Jan Hautekiet over zijn hemel en hel: 'Uren, nee, dágen aan een stuk op een terrasje zitten, en kijken naar de passanten'

In de laatste Tussen Hemel en Hel van deze zomer: hoe Jan Hautekiet al snel begreep waarom het géén goed idee was om zijn abonnement op Humo op te zeggen. Onze hoofdredacteur kwam in hoogsteigen persoon in zijn brievenbus urineren? Lees verder!

'Basketsloefen en een jeansbroek aan, en een paar miljoen op zak: tof, hoor!'


Jan Hautekiet ‘Het lichaam van Christus’

Zijn niet bepaald onopgemerkt gebleven pensionering ten spijt zal de eminente Jan Hautekiet ook deze zomer weer gewoon ‘De Lage Landenlijst’ presenteren alsof er niets aan de hand is. Niet dat u ons zult horen klagen – voor je het weet, heb je de vzw Vlaamse Actieve Senioren op je dak.

Jan Hautekiet «Veeleer dan dat ik razend benieuwd ben naar wie er dit jaar op 1 staat – ‘Ruimtevaarder’, ‘Ploegsteert’ of nog een ander nummer – is die Lage Landenlijst voor mij een fijn excuus om nog eens in de bak van het Nederlandstalige repertoire te grabbelen. Vooral in de zes zondagse uitzendingen in aanloop naar de Grote Dag komen er nummers aan bod die je anders zelden of nooit hoort. Om maar iets te noemen: ‘Onze jongens’ van Overstekend Wild, een lied uit 1986 over voetbalfans die naar een wedstrijd gaan. Knap nummer, dat het verdient om nog eens te worden gedraaid. In schrille tegenstelling tot wat hier nu in deze koffiebar gespeeld wordt (volgens Shazam: ‘Waterfall’ van Stargate featuring P!nk & Sia, red.). Voor hetzelfde geld had er muziek opgestaan die ons gesprek zou bevorderen, maar dit werkt ons eerder tegen.»

HUMO Blij dat je ’t zegt.

Hautekiet «Ik kan dat ook hebben wanneer ik ergens ga eten: wat er op tafel staat, mag nog zo succulent zijn, als de muziek slecht is, of te luid staat, of te opdringerig is, dan is het plezier maar half. Mocht ik dertig jaar jonger en in een ondernemende bui zijn, dan zou ik mezelf proberen te lanceren als akoestisch binnenhuisarchitect en geluidsdesign leveren voor ruimtes waar mensen samenkomen. Om in het thema van dit interview te blijven: dit soort muziek, nu op deze plek, is voor mij een kleine hel op aarde.»

HUMO Welke muziek kan wel op je goedkeuring rekenen?

Hautekiet «Ik voel me helemaal thuis in de jazz. Dat mag ‘moeilijk’ lijkende jazz zijn, maar ook simpele, dicht bij de blues en gospel aanleunende jazz. Maar wat muziek betreft, laat ik me ook graag op sleeptouw nemen door mijn kinderen en kleinkinderen: die posten weleens iets op de sociale media dat mijn nieuwsgierigheid prikkelt. En ze blijken ook dingen te kennen waar ik op kick. Snarky Puppy bijvoorbeeld, een virtuoze jazz-fusiongroep. Maar ook artiesten die meer bij hun leefwereld aansluiten, zoals Roméo Elvis of Stikstof. Als we samen naar een concert gaan, is de afspraak dat ik in een andere hoek van de zaal ga staan: zo hoeven ze zich niet te generen (lacht).»

HUMO Hoe ziet je hemel op aarde eruit?

Hautekiet «In mijn hemel op aarde zit ik uren, nee, dágen aan een stuk op een terrasje, en kijk ik naar de passanten. Voor mij is er niets zaligers dan even helemaal niets te moeten, en enkel en alleen bezig te zijn met het verzinnen van levensverhalen bij de mensen die je voorbij ziet wandelen.»

HUMO Wat drinken we daar het liefst bij?

Hautekiet «Maakt niet zo heel veel uit, ik ben daar niet zo moeilijk in. Al heb ik wel een lichte voorkeur voor Italiaanse wijnen. En ik heb voor het gemak ook een lievelingsbier, om Orval niet te noemen. Maar wat drank betreft, laat ik me graag verrassen: zo leer je nog eens iets nieuws kennen. Dat principe hanteer ik ook wanneer ik op reis ga: het liefst vertrek ik zonder plan, en laat ik mezelf verrassen door wat ik onderweg aantref. De ervaring heeft me geleerd dat als je je geluk te veel probeert te orkestreren, de kans op ontgoocheling groter is.

»Mijn vrouw en ik waren onlangs in Andalusië, en we reden langs Cadiz. ‘Kom,’ zeiden we, ‘laten we hier even een koffie gaan drinken.’ Tot onze verbazing kwamen we midden in een Corpus Christi-processie terecht, waarin het lichaam van Christus in diverse vormen de stad werd rondgedragen. Als we het in een brochure hadden gezien, waren we er in een grote boog omheen gereden. Maar nu stonden we er ineens middenin, en ik heb zelden zo’n fantastische ervaring gehad. Nog maar eens een bewijs dat je je het best laat leiden door wat de dag brengt.»

HUMO Jouw culinaire voorkeur, ligt die ook in Italië?

