null Beeld

'It's Showtime': de nieuwe goocheltruc van Bart De Pauw

‘It’s a long way to the top.’ Zeker in Bart De Pauws nieuwe, tiendelige comedy ‘It’s Showtime’, over een zanger met veel meer doorzettingsvermogen dan talent. ‘De proberende mens, daar hou ik van. Of die nu in een quizploeg zit, of een mislukte goochelaar is.’

'Laat mij hier maar gewoon met mijn vriendjes spelen'

De nieuwe serie van Bart De Pauw draait rond Kenny (nieuwkomer Stijn Steyaert), een 22-jarige jongen die ervan droomt mensen gelukkig te maken als zanger, goochelaar, buikspreker en jongleur. Alleen is hij in geen van die disciplines geweldig getalenteerd, wat leidt tot optredens – tijdens wedstrijden, op een busreis, bij een verjaardagsfeestje – die steevast de mist ingaan. Maar noch hij noch zijn familie laten zich daardoor ontmoedigen en Kenny blijft koppig aan de weg naar de top timmeren.

HUMO Eerlijk: toen ik voor het eerst over ‘It’s Showtime’ hoorde, dacht ik: iemand zonder talent die een carrière in de showbizz nastreeft, is dat al niet eens gedaan?

Bart De Pauw «Om het met wijlen Bram Vermeulen te zeggen: ‘Alles is al eens gedaan, maar nog niet door mij.’ (lacht) Wat ik interessant vind, is dat Kenny echt geen talent heeft, maar dat zijn familie hem desondanks blijft steunen. Het is bijna een zelfhulpgroep. Als zijn buikspreekact faliekant afloopt, zeggen zij: ‘Ja, maar buikspreken, is dat niet passé? Kun je je niet beter op iets anders concentreren?’ En dan gaan ze gewoon verder. Dat vind ik mooi. Ik hou van de proberende mens, of die nu in een quizploeg zit of een BV met een eigen reisprogramma is, of een mislukte goochelaar. Mensen die er niet in slagen om het verschil te maken en daar zot van worden, maar toch blijven proberen en proberen. Tot er toch eens iets meevalt. Zo iemand is Kenny: hij bedoelt het goed, hij is onschuldig en heel naïef, maar zijn stok is gewoon te kort om ver te springen.»

HUMO De serie ademt nostalgie en warmte. Sommigen zullen het misschien melig noemen, een verwijt dat ik ook een paar keer over ‘Quiz Me Quick’ heb gehoord.

De Pauw «Ik wil niets liever dan dat de mensen van mijn personages gaan houden, dat ze hopen dat het ooit wél zal lukken voor Kenny en dat ze blij zijn als dat gebeurt. Want dat hoort bij die proberende mens. Ik wil ook een andere kant van die personages tonen, kunnen afwisselen tussen humor en ontroering. Als cynische mensen dat melig vinden, dan doen ze maar.»

HUMO Wat is het verhaal achter jouw personage, de vader van Kenny? Een man die af en toe iets onverstaanbaars mompelt en vestimentair op Onslow uit ‘Keeping Up Appearances’ lijkt.

De Pauw «Eigenlijk is het toeval dat ik ‘ons pa’ speel. Het is een heel passief personage: hij heeft geen eigen verhaallijn, hij loopt maar wat rond en gromt af en toe iets. We hadden een acteur voor die rol en die deed dat goed, zo goed zelfs dat ik me schuldig begon te voelen omdat hij zo weinig mocht zeggen. Dus op den duur dacht ik: als hij telkens speciaal naar hier moet komen om een pruik op te zetten en een paar dingen te mompelen, doe ik het beter zelf. Ik stond toch al op de set.»

HUMO Zijn de dingen die hij zegt gewoon gebrabbel of moeten we ze ook kunnen begrijpen?

De Pauw «Meestal is het gebrabbel, maar we hebben er een sport van gemaakt om er af en toe een willekeurig woord in te steken dat wél te verstaan is. Dan vroeg ik ’s ochtends: ‘Wat moet ik vandaag eens zeggen?’ Iemand zei dan: ‘Parallellepipedum!’ En dan mompelde ik dat ergens tussendoor. Of ‘Plata o plomo’, de vraag die Pablo Escobar in ‘Narcos’ aan politieagenten stelt: of hij ze moet omkopen met plata – zilver – of moet vermoorden met plomo – lood. Die heb ik er ook in gesmokkeld (lacht).»

HUMO Je hebt je duidelijk ook geamuseerd met het bedenken van rare acts op talentenjachten, zoals de imitator van Hitler-speeches die in de eerste aflevering aan een preselectie deelneemt.

De Pauw «Correctie: de preselectie van de preselectie – ik denk niet dat iemand die toespraken van Hitler brengt, het ooit tot de echte preselecties zou schoppen (lacht). Maar ja, dat soort absurditeiten maakt het leuk. Ik weet niet of je Willem Tell hebt gezien?

HUMO Euh, neen.

