null Beeld

Jan Mulder: 'Afscheid'

Leve Dani Alves, die altijd in Cordoba uitstapte voor een mokka-ijs en het meisje in die kraam achteraan op het perron.

Op de arm, aan de hand, voor zich uitdrijvend, verzamelend, lichtjes in paniek en dan weer gezinsblij gezind: FC Barcelona heeft veel baby’s, maar Juventus is de absolute kampioen. Wat daar tijdens de huldiging voor de Italiaanse club aan het oog voorbijtrok, is nooit vertoond. Nesten vol.

In Liverpool droeg Steven Gerrard drie uniform geklede dochters naar de middenstip. Steven verlaat de club. Hij heeft een mooie carrière achter zich, maar een groot speler was hij niet. Gerrard komt niet in de buurt van collega-middenvelders Platini, Zidane, Laudrup, Fabregas, Xavi, Neeskens, Magath, Lozano, Rijkaard, Silva, Socrates, Rivelino. Internationaal heeft hij niets bereikt met het Engelse elftal, integendeel, een EK of WK werd elke keer weer een ramp die de natie in een diep verdriet stortte. Je zou kunnen stellen dat de generatie Rooney-Gerrard één van de slechtste is die de Engelsen hebben voortgebracht.

null Beeld

Na de huldiging met zijn kinderen op Anfield kwam een jongen met het shirt van zijn nieuwe club op Gerrard af: of Steven er een handtekening op kon zetten. Hij weigerde: ‘Op dit terrein zet ik geen handtekening op een vreemd shirt.’ Clubliefde tot in het oneindige. Ontroering alom. Gerrard is 35. Hij gaat straks in Los Angeles voor 10 miljoen per jaar van box to box. Niets op tegen, maar stel je niet zo aan en zet een krabbel op het shirt van die jongen.

FC Barcelona - Deportivo La Coruña stond in het teken van het kampioenschap én het afscheid van Xavi. Piqué hield een wurm van een paar maanden tegen de borst. Riskant. Ik heb scherp op de zoon van Mathieu gelet. Mooi rood haar, gemakkelijk terug te vinden als je hem even kwijt was. De zoon van Mathieu was al iets ouder dan de rest, een jaar of 6. Hij liep Messi achterna die zijn peuter Thiago achternaliep. Thiago en pappa Lionel hebben dezelfde beentjes. Prachtige sprintjes. Extra genot: de kleine Mathieu.

Midden in de crèche nam Xavi afscheid van zijn FC Barcelona. Een fantastische tifo sierde de arena met 96.000 toeschouwers. Xavi is inderdaad een speler van groot kaliber, een wereldster, die eveneens voor zijn onberispelijke persoonlijkheid in en buiten het veld alle eer verdient. Korte weergave van zijn toespraak: ‘Vader en moeder bedankt, vrouw en kinderen bedankt, trainer en spelers bedankt, u allemaal bedankt. Hoe je het ook bekijkt, Barcelona is de grootste club ter wereld. Tot ziens.’ Schaars zijn de sportidolen die de kunst van het spreken beheersen. Cassius Clay, Andy Murray en Marat Safin zijn sterke redenaars. Zlatan misschien. Dan houdt het op. Wat zou het mooi zijn geweest als Xavi iets persoonlijker was geworden, iets humoristischer, iets meer met gevoel voor detail en de dingen die wij nog niet wisten.

Mijn verkorte weergave: ‘Lieve supporters, mijn supporters, onvergetelijke Barca-socios, ik sta op het punt deze heilige tuin op trillende benen voorgoed te verlaten. Vindt u het goed dat mijn Catalaanse ogen een traan plengen? (Donderend applaus en een massaal ‘si! si!’) Mijn jeugdidool was Matt Le Tissier van FC Southampton. Dank je, Matt, voor de eerste lessen. Coach Louis van Gaal heeft me de juiste positie op het veld gegeven: voorin op het middenveld. Uw middenveld! (‘Si, si!’ 96.000 keer.) Dank u, Louis. De eerste keer dat Leo Messi in onze kleedkamer kwam, kroop hij heel dicht tegen Ronaldinho aan. Een decennium lang heb ik naast Leo mogen voetballen, elke week, elke wedstrijd met intense vreugde – ondanks die laatste tattoo over jouw hele linkerarm, Leo, foei. En naast de virtuoze Neymar. En Zlatan. En verheugt u zich alvast, met mij, ja wij zijn allen Barca-spelers, op Thomas Vermaelen. Ik voel heimwee naar mister Pep, en de 5-0 en 6-2 tegen Real Madrid, de driehoekjes en de stiftjes, de tunnel daar, als wij u konden zien en horen. Naar uitwedstrijden vlogen we vroeger niet, we namen vaak de trein. Leve Dani Alves, die altijd in Cordoba uitstapte voor een mokka-ijs en het meisje in die kraam achteraan op het perron. Soms duurde het te lang en reden we zonder rechtsback weg. Dani had er de boete graag voor over. Als je vrijgezel bent: word lid van FC Barcelona!

Ik heb veel vergeten en kan niet iedereen noemen. Maar Iniesta, die vergeet ik niet. Kom hier, Andres, laat me je innig omhelzen, een laatste maal, in het hart van Nou Camp.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234