Hautekiet «Ja. De Italiaanse keuken is in essentie vrij eenvoudig, en daar hou ik wel van: je kunt de verschillende ingrediënten nog van elkaar onderscheiden. Mijn vrouw en ik gaan weleens naar een Italiaan in Leuven, Rossi. Zeer de moeite, ook al vanwege – hier ben ik weer – het verrassingselement. De uitbater, tevens chef-kok, had aanvankelijk geen vaste kaart, en dus at je er wat hij die dag toevallig kookte. Dat vind ik de oervorm van culinair genot. En van blind vertrouwen (lacht).»

HUMO Wat verschaft je geestelijk genot?

Hautekiet «Sinds een paar jaar heb ik een hondje, Pippa, een vinnige jack russell. Twee keer per dag ga ik een halfuurtje met haar wandelen: dat zijn altijd weer fijne rustmomenten. Het was eigenlijk een idee van mijn partner, maar uiteindelijk ben ik er nog het gelukkigst mee. De onvoorwaardelijke liefde ook die zo’n beestje je geeft, ’t is toch iets speciaals.»

HUMO Wat is voor jou zoal a pain in the ass?

Hautekiet «In a nutshell? Onnodig Engels. Onlangs ging het op Radio 1 over het feit dat hedendaagse vacatures bijna altijd tot de nok toe gevuld zijn met Engelse termen: niet alleen de functienaam, maar ook de vaardigheden die je nodig hebt – de skills, pardon – moeten en zullen tegenwoordig in het Engels geformuleerd zijn. Dat ergert mij. Begrijp me niet verkeerd: ik ben geen purist. Engels is nu eenmaal de lingua franca, dus het is ook maar normaal dat er een beetje Engels in onze taal doorsijpelt. Maar ik vind dat je jezelf de vraag moet stellen of er geen evenwaardig of zelfs beter alternatief in het Nederlands is voor pakweg een hands-on-mentaliteit of – nog erger – een can-do-attitude. Uiteindelijk is het de bedoeling van een vacature om geïnteresseerden te werven: stel dat dan toch op in een taal waardoor ze zich rechtstreeks aangesproken voelen.»

HUMO Het is fighting against the beer quay, vrees ik.

Hautekiet (lacht) «’t Zal geen walk in the park zijn, nee. Maar ik zie met de beste wil van de wereld niet in wat ‘skill’ wél heeft dat ‘vaardigheid’ of ‘competentie’ niet heeft.»

HUMO Ergert je omgeving zich ook weleens aan jou?

Hautekiet (knikt) «Ik weet dat veel mensen zich ergeren aan mijn onbedwingbare neiging om hen op taalkundig vlak te helpen. En ik zeg wel degelijk helpen en niet terechtwijzen, want je hélpt er mijns inziens iemand mee wanneer je er hem of haar op wijst dat er een verschil is tussen noemen en heten, of tussen doorgaan en plaatsvinden. En dat heeft niet eens iets met goed of fout te maken, maar wel met accuraat of niet accuraat. Daarbij: ik ben nu eenmaal gevoelig voor taalkwesties – en dus niet gevoelig áán – dus ik kan er ook maar beter iets mee doen.»

HUMO Ben je een enthousiast lezer?

Hautekiet «Ik lees veel, maar niet uitsluitend boeken. De krant – De Standaard, en af en toe De Morgen – lees ik iedere dag, en wel op papier. Er zal veel moeten gebeuren willen ze me daar ooit van afhouden. Ik zorg er overigens voor dat dat papier netjes gerecycleerd wordt.

»Knack en Humo lees ik ook iedere week, het zal je wellicht plezieren. Ooit ben ik op het onzalige idee gekomen om mijn abonnement op te zeggen, maar dat heb ik snel moeten bekopen: mijn stoelgang begon eronder te lijden. Twee weken later was Humo weer mijn vaste wc-gezel. Een krachtig laxeermiddel.»

HUMO Wat beschouw jij als het opperste lichamelijke genot?

Hautekiet «Iedereen vermeldt hier seks, hè? Daarom doe ik het met opzet niet. Nee: ongecontroleerd improviseren op de piano, da’s het hoogste lichamelijke én geestelijke genot, lukraak een straatje inslaan en wel zien waar je uitkomt. Van mij mag zo’n jam af en toe ook weleens de extatische toer opgaan, een beetje à la Keith

Jarrett, al is het wel altijd zaak om op het einde op een sierlijke manier terug van die wolk te komen.»

HUMO Over extase gesproken: wie o wie mag toch jouw ultieme onenightstand zijn?

Hautekiet «Ahum. Zou ik vooraf een kleine disclaimer te berde mogen brengen?»

HUMO Als het echt moet.

Hautekiet «Een onenightstand is volgens mij iets wat gebeurt op een moment dat je het niet verwacht, met iemand die je niet of nauwelijks kent, en zonder dat er verwachtingen zijn. Aan geen van die drie voorwaarden wordt voldaan in de vraagstelling zoals ze nu is.»

HUMO Dat gezegd zijnde…

Hautekiet «Dat gezegd zijnde, zou ik er niks op tegen hebben mocht Joni Mitchell speciaal voor mij enkele titels uit haar repertoire komen zingen, en/of mocht Bonnie Raitt de hele nacht lang slidegitaar komen spelen. En omdat er tijdens zo’n nacht ook wel wat gelachen mag worden, zou ik het charmante gezelschap van Charline Vanhoenacker van radiozender France Inter wel op prijs weten te stellen. De eventuele lichamelijke consequenties die uit dat geestelijke onenightstandschap zouden kunnen voortvloeien, neem ik er graag bij.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234