De Pauw «Als Kenny deelneemt aan die talentenjacht lopen hij en zijn familie op een bepaald moment door de gang. In de achtergrond zie je dan een vader met een kruisboog zitten, met naast hem zijn zoon met een appel (lacht). Even later passeren ze ook een vent met een bokaal met een goudvis en een hoepel. Het gaat snel, de meeste mensen zullen het niet zien, maar ik vind dat soort details plezant. Zelf moet ik ook meer lachen als ik een comedy voor de tweede keer zie, omdat je dan beter op de kleine dingen kunt letten.»

undefined

null Beeld

undefined

'De cast van 'It's Showtime': 'Kenny (onderaan) bedoelt het goed. Hij is onschuldig en heel naïef, maar zijn stok is gewoon te kort om ver te springen.'

HUMO Dat past ook bij hoe mensen vandaag tv-kijken: je kunt gemakkelijk pauzeren, terugspoelen en herbekijken. En wie de reeks via Telenet volgt, kan er alle tien afleveringen in één keer doorjagen. Hou je daar rekening mee?

De Pauw «Tijdens het schrijven denk je daar weleens aan, ja, dat jij twee jaar bezig bent aan zo’n reeks en dat één of andere kerel ze er dan op één namiddag doorjast (lacht). Maar ik moet zeggen: als een reeks mij boeit, wil ik ook alles meteen zien. En mijn zoon is het al helemaal niet meer gewoon om een week te moeten wachten op een volgende aflevering.»

HUMO ‘Fictie in grote porties bekijken is de nieuwe norm geworden,’ zei Jonas Geirnaert onlangs nog in Humo. Heeft dat gevolgen voor hoe je een verhaal schrijft?

De Pauw «Niet echt. Alleen is het zo dat mond-tot-mondreclame nog belangrijker is geworden nu mensen een serie in hun eigen tempo kunnen kijken. Als iemand mij een reeks aan- of afraadt, ga ik daar vaak op af. En ik vind: elk verhaal houdt een belofte in, en je moet die belofte houden op het einde. Vaak is dat niet zo. Zeker in films, waar het eerste kwartier ‘wauw’ is en dan alles ineenzakt. Dat vond ik ook jammer aan ‘Beau Séjour’. De eerste aflevering had waanzinnig goeie momenten, maar gaandeweg klopte het verhaal niet meer.»

HUMO Wat vond je er trouwens van dat Jonas Geirnaert je ‘de David Bowie van de Vlaamse tv’ noemt, omdat je niet doet wat er van je verwacht wordt?

De Pauw «Ik heb hem meteen een berichtje gestuurd: ‘Jonas, gij rebel, rebel.’ Het is vooral ráár om te lezen, als je nog niet dood bent (lacht). Maar ik probeer wel om niet twee keer hetzelfde te doen, dat klopt. Een paar jaar geleden was er in Engeland interesse in een remake van ‘Quiz Me Quick’, en daarvoor zijn we bij vier Britse productiehuizen geweest. Bij drie daarvan kregen we als eerste vraag: ‘Why didn’t you do a second series?’ Alleen het vierde snapte het. Natuurlijk had ik een tweede seizoen kunnen maken, met een nieuwe wedstrijd en een paar nieuwe verhalen, maar dat nulpunt waar alle personages bij het begin van de reeks zaten, dat kon je nooit meer terugkrijgen. En daar hing de serie net van af. Maar zo werkt het tegenwoordig: als iets succes heeft, dan moet het een vervolg krijgen, of dat nu past of niet.»

HUMO Zie ook: ‘Callboys’.

De Pauw «Ja, maar Jan Eelen is altijd interessant. Zijn structuur is soms een beetje wankel, maar zijn observaties en zijn dialogen blijven ijzersterk. Ik ga in ieder geval kijken.»

HUMO Wat is er eigenlijk gebeurd met die Engelse ‘Quiz Me Quick’?

De Pauw «De reeks zou bijna gemaakt worden, voor de BBC. Maar toen vertrok Ben Stephenson, de chef drama van de BBC, naar Bad Robot, de productiemaatschappij van J.J. Abrams. Zijn opvolger heeft alles wat zijn voorganger had goedgekeurd, afgevoerd. Er is nog altijd een kansje dat het ervan komt, maar goed... Ik zit niet te wachten op het buitenland. Daar ben je vaak maar een goedkope werkkracht, heb je niet dezelfde vrijheid als hier, en dat moet zó frustrerend zijn. Ik hoor ook de verhalen, bijvoorbeeld over hoe je als regisseur in de VS niet eens tegen een figurant mag praten omdat dat tegen de regels is. Als je zo iemand wilt vragen om een beetje naar links te gaan, moet dat via jouw assistent gebeuren, die op zijn beurt de figurantenregisseur aanspreekt enzovoort. Man, ik zou dat verschrikkelijk vinden. Laat mij hier maar gewoon met mijn vriendjes spelen, meer heb ik niet nodig.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234