null Beeld

Jan Mulder: 'De beste'

Een vol Astridpark genoot van die vijf meter zuivere Robbie

'Een vol Astridpark genoot van die vijf meter zuivere Robbie'

De aftrap van Anderlecht - Club Brugge, op de stralende zondag 10 mei 2015, werd verricht door Paul Van Himst, Robbie Rensenbrink en ondergetekende, de paarse voorhoede in de jaren 70. Paul tikte de bal opzij en Jan stak ’m, tussen Simons en Refaelov door, een meter of vijf diep in de Brugse gelederen. Robbie wandelde de richting van de bal op. De stijl was onmiskenbaar Robbie Rensenbrink. Hoe krijg je dat voor elkaar, 45 jaar na dato? Wat is het geheim?

Het is iets wat je ook bij Pirlo ziet: een lichaam dat traag maar sierlijk op gang komt. Alsof de eigenaar van de spieren en botten even afwezig was toen het startschot klonk. Enige verstrooidheid is een genie niet vreemd. Voordat we hier al te interessant gaan doen: ik denk dat in het geval-Rensenbrink ook het neerzetten van de voeten belangrijk zijn voor de schoonheid van het loopje. Hij zet ze plat op de grond en schuift dan met stijve heupen en zelfs wat vrouwelijk elegant voorwaarts. Een vol Astridpark genoot van die vijf meter zuivere Robbie.

Rensenbrink is de voetballer die het op gevoel doet. Een dromer. Tot-ie wakker wordt. Hij was iemand die ook graag tussen een stel meespringende kolossen uit een vijandelijke verdediging de lucht in klom en met een kopstoot scoorde. Meer sierlijke types van wie je dat niet verwacht, konden en kunnen dat: Cruijff, Messi, Ronaldo.

Na de spannende maar onnavolgbare Anderlecht - Club (wie was er nou beter?) vroeg ik Robbie of hij tijdens de wedstrijd de tactische schermutselingen op een veld kan beoordelen.

‘Ben je gek?’ Robbie let op een juiste balaanname, een mooie en tevens efficiënte voortzetting van het spel van een speler in een bepaalde positie. Techniek. Eddy Merckx zat ook aan tafel. Eddy was volgens Van Himst een middenvelder met een goed schot. Ook deinsde Merckx er niet voor terug een doorgebroken tegenspeler even neer te leggen als het moest.

Eddy bleek op meer te letten dan alleen de balaanname. Op de wisselwerking tussen Defour en Tielemans, de invloed van de arbiter in het geheel, de veldbezetting die te ‘laag’ is, de trainers die te voorzichtig of te driest zijn. Uitstekende analist. Eddy Merckx spreekt over voetbal met meer passie dan over wielrennen. Geweldig om naar te luisteren. Merckx was een fan van Rensenbrink.

Is Robbie Rensenbrink de beste speler ooit in de Belgische competitie? Zo luidde de vraag van Frank Raes in ‘Extra Time’.

Ja.

En Paul Van Himst dan, dacht ik er onmiddellijk achteraan.

Van Himst is de grootste speler. Het verschil tussen ‘beste’ en ‘grootste’ is de legende, de vereenzelviging met de grootste club. Hier spreken niet slechts de techniek en het succes, maar ook de uitstraling. Van Himst ís Anderlecht. Deze zoon van het Pajottenland werd acht keer kampioen.

En Jef Jurion dan, negen keer?

Jurion was de man waar in de jaren 60 en 70 alles om draaide. Letterlijk. Hij was lichtvoetig als geen ander. Geëerd en ondergewaardeerd: de supporters bijvoorbeeld raakten geïrriteerd als Jef in de middencirkel een pirouette te veel draaide. Het lag aan ons, de luie medespelers die niet bewogen. Jurion was de ongeëvenaarde leider van het Belgische voetbal. Hij is tegenwoordig biljarter, Jef houdt van competitie. Het is onvermijdelijk dat hij kampioen driebanden van Knokke wordt.

En Wilfried Van Moer dan? Drie keer Gouden Schoen en een man van Pirlo-achtige allure. Laten we Laurent Verbiest niet vergeten. En Jef Mermans, van wie oude Anderlecht-supporters nog weten dat ‘elke steen van het stadion van de grote Jef is’. Lubanski. Yaya Touré. Masopust. Emmerich?

De beste van allen was zeker ook Rik Coppens. Hier is geen plaats meer voor een degelijke verantwoording van deze stelling. Koop het fotoboek ‘Antwerpse velden’ van fotograaf Hans van der Meer, met een begeleidend verhaal van mijn hand. Elke foto is een tedere explosie. Geniet van de amateurvelden in en rond ’t Stad, waar het ware voetbal wordt gespeeld, wreed genoeg niet meer in de hoogste klassen. Herbeleef de mythe Coppens, een naam die voor altijd verbonden is met het Belgisch voetbal. Of was Juan Lozano net iets beter?’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234