null Beeld

Jamie T. - Panic Prevention

Er loopt een rechte lijn van de snaak Jamie T. naar de Elvis Costello die in zijn beruchte zwarte boekje giftig de namen noteerde van iedereen met wie hij wilde afrekenen, de kwaaie Costello dus.

Een paar haltes onderweg langs die lijn: punkdichter Patrik 'Safety-Pin Stuck in My Heart' Fitzgerald, Billy Bragg, reggae- en dubpoëet Linton Kwesi Johnson (aka Poet & The Roots) en, onvermijdelijk, The Streets; mensen dus die graag met woorden spelen en daar goed in zijn. Maar artiesten zijn ook kinderen van hun ouders, en de generatie van Jamie T. heeft met de paplepel onder meer The Clash, The Specials, punk en reggae binnengekregen: ook dat is op 'Panic Prevention' te horen.

undefined

'Fookin' croissant', met die welgemeende 'vloek' opent dit debuut, en datzelfde openingsnummer ('Brand New Bass Guitar') eindigt met de sneer 'That's the crappiest version of the song I've ever done in my life'. Men weet meteen dat men vertrokken is voor een cd met een hoog do it yourself-gehalte en verder weinig poespas. Jongenskamervlijt, maar het klinkt goed. Meer dan een paar gammele instrumenten (een Casio, een gitaar, samples, de hulp van een paar vrienden die hun bas of drumstel hebben aangesleept) heeft Jamie T. niet nodig. En de openingsfrase van 'Brand New Bass Guitar' lijkt ook het credo: 'Well, I went to buy myself a handgun/Why you think man, to shoot down everyone/So you better go running star/But I spend all my money on this cracked out piece of shit called the bass guitar/Well here we go'. Het straatjoch uit Wimbledon had evengoed kunnen ontsporen, maar is de muziek ingetuimeld. Verhalen van de straat, tussendoor een sample van John Betjeman, nachtvertellingen ('Calm Down Dearest') of een kreupel liefdesliedje (de single 'Sheila'): het kan allemaal, en op een (cockney-)schuttingwoord meer of minder wordt er niet gekeken. The Clash passeert, ginds is het dub, dan weer rapt Jamie T. als de besten of verwijst hij achteloos naar wie hem is voorgegaan - in het schitterende 'Salvador' onder anderen naar Little Richard ('A whap bopalu bop to whap bam boo') en naar Sam Cooke (diens hooh! haah! hooh! haah! 's uit 'Chain Gang').

Jamie T. is al 'a one man Arctic Monkeys' en 'the male Lily Allen' genoemd, en dat zal wel, en soms schurkt hij op 'Panic Prevention' gênant dicht tegen The Streets/Mike Skinner aan, maar dat kan ons eigenlijk niet schelen: met 'Panic Prevention' heeft de knaap a fookin' nice record gemaakt. Geen wereldplaat, zoals sommigen in Engeland willen doen geloven, maar zoals de Nederlandse cd-keten Plato het in zijn nieuwsbrief verwoordde: 'Een plaat met 1001 ideeën, waarvan er uiteindelijk minstens 999 goed blijken te zijn.' Zo is dat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234