij stukjes die voortdurend van vorm veranderen. Hem leggen is wel een waarlijk plezier.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234