Jaakko Eino Kalevi - Jaakko Eino Kalevi

Jaakko Eino Kalevi – een rare, maar naar wij vermoeden geen Ware Fin – is onlangs voltijds muzikant geworden. Eino Kalevi had al een aanzienlijke hoop songs geschreven, maar dit is wellicht ’s mans aller-allerlaatste cd die hij als zelfstandige in bijberoep in mekaar heeft geknutseld.

Kalevi reed tot voor kort halftijds met de tram in Helsinki. Rondjes rijdend droomde hij zijn licht hypnotiserende, vederlichte disco bij mekaar. Na de dagtaak begon hij er in de muziekkamer steevast aan vanuit een basiskit van dartelende synths en baslijnen die klinken als badwater op de juiste temperatuur. Zelfs zijn drums drijven meer voorbij dan ze voortstuwen. Wij onderscheiden in dit trage discogenre niet altijd even makkelijk de Sébastien Telliers van de Connan Mockasins, maar deze bijzondere plaat verdient ons inziens even haar plek in de zon.

De invloed van discobohemien Sébastien Tellier waart door opener ‘J.E.K.’: sensueel van sfeer, strak in de uitvoering. Mocht ‘Double Talk’ opstaan terwijl u dit leest, u zou sneller aan The War On Drugs moeten denken dan wij kunnen melden dat Nicolas Vernhes, de man die deze plaat mixte, ook bij het afwerken van ‘Lost in the Dream’ betrokken was. Wij hebben ons vanaf de eerste beluistering onmiddellijk welkom gevoeld in ‘Deeper Shadows’: Karin Dreijer Andersson van The Knife had hier kunnen zingen, de video had in een Russisch aandoende kantine kunnen zijn opgenomen, een disco-instructiefilm hoeft nergens want we bewegen als vanzelf, en ook als onszelf. Ook mooi: in ‘Say’ moeten we meteen aan de stem van Bryan Ferry denken, later in het luisterproces blijkt dat ene Jorja Renn – die hier een goed verstopte saxofoon bespeelt – gewoon af en toe bij Ferry speelt.

Met ambient uit de oude doos en met een kringelende gitaarsolo belanden we met ‘Mind Like a Muscle’ in een steeds vreemder aanvoelende tweede helft. In ‘Don’t Ask Me Why’ staat een parlando in het Fins centraal. ‘Room’ droomt zich helemaal uit de wereld weg, maar Kalevi’s onderkoelde stem houdt ook daar alles in het gelid. ‘Hush Down’ doet zowel aan de jaren 80 van Visage als aan die van Tuxedomoon denken. ‘Ikuinen purkautumaton jännite’ is de even fantastische als onnozele afsluiter: van de Finse tekst vol melancholie hoef je echt geen snars te begrijpen, de onderweg van stap in draf schietende synth zou bijna op de goedkeuring van Geoff Barrow van Portishead kunnen rekenen, a-a-a-vocalen gaan met een theremin en een Roxy Music-sax in duel... We zijn nu in gedachten echt van het paadje af en bevinden ons in de verst afgelegen disco van Europa, ergens net onder de Russisch-Finse poolcirkel, waar – om er een tekstflard van elders op de plaat bij te sleuren – ‘no one cares about you and your things’. Amusante boel, knap ineengedraaid ook, en slechts uitgetest op één proefpersoon, maar toch: in combinatie met een fles witte wijn is dit een vrouwenmagneet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234