Jamie's Food Escape

Eigenlijk zouden wij kwaad moeten zijn op Jamie Oliver. Niet alleen omdat die van ons altijd naar hem zit te lonken als ze denkt dat we even niet kijken, maar ook en vooral vanwege het legioen tv-koks dat in zijn zog uit hun keuken kwam geslopen, en nu al jarenlang ons tv-toestel gegijzeld houdt.

Maar het lukt maar niet om hem te haten. Zijn goede werken, of het nu gaat om zijn eenmanskruistocht tegen het belabberde vreten in Britse scholen of zijn initiatief om kansarme jongeren op te leiden in Fifteen, zijn Londense restaurant, lijken oprecht: ze zijn stuk voor stuk een langer leven beschoren dan de tv-serie die eraan wordt opgehangen.

Bovendien is hij op het scherm een stuk lichter verteerbaar dan de meeste van zijn epigonen - al heeft hij dat nonchalante naturel natuurlijk afgekeken van Jeroen Meus. In 'Jamie's Food Escapes', vanaf vanavond op Vitaya, bezoekt hij zes plaatsen in Europa en Noord-Afrika (Marrakesh, Andalusië, Stockholm, Athene, Venetië en de Franse Pyreneeën) om lokale smaken naar zijn hand te zetten.

Jamie Oliver «Ik heb gezocht naar een mix tussen het bekende en de ontdekkingen die ik zelf gedaan heb. Aan de ene kant heb je de culinaire clichés waar elke regio om bekendstaat: paella in Spanje, de tajines van Marokko, de Griekse salades. Die zul je me ook zien klaarmaken, maar daarnaast ga ik de sfeer opsnuiven op de marktjes en vraag ik de lokale bevolking uit over hun goed bewaarde geheimen.»


- En heb je er anders nog iets beleefd?

Oliver «En of! In Athene ben ik gaan speervissen. In Spanje heb ik meegetraind met aspirant-stierenvechters, en heb ik paella klaargemaakt voor een heel dorp. En in de Pyreneeën heb ik vriendschap gesloten met een varken, waarmee ik samen naar truffels ben gaan snuffelen. Het eten komt natuurlijk op de eerste plaats, maar we hebben ervoor gezorgd dat er voor de kijker - en mezelf - ook nog iets anders te beleven viel.»


- Intussen ben je voor Channel 4 alweer met een nieuw programma bezig, 'Jamie's Dream School'. Wat krijgen we daarin te zien?

Oliver «Ik ben gestopt met school op mijn zestiende, met lege handen. Ik ben dyslectisch: als leerling had ik meer aandacht nodig dan de anderen, en mijn school kon of wilde daar niet in voorzien.

»Ik ben lang ontgoocheld geweest in ons schoolsysteem, en uit die onvrede is 'Jamie's Dream School' gegroeid: twintig jongeren die hun schoolcarrière te vroeg of met weinig succes hebben afgesloten, krijgen er les van vooraanstaande Britten die stuk voor stuk een kei zijn in hun vak. Ik heb zelfs Cherie Blair warm gekregen voor een gastcollege!»


- Allemaal goed en wel, maar wat gebeurt er met die jongeren als de camera's stoppen met draaien?

Oliver «Die worden niet aan hun lot overgelaten. We hebben het Dream School Scholarship Fund opgericht, dat niet alleen financiële maar ook praktische hulp biedt: het fonds betaalt een expert die hen zal begeleiden bij hun keuzes. Verschillende van mijn leerlingen hebben intussen opnieuw examens afgelegd, en met succes. Voor u zit een trots schoolhoofd!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234