null Beeld

James Bay - Electric Light

James Bay, met de B van boyish, braaf en boring,’ schreef collega (jm) over de passage van de Brit met de wereldhit ‘Hold Back the River’ op Rock Werchter 2016. Nooit gedacht dat James onze recensies leest, maar in aanloop naar de release van ‘Electric Light’, de opvolger van zijn debuut en doorbraak ‘Chaos and the Calm’, reageerde hij met een statement: ‘Ik merkte dat mensen me verkeerdelijk in het hokje van intimate acoustic guitar guy hadden gestoken. Met deze nieuwe plaat hoop ik in het singer-songwritergenre teweeg te brengen wat Drake en Chance The Rapper hebben gedaan voor hiphop: de regels overboord gooien.’

undefined

null Beeld

James Bay maakte een plan. Stap één: die hipsterhoed in de versnipperaar. Stap twee: een bezoek aan de kapper. Stap drie: aandachtig luisteren naar Frank Ocean, Chance The Rapper, Lorde en andere boegbeelden van deze generatie. Stap vier: de studio weer in.

‘Electric Light’ is inderdaad geen doorslagje van zijn debuut. De songs zijn van stevigere oren en poten voorzien. Bovendien klinkt elk nummer opvallend anders dan het vorige. Maar net zoals Bay nu een glittervest draagt in plaats van zijn vertrouwd T-shirt, lijkt hij voor elk nieuw lied de jas van een andere artiest aan te trekken om te kijken wat het best past. Een jonge ster in het pashokje van de pop.

In ‘In My Head’ brengt hij zonder scrupules zijn beste imitatie van Chance The Rapper (check diens ‘Sunday Candy’): krek dezelfde sound en frasering, maar dan zonder de guitige persoonlijkheid. ‘Just for Tonight’ klinkt als een cover van Bryan Adams die Bruce Springsteen covert. In ‘I Found You’ hoor je dat Alicia Keys’ ‘If I Ain’t Got You’ vaak in Bays setlist zat. En de vele avontuurtjes met autotune heeft hij van Bon Iver, Kanye West en Frank Ocean. De stemvervorming is smaakvol in het zwoele ‘Fade Out’, maar in combinatie met de bluesrockriff in ‘Wasted on Each Other’ klinkt ze afschuwelijk.

‘Electric Light’ heeft naast missers ook hits. Zomerse rocksongs ‘Pink Lemonade’ en ‘Wanderlust’ zijn geschikt om de volgende barbecue mee op te fleuren. Wie hield van ‘Hold Back the River’ en ‘Let It Go’, zal houden van het soulvolle ‘Us’. En de stille ballad ‘Slide’ is gewoon heel mooi: meer dan een piano heeft Bay niet nodig om te ontroeren.

In zijn plan voor de grote stap voorwaarts vergat James Bay één ding: inhoud. Voor een 27-jarige schrijft hij opvallend puberale teksten. De liefde maakt hem wild, zingt hij. Het doet nu eens pijn en dan weer deugd. De plaat opent met een korte scène die uit een kleffe romcom lijkt te komen. ‘I don’t... I don’t know how I feel about this... Us...’ zegt een jongen dramatisch tegen zijn vriendin terwijl sirenes op de achtergrond loeien. Zes nummers verder is het opnieuw zover: in ‘Interlude’ horen we scheurende autobanden en nog meer zogezegd betekenisvolle dialogen.

James Bay zou liever als James Blake dan als James Blunt aanzien worden. Maar wie is James Bay dan? Op ‘Electric Light’ horen we een twintiger met een geweldige stem die weet hoe een aanstekelijk popnummer wordt geschreven. Niet meer, niet minder.